Terugblikken (2)

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (38)

Gister heb ik geschreven over hoe goed het is om regelmatig terug te kijken naar wat God in je leven heeft gedaan; het eventueel op te schrijven, zodat je het niet vergeet.
Eén daarvan heb ik al gedeeld onder het kopje ‘Door Mijn Geest’, nav. de tekst uit Zacharia 4:6; nu wil ik je graag nog even meenemen naar Jesaja 60:1 en daarmee getuigen van Gods liefde en trouw.

Sta op en schitter, je licht is gekomen,
over jou schijnt de luister van de Heer.

Jesaja 60:1

Van mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen was niet veel meer over, na een aantal jaren te hebben thuis gezeten, vanwege psychische problemen van twee van onze kinderen, die jaren lang waren gepest.
Eerst kon ik de deur niet uit, later durfde ik niet goed meer.
Waarover kon ik nog meepraten?
Mijn wereldje was klein geworden en ik had zo goed als verleerd hoe met mensen om te gaan.
Toen kwam het moment, dat God me vroeg uit te stappen in geloof en in het vertrouwen dat Hij met mij mee zou gaan.
Het is nu alweer vierenhalf jaar terug dat ik de eerste stap heb gezet door deel te nemen aan een cursus voor vrouwen bij de Driehoek in Amersfoort.
Het was niet makkelijk, soms heel confronterend, pijnlijk, maar het was de eerste stap in het geloof dat God een doel, een plan heeft met mijn leven.
Het was de eerste stap uit de leugen dat ik toch niet veel waard ben.
Het was de eerste stap weg van de verlammende angst die me soms zo in de greep kon hebben, dat ik bij voorbaat dingen uit de weg ging.
Ik was als een rups die in haar cocon langzaam transformeerde in een vlinder,  en nu zo ver was om ook als vlinder uit de cocon te komen, om vervolgens als een prachtige vlinder haar weg te gaan, te worden de persoon zoals God die heeft bedoeld te zijn.
En zo ontsproot uit mijn binnenste het volgende gedicht, na een heftige confrontatie met mezelf tijdens die cursus voor vrouwen.

 

Mijn geliefde dochter

Nog voor jij was geboren,
nog voor iemand wist van jouw bestaan,
wist Ik reeds dat jij zou komen
en hoe jouw weg zou gaan.

Ik heb jou gewild.
Ik zag jouw vormeloos begin.
Ik liet jou in de moederschoot groeien
en gaf jouw leven zin.

Ik was erbij
toen je werd geboren,
je diep ademhaalde
en je eerste kreet liet horen.

Ik zag hoe je groeide
van klein kind tot volwassen vrouw;
en Mijn hart loopt over
van Mijn liefde voor jou.

O, hoe mooi ben jij,
Mijn dochter, Mijn geliefd kind!
Als een glanzende, zoete parel,
zo intens door Mij bemind.

Je bent voor Mij zo kostbaar,
zo waardevol en hooggeschat,
dat Ik je bij de hand neem,
met je meegaat op je levenspad.

Voel dat kleine, zuchtje wind,
dat is de streling van Mijn hand.
Een teken van Mijn liefde,
de onzichtbare band.

Zie de regen stromen,
voel de druppels op je gezicht.
Ervaar het als Mijn zegen,
speciaal op jou gericht.

Als dan de zon daarna schijnt,
haar stralen jou omarmen,
dan ben Ik het
Die jouw hart wil verwarmen.

En, zoals de sneeuw de aarde bedekt,
bedekt het bloed van Mijn Zoon jouw zonden.
Ik gaf Zijn leven prijs voor jou,
door Hem zijn wij met elkaar verbonden.

Zo groot is Mijn liefde voor jou,
zo waardevol en kostbaar ben jij!
Dit alles had Ik voor jou over,
hierdoor is de weg vrij.

En zo, Mijn geliefde dochter, Mijn geliefd kind,
strek Ik Mijn hand dagelijks uit naar jou.
Er is niets meer dat Ik kan doen of zeggen
om je te laten zien hoeveel Ik van je hou.

Twee cursusavonden later was de afsluiting.
Van ons allemaal werd gevraagd om iets te maken of te doen, wat zou uitbeelden/laten zien, wat we hebben geleerd of wat deze cursus voor ons heeft betekend.
Na aanleiding van deze opdracht heb ik het volgende gemaakt.

 

 

Onderin komt symbolisch de vlinder uit haar cocon gekropen.
In het midden is de vlinder uit de cocon.
Met het einde van de cursus, was ik voor mijn gevoel, bezig met uit de cocon te klimmen, met de bedoeling te worden als die mooie vlinder in het midden.
Links bovenin is het kruis en beide vlinders zijn met het kruis verbonden, want of ik nu in de cocon zit of eruit ben, ik ben en blijf afhankelijk van mijn Redder, de Here Jezus Christus.
Jezus, Gods Zoon, is onlosmakend met mijn leven verbonden.
Zonder Hem ben ik dood.
Zowel het kruis, als de rozen rechts en onderin, symboliseren de liefde van de Here Jezus en die liefde is rondom mij, altijd.
Rechts bovenin heb ik het kaartje met de tekst geplakt; een woord, waarvan ik later pas begreep, dat het speciaal voor mij  persoonlijk was.

Arise, shine, for your light has come,
and the glory of the Lord rises upon you.

“Sta op en schitter, je licht is gekomen,
over jou schijnt de luister van de Heer.”

Jesaja 60:1

God wilde, dat ik uit zou stappen.
Uit het isolement in Zijn Licht.
God heeft mij laten zien, dat ik waardevol ben en dat Hij mij gaven en talenten heeft gegeven, waarvan Hij zo graag wil, dat ik ze zou gaan gebruiken en ontwikkelen.
Het heeft mij gebracht tot de volgende belofte:

" HEER, Vader God, wat U ook op mijn pad brengt, ik ga dat doen."

Ik had dat ooit eerder gedaan en dat had consequenties, echter door allerlei omstandigheden was ik weer terug bij af, maar God had opnieuw laten zien, dat Hij trouw is, dat Hij mij liefheeft, mij niet loslaat.
Opnieuw kreeg ik van Hem een kans.
En opnieuw kwam !! dezelfde vrouw !! als jaren daarvoor naar mij toe en reikte nieuwe mogelijkheden aan.
Nieuwe kansen om mijn gaven en talenten te ontdekken en van daaruit te ontplooien.

De keuze was echter aan mij.
Kom ik mijn belofte na, of vind ik het te eng en haak ik daardoor af!?

 

God is een God van trouw; Hij geeft niet op ook al gaat het steeds weer mis.
Hij vergeeft als wij belijden en geeft ons nieuwe kansen.

Misschien is Zijn roep vandaag wel voor jou.

 

Filmpje  -  De les van de vlinder

Voor het vervolg >> Klik hier <<

Terugblikken

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (37)

 

Kijk toch wat God voor ons deed!
Indrukwekkend zijn Zijn daden:
…

Psalm 66:5

De Psalmist blikt terug in de tijd en kijkt naar wat God voor hen had gedaan.
Ziende op al deze dingen heeft hij maar één conclusie: Indrukwekkend zijn Gods daden!
En dan somt hij er enkele op:

… Hij baande een weg door de zee,
droogvoets konden wij oversteken,
groot was onze vreugde. (vs. 6)

Hij hield ons in leven,
Hij voorkwam onze ondergang. (vs. 9)

… we moesten door vuur en door water.
Maar U hebt ons eruit gehaald,
wij kunnen weer vrij ademen. (vs. 12)

Het is goed om regelmatig stil te staan en terug te kijken naar wat God heeft gedaan in ons leven.
Het is belangrijk dat we die dingen niet vergeten!
Als er mindere tijden aanbreken, als we het moeilijk krijgen of in een dip komen, helpen ze ons om onze blik naar boven gericht te houden, van wie wij onze hulp mogen en kunnen verwachten.
De herinneringen aan wie God is, aan wat Hij heeft gedaan, doen ons opnieuw beseffen wie Hij is, doen ons opnieuw zien op Zijn  kracht, Zijn hulp.
Het helpt ons om de moed niet te verliezen, om opnieuw staande te blijven.
Helpt ons om ons vast te houden aan Zijn woord, dat ons beloofd, dat hij ons helpt. voorheen en nog steeds.

Het is ook goed om ervan te getuigen, om te vertellen wat Hij heeft gedaan.
De hele wereld moet toch weten welk een groot en machtig God wij hebben!

En zo werkt het dus naar meerdere kanten toe uit.
In de eerste plaats maakt het Hem groot; getuigen is God groot maken om wat Hij heeft gedaan, daarnaast kunnen we vaak ook niet zonder Hem te prijzen terugdenken aan wat Hij voor ons heeft gedaan.
Je kunt niet anders dan er over vertellen en het doorgeven.
En zo kunnen we ook anderen weer bemoedigen, maar ook zelf worden we er opnieuw door bemoedigd.

Dat is wat er gebeurd als we zien op wat God voor ons heeft gedaan.
Dat is wat de Psalmist ook zag:

‘Wie ontzag heeft voor God, kom naar mij luisteren.
Ik zal u vertellen wat Hij voor mij heeft gedaan.
Nauwelijks had ik om hulp geroepen, of ik kon Hem al danken.
Had ik slechte bedoelingen gehad, Hij zou niet hebben geluisterd.
Maar Hij heeft geluisterd, Hij had aandacht voor mijn dringend gebed.
Dank aan God!
Hij wees mij niet af, Hij was goed voor mij.’
(vs. 16-20)

God hoort, God luistert, God helpt.

Denk terug aan de dingen, groot en klein, die God voor je heeft gedaan.



 

Schrijf ze op, zodat je ze niet vergeet.

Geef ze door; vertel, getuig en eer Hem.

Kijk toch wat God voor ons deed!
Indrukwekkend zijn Zijn daden:
…

Dank aan God!



Ik help je

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (36)

‘Vergeet niet wat Ik je opgedragen heb: Wees vastberaden en moedig!
Laat je niet uit het veld slaan, laat je geen schrik aanjagen.
Want Ik, de HEER, je God, zal je helpen bij alles wat je onderneemt.’

Jozua 1:9

Hoe vaak de woorden ‘Wees vastberaden en moedig’ en 'Laat je niet uit het veld slaan en geen schrik aanjagen’ (of iets in dergelijke strekking) voorkomen in het boek Jozua, weet ik niet, maar alleen in het eerste hoofdstuk staat het al vier keer.
‘Wees vastberaden en moedig!
Laat je niet uit het veld slaan, laat je geen schrik aanjagen.
want …’

Als Mozes is gestorven, zegt God tegen Jozua dat hij zich klaar moet maken om het volk naar het beloofde land, aan de andere kant van de Jordaan, te brengen.
God beloofde Jozua daarbij om hem te helpen zoals Hij Mozes geholpen had.
God beloofde Jozua, dat Hij hem nooit in de steek zou laten, altijd bij Hem zou blijven.
Als Jozua zich aan Zijn geboden zou houden, ja, daar geen duimbreed van af zou wijken, dan zou alles wat hij zou ondernemen, lukken.
Maar dat dit alles geen makkelijk karwei zou zijn/worden, blijkt wel uit het feit dat God tot vier keer zegt vastberaden en moedig te zijn en op het laatst ook nog dat hij zich niet uit het veld moet laten slaan, noch schrik aan moet laten jagen.
Want …
Want Ik, de HEER, je God, zal je helpen bij alles wat je onderneemt.

Ik, de HEER, je God, zal je helpen bij alles wat je onderneemt!

Er is echter één voorwaarde aan verbonden aan deze hulp van God, namelijk dat Jozua zich aan Gods geboden moest houden; geen duimbreed mocht hij er van afwijken.
Hij moest het steeds opnieuw overdenken; dag en nacht bestuderen, zich er door laten leiden.
Dan zou God hem helpen; alles doen gelukken wat hij zou ondernemen.

Ik geloof dat dit ook voor ons geldt.
Ook wij zijn net als Jozua, ook op weg naar het beloofde land.
En, ook wij hebben daarin een opdracht van God; onze opdracht is om overal de blijde boodschap door te geven.
Als wij ons daarin, net als Jozua, houden aan Zijn woord, ons erdoor laten leiden, zal Hij ons ook helpen bij alles wat we ondernemen.

God beloofde Jozua dat Hij altijd bij hem zou zijn.
Hetzelfde beloofde de Here Jezus aan ons:

‘God heeft Mij alle macht gegeven in de hemel en op aarde.
Trek eropuit en maak alle volken tot Mijn leerlingen en doop ze in de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest.
Leer hun alles onderhouden wat Ik jullie heb opgedragen.
En, wees er zeker van: Ik ben bij jullie, van dag tot dag, tot aan de voltooiing van de wereld.’
Mattheüs 28:18-20

Met alles wat wij iedere keer weer verkeerd doen, wat we Hem aandoen, blijft Hij van ons houden en voor ons zorgen.
Blijft Hij ons bemoedigen en aanmoedigen
Blijft Hij ons  helpen.

Wat een geweldig groot en indrukwekkend God hebben wij toch!

Wees moedig en vastberaden
op alle wegen die je moet gaan.
Ook op moeilijk te betreden paden
zal Ik je in alles bijstaan.

Laat je geen schrik aanjagen
en laat je niet uit het veld slaan.
Als ’t heel moeilijk is, zal Ik je dragen,
je helpen, zoals Ik bij Mozes (en Jozua)
heb gedaan.

Trouwe dienaren van de HEER heb Hem lief!
Hij beschermt wie vast in Hem geloven.
Maar wie trots zijn, krijgen hun volle straf.
Ieder die uitziet naar de Heer: wees moedig en vastberaden.
Psalm 31:24,25
GNB

5e Oma-dag

Alweer de vijfde keer dat ik mocht oppassen op onze kleindochter.
Maar vandaag was ze nog een beetje ziek.
Afgelopen weekend had ze oorontsteking en ze was nog steeds niet lekker.
Nu, dat was ook te zien en te merken ook hoor.
Nee, ze was nog steeds even lief, alleen heel erg moe en ze heeft vandaag dan ook heel veel geslapen.
Maar dat is niet erg.
Eten wilde ze ook niet echt, wel twee boterhammetjes met jam, die gingen erin als koek.
Eentje heeft oma gegeven de andere deed ze keurig zelf met het vorkje.

Ze heeft trouwens een leuke 'tic', als ik het zo even oneerbiedig mag zeggen.
Als ze haar broodje aan het eten is, en ze heeft haar mondje leeg, of zo goed als leeg, dan gaat haar vingertje de lucht in.
Zo schattig.
Mijn zoon vertelde me dat ze dat thuis maar heel af en toe doet, maar bij oma bijna bij ieder hapje.
Ik hoop het nog eens vast te kunnen leggen op een foto, zo leuk.

Ook loopt ze al aardig los.
Het is kostelijk om te zien.
Die wijde, kromme pootjes en haar armpjes nog een beetje wijd uit balancerend.
Maar ..., ze loopt los; en dat met een jaar.
Ja, het is een bijdehand dametje.
Maar wel een hele lieve.

God hoort

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (35)

 Lord, Hear My Prayer

                                         The Taizé Community Choir

…, want de HERE heeft mijn wenen gehoord;
de HERE heeft mijn smeking gehoord,
de HERE neemt mijn bede aan.

Psalm 6:9b,10

Eigenlijk is het onvoorstelbaar als je deze woorden tot je door laat dringen.

..., want de HERE heeft mijn wenen gehoord …

Iedere keer als ik huil, hoort Hij mij.
Wat nog veel minder te bevatten is, is dat Hij dit huilen hoort van ons allemaal en dan niet alleen van ons allemaal tegelijk, nee, Hij hoort het ook van een ieder van ons  afzonderlijk en van een ieder van ons afzonderlijk weet Hij ook waarom wij huilen.
Elk geween wordt door Hem gehoord, en elke traan wordt door Hem gezien; ja, elke traan wordt door Hem bewaard in Zijn kruik en opgeschreven in Zijn boek. (Ps.56:9)
God bewaard onze tranen, Hij ziet ze niet alleen, maar Hij bewaard ze ook nog eens en schrijf ze op in Zijn boek.
Alle tranen; de tranen die vergoten worden in onze beproevingen, de tranen om de zonden die we doen.
Hoe getuigt dit niet van Zijn liefdevolle bewogenheid en betrokkenheid voor ons mensen!

..., de Heer luistert als ik smeek, de HERE neemt mijn bede aan …

Ieder gebed dat tot Zijn troon opstijgt, hoort Hij.
Petrus zegt in 1 Petrus 3:12 - … want de ogen des Heren zijn op de rechtvaardigen, en zijn oren tot hun smeking.
God hoort niet alleen, Hij neem onze gebeden ook aan.
Dit wil niet zeggen dat Hij al onze gebeden beantwoord zoals wij dat graag zouden willen zien, maar er is geen enkel gebed dat niet door Hem wordt gehoord.
Daarom spoort Paulus ons ook aan om in geen ding bezorgt te zijn, maar alles wat ons bezighoudt door gebed en smeking, met dankzegging aan God te vertellen. (Fil.4:6)
God hoort ons, Hij neemt onze gebeden aan, dus waarom zouden we niet juist alles wat ons bezighoudt, alles wat ons bezwaard of bezorgd maakt, bij Hem neerleggen?

Onze God, de Allerhoogste Heer, is ook de God die onze tranen ziet, ons geween hoort en met ons bewogen is; ja, die onze smekingen hoort en onze beden aanneemt.

God, de Vader,
zo bewogen van hart,
ziet mijn tranen,
heeft weet van mijn smart.
Hij hoort mijn smekingen,
neemt mijn beden aan.
Hij, de Allerhoogste HEER,
is mij toegedaan.

- Amen -

Beursdag Nunspeet

Gister was het weer tijd voor de beurs.
Vandaag zou de eerste beursdag zijn, die wij (Caroline van de Vate en ik), niet onder onze eigen naam zouden hebben maar onder die van onze uitgever, Solide Boeken.

Sinds de beurs in Nunspeet is, reizen Caroline en ik er zelf rechtstreeks naar toe, maar we reizen ook veel samen op.
De afspraak is dan altijd 8.00 uur op de beurs.
Gister helaas liep het toch een beetje anders.

's Nachts werd ik al wakker van de pijn in mijn knie, en waar ik toen een beetje bang voor werd, was 's morgens helaas een feit.
Een ontstekinkje in mijn knie, waardoor ik zelf autorijden wel kon vergeten.
Dat was nu toch wel heel vervelend, want de kaarten en boekjes liggen bij mij en die moesten toch naar de beurs en ik eigelijk ook.
Om half zeven in de vroege morgen Caroline maar gebeld.
Ja, sorry, hoe nu verder?
Er was maar één mogelijkheid, Caroline moest toch maar hierheen komen en de spullen en mij ophalen.
Door de pijnstillers was de pijn genoeg gezakt om ook mee te gaan, dus de spullen werden door manlief en Caroline in geladen en ietsje (nou ja, ruim een uur later dan gepland) reden we dan toch weg richting Nunspeet.

Na een klein omweggetje, kwamen we aan op de plaats van bestemming, waar er al met smart op ons werd gewacht door onze uitgever Ivo en Linette Trapman (Schilderes van het boek: Het begrijpen is mij te wonderbaar) voor dit haar eerste beurs was.
Maar snel onze spullen uitgeladen en de tafel klaar gemaakt.

 

 



Het werd uiteindelijk nog een gezellige dag, al was het helaas een zeer rustige beursdag.
Eigenlijk hebben Caroline en ik hem nog nooit zo rustig meegemaakt.
Maar goed, toch nog wel wat verkocht, zelfs op de valreep nog een paar klanten.

Het is en blijft toch bijzonder om te zien, dat onze Kunsdichtbundel nog steeds zo wordt gewaardeerd.
En natuurlijk ook onze kaarten en het kleine bemoedigingsboekje 'Zijn Licht voor jou' wat via de post verstuurd kan worden.
Ook het boek van Linette werd goed ontvangen.

Al met al toch een goede dag, al was ik 's avonds toch wel heel erg moe.
Dus gister geen stukje meer over hoe groot en indrukwekkend God is, al zag ik daar zelf wel opnieuw iets in onze bundel, kaarten, posterkaarten en het klene boekje 'Zijn Licht voor jou'.

Al vroeg had ik het gevoel dat mijn ogen dichtvielen, dus ben maar lekker vroeg mijn bed ingedoken, want de dag erop is immers weer mijn oma-dag.

Door Mijn Geest

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (34)

Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest! zegt de Here der Heerscharen.

Zacharia 4:6

Geen enkele tekst uit de Bijbel heeft zoveel voor mij (maar ook voor mijn man) betekend de laatste paar jaar als deze.

Hoewel het alweer meer dan twee/tweeënhalf jaar geleden is, lijkt het veel korter.
We waren als gezin in een zeer zware storm terecht gekomen.
Een storm vol geestelijke strijd waarin onze dochter het lijdend voorwerp was.
Met haar toestemming in grote lijnen hier het verhaal.

Ze was 14, bijna 15 toen ze verkering kreeg met een jongen uit een andere plaats en ze kwam daarmee langzamerhand in een wereld vol duisternis terecht.
Hoewel het in het begin nog allemaal leuk en aardig leek, veranderde dat binnen een paar maanden in een ware nachtmerrie, waarin de pleegouders van deze jongen onze dochter binnenhaalden en haar voor zichzelf wilden houden.
Onder het mom van, dat onze dochter thuis mega problemen zou hebben en zelfmoordgedachten, hadden ze contact opgenomen met het AMK (algemeen meldpunt kindermishandeling).
Om een lang verhaal kort te maken, wij kwamen door hen in de malle molen van crisishulp van Jeugdzorg terecht.
Ondertussen deden deze mensen er alles aan om onze dochter voor zich te winnen en dat lukte hen ook heel goed.
Ze kreeg alles van hen.
Beltegoed, geld voor de trein om daarheen te gaan, geld voor concerten om naar toe te gaan met hun pleegzoon.
Van ons mocht zij daar niet meer heen, maar ze ging gewoon.
Deze mensen betaalden haar treinreis of brachten haar thuis met de auto.
Regelmatig wisten we niet waar ze was en we hebben zelfs een aantal keren de politie gebeld, ten einde raad als wij waren.
De concerten waar ze heen ging waren occulte metalconcerten waar de duisternis het voor het zeggen had.
En als zij thuis was, was er niets meer met haar te beginnen.
Alles wat ze thuis niet mocht, mocht ze daar wel, ze werd compleet gehersenspoeld en voorgelogen door deze mensen.
Een afschuwelijke en zeer moeilijke en zware tijd.

In het weekend dat ik gebeld werd door het AMK (ik wist niet eens wat dit was) hebben ze haar zelfs meegenomen en zijn ze ondergedoken geweest tot en met de maandag.
En niemand kon ook maar iets voor ons doen.
Ook de politie niet.
Uiteindelijk werden we eind van de maandagmiddag op het politiebureau verwacht om haar weer op te halen.
Nog klinkt het gegil van twee jonge mensenkinderen me na in de oren toen de politie hen uit elkaar moest trekken om haar weer terug te geven aan ons.
De Bijbel zegt, dat God onze tranen bewaard in Zijn kruik, nou, dan staan er daar boven heel veel van mij.

Van alle kanten komen allerlei adviezen en opmerkingen als ‘ik zou dit’, ‘ik zou dat’, maar al in korte tijd werd ons één ding heel duidelijk, hier waren andere machten aan het werk en daar kon geen mens iets tegen doen.
Het hard spelen via justitie zou onszelf alles kosten, maar of we onze dochter daarmee terug zouden krijgen was nog maar de vraag.
Zelfs op mijn oude blog werd ik door deze mensen lastig gevallen met vervelende berichten die heel religieus getint waren zelfs.
En ook via de mail kregen we soms zelfs een heel hoofdstuk uit de Bijbel toe gemaild,
rood en blauw onderstreept.

Op een gegeven moment kwam bovenstaande tekst heel duidelijk naar voren en we beseften dat de enige manier om dit te winnen was door te gaan bidden.
Vanaf toen hebben we iedere week, samen met nog een echtpaar uit onze gemeente en onze kringleidster, voor onze dochter, deze mensen en de gehele situatie gebeden en deze mensen zelfs gezegend, hoe moeilijk dit soms ook was.

We volgden netjes de gesprekken met Jeugdzorg, deden wat er van ons verlangd werd, gaven daarin onze grenzen aan (dat leerden we wel) en bleven voor de buitenwereld werkeloos toekijken naar de situatie.
Velen begrepen er niets van, waarom deden we niet meer?
Waarom speelden we het niet harder?
Maar God was heel duidelijk met Zijn woord.
Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest!

In onze gemeente werd gebeden, in onze kring, onze voorganger heeft ook een heel bijzonder aandeel gehad in deze hele ontwikkeling, waarbij hij zelfs ’s nachts biddend rond het huizenblok heeft gelopen waar deze jongen woonde.
Uiteindelijk kwamen de eerste scheurtjes en vlak nadat onze voorganger daar biddend gelopen had, maakte de jongen de verkering uit en lag mijn dochter huilend in mijn armen, die ze nog de dag ervoor verguisde.

Maar zelfs toen hielden deze mensen nog niet op, de dag erop kwamen ze haar zelfs weer in onze woonplaats ophalen (wist ik niets van, onze dochter was gewoon ineens weer weg) en probeerden ze de relatie te lijmen.
‘De laatste stuiptrekkingen van de boze’ tot dat ze uiteindelijk door deze mensen op een vrijdagavond op straat werd gezet.
Een lange weg, waarin van alles moest worden teruggedraaid, volgde.

Niet door kracht, noch door geweld …

In deze gehele periode hebben we ervaren dat God dit van ons vroeg: ‘bid, geloof en vertrouw, dat Ik het in orde maak.’
Niet door kracht, noch door geweld betekende dat God ons vroeg om te bidden en om verder niets te doen.
Alleen bidden en wachten, op Hem, op wat Hij zal doen.
Geen actie ondernemen, geen verdere aanklachten, geen beroep aantekenen tegen het verwerpen van de aanklacht die er lag vanwege de opgave van vermissing van onze dochter.
Wat was dat soms moeilijk uit te leggen aan anderen.
Hoe kun je dit uitleggen aan mensen die niet geloven, of voor wie de geestelijke wereld, het rijk der duisternis onbekend is?
Je zag soms het onbegrip als we vertelden dat wij ervoeren dat God dit van ons vroeg en dat wij ervoor kozen om op Zijn woord te vertouwen.
Hoeveel tranen heb ik niet vergoten omdat het ‘niets’ doen soms zo moeilijk was, vooral met, ach …

Het was in deze periode dat ook onze Kunstdichtbundel (van Caroline van de Vate en mij) uitkwam.
Gods werk ging gewoon door, ondanks alle tegenwerking.

… door Mijn Geest.

God leerde mij en mijn man door deze gehele periode niet alleen dat gebed het krachtigste wapen is, maar ook dat Hij trouw en betrouwbaar is.
Het is juist door deze dingen heen, dat wij gezien hebben hoe groot God is en hoe Hij voor ons strijd als wij Hem daar de kans voor geven.
Want dat is ook iets wat we wel zijn gaan inzien, dat wijzelf God vaak voor de voeten lopen met ons ‘zelf doen’ en van alles maar invullen.

In deze periode heb ik veel geschreven vanuit de Psalmen; proclamaties, gebeden, bemoedigingen, troostende woorden.
Ik schreef ze op en sprak ze hardop uit, proclameerde Zijn woorden, iets dat ik daarvoor nog nooit had gedaan, was mij eigenlijk zeer vreemd.
Maar ik had er van gelezen en gehoord en ik leerde ook op een andere manier omgaan met Zijn woord.
Als ik op mijn gevoel af had gegaan, dan was het niets geworden, maar Hij leerde mij juist in deze periode om mijn gevoel ondergeschikt te maken aan Zijn woord.
De ene keer lukte (en lukt) dat beter dan de andere keer, maar welk een verschil maakt dit in alles.
Zijn woord en onze gebeden zijn de wapens die Hij gegeven heeft en Hij leerde ons ze te gebruiken en liet ons de uitwerking daarvan zien.

Als de Heer der Heerscharen zegt in Zijn woord: ‘niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest’, dan betekent dat, dat Hij het doet PUNT.
Het moeilijke is dan dat er soms ogenschijnlijk helemaal niets gebeurd, maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurd, alleen wij zien het (nog) niet.
En in de tijd dat er ogenschijnlijk niets gebeurd, is het wachten soms heel moeilijk en lijkt het soms heel erg lang te duren allemaal.

Het is niet alleen door onze gebeden geweest, maar door alle gebeden die eenparig omhoog zijn gegaan.
Nog tot lange tijd daarna zijn we doorgegaan met iedere maandagavond bij elkaar komen en bidden.

Nu, ruim twee jaar later, vervagen sommige herinneringen, maar deze blijft, namelijk dat Zijn woord ‘ja en amen’ is, dat Hij doet wat Hij zegt in Zijn woord.

Er zijn veel terreinen in ons leven waarin we een keuze hebben hoe we er mee omgaan; of hakken met de botte bijl, of Zijn woord pakken en bidden.
Dit laatste heeft een belangrijke plaats in ons leven gekregen.

En hiervan wil ik getuigen, van deze grote God, van wat Hij heeft gedaan en mij/ons heeft geleerd.
Ik zou er nooit zelf voor hebben gekozen, voor de dingen die gebeurd zijn, maar ik zou ze (nu achteraf) ook niet hebben willen missen.
Want van heel dichtbij heb ik niet alleen God aan het werk gezien, maar heeft Hij mij ook onnoemelijk veel geleerd.

Hem zij de dank, de lof en eer,
en alle glorie,
van nu aan tot in eeuwigheid.

- Amen –

 

Ruach – Mirjam Trijsburg

Ik ben je God

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (33)

Wees dus niet bang, Ik ben bij je.
Kijk niet angstig rond, Ik ben je God.
Ik maak je sterk, Ik help je,
Ik onder steun je, Ik ben je behoud.
GNB

Vrees niet, want Ik ben met u;
zie niet angstig rond, want Ik ben uw God.
Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u
met mijn heilrijke rechterhand.
NBG

Jesaja 41:10

Als ik terugdenk aan de stukjes die ik de afgelopen maand heb geschreven over hoe groot en indrukwekkend God is, dan word ik nog stiller dan voorheen als ik deze woorden lees.
Ze gaan nog meer voor mij leven dan ze al deden.

Wees niet bang, kijk niet angstig rond!
… Ja, maar Heer, ziet U niet …  Weet U dan niet …  Hoe moet …  Ik …

Maar als ik ga kijken naar wie Hij is, naar wat Hij belooft, naar wat Hij doet, gedaan heeft en nog wil doen, dan verdwijnt mijn angst, mijn vrees, want ik besef wie naast mij gaat en zelfs voor mij uit.

Ik ben bij!
Zelfs al ga je door een dal van diepe duisternis, je hoeft geen kwaad te vrezen, want Ik ben bij je; Mijn stok en Mijn staf, die vertroosten je.

Ik ben jouw God!
Ik weefde je in de schoot van je moeder.
Ik zag je al toen je nog geen vorm had, en al je dagen waren al vastgesteld, opgeschreven in Mijn boek nog voor er ook maar één was aangebroken.

Ik sterk je!
Ik geef je kracht.
Ik houd je staande.
Als je vermoeid ben, geef Ik je kracht, Ik maak je weer sterk, als je geen kracht meer heb.

Ik help je!
Ik trek je uit de put, uit het slijk en de modder.
Ik geef je grond onder je voeten, zodat je niet meer wankelt.

Ik ondersteun je met Mijn heilrijke rechterhand!
Als je je door Mij laat leiden, je richt naar Mij, mocht je dan eens vallen, dan grijp Ik je bij je hand.
Als je Mij trouw bent, laat Ik je niet bezwijken, nooit.

Ps. 23:4; Ps. 139:13,16; Ps. 28:7; Ps.18:19; Jes. 40:29; Ps. 40:3; Ps. 37:23,24;
Ps. 55:23

 



Ik heb de HEERE gezocht en Hij heeft mij geantwoord,

en mij gered uit al wat ik vrees.
Psalm 34:5

- Amen –

Footprints in the sand – Leona Lewis

Hoe dan ook ...

Op Manna-Vandaag stond vandaag wel een heel bijzonder stukje onder het kopje 'Eerlijk en persoonlijk' van Leo Habets, namelijk een advies van Moeder Theresa na aanleiding van zijn eerder geschreven stukjes deze week op Manna-Vandaag.
Het raakte mij behoorlijk, moet ik zeggen.

Daarnaast ging de bemoediging, die ik iedere vrijdagmiddag toegestuurd krijg van de Bemoedigingssite, deze week ook over Moeder Theresa.
En zo komen twee verschillende dingen wel heel dicht bij elkaar en geven samen een bijzondere boodschap af.
Voor mij, maar ik hoop ook voor jou.

Mensen zijn vaak onrechtvaardig en egoïstisch.
Hoe dan ook: vergeef hen!
Als je aardig bent zullen anderen jou beschuldigen van verborgen motieven.
Hoe dan ook: wees aardig!
Als je eerlijk bent zullen mensen jou bedriegen.
Hoe dan ook: wees eerlijk!
Als je gelukkig bent zullen mensen jaloers zijn.
Hoe dan ook: wees gelukkig!
Het goede wat je vandaag doet is morgen waarschijnlijk vergeten.
Hoe dan ook: doe vandaag het goede!
Geef de wereld om jou heen het beste wat je hebt ook al is dat nooit genoeg.
Hoe dan ook: geef het beste wat je hebt!

Want weet je, uiteindelijk is dat alles tussen jou en God alleen.
Het was nooit iets tussen jou en hen.

Moeder Theresa

Liefdevol en genadig

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ... (32)

De eerste maand van het jaar is weer voorbij.
Iedere dag heb ik tijd genomen, gemaakt om een stukje te schrijven over de grootheid van God.
De momenten dat ik aan het schrijven was, waren zeer kostbaar.
Al moet ik zeggen dat het moeilijker is dan ik dacht om steeds weer een andere tekst te nemen om over te schrijven.
Misschien komt het ook wel omdat ik perse een klik met de tekst voor die dag wil hebben en dat maakte het soms gewoon net even moeilijk.
Maar als ik dan de tekst(gedeelte) gevonden had, en er over aan het nadenken was, en schrijven, dan daalde er een diepe rust en vrede neer in mijn hart.

De afgelopen maand heb ik voornamelijk gekeken naar Gods grootheid en dan in de zin van wie Hij is, hoe Hij is en wat Hij doet.
En dan passeren er dingen als Zijn heiligheid, Zijn alwetendheid, Zijn alomtegenwoordigheid.
Dan zie je dat Hij een God van liefde is, maar tegelijk ook een verterend vuur.
En meer van deze dingen.
Met het zo intens bezig zijn met wie Hij is, kijkend naar Zijn grootheid en het bedenken hoe indrukwekkend Hij is, groeit niet alleen mijn ontzag voor Hem, maar ook mijn verwondering.
En met verlangen zie ik uit naar deze komende nieuwe maand, waarin ik opnieuw ga proberen iedere dag een stukje te schrijven denkend aan hoe groot en indrukwekkend Hij is.

Me bedenkend hoe groot en indrukwekkend Hij is, neemt me ook mee naar wie Hij voor ons mensen wil zijn als bijvoorbeeld een toevluchtsoord en een schuilplaats, als Vader, als Redder, als Verlosser, als Helper in nood, als …
Als we in ons achterhoofd houden dat Hij de Allerhoogste is, de schepper van hemel en aarde en we kijken naar Zijn liefdevolle, bewogen houding naar de mensen, dan getuigt dat van een ongekende grootheid, waarvan je wel (opnieuw) onder de indruk moet raken.

En Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw,
en tussen uw nageslacht en haar Nageslacht;
Dat zal u de kop vermorzelen,
en u zult Het de hiel vermorzelen.

Toen zei de HEERE God: Zie, de mens is geworden als één van Ons, omdat hij goed en kwaad kent. Nu dan, laat hij zijn hand niet uitsteken en ook van de boom des levens nemen en eten, zodat hij eeuwig zou leven!
Daarom zond de HEERE God hem weg uit de hof van Eden, om de aardbodem te bewerken, waaruit hij genomen was.

Genesis 3:15, 22,23

Als Adam en Eva gezondigd hebben (Genesis 1:3-7) start God direct met Zijn reddingsplan.
Genesis 3:15 is de eerste profetie die verwijst naar de komst van de Here Jezus.
Voor meer hierover, zie: Jaap Fijnvandraat – Vijandschap tussen uw zaad en haar zaad.

De mens heeft amper gezondigd, of God, in Zijn grote liefde, belooft De Verlosser.
De Matthew Henry geeft daar ook een hele uitleg over, maar ik wil daar maar één zinnetje even uithalen dat eigenlijk alles zegt.
‘Zo gauw de wond was toegebracht, werd er voorzien in het geneesmiddel en werd het aangereikt.’

Het tweede wat ik zo heel bijzonder vind en dat getuigt van Gods enorme liefde voor ons mensen, is dat Hij de mens wegstuurt uit de Hof van Eden.
Als de mens in de Hof had mogen blijven, zou de kans zeer groot zijn, dat hij een keer van de Boom des Levens zou eten en dat zou betekenen dat hij nimmer zou sterven, maar voor eeuwig zou leven, maar dan wel in de zondige staat waarin hij verkeerde.

Stel je voor!
Voor altijd blijven leven in deze zondige wereld, in deze gebroken wereld.
Steeds opnieuw zondigen en weer vergeving nodig hebben.
Voor altijd moeten leven in dit beperkte menselijke lichaam wat aftakelt en vervalt, dat onderhevig is aan ziekten, pijn, verdriet, …
Geen hoop, geen vooruitzicht op een beter leven.
Geen vooruitzicht op een eeuwig leven samen met Hem, zonder pijn en verdriet, met een nieuw lichaam; waar lammen weer kunnen lopen en blinden kunnen zien.
Waar geen tranen meer zullen zijn, noch rouw, noch geween.

In Zijn grootheid voorzag God deze dingen en zorgde ervoor dat dit de mens bespaard bleef en in Zijn grote liefde en genade, verdreef Hij de mens uit het Paradijs.
Ja, ieder mens zou vanaf nu de dood sterven, dat was de straf op de zonde, maar door Zijn verlossingsplan gloorde er hoop aan de horizon.

En zo kunnen wij, door Hem, uitzien naar een leven samen met Hem in alle eeuwigheid en in alle heerlijkheid.

Halleluja!
Prijst God!

- Amen -

God, de allerhoogste

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is ...   (31)

Want de HEERE, de Allerhoogste, is ontzagwekkend, een groot Koning over de hele aarde.

Psalm 47:3

De Heere is de Allerhoogste; niemand is aan Hem gelijk.
Hij is El Elohim, de God der Goden; Jaweh, de IK ben die Ik ben, de Ene.
Hij is Almachtig, Alwetend, Alomtegenwoordig.
Hij is Koning over de gehele aarde.
Hij regeert.
Hij is Heerser.
De hemel en aarde zijn Zijn bezit.
Hij laat Zijn stem klinken.
Hij is goedertieren.
Tot Hem mogen we roepen.
Hij geeft raad.
Hij beschermt.
Hij is een schuilplaats, een toevluchtsoord voor wie bij Hem willen schuilen.
Zijn kracht overschaduwde Maria en zij baarde Zijn Zoon, onze Here Jezus Christus; Zoon van de Allerhoogste, Redder van de wereld, Verlosser.

Er zijn niet genoeg woorden te vinden die Hem kunnen beschrijven, die Hem volledig recht doen.
Maar wij kunnen Hem wel loven en prijzen, en anderen vertellen van de grote en bijzondere dingen die Hij in ons leven heeft gedaan.
Getuigen van Zijn reddingsplan; getuigen van Zijn liefde, getuigen van de Here Jezus, Zijn eniggeboren Zoon.

Ja, Hij is de Allerhoogste; er is werkelijk niemand zoals Hij.

Ik zal de HEERE loven om Zijn gerechtigheid, en voor de Naam van de HEERE, de Allerhoogste, psalmen zingen.
Psalm 7:18

Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige.
Psalm 91:1

En de engel antwoordde en zei tegen haar: De Heilige Geest zal over u komen en de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen.
Daarom ook zal het Heilige Dat uit u geboren zal worden, Gods Zoon genoemd worden.
Lucas 1:35

Toen hij Jezus zag, viel hij schreeuwend voor Hem neer en zei met luide stem: Wat heb ik met U te maken, Jezus, Zoon van God de Allerhoogste?
Handelingen 8:28

God's gift



Een genadig en barmhartig God

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is ...   (30)

Want ik wist het wel: U bent een milde God en vol medelijden, geduldig en vol liefde, altijd bereid de straf in te trekken.

Jona 4:2b

Hoewel Jona op dit moment niet zo blij is met deze God, de stad Ninevé des te meer.

Jona moest van God naar Ninevé om de stad te vertellen, dat God hun zonden niet langer kon aanzien en dat Hij hun stad zou vernietigen.
Jona deed dit echter niet, maar ging een totaal andere kant op en met een schip mee richting Tarsis.
Onderweg steekt er een geweldige storm op en uiteindelijk wordt Jona overboord gegooid, omdat hij aangaf dat het zijn schuld was.
Jona verdrinkt niet, maar wordt opgeslokt door een grote vis en hij blijft vervolgens drie dagen in de buik van de vis.
Jona bad tot God en de vis spuugde op bevel van de Heer, Jona uit.
Als nog ging Jona naar Ninevé en deed wat God hem had opgedragen.
(>> Bijbelboek Jona)

Toen de koning van Ninevé het echter hoorde, gaf hij de bevolking het bevel dat niemand, mens noch dier, iets meer mocht eten of drinken.
Iedereen moest rouwkleding dragen, tot God roepen en berouw tonen, in de hoop dat God van gedachten zou veranderen en op Zijn besluit zou terugkomen.

En dit is precies wat er gebeurt.
God zag hun berouw, zag dat zij zich bekeerden van hun zonden en Hij voltrok Zijn straf niet.

Onvoorstelbaar maar waar, Jona was hier helemaal niet blij mee, nee, hij werd zelfs heel erg boos.
En vanuit die boosheid zegt hij: ‘Ik wist het wel! Ik wist dat het wel dat U een genadig en barmhartig God bent. Een milde God, een God vol medelijden, geduldig en vol liefde, altijd bereid de straf in te trekken.
Jona had zo’n hekel aan de mensen van Ninevé, dat hij het hen niet gunde dat God hen genadig zou zijn.
Hij wist dus duidelijk wel precies wie God was en hoe Hij was.
Hij kende duidelijk het karakter van God.

God confronteert Jona met zijn egoïstisch gedrag en zijn gebrek aan medelijden.
Lees maar eens hoe God hem dit laat zien in Hoofdstuk 4:5-11

Het boek Jona lijkt soms in eerste instantie te draaien om Jona in de buik van de vis; wie kent dit immers niet?
Maar alles draait in wezen om de barmhartigheid van God, om Zijn grote genade.
Zijn liefde een de ruimte die er bij Hem is voor vergeving.

Als jij denkt, dat er voor jou geen vergeving meer mogelijk is; als jij denkt, dat jouw zonde(n) te groot of teveel zijn, dan wil ik je met dit woord niet alleen wijzen op het feit dat God een genadig en barmhartig God is, maar je er ook mee bemoedigen.
De zonden die de mensen uit Ninevé deden waren buitensporig groot.
Zo groot, dat God de stad wilde wegvagen.
Maar toen zij zich van hun zonden bekeerden en berouw toonden aan God, was Hij hen genadig en trok Zijn straf in.

De God van toen is Dezelfde als de God van nu; onveranderlijk en eeuwig!
Luister niet naar zachte stemmetjes die je vertellen dat er voor jou geen vergeving meer mogelijk is, dat is de boze, die je bij Hem vandaan wilt houden.
Hij wil immers niet dat er iemand tot inkeer komt.

Lees, herlees het verhaal van Jona en zie welk een barmhartig en genadig God Hij is.
Hoe liefdevol, geduldig, trouw en bereid tot vergeven.

Terwijl hij langs Mozes heen trok, riep hij: ‘Ik ben de Heer, een milde God, vol medelijden, vol liefde en geduld, een God op wie je vertrouwen kunt.
Exodus 34:6

U, Heere, bent immers goed, mild om te vergeven
en rijk aan goedertierenheid voor allen die U aanroepen.
Psalm 86:5

En scheur uw hart en niet uw kleren.
Bekeer u tot de HEERE, uw God, want Hij is genadig en barmhartig,
geduldig en rijk aan goedertierenheid, en Hij heeft berouw over het kwaad.
Joël 2:13

Niets kan je hoop doven

Zo af en toe kom ik een stukje van mijn oude Blog bij Punt.nl tegen dat me opnieuw raakt en waarvan ik het gevoel heb, dat het goed is om hier te plaatsen.
Dat het ook hier tot bemoediging mag zijn.

Terwijl het leven van de één over rozen lijkt te gaan, lijkt een ander gebukt te gaan onder de ene moeilijkheid na de andere.
Lijkt de één door het leven te fladderen, gaat de ander gebukt onder vele zorgen of strijd.
Lijkt de één alleen maar voorspoed te kennen, terwijl de ander bijna lijkt te bezwijken onder een zware last.
Maar niemand van ons weet wat er precies speelt in het leven van de ander.
Vaak is het minder rooskleurig dan je denkt.
Van buiten kan alles zo mooi en goed lijken, maar als je verder kijkt, of dieper, komen er soms dingen naar buiten die je beschaamd doen staan.

Toch zullen velen van ons het gevoel wel kennen van een te zware last of te grote zorgen.
Van vragen zonder antwoord of van antwoorden ontvangen om vervolgens even later met je handen in je haar te zitten omdat je er niets meer van begrijpt.

Maar door de Here Jezus zijn we in dit alles nooit als mensen zonder hoop.
In Hem, door Hem, hebben wij altijd hoop, is er altijd uitzicht, hoe moeilijk de weg ook is.
Leren uitzien naar het onzichtbare.
Leren uitzien naar het eeuwige.
Leren uitzien naar de Almachtige die boven alles staat, ook boven ons denken en voelen.

Hoop!
Uitredding!

Eens!
Altijd!

Soms word je door zorgen overmand.
Wordt je blik vertroebeld door tranen.
Zijn het je angsten die je het zicht ontnemen,
waardoor je bijna ten prooi valt aan allerlei wanen.

Je hart lijkt te barsten door alle vragen.
Je weg lijkt te zijn geplaveid met onzekerheid.
Iedere stap werpt nieuwe vragen op,
je metgezel is dagelijkse strijd.

Soms zijn er even kostbare momenten,
waarop je boven alles wordt uitgetild;
komen er antwoorden op je vragen,
weet je, zo heeft God het gewild.

Vervolgens loopt het spoor dood
en helaas, God heeft er geen bord bij gezet.
Zoekend en tastend kijk je rond;
je hoop lijkt te worden geplet.

Je ogen zijn door tranen omfloerst,
maar je richt blikveld naar boven.
Je wanhoopskreet klinkt tot aan Gods troon,
niets kan immers jouw hoop doven!

Hij is de Almachtige, de Schepper van hemel en aarde.
De Heer der Heren, de God van 't gans heelal.
De Betrouwbare, de Onveranderlijke,
Degene die uitredden zal!

Heer,
Leer mij zien
boven mijn denken en voelen.
Leer mij beseffen,
dat er meer is dan ik kan zien.
Leer mij om mijn wil
te buigen naar die van U
en doe mij ieder moment beseffen,
dat ik een Ontzagwekkende God dien.

Loslaten

Met een bezoekje aan een medeblogster, moest ik weer denken aan een 'prachtig stukje over 'Loslaten' dat ik gehoord had bij een toespraak van Maaike v.d. Molen.

Zij had dit stukje van Internet en vond het ook zo bijzonder, dat zij dit ook wilde delen.

Zelf vind ik het ook heel bijzonder en deel het ook graag weer met anderen.

 



 

Loslaten betekent niet dat ik de liefde loslaat,
het betekent dat ik niet bepaal hoe een ander leven moet.

Loslaten betekent niet dat ik alle banden doorsnijd,
het betekent dat ik een ander niet overheers.

Loslaten betekent niet iemand de gelegenheid geven,
maar willen leren van wat er gebeurt, wat dat ook is.

Loslaten is mijn machteloosheid toegeven,
wat wil zeggen dat de uitkomst niet in mijn hand ligt.

Loslaten is de ander niet willen veranderen of beschuldigen,
ik kan alleen mezelf veranderen.

Loslaten is niet betuttelen,
maar geven om...

Loslaten is niet een ander op iets vastpinnen,
maar steun geven.

Loslaten is niet oordelen,
maar een de ander toestaan mens te zijn.

Loslaten is niet beschermend zijn;
het is anderen toestaan de werkelijkheid te zien.

Loslaten is niet ontkennen,
maar accepteren.

Loslaten is niet zeuren, verwijten, ruzie maken,
maar zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die corrigeren.

Loslaten is niet alles aan mijn wensen aanpassen,
maar aanvaarden wat elke dag mij brengt.

Loslaten is niet iedereen bekritiseren en willen veranderen,
maar de droom proberen te worden die ik kan zijn.

Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven voor de toekomst.

Loslaten is minder bang zijn en meer liefhebben

Uit: Genade is een risico,
Charles Swindoll,
blz 147 - 148

4e Oma-dag

Ook vandaag was mijn allerliefste kleindochter (kan ik nog zeggen, want ik heb er nog maar één) opnieuw in haar opperbeste humeur.
Ze kletste vandaag als nog nooit te voren.
Hele verhalen en een plezier!
We hebben samen heel wat gelachen.
Waarom?
Weet ik niet; heerlijk, hè.
Gewoon lachen omdat zij lacht en zo'n plezier heeft.

Vandaag heb ik haar ook de eerste stapjes los zien doen in de box.
Van de ene kant naar de andere kant.
O, en die uitdrukking op haar gezichtje terwijl zij dat deed!
Zo jammer dat ik dat niet kon vastleggen.
Maar samen hebben we geklapt toen zij weer netjes aan de andere kant van de box stond.
Goed gedaan, hoor meisje!
Mama had het al wel gezegd, dat je je eerste stapjes los had gedaan, maar nu had oma het ook zelf gezien en oma is heel trots op jou.

Ook heb je vandaag twee keer 'opa' gezegd.
Ja, oma doe goed haar best om jou dat te leren, en vandaag zei je het maar liefst twee keer.
Misschien nog wel per ongeluk en niet op commando, maar dat doet er niet toe.
Het begin is er.

 

 

Jaylinn was ondanks haar zere buikje toch niet echt bij jou weg te krijgen, vooral niet met het eten en het koekje.

Dat er dan nog weleens wat valt te halen was haar snel duidelijk.

Vanmorgen al met je peertje; ik gaf je je schaaltje met stukje peer en wie zat er direct naast de box?

 

 Ja hoor, je vriendinnetje Jaylinn.
En al gauw had zij haar eerste stukje peer alweer te pakken.

Ach, er zijn ergere dingen dan een stukje peer.
Ook de kruimeltjes van je liga heeft ze netjes opgezogen.
Handig, zo'n kruimeldiefje.

En zo was de dag alweer snel om en kwam papa je halen.
De vierde dag; het was zeer goed 😉



De God van de berg Sinaï

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is ...   (29)

Heel het volk hoorde de donderslagen en de ramshoorn, ze zagen de bliksem en de rokende berg.
Ze bleven bevend van schrik op grote afstand staan.
Ze zeiden tegen Mozes: ‘Spreek jij met ons, dan zullen we luisteren. Maar laat God niet met ons spreken, want dan sterven we.’
‘Wees niet bang,’ antwoordde Mozes, ‘God is gekomen om jullie op de proef te stellen. Hij wil dat jullie ontzag voor hem hebben en niet meer zondigen.’
Het volk bleef op een afstand staan terwijl Mozes naar de donkere wolk ging waar God was.

Exodus 20:18-21

God komt op verschillende manieren naar de mens toe.
De ene keer door een brandende braamstruik heen, de andere keer in de stilte, een zachte bries, en in dit gedeelte komt God met groot machtsvertoon.
Donderslagen, een ramshoorn, bliksem en een rokende berg.
God komt op de manier dit het beste past bij het doel dat Hij voor ogen heeft.

Toen Hij Mozes’ aandacht wilde trekken in de woestijn, was dat door een brandende braamstruik, die brandde, maar niet verbrandde en Mozes kwam nieuwsgierig dichterbij,
verbaasd als hij ook was dat de struik niet verbrandde.

Tot Samuël sprak God in de stilte van de nacht.
Terwijl Samuël sliep kwam God en riep Hem.

Adam en Eva hoorden God bij het opsteken avondwind.

Nu echter komt God met groot vertoon van macht.
God wilde dat het volk Zijn macht en gezag zou zien.
Hij wilde dat zij ontzag voor Hem zouden hebben en niet meer zouden zondigen.

Het volk is helemaal van slag en onder de indruk van Gods verschijning.
‘Spreek jij met ons, dan zullen we luisteren. Maar laat God niet met ons spreken, want dan sterven we,’ zeggen ze tegen Mozes.
Op deze wijze komt ook de erkenning van hen naar Mozes en Aäron als leiders.
Ga jij maar, Mozes, ‘ga jij maar.’

In het hoofdstuk ervoor kwam God op dezelfde manier, en toen waren zij gewaarschuwd de scheiding niet te overschrijden want ze zouden zeker sterven.
Exodus 19:16-19:
Op de derde dag, bij het aanbreken van de morgen, donderde en bliksemde het.
Een donkere wolk hing om de berg en het zware geluid van een ramshoorn weerklonk.
De mensen in het kamp beefden van schrik.
Mozes leidde hen het kamp uit, naar God.
Zij stelden zich op aan de voet van de berg.
De Sinai was geheel in rook gehuld, want de Heer was in vuur neergedaald op de berg.
De rook steeg op als uit een oven en de hele berg trilde hevig.
Het geluid van de ramshoorn werd steeds sterker.
Mozes sprak en God antwoordde hem in de donder.

Als ik deze woorden lees, kan ik me zo voorstellen dat ze bang waren.
Als God zo komt, met zoveel machtsvertoon, want moet een mens zich dan klein en nietig voelen!
Dan kun je toch niet anders dan ontzag hebben en buigen voor deze almachtige God.

Een zielig hondje ...

Gek hè.
Ik ben eigenlijk een beetje uit mijn doen vandaag.

Vanmorgen heb ik onze Jaylinn naar de dierenarts gebracht om te worden gesteriliseerd.
Nee, hoe aandoenlijk ik ook kleine hondjes vind, geen puppy's in mijn huis.
(ik hoor het nu al: 'Och, toe nou, mam, eentje kan toch nog wel????')
Niet dus, één hondje, één poes en één vissekom met twee goudvisjes is me genoeg.

Maar toch, het is en blijft wel weer een operatieve ingreep en en een narcose.
Het wendt dus nooit en van binnen is het toch weer wat onrustig.

Toen ik haar wegbracht vanmorgen, moest ik nog even wachten.
Op een gegeven moment komt er een meneer uit de spreekkamer om vast af te rekenen, terwijl zijn vrouw nog in de spreekkamer bleef.
De deur liet hij op een klein kiertje.
Zien deed ik niets, maar horen kon ik wel en ik merkte dat zij net hun trouwe viervoeter hadden moeten laten inslapen.

Och, verdriet welde op in mijn hart.
Ja, sorry, ik ben een gek mens; ik had het zo met hen te doen.
Het was alsof het ook nog maar weer kort geleden was van onze lieve Shirah.
Ik weet het, het hoort erbij en de liefde en vriendschap die je van je beestje krijgt, weegt niet tegen het verdriet op als zij je moeten verlaten, maar opnieuw zit ik hier achter mijn laptopje met een brok in mijn keel.
Ja, zelfs om het heengaan van een andermans hond en ik kan er niets aan doen, zo ben ik nu eenmaal.
Als mensen om mij heen verdriet  hebben, raakt het me.

Inmiddels heb ik onze Jaylinn weer opgehaald bij de dierenarts en ligt ze bij te komen in de bench.
Een zielig hoopje hond, die er helemaal niets van snapt.
Daar ze zich nu niet zo goed warm kan houden, heb ik haar maar lekker ingestopt met een
kersenpitzak en een badlaken dubbel over haar heen.

 

Zo moet het toch wel goed zijn, dacht ik zo.



Toch wel heel anders dan met een grote hond, hoor.
Al was onze Shirah zieliger dan Jaylinn, ha, ha.
Oh, wat was die zielig.
Die lag echt de hele tijd te piepen en als je iets op een heel lieve manier zei tegen haar, begon ze nog harder te piepen.
Maar even afwachten wat deze kleine muppet gaat doen.
In ieder geval hebben we dit weer gehad.
Maar weer gauw beter worden, nu.

 

Hoeveel te meer ...

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is ...   (28)

Graf en verderf liggen open voor de HEERE –
hoeveel te meer de harten van de mensenkinderen.

Spreuken 15:11

Opnieuw raak ik onder de indruk van hoe God de mens kent, hem doorgrond.
Het blijft ook overal in de Bijbel opduiken en terugkomen.
Ook hier in het vijftiende hoofdstuk van het Bijbelboek Spreuken komt het weer naar voren dat niets voor God verborgen is.
Hoe meer ik hier mee bezig ben; hoe meer ik lees en terugzie in Zijn woord, hoe Hij ons kent en ons hart doorgrond, hoe meer ik het gevoel heb dat het terrein van mijn hart opener en groter wordt.
Leek het voorheen (gevoelsmatig) een afgebakend terrein, nu lijkt het wel of er steeds meer omheining verdwijnt.
Niet omdat ik dingen voor Hem verborgen probeerde te houden, maar doordat de diepte, de reikwijdte van Zijn woord, in mij groter wordt.
(Weet niet goed hoe ik het anders zou moeten omschrijven)

Graf en verderf – andere vertalingen spreken van ‘de afgrond van het dodenrijk’, of ‘de hel en het verderf’, of ‘de hel en de onderwereld’.
Maar hoe je het ook noemt, het gaat erom dat God ook bekent is met alles wat er zich afspeelt aan de andere zijde van het leven.

Job zegt hierover: *Het graf is naakt voor Hem, en er is geen bedekking voor het verderf.
*Open en bloot ligt het dodenrijk voor Hem, in de onderwereld is niets voor Hem verborgen. (Job 26:6 – HSV & GNB)

Hoeveel te meer, zegt de tekst dan, liggen de harten van de mensenkinderen niet voor Hem open.
Tja, als God zelfs tot in de hel weet wat er gebeurt, dan weet Hij zeker ook wat er zich afspeelt in ons binnenste en in onze gedachtewereld.

(Hart en gedachten worden vaak in één adem gebruikt.
Ons gevoelsleven en onze gedachtewereld zijn immers ook zeer nauw met elkaar verbonden en het is soms ook heel moeilijk om ze van elkaar los te maken.
Ons denken beïnvloed ons gevoel en andersom.)

Een mooi voorbeeld wat de Bijbel ons geeft over hoe de Heer ons kent en doorgrond, is uit Johannes 2:23-25:
‘Tijdens het Paasfeest was Hij -Jezus- in Jeruzalem, en bij het zien van de wondertekenen die Hij deed, gaven velen Hem hun vertrouwen en kwamen tot geloof in Hem.
Maar Jezus gaf hun Zijn vertrouwen niet, want Hij kende hen allen.
Niemand hoefde Hem iets over de mens te vertellen, want Hij wist wat er in de mens omgaat.

Dat Jezus dit ook echt wist, bleek later wel weer, als Hij aangeeft in Johannes 6:64:
‘Maar er zijn sommigen onder u die niet geloven. (Want Jezus wist van het begin af wie het waren die niet geloofden, en wie het was die Hem zou verraden.)’

Ook  nog wat later, als Zijn lijden sterven al voorbij is, komt het opnieuw terug, als Jezus aan Petrus voor de derde keer vraagt of hij van Hem houdt.
Petrus zegt dan: ‘Petrus werd bedroefd, omdat Hij voor de derde keer tegen hem zei: Houdt u van Mij? En hij zei tegen Hem: Heere, U weet alle dingen, U weet dat ik van U houd. Jezus zei tegen hem: Weid Mijn schapen.’

Niets is voor Hem verborgen.
Noch de diepe roerselen van ons hart, noch onze gedachten.
Noch wat we voelen, noch wat we denken.
Hij doorgrondt en kent ons volkomen.

Arglistig is het hart, boven alles,
ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?
Ik, de HEERE, doorgrond het hart, beproef de nieren,
en dat om ieder te geven overeenkomstig zijn wegen,
overeenkomstig de vrucht van zijn daden.
Jeremia 17:9,10

… zou God dat niet onderzoeken?
Want Hij weet wat er in het hart verborgen ligt.
Psalm 44:22

… luistert U dan vanuit de hemel, Uw vaste woonplaats, vergeef, en geef een ieder naar al zijn wegen, U, Die zijn hart kent.
U alleen kent immers het hart van de mensenkinderen …
2 Kronieken 6:30

Kadosh

Om te voorkomen dat ik in m'n stukjes over de grootheid van God en hoe indrukwekkend Hij is, dezelfde teksten zou gebruiken, was ik vamorgen eerst eens even bezig om de teksten op een rijtje te zetten.
Daarbij kwam ik erachter dat ik vorige week een dag heb overgeslagen.
Op mijn blog gaat het van 21 naar 23; ik schrok er even van.
Waar is dat stukje dan gebleven?
Nu, dus nog netjes in mijn map bij de andere stukjes.
Doordat het oma-dag was, ben ik het waarschijnlijk vergeten er op te zetten.
Dus nu als nog het stukje van Dag 22.
Het is nog een beetje een vervolg op Dag 21, over Gods heiligheid.

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is ...   (22)

Toen ontbrandde de toorn van de HEERE tegen Uzza, en God strafte hem daar om deze onbedachtzaamheid, en hij stierf daar bij de ark van God.

2 Samuel 6:7

Ook vandaag laat de Heiligheid van God mij nog niet los.
Het andere verhaal dat een geweldige indruk op mij gemaakt heeft is het verhaal van Uzza.
(Ik moet wel bekennen dat het niet zijn naam is die ik heb onthouden, maar wel wat er met Hem is gebeurd)

Het hele verhaal begint eigenlijk nadat de Israëlieten een flinke nederlaag hebben geleden in hun strijd tegen de Filistijnen en zij als reactie daarop de Ark van het Verbond uit Silo gaan halen. (1 Samuël 4:3,4)
Ze dachten zo, dat de HEER dan wel in hun midden zou zijn en zij nu wel zouden winnen.
Het tegenovergestelde is echter waar.
Hoe bang de Filistijnen in wezen ook waren voor de God van Israël, ze besloten te vechten alsof hun leven ervan afhing.
En … , ze wonnen opnieuw de strijd en maakten de Ark van het verbond buit.
De Filistijnen namen de Ark mee en plaatsten hem in de tempel van hun god Dagon in Asdod.
Vanaf dat moment zaait de Ark dood en verderf onder de Filistijnen en uiteindelijk belandt de Ark in Kirjat-Jearim, waar Abinadab, en zijn zoon Eleazar worden geheiligd om zo voor de Ark te kunnen zorgen.

Het is David die op een gegeven moment de Ark weg gaat halen uit Kirjat-Jearim.
(2 Samuël 6:2)
De zonen van Abinadab, Uzza en Ahio, leiden de nieuwe wagen waar de Ark opstaat.
Echter op een gegeven moment, bij de dorsvloer van Nachon, struikelen de runderen en Uzza strekt zijn hand uit naar de Ark van God en grijpt die vast om te voorkomen dat deze zal vallen.

Toen ontbrandde de toorn van de HEERE tegen Uzza, en God strafte hem daar om deze onbedachtzaamheid, en hij stierf daar bij de ark van God.

Ik weet nog dat, toen ik nog heel jong was dit totaal niet begreep.
Waarom deed God dit nu?
Uzza wilde toch alleen maar voorkomen dat de Ark van het Verbond zou vallen?
Waarom strafte God hem nu terwijl hij alleen maar wilde helpen?
Ik begreep er niets van en vond het eigenlijk oneerlijk van God.
Ach, wat begreep ik toen nog weinig van het feit dat alles te maken heeft met de Heiligheid van God.
En het was ook pas toen ik ouder werd, dat ik het tot mij doordrong dat God helemaal geen hulp nodig heeft van ons.
Natuurlijk niet.

Als ik zo bezig ben met dit stukje en dit alles zo nog eens aan het nalezen was, trof nog een ander gedeelte mij heel diep.
Iets wat ik me niet meer kon herinneren het gelezen te hebben, maar wat ik ongetwijfeld wel ooit gelezen heb.
Maar nu, nu ik bezig ben met de Heiligheid van God, hakt ook dit woord er behoorlijk in.

Het gaat om iets wat een eindje terug gebeurd is.
1 Samuël 6
De Filistijnen sturen de Ark terug en de Ark komt aan in Beth-Semes.
Als de inwoners de Ark zien aankomen zijn ze ontzettend blij.
Ze hakken het hout van de wagen tot brandhout, en offeren daar de koeien op die voor de wagen gelopen hadden.
Die dag brengen zij vele offers.
Maar …

1 Samuël 6:19 - Maar de HEERE doodde sommigen van de mannen van Beth-Semes, omdat zij in de ark van de HEERE hadden gekeken.
(De NBG, GNB en de WB, spreken van naar, in plaats van in)
Hij doodde van het volk zeventig man van de vijftigduizend man.
Toen bedreef het volk rouw, omdat de HEERE het volk een grote slag had toegebracht.

Toen zeiden de mannen van Beth-Semes: Wie zou kunnen bestaan voor het aangezicht van de HEERE, deze heilige God?

Ook hier hetzelfde als met Uzza, als met de zonen van Aäron.
God is zo’n Heilig God; niets en niemand kan in leven blijven als er gehandeld wordt in strijd met Zijn wil, waar Zijn heiligheid in gedrang komt.
De inwoners van Beth-Semes leren op en wel heel harde manier over Gods heiligheid.

Zomaar wat voorbeelden van uit het OT over Gods heiligheid, over hoe ontzettend heilig onze God wel niet is.
En ook al is de Here Jezus gekomen, er is niets aan Gods heiligheid veranderd.
Hij is immers onveranderlijk!
Ja, door Jezus mogen we deze heilige God Vader noemen, maar in alle eerbied en met heilig ontzag; zoals Jezus deed.

Opnieuw en nog meer, hemelse Vader, ben ik geraakt door Uw heiligheid.
Mijn hart is gevuld met diep ontzag voor U en de woorden van de inwoners van Beth-Semes klinken nog na in mijn oren.
Ik dank U, daarom met heel mijn hart, voor Uw Zoon, onze Here Jezus Christus, die de weg naar U heeft vrijgemaakt, zodat wij nu kunnen en mogen naderen, in alle vrijmoedigheid tot Uw troon van genade.
Laat mij echter daarin nooit vergeten hoe heilig U nog steeds ben.
Daarin is niets veranderd.
Jahweh Kadosh.
Heilig God.
Ik buig mijn hoofd voor U en aanbid U.

- Amen -

Kadosh - Barry & Batya Segal