Nu al een OneWord voor 2020 ...?

Hoewel het inmiddels al wel bijna oktober is, duurt het meestal toch nog wel even voor ik me buig over een nieuw OneWord voor het volgende jaar.
Echter een week geleden(of twee, dat weet ik niet meer precies) was ik iets aan het lezen waar het woord 'Volharding' in een zin stond.
En met dat ik het las is daar in mijn gedachten: dit is je OneWord voor volgend jaar.
Ik weet nog dat ik daardoor even stopte met lezen, en als het ware mijn hoofd even schudde van 'waar komt dit vandaan', en vervolgens 'ja, hoor, dit jaar 'Moed' en volgend jaar 'Volharding'; zo op elkaar volgend en bij elkaar aansluitend dat het is alsof ik het bij elkaar heb gezocht.
Het is ook hierom dat ik het verder niet heb opgeschreven maar eigenlijk maar gewoon liet voor wat het was.
Het woord laat me echter niet los; met regelmaat moet ik er aan denken; en waarom zou het niet toch mijn OneWord voor volgend jaar kunnen zijn?

Is het te vroeg om al een nieuw woord te hebben?
Is het omdat het lijkt alsof ik het bij elkaar heb gezocht?
Is het omdat ... ach, allerlei gedachten komen en gaan erover, maar een sterk gevoel van zekerheid is telkens daar als ik terugdenk aan dat moment, aan dat woord, aan de gedachte die binnenkwam.
En ... aan het feit dat God mij kent en weet wat ik nodig heb, wat goed voor mij is.

Volharding ...
Een indringend woord, dat hard werken in zich mee draagt, keuzes maken, beslissingen nemen.
Een woord dat ... Moed ... vereist.
Een woord waarin moeite, pijn en verdriet schuilt.
Een woord waarvan ik bij voorbaat ervaar dat het me 'iets' zal gaan kosten.

Volharding ...
Een indringend woord, maar dat ook beloning inhoudt, vreugde, kracht, toekomst, hoop ...
Een woord dat me dan ook automatisch bij Gods woord brengt.

Romeinen 5:3-5
'En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop.
En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.'

Romeinen 8:24,25
'Want in de hoop zijn wij zalig geworden. Hoop nu die gezien wordt, is geen hoop. Immers, wat iemand ziet, waarom zou hij dat nog hopen?
Maar als wij hopen wat wij niet zien, dan verwachten wij het met volharding.'

Romeinen 12:12
'Verblijd u in de hoop. 
Wees geduldig in de verdrukking. 
Volhard in het gebed.'

Hebreeën 10:36
'Want u hebt volharding nodig, opdat u, na het volbrengen van de wil van God, de vervulling van de belofte zult verkrijgen.'

Jacobus 1:3-5
'..., want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt.
Maar laat die volharding ook volledig mogen doorwerken, opdat u volmaakt bent en geheel oprecht, en in niets tekortschiet.
En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden.' 

2 Petrus 1:5-7
'En daarom moet u zich er met alle inzet op toeleggen om aan uw geloof deugd toe te voegen, aan de deugd kennis, aan de kennis zelfbeheersing, aan de zelfbeheersing volharding, aan de volharding godsvrucht, aan de godsvrucht broederliefde en aan de broederliefde liefde voor iedereen.'

Er staan nog veel meer teksten in de Bijbel met oog op 'Volharding', maar dit zijn even zo degenen die mij gelijk aanspreken.
Voorlopig laat ik het verder los, en 'houd mij vast' aan het woordje 'Moed', en aan de twee Bijbelteksten die er voor dit jaar bij hoorden:

'Heb Ik het u niet geboden?
Wees sterk en moedig, schrik niet en wees niet ontsteld, want de Heere, Uw God, is met u, overal waar u heen gaat.'
Jozua 1:9 (HSV)

‘… vrees niet, want Ik ben met u; zie niet angstig rond, want Ik ben uw God.
Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met Mijn heilrijke rechterhand.'
Jesaja 41:10 (NBG)

Heb Ik het u niet geboden!
Wees sterk en moedig; vrees niet!
Vertrouw!
Daar houd ik mij aan vast; dat is waar ik me door wil laten leiden (soms met vallen en opstaan).
Dat is waar ik voor kies, en dat is waar ik op ga staan, iedere keer opnieuw als ik het even niet zie zitten, of moe ben, of wat dan ook.
Hij heeft beloofd dat Hij met mij meegaat, overal waar ik ga.
Hij heeft beloofd dat Hij mij helpt, en ondersteunt.
En God breekt nimmer Zijn woord, nimmer Zijn beloften, en liegen kan Hij niet.


Het brengt mijn gedachten gelijk terug naar het één na laatste stukje dat ik schreef nav. het boekje van Susannah Spurgeon over 'De uitnemende kracht van Gods grootheid'; over het wandelen overeenkomstig mijn hoge roeping.
Wandelen, leven vanuit de kracht die Hij ons gegeven heeft.
Vasthouden aan Zijn beloften en die mezelf keer op keer voorhouden.
Kracht putten uit wat Hij zegt.
Mijn gedachten en gevoelens aan Zijn woord ondergeschikt maken en ... daarin volharden.

Ik weet dat er meerdere mensen zijn die twijfelen of ik dit allemaal wel ga volhouden, deze intensieve zorg voor mijn kleindochter, maar ik weet dat het kan vanuit Zijn kracht in mij.
En daar houd ik mij aan vast; daar richt ik mij op.
En als twijfel me aanvalt, wijs ik hem de deur door Gods woord voor te houden.
Hij heeft gezegd; Hij heeft beloofd!
Hem komt toe alle lof en eer, tot in alle eeuwigheid!
Amen!

God hoort, verhoort en leidt ...

Vanmorgen onder de aanbidding in onze gemeente zag ik met het zingen van het refrein (All I have, I give to You. All I am, I give to You. I Lay it at your feet. I Lay it at your feet) van het lied ‘Clean – My God rescued me’ … ineens mijn bureau met enkel het notitieblaadje erop dat er al enkele maanden ligt.
Tussendoor heeft het ook nog weleens even in de la van mijn bureau gelegen, maar ik heb het weer teruggelegd op mijn bureau omdat er een gebed op staat, waar ik zo naar verlang om met mijn hele hart te kunnen bidden.
Het is een zeer ingrijpend gebed, een gebed dat ik jaren geleden, om precies te zijn op 1 juni 2007, overgenomen heb uit het boek ‘Een vrouw naar Gods hart’ van Elisabeth George.
Een gebed dat ik zo graag met heel mijn hart wilde bidden, maar niet kon, omdat ik bang was voor de gevolgen die het zou kunnen hebben, voor de dingen die God van mij zou kunnen vragen.
Maar toch, er was wel een diep verlangen in mijn hart naar het kunnen bidden van dit gebed; naar deze overgave aan Hem.
Het is nu pas, nu ik dit schrijf, dat ik besef, dat God toen al mijn gebed heeft gehoord en verhoord; en aan het werk is gegaan om mij hier te kunnen brengen.

Het beeld liet mij niet los, en daar er voor mij in de dienst geen ruimte was voor meer, voor antwoorden, voor …, ging ik naar huis en trok mij terug op mijn kamertje om in de stilte en de beslotenheid van deze veilige ruimte, Zijn aangezicht te zoeken met dit gebed in mijn handen.
Het bracht mij bij oude schriften, waarin ik zeven jaar geleden mijn wanhopige hart en ziel in bloot gelegd heb, en las opnieuw alles wat ik toen heb geschreven.
Welk een angst en wanhoop klinkt er in door; zoveel vragen en niet begrijpen.
Pijn, verdriet, zelfmedelijden, depressieve gevoelens en gedachten …
Maar ook een verlangen naar dat andere, naar Hem, naar vrijheid, vrijheid van angst en alles wat mij zo gebonden houdt.

Als ik alles heb gelezen, word ik stil, als ik bedenk hoe Hij mijn gebeden heeft verhoord.
Ik word stil als ik bedenk hoe Hij door de jaren heen mij heeft geholpen en gebracht waar ik nu ben.
O, hoe bijzonder zijn niet de beide laatste stukjes in de schriften!
In al mijn wanhoop gaf God mij toch de juiste woorden, zowel om te schrijven en mezelf voor te houden als om van te leren.
Ik herlees de woorden die ik heb opgeschreven van Corrie ten Boom:
‘Als de mens luistert, spreekt God - Ga die cursus doen, Mijn kind!
Als de mens gehoorzaamt, handelt God - Ja, Heer(weliswaar pas na de derde keer dat de advertentie mij onder ogen kwam, maar …) ik ga en zal alles doen wat er wordt gevraagd.
Als de mens bidt: geeft God kracht – In Zijn kracht heb ik alles kunnen doen, en nog veel meer, ook daarna.

Ik pak het andere schrift en lees het gedichtje dat ik toen heb geschreven naar aanleiding van Deuteronomium 31:6,8:

Heer,
mijn God en Vader,
in U, de Ene,
kan ik sterk zijn
en vastbesloten.
Als ik mijn ogen
gericht houd op U,
hoef ik niet te vrezen,
noch te sidderen,
want Uw handen
houden mij veilig
omsloten.

U,
de Ene,
zal mij niet begeven,
en mij niet verlaten,
ja, U zal met mij zijn.
Ik hef mijn hoofd omhoog
en zal mij niet laten breken,
want U, de Ene,
zal altijd
met mij zijn.

- Amen -

Met het besef en het lezen van deze laatste woorden, weet ik dat het moment is gekomen dat ik dit gebed eindelijk kan bidden met heel mijn hart; het is de volgende stap in mijn reis met Hem.

‘Here,
ik geef al mijn plannen en doelstellingen op,
al mijn eigen verlangens en hoop,
en ik neem Uw wil voor mijn leven aan.
Ik geef mijzelf, mijn tijd, mijn alles, ten volle aan U,
om voor eeuwig de Uwe te kunnen zijn.
Vul mij en verzegel mij met Uw Heilige Geest.
Gebruik me zoals U wilt,
zend mij waarheen U wilt,
werk Uw gehele wil uit in mijn leven,
wat het me ook kost,
nu en tot in eeuwigheid.

- Amen -

Ik voel hoe de angst nog zachtjes kriebelt aan de deur van mijn hart, maar ik kies ervoor om mij vast te houden aan Zijn woorden uit Deuteronomium 31:

‘Weest sterk en vastbesloten, vrees niet en siddert niet voor hun aanschijn; immers de Ene, je God, Hij is het die met je gaat, Hij zal je niet begeven en je niet verlaten!
De Ene, Hij is het die voor je aanschijn uitgaat, Hij zal met je wezen, Hij zal je niet begeven en je niet verlaten; vrees niet en laat je niet breken!’


Be still  Be Amazed
Stil en verwonderd ben ik, als ik terugkijk(lees) en zie wat Hij heeft gedaan.
Stil en verwonderd ben ik, als ik zie wat Hij doet.
Stil en verwonderd ben ik over het ontdekken van Zijn hand op/in/over … mijn leven, Zijn bemoeienis, Zijn wegen, Zijn liefde.

Door de diepste diepten
heeft U mij geleid.
Al kon ik er nog niets van zien,
toch had U alles voorbereid.
Op geen enkele weg
liet U mij alleen;
U stond elk moment
beschermend om mij heen.
Nu ik terugkijk zie ik,
en ben ik verwonderd en stil.
Ik buig mijn hoofd
en geef mij over aan Uw wil.

Be still  Be Amazed 
Dag 5

God is always in control!

Met mijn Stille Tijd ’s morgens vroeg maak ik gebruik van de Sestrakalender ‘Mijn moment met God’, maar ik merk dat hoe langer ik dit doe, hoe meer ik gericht raakt met lezen op het ‘wat kan ik ervan leren; hoe is dit bij mij; waar sta ik …etc.’, en regelmatig (ook wel een beetje afhankelijk van het onderwerp en de gegeven Bijbelgedeelten) mis ik toch de diepe rust en vrede die je hart zo kunnen vullen in een stil moment van samenzijn met de Heer.
Dus ik besloot om naast mijn Stille Tijd af en toe gewoon mijn Bijbel te pakken om met het lezen een ontmoeting te hebben met Hem, om stil te worden en tot rust te komen bij Hem door te zien op wie Hij is en wat Hij allemaal heeft gedaan.
Hoewel ik het Bijbelboek Genesis al heel wat keren heb doorgelezen, toch verlangde ik ernaar om opnieuw daar te beginnen en opnieuw te lezen over de schepping, over Noach, over Abraham, Isaak en Jacob.
Soms gewoon maar één hoofdstukje, en soms een aantal achter elkaar.
Soms één keer in de week en soms een paar dagen achter elkaar.
Ik moest er in het begin even inkomen, gewend als ik was aan alleen mijn Stille Tijd ‘s morgens, maar nu verlang ik naar de dagen dat iedereen al vroeg de deur uit is en ik extra tijd heb om in de stilte van mijn huis door Zijn woord een ontmoeting te hebben met Hem.
De rust die ik vind in deze momenten, de warmte van Zijn aanwezigheid en de vrede die mijn hart binnenstroomt met het lezen, zijn me zo kostbaar, en ik merk dat dit precies hetgeen is dat ik zo nodig heb; ik kom werkelijk helemaal tot rust in deze momenten.


De afgelopen twee dagen lees ik de geschiedenis van Jozef; over zijn geboorte, zijn dromen, hoe hij werd verkocht als slaaf en in Egypte terecht kwam en hoe het hem daar verging.
Ik heb het verhaal al zo vaak gelezen, maar nog steeds raak ik onder de indruk als ik lees over Jozef’ s leven in Egypte.
Waar hij ook terecht komt, in welke omstandigheid dan ook, hij blijft God trouw.
Hoewel er nergens iets geschreven staat over zijn gevoelens, over hoe hij eronder was, aan de hand van de posities die hij telkens krijgt, kan ik concluderen dat hij ondanks alles zijn vertrouwen blijft stellen op God
Als hij boos en opstandig zou zijn geweest, bokkig en ontevreden, dan zou hij nooit die functies hebben gekregen, nog het vertrouwen van degenen die boven hem stonden.
En waarschijnlijk zou hij dan ook niet weggevlucht zijn van de vrouw van Potifar toen zij hem lastig viel.
Gods wil doen bleef bij hem duidelijk bovenaan staan.
Zoals het verhaal opgeschreven staat in de Bijbel, word ik geraakt door zijn houding, door de manier waarop hij met alles omgaat en toont mij een belangrijke les.

Als ik dan vandaag aankom bij hoofdstuk 45 springen er een paar verzen uit.
Vers 5: 'Maak jezelf geen verwijten, want God heeft mij voor jullie uitgestuurd om jullie leven te redden.'
Vers 7: 'God heeft mij voor jullie uit gestuurd om jullie voortbestaan op aarde te verzekeren …'
Vers 8: 'Niet jullie hebben mij hierheen gestuurd, maar God …'

Stille verwondering maakt zich van mij meester als ik deze verzen lees.
God werkt dwars door alles heen, en wat zo negatief leek, zo moeilijk, zo zwaar, zo verloren, zo  …, keert Hij om en maakt het tot een zegen.
En dat hij, Jozef, dit zo kon zien!


Be still   Be Amazed!
God is zo groot!
Zijn Geest zo krachtig en sterk!
God overziet altijd het gehele plaatje, en kan wat mensen ook verkeerd doen of uitdachten, omkeren ten goede.

Wat wilden de broers graag af van dit verwende joch, en ze verkochten hem; zo daar waren ze vanaf.
Maar God zorgde ervoor dat Jozef onderkoning van Egypte werd, zodat de hele familie gered kon worden van de hongerdood.
Satan wilde Jezus dood hebben en ook hij dacht dat hij gewonnen had toen Jezus stierf aan het kruis, maar God gebruikte juist Zijn sterven aan het kruis om ons mensen te kunnen redden.

Als we stil worden en Hem zoeken in al onze omstandigheden, zullen we meer en meer verwonderd raken over wie Hij is en Zijn  grootheid, almacht en liefde zien.
Dan zullen we zien, dat Hij nooit, maar dan ook nooit, de controle verliest.


Be still  Be Amazed
Dag 2

God van Trouw

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (103)

Ik zal Me houden aan de eed die Ik je vader Abraham gezworen heb.
Want Abraham heeft naar Mij geluisterd en zich gehouden aan Mijn regels , Mijn geboden, Mijn voorschriften en Mijn wetten.

Genesis 26:3b,5

Als ik deze week (nav. mijn ‘Stille Tijd-kalender’) een aantal hoofdstukken uit het Bijbelboek Genesis lees, word ik getroffen door de trouw van God die erin doorklinkt.
Als ik bij hoofdstuk 26 kom en het doorlees, treft mij gewoon de enorme trouw van God.
Als in een flits gaan de woorden door mij heen: God van trouw, God     van     trouw!
Het raakt me als ik lees hoe God aan Isaak verschijnt en met hem spreekt, en hem belooft dat Hij Zich zal houden aan de eed die Hij aan zijn vader Abraham heeft gezworen, en dat Hij dat doet omdat Abraham naar Hem geluisterd heeft en zich aan Zijn regels heeft gehouden.
Het bemoedigt me, want het zegt iets over hoe God is, het zegt iets over Zijn karakter.
Het vertelt me dat Hij betrouwbaar is en dat ik op Hem kan vertrouwen.

Als ik ga kijken naar de betekenis van het woorden ‘trouw’ en ‘betrouwbaar’, dan kom ik bij beiden het woord ‘getrouw’ tegen.
En als ik daarnaar toe gaat en lees wat er staat, word ik stil.
Als vanzelf zet ik de woorden ‘God is …’ ervoor …

God is Betrouwbaar.
God is Eerlijk.
God is Loyaal 
God is Nauwgezet.
God is Onveranderlijk. 
God is Trouw. 
God is Toegedaan. 
God is Toegewijd. 
God houdt Zich stipt aan iets.
God houdt Zijn woord. 

Met andere woorden: God houdt Zich aan wat Hij ooit heeft afgesproken!
Je kunt op Hem rekenen!
Hij is niet wispelturig of veranderlijk als de mens.
God is trouw!

Zijn wegen mogen dan voor ons vaak niet te begrijpen zijn en vele vragen zullen in  ons leven boven komen waar we geen antwoord op zullen krijgen, maar eens zullen we zien, zullen we weten, zullen we kennen.
Al wat Hij van ons vraagt is dat we net als Abraham, Isaak en Jacob geloven en vertrouwen op Hem, op Zijn woord, op Zijn beloften, op wie Hij is, namelijk:
een God van trouw.

En dat maakt dat ik het lied ’God van trouw’ met mijn hele hart kan meezingen, want ik wil het uitzingen dat Hij trouw is en onveranderlijk, het mezelf zo ook voorhouden.
Het maakt, dat ik steeds het  opnieuw, keer op keer, naar Hem uitroep, want ik weet dat Hij er is, mij hoort, en mij zal helpen.
Hij is mijn Rots en Het Anker in de stormen van mijn leven.
Op wie anders dan op Hem alleen kan ik mijn hoop stellen?
Hij, en Hij alleen is betrouwbaar, getrouw, te vertrouwen.
Hij is: een God van Trouw.

Opwekking 542 - God van trouw

God van trouw,
U verandert nooit.
Eeuwige, U mijn vredevorst.
Aller Heer, ik vertrouw op U.
Heer, ik roep tot U,
opnieuw en opnieuw.
Heer, ik roep tot U,
opnieuw en opnieuw.

U bent mijn rots wanneer ik wankel,
U richt mij op wanneer ik val.
Dwars door de storm
bent U Heer, het anker;
ik stel mijn hoop alleen op U.

Hulp en redding

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (86)

Wie wijs is, let op deze dingen,
hij slaat er acht op
hoe de Heer telkens zijn liefde toont.

Psalm 107:43

De laatste paar dagen komt Psalm 107 steeds opnieuw in mijn gedachten als ik ’s morgens een stukje uit mijn Bijbel wil lezen.
Verschillende keren heb ik inmiddels de Psalm doorgelezen en mijn oog werd getrokken door een paar verzen met dezelfde strekking.

Als ik even kijk naar het hoeveelste stukje het is van ‘Bedenk en onthoud’, zie ik dat ik nog niet zo lang geleden ook over deze Psalm heb geschreven, maar dat deze keer mijn oog op heel andere dingen uit dit hoofdstuk valt.
Toch had ik dezelfde tekst als uitgangspunt genomen, en dat blijf ik ook doen, daar verander ik niets aan, want het is net zo met elkaar verbonden als bij het vorige stukje uit deze Psalm.

In hun angst riepen zij de Heer om hulp en Hij redde hen van een wisse dood.
Deze woorden komen 4 keer terug; namelijk in vers 6, vers 13, vers 19 en vers 28.
De omstandigheden waren telkens anders, maar steeds opnieuw klinken vervolgens deze woorden.
Hoe bijzonder!

Het zij duidelijk dat deze woorden belangrijk zijn en ons iets te zeggen hebben.
Ook de uitgebreide omschrijvingen hebben ons iets vertellen.
Namelijk, dat waar we ons ook bevinden, in welke situatie dan ook; of het nu door ons eigen toedoen is, of dat we beproefd of verzocht worden, vanuit welke omstandigheden we het ook uitroepen naar God, Hij hoort en redt!
En daar blijft het niet bij, God gaat nog verder.
Hij wijst vervolgens de goede weg, leidt naar een veilige plek.
Hij redt uit het diepste duister, verbreekt boeien.
Brengt genezing en stormen tot bedaren.

Laten zij Hem danken, zegt dan de Psalmist, danken voor de liefde die Hij hen heeft bewezen; want alles wat Hij heeft gedaan, getuigt van Zijn grote liefde.
Ook dit woord komt vier keer terug en geeft aan hoe belangrijk het is dat we ook niet vergeten om Hem te bedanken voor wat Hij heeft gedaan, voor de liefde die Hij heeft bewezen.

Maar dat niet alleen.
De psalm eindigt met de volgende woorden:
‘Wie wijs is, let op deze dingen, hij slaat er acht op hoe de Heer telkens Zijn liefde toont.’
We dienen Hem niet alleen te danken voor wat Hij heeft gedaan, voor de liefde die Hij heeft getoond, maar de Psalmist drukt ons op het hart om acht te slaan op elke manier waarop God Zijn liefde toont.
Hij noemt het zelfs wijs als we daarop zouden letten.
Zien hoe God ons Zijn liefde toont, bewijst, maakt ons tot een ander mens.
Een dankbaar mens.
Een gelukkig mens.
Niemand kan onveranderd blijven onder de liefde die God de Vader ons bewijst, tenzij wij er geen acht op slaan.
Maar dat zou dom zijn …

Nog steeds toont God Zijn liefde.
Nog steeds hoort Hij elke roep om hulp.
Nog steeds redt Hij.
Nog steeds helpt Hij verder vanuit Zijn gegeven hulp.
Nog steeds bewijst Hij Zijn liefde.
Nog steeds is Hij dezelfde;

toen en  nu.

 

Heer, U hoort mij als ik roep.
Waar ik mij ook bevind,
in welke omstandigheden
ik ook verkeer,
U hoort mij
en komt mij te hulp.
U bewijst aan mij Uw liefde.
Toont mij wegen die ik kan gaan.
U geeft mij een veilige plek om te wonen
en brengt stormen tot bedaren.

Uit het diepste duister haalt U mij.
Ketenen rukt U van mij af.
Op Uw woord word ik gezond
en U redt mij van het graf.

Ik wil U danken, Heer,
Uw Naam loven en prijzen
om de liefde die U mij steeds bewijst.
Ik wil U eren en aanbidden,
U alle eer en hulde brengen
om de liefde die U mij steeds weer geeft.

U bent groot
en zeer te prijzen.
Ik wil niet voorbijgaan
aan de liefde
die U steeds toont.

Onze toevlucht en kracht

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ... (83)

 

Vandaag geen Naomi, dus ook geen oma-dag.

Maar wel een bemoediging voor een ieder die het nodig heeft.

 

Er zijn, denk ik, altijd wel momenten of perioden zijn in ons leven, dat we meer dan anders verlangen naar Gods aanwezigheid, naar als het ware door Hem te worden vastgehouden.
Als het leven zwaar is, pijn en verdriet onze dagen kleuren, onzekerheid ons omringt, alle zekerheden dreigen weg te vallen; als zorgen ons dreigen te overspoelen en ieder uitzicht hopeloos lijkt, dan verlangen we misschien wel meer dan anders naar Gods nabijheid.

Diep van binnen weten we het allemaal wel.
We weten dat Hij er altijd is, dat Hij van ons houdt zoals we zijn.
We weten dat we Zijn kind zijn, Zijn eigendom en we weten ook dat Hij ons nooit alleen laat, dat Hij altijd voor ons zorgt.
Maar soms willen we net iets meer dan dat.
Dan verlangen we naar het ervaren van Zijn aanwezigheid, willen we Zijn armen om ons heen voelen en ons warmen en troosten in Zijn aanwezigheid.
Dan verlangen we ernaar, dat Hij ons vasthoudt en ons bemoedigend toespreekt.
Dat Hij ons verteld dat Hij van ons houdt, voor ons zorgen zal, iedere dag opnieuw.
Dat we alles bij Hem mogen brengen, aan Zijn voeten mogen neerleggen.

Soms is bidden genoeg om Zijn aanwezigheid, Zijn liefde, ‘Zijn armen om je heen te voelen’; soms we bidden en smeken voor langere tijd.
Soms komt God tot ons door Zijn woord of door andere mensen, een kaartje of telefoontje.
Soms door iets wat we zien - een vogel, een vlinder, een zonsondergang.

En soms door een lied.
 

Klik voor de muziek op de afbeelding

 

Father,
I want You to hold me
I want to rest
in Your arms today

Father,
I want You to show me
How much You care for me
In ev’ry way

I bring all my cares
And I lay them
at Your feet

You are always there
And You love me
as I am

Yes, You love me
as I am

Father,
I know You will hold me
I know I am Your child,
Your own

Father,
I know You will show me
I feel Your arms holding me,
I’m not alone

I bring all my fears
And I lay them
at Your feet

You are always here
And You love me as I am
Yes, You love me as I am

You are always here
And You love me
as I am

En soms ...

Soms gebeurt er niets, gewoon helemaal niets.
Hoe je ook bid of smeekt, Zijn woord doorspit, muziek luistert of zingt; soms lijk de hemel van koper en lijkt het alsof Gods liefdevolle armen spoorloos zijn.
Ze lijken er voor iedereen te zijn, behalve voor jou.
Dan komt het op geloven aan, op vertrouwen.
Dan komt het er op aan om vast te houden aan Zijn beloften.
Hij heeft ons beloofd dat Hij met ons zal zijn tot aan de voleinding van de wereld.
Hij heeft ons gezegd dat Hij van ons houdt en hoeveel Hij van ons houdt; dat niets of niemand ons kan scheiden van Zijn liefde.
Hij heeft ons beloofd dat Hij Zelf voor ons uitgaat; met en voor ons zal strijden.
Dat Zijn eeuwige armen onder ons zijn.
Hij heeft beloofd dat Hij ons zal opbeuren als we moe zijn, sterk zal maken als we geen kracht meer hebben.
Dat, als we op Hem onze hoop stellen, we nieuwe kracht zullen vinden.
God heeft beloofd, dat Hij het geknakte riet niet zal breken en de walmende vlaspit niet zal Hij doven.

Wees niet bang, zegt Hij, want Ik ben bij je!
Kijk niet angstig om je heen, want Ik ben JOUW GOD!
Ik maak je sterk, Ik help je.
Ik ondersteun je met Mijn heilrijke rechterhand.
Laten we ons vastklampen aan Zijn beloften, ze uitspreken, ze proclameren en uitzien naar wat God gaat doen.

God is onze toevlucht, Hij geeft ons kracht;
in de grootste nood heeft Hij ons geholpen.
De Almachtige Heer is aan onze zijde,
onze burcht is de God van Jakob.

 

Psalm 46:2,8

 

 



Oeps, vergeten ...

Tja, zo heb je niets te doen, nou ja, heel weinig, en zo lopen er verschillende dingen naast en door elkaar.
Morgenochtend gebedsochtend voor de Vervolgde Vrouwen.
De eerste vergadering voor de Kerstavond voor Vrouwen is gepland.
Ik ben druk bezig met de voorbereidingen voor een nieuw project voor vrouwen bij ons in de gemeente, waar ik nog niets over kan zeggen omdat ik nog met de voorbereidingen bezig ben.
200 hartjes haken voor …
Oeps, mag ik ook nog niet zeggen, ze moeten in ieder geval volgende week een donderdag af zijn.
En donderdag is mijn schrijfdag voor het stukje op ‘In rust met U’, met vrijdag als extra voor het geval ik meer tijd nodig heb of donderdags nog iets wat echt niet op een andere dag kon worden gepland.

In mijn agenda stond het allemaal goed.
Ik had nog tegen Francis gezegd ‘tot donderdagmiddag’.
Ik had in mijn planning nog opgenomen, dat ik na de vergadering daar vlakbij mooi boodschappen kon doen.
Alles paste keurig in elkaar, alleen …
Tja, alleen dan moet je er wel aan denken.

Vanmorgen keurig zoals gepland begonnen aan mijn stukje.
Hoewel ik een heel eind kwam, je zou het zelfs ook klaar kunnen noemen, toch wist ik het nog niet helemaal zeker, dus, zoals ik dan wel vaker doe, ging ik vast op weg om boodschappen doen.
Even totaal wat anders doen, helpt mij dan om mijn hoofd leeg te maken zodat ik er weer fris tegenaan kan kijken.
Ik pakte mijn boodschappentas en krat, deed Jaylinn in de bench en stapte in mijn autootje.
Terwijl ik op weg ging naar de winkel in het nabijgelegen dorp, schoot het ineens in mijn gedachten, pang: ‘Vergadering voor de kerstavond voor Vrouwen bij Theresa!’
O help, die was ik helemaal vergeten.
Ik was zo met mijn hoofd in mijn schrijven blijven steken, dat ik het totaal vergeten was.
Wat nu?
Ik had me niet voorbereid.
Ik had niets bij me, geen pen, geen papier; nou ja, die zal Theresa vast wel voor me hebben.
En, o, o,  ik wist ook niet waar ze woont; Theresa doet voor het eerst mee met de organisatie.
Bijzonder was wel dat ik op het tijdstip wegging om boodschappen te doen, terwijl ik anders ook op dat tijdstip weg zou zijn gegaan naar haar huis, waar we bij elkaar zouden komen.
En ze woont ook in het dorp waar ik mijn boodschappen wilde gaan doen.
Bijzondere dingen eigenlijk, maar ja, de vraag blijft echter wel: maar waar?

Naar huis gaan was geen optie, dat zou te lang duren.
Francis maar bellen, die zal er vast al wel zijn.
Eén keer gebeld, tweede keer gebeld, …
Allebei de keren voicemail.
Zucht.
Wat nu?

Ondertussen rij ik het bewuste dorp binnen en rijd door richting de winkels.
Zal ik dan maar gewoon eerst boodschappen doen en daarna als ik weer thuis ben even bellen?
Of zal ik Francis nog een keertje proberen te bellen?
Of?
Ik rij langs de straat waar we bijna altijd onze gebedsochtend voor Open Doors, voor de Vervolgde Vrouwen hebben.
Magda!
Zal Magda thuis zijn?
Zal ik bij haar langs gaan en op de adressenlijst van onze gemeente kijken waar Theresa woont?
Hi, hi, Magda zal wel denken, je bent een dag te vroeg hoor!
Het is morgen pas gebedsochtend.
Geen slecht idee, vind ik zelf en ik neem de hele rotonde en rij terug naar de straat waar Magda woont.
Ik leg haar de situatie uit en al snel heb ik het adres van Theresa.
Samen lachen we nog wat en snel rij ik naar mijn plaats van bestemming.
In de auto zie ik dat Francis inmiddels mij heeft geprobeerd terug te bellen, maar ik laat het telefoontje voor wat het is en binnen vijf minuten ben ik waar ik wezen moet.

Na mijn verhaal te hebben gedaan, kom ik eerst even bij met een lekker bakkie koffie.
En vervolgens worden we stil en kom ik tot rust als we gaan bidden en de vergadering in Zijn handen leggen.
Nee, ik had niets voor kunnen bereiden en ik had ook niets bij me, maar Gods Geest leidt toch wel, dat hebben we gemerkt.
En de grote lijn voor de Kerstavond voor Vrouwen 2013 ligt klaar.
Tot na de vakantie kan een ieder van ons hier zeker mee aan de slag.
Van binnen borrelt het al bij mij, zoveel kwam er vanmiddag al op tafel.
Mijn handen jeuken om er al mee aan de slag te gaan.
Nieuwe ideeën kwamen onder het eten koken alweer in mij op.

En nu zit ik hier achter mijn bureautje aan mijn laptop met een hart vol dankbaarheid en vreugde om wat God heeft bewerkt vanmiddag.
Maar ook voor wat nog komen gaat.
Want o, het nieuwe project, daar kijk ik toch ook zo naar uit om dat te mogen introduceren.
Mijn hart klopt vol verwachting.
Ik kan haast niet wachten.

Tja, zo heb je niets te doen en zo …
Nog even denk ik terug aan de jaren die zijn geweest en waarin grotendeels door mijn angst totaal geen ruimte was voor iets anders dan mijn gezin, mijn  huis en familie.
En zie nu?

Ach, ik kan hier dan toch ook immers niet anders zitten dan met een blij en dankbaar hart.

Een vreugdevolle glimlach
ligt stilletjes om mijn mond,
terwijl er uit diepe dankbaarheid
een lied in mijn hart opkomt.

‘Dan zingt mijn ziel tot U, o Heer, mijn God,
hoe groot zijt Gij, hoe groot zijt Gij.
Dan zingt mijn ziel tot U, o Heer, mijn God,
hoe groot zijt Gij, hoe groot zijt Gij!’

 

Liefdevol en trouw

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (82)

Het is goed om te verkondigen hoe liefdevol en trouw U bent.

Psalm 92:4 (in andere vertalingen vers 3)



Iedere dag kijk ik even bij Manna-Vandaag naar het persoonlijk woord van God voor jou voor vandaag.
Hier kun je je naam in vullen en de Bijbeltekst wordt persoonlijk gemaakt door je naam erin te verwerken, zeg maar.
Misschien ken je het wel.

Voor vandaag stond er:

Rita, misschien kun jij vandaag verkondigen hoe liefdevol en trouw IK ben. Psalm 92:3,4

De deur ben ik vandaag niet verder uit geweest dan even een rondje met Jaylinn, maar toen ik vanavond weer even achter mijn laptop kroop, schoot het woord van vanmorgen me weer te binnen en ik ben er even voor gaan zitten om vanuit de Psalmen op te schrijven hoe liefdevol en trouw God is.
Dat wil ik toch graag doorgeven en dat kan ook hier en op deze wijze.

HEER, vertellen wil ik hoe liefdevol en trouw U bent,
want dat is goed.
Uw leiding is niet alleen vol liefde,
maar ook betrouwbaar
voor een ieder die zich houdt
aan Uw verbond en geboden.
Als wij ons tot U richten,
beschermt U ons liefdevol
als een schild.
Uw liefde reikt tot in de hemel,
Uw trouw tot in de wolken.
Gerechtigheid heeft U lief, HEER,
en wie U trouw zijn,
laat U niet in de steek.
U beschermt hen, altijd.
Ik wil niet zwijgen, HEER,
over hoe goed U bent.
Hoe liefdevol en trouw,
en hoe U uitkomst brengt.
De eer komt U toe, HEER, aan U en U alleen,
want U bent liefdevol en trouw.
Uw liefde wil ik bezingen,
openlijk aan iedereen vertellen
van Uw trouw steeds weer
en aan elk nieuw geslacht.
En dit zal ik U toezingen:
Uw liefde is standvastig,
Uw trouw onwankelbaar als de hemel!
Uw liefde is overweldigend
en eeuwig is Uw trouw!
Halleluja.

- Amen -

Ja, het is goed te vertellen hoe liefdevol en trouw U bent.

Naar: Ps. 25:10; Ps. 5:13; Ps. 36:6; Ps. 37:28; Ps. 40:11; Ps. 115:1; Ps. 89:2,3; Ps. 117:2;
 Ps. 92:3

Ps. Zowel op hier als op mijn oude 'Into Your Hands', staan persoonlijke getuigenissen van hoe liefdevol en trouw God is.
Ook mijn gedichten vertellen van Zijn liefde en trouw.

Ik ben bij je!

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ... (80)

'Ik zal er zijn, Ik ben bij je!'
antwoordde de Heer.

Exodus 3:12

Vandaag het stukje voor op 'In rust met U' voor as. zondag afgemaakt.
Er ging nog veel tijd in zitten en dan vind ik het daarna heerlijk om gewoon even ontspannen wat rond te kijken in mijn mappen met oude stukjes en ik stuitte daar op iets dat ik ergens in 2011 heb geschreven en wat ik graag met je wil delen.
Het getuigt tegelijk van hoe groot en indrukwekkend God is.

Heer,

Uw woord klinkt:
Ik ben met je alle dagen.
In alles wat je doet
ben Ik bij je.
Geen moment laat Ik je alleen;
nog geen fractie van een seconde
ga je zonder Mijn aanwezigheid.
In Mijn Goddelijke kracht en nabijheid
mag je je wegen gaan,
je werk doen.
Vanuit dit woord
mag je leven.
Waak ervoor dat je geen dingen doe
die Mijn aanwezigheid
zullen verduisteren,
waardoor je uit eigen kracht
ga leven en werken.
Mocht dat toch gebeuren,
kniel dan bij Mijn voeten,
belijd en Ik zal vergeven
en je zult opnieuw
Mijn woorden horen:
Ik ben met je alle dagen.

Heer, als ik zo kom in Uw aanwezigheid vanmorgen; Uw aangezicht zoekt, Uw woord lees, dan wordt het stil in en om mij heen.
De geluiden van de wereld zijn er nog steeds, maar de stilte is een stilte die gevuld is met een rust en vrede die het komen in Uw nabijheid brengt.

Opnieuw klinkt Uw woord: 'Ik ben bij je!'

U zei het tegen Mozes toen U hem de opdracht gaf om naar de Farao te gaan om Uw volk vrij te pleiten.
U gaf hem deze belofte, zoals de Here Jezus deze belofte ook aan ons gaf.
'Ik ben bij je!'

Ik sluit mijn ogen en ervaar de diepe vrede en rust van Uw tegenwoordigheid van waaruit het Uw wil is dat wij zullen leven.

'Ik ben bij je!'

Vanuit dit woord, vanuit deze belofte mag ik leven en werken; de dingen doen die
gedaan moeten worden of die van mij gevraagd worden.
Vanuit deze belofte wilt U dat wij gaan, ook als wij het moeilijk hebben; door het duister gaan en niet weten waar het einde van de donkere tunnel is.
Vanuit deze woorden, deze belofte 'Ik ben bij je!' mogen wij doorgaan, ook al is onze weg onzeker en beangstigend.

In welke situatie we ons ook bevinden, vandaag en iedere dag opnieuw, legt U Uw hand op onze schouder en zegt: 'Ga maar, Ik ben bij je!'

God is mijn hoop; ook die van jou?

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (74)

Niet wie op U hoopt, wordt teleurgesteld, maar wie zich onverschillig van U afkeren.

Psalm 25:3

De vorige keer schreef ik na aanleiding van het citaat ‘Hoop groeit het beste in de aarde van trouw’, uit het dagboek ‘Gods namen – jouw gebed’.

Duidelijk mag zijn geworden, dat God natuurlijk de grond van trouw is.
En dat brengt mij dan automatisch ook bij: God is mijn hoop.

Heel wat mensen hebben de kerk, en daarmee vaak ook God, de rug toegekeerd, omdat ze diep, soms heel erg diep, teleurgesteld zijn en daarom niets meer te maken willen hebben met de kerk, God, christenen.
Het is intens verdrietig als je ziet, waar God allemaal niet de schuld van krijgt.
‘Als dat God is …., dan wil ik niets meer met Hem te maken hebben, en men vergeet te kijken naar wie God eigenlijk is en welke rol de mens heeft in het hele plaatje.

De tekst uit Psalm 25 zegt precies het tegenovergestelde.
Hoe kan het dan toch zo zijn dat zoveel mensen toch teleurgesteld zijn in God?

Teleurstelling heeft alles te maken met verwachting(en).
De definitie van teleurstelling is: een onaangenaam gevoel hebbend, omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is. (Encyclo Online Encyclopedie)

Je hebt bepaalde verwachtingen, een bepaalde hoop en als dan niet gebeurt wat je verwacht of gehoopt had, ben je teleurgesteld.
In principe kun je wel zeggen, dat als we van mensen verwachtingen hebben, we vroeg of laat altijd teleurgesteld zullen worden.
Want mensen stellen elkaar teleur.
We zijn immers onvolmaakt; we vergeten dingen of we kunnen gewoon niet voldoen aan de verwachtingen die mensen soms van ons hebben of wij van hen.
Mensen hebben de neiging om een ander op een voetstuk te plaatsen, maar au, wat is dat dom, want vroeg of laat valt die persoon er vanaf en raken wij teleurgesteld in hen.
Of we hebben bepaalde verwachtingen van onze kinderen, maar zij gaan een andere kant op dan wij hadden gehoopt of verwacht, en opnieuw is daar weer teleurstelling.
Ook door het beroep van iemand hebben mensen bepaalde verwachtingen, of bij een functie, of bij …
Maar welke vaardigheden of verantwoordelijkheden een mens ook hoort te hebben bij bepaalde functies of beroepen, altijd komt daar het moment dat er iemand wordt teleurgesteld, simpelweg omdat wij mensen niet volmaakt zijn.
En het gekke is, dat hoewel wij dat weten, we toch verwachten dat mensen voldoen aan onze verwachtingen.
En zo draaien we al jaar en dag rond in dit kringetje van verwachten, hopen en teleurstelling, en vele ruzies, onenigheden en scheidingen zijn hier uit voortgekomen.

Zo ook naar God toe.
Hoeveel mensen zeggen niet teleurgesteld te zijn in God.
Hij is toch God, Hij kan toch alles!
Hij is toch liefde, Hij is toch alwetend!
Hij is toch …
En de grote waaromvragen rijzen soms de pan uit.
Van Hem mag je toch bepaalde dingen verwachten?
Hij geeft toch beloften in Zijn woord …?
Hoe kan Hij dan zeggen dat je niet teleurgesteld wordt als je op Hem hoopt?

In mijn jongere jaren ben ik heel wat teleurgesteld geweest in God en soms nog merk ik soms dat er gevoelens zijn van teleurstelling.
Maar betekent dit dan automatisch ook dat God ook degene is die mij teleurstelt?
Of is het eerder zo, dat ik teleurgesteld ben omdat mijn verwachtingen van God verkeerd waren?
En dat is iets dat ik heb geleerd in de jaren die achter mij liggen.
Het is niet God die mij teleurstelt, maar mijn verwachtingen van Hem zijn dan niet eerlijk of terecht.

God komt iedere belofte na die Hij doet; Hij belooft niets dat Hij niet nakomt, alleen Hij blijft wel Degene die bepaalt hoe, waar en wanneer.
Hij is ook trouw en rechtvaardig.
Hij is liefde, Hij is genadig, Hij is vergevend.
Hij is …; noem maar wat op en Hij is het!
En boven alles is Hij: Betrouwbaar!

Een kind mag van zijn ouders verwachten dat zij hem te eten geven, maar dat wil niet zeggen dat hij iedere dag dat krijgt wat hij graag wil, want geloof me, dat is niet goed voor hem.
Een kind mag van zijn ouders bescherming verwachten, maar een ouder geeft zijn kind ook de ruimte om fouten te maken of om te vallen, zodat het kind er van kan leren en vervolgens dan ook kan ontdekken, dat zijn vader en moeder nog steeds van hem houden.
En ouders, onvolmaakt als zij allemaal zijn, zullen daarin fouten maken, en er zullen zelfs ouders zijn, die deze dingen niet eens bieden aan hun kinderen, maar zelfs het tegenovergestelde.
We leven immers in een gebroken, zondige wereld.
Maar is dit Gods schuld?

Als we worstelen met gevoelens van teleurstelling naar God toe, is het goed om onszelf de vraag te stellen: Wat waren, wat zijn mijn verwachtingen van God?
Zijn ze gebaseerd op wat ik graag wil, of zijn ze gebaseerd op wat Hij wilt?
De Here Jezus heeft ons zo het voorbeeld gegeven: ‘Niet Mijn wil, Vader, maar Uw wil zal geschiede.’
Omdat Hij Zich richtte op wat Gods wil was, werd Hij nooit teleurgesteld, want Hij wist dat wat God wilde, altijd het beste zou zijn en Hij voegde Zich daarna.

Als God zegt dat Hij ons zal beschermen, dan doet Hij dat ook, maar dat wil niet zeggen dat ons niets zal overkomen, want het belangrijkste voor God is onze ziel en niet ons lichaam.
Als God belooft in Zijn woord dat Hij ons genezing schenkt; dat de striemen en wonden van Jezus onze genezing is, dan wil dat nog niet zeggen dat we nooit ziek zullen worden of dat we, als we ziek worden, ook altijd genezen zullen worden.
De ultieme genezing ontvangen we immers op het moment dat wij voor eeuwig bij Hem zijn; ook sterven is ‘een vorm’ van genezing voor wie in Hem geloven.

Hoe kunnen we toch teleurgesteld zijn in God, als Zijn woord ons waarschuwt voor de moeilijke tijden die komen?
Hoe kunnen we teleurgesteld zijn in God, als Jezus ons juist vertelt, dat deel hebben aan Hem ook betekent deel hebben aan Zijn lijden?
Hoe kunnen we teleurgesteld zijn in God, als Hij ons niets voorhoudt wat niet waar is?
Hoe kunnen we God de schuld geven van onze teleurstelling, terwijl het juist onze verwachtingen zijn die niet juist zijn?

‘… maar U bent onze enige hoop, U bent onze Redder,’ zegt Jeremia 14:8

Wie zich onverschillig van Hem afkeren, zullen teleurgesteld worden, want zij zullen er achter komen dat elk woord dat God heeft gesproken, waar is.
Alleen zal het dan te laat zijn.
Hij is onze Redder, en daarmee is Hij onze Hoop!
En in die Hoop zullen we nooit worden beschaamd, nooit worden teleurgesteld.
Nee, niet alles zal gaan zoals we graag zouden zien of willen, maar we zullen leven in de eeuwigheid met Hem en delen in Zijn heerlijkheid.
Want niets kan ons scheiden van de liefde van Christus!

Wat valt er dan nog te zeggen?
Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn?
Hij heeft Zijn eigen Zoon niet gespaard, maar Hem uitgeleverd om ons te redden.
Als Hij zelfs Zijn Zoon heeft gegeven, zal Hij ons al het andere ook niet geven?
…
…
Christus is gestorven, meer nog, Hij is opgewekt en zit nu aan de rechterhand van God.
Hij pleit voor ons.
Wie kan ons scheiden van Christus, die ons liefheeft?
Leed of ellende, vervolging, honger of armoede, levensgevaar of dood?
…
…
Ik ben er zeker van dat niets ons van God kan scheiden: dood of leven, engelen of bovenaardse krachten, heden of toekomst, machten boven of beneden ons, niets in de hele schepping kan ons scheiden van God, die ons liefheeft in Christus Jezus onze Heer.

Romeinen 8:31-39

En deze God is mijn hoop.
Mag Hij ook jou Hoop (weer) zijn?

Gods rijke en liefdevolle zegen toe gebeden.

Waar hoop het beste groeit

Vandaag eigenlijk best nog een hoop te doen en zit me te bedenken wat ik het eerste wil doen.
Eerst m’n huis door, of boodschappen doen of schrijven?
Vanmiddag nog een gesprek met onze dochter ergens, dus die tijd valt ook af en daarna is het hoog tijd om aan het koken te slaan, want er is vanavond kring bij ons thuis en ik heb het nodig om, voor iedereen komt, nog even rustig te kunnen zitten.

Het wordt eerst schrijven.
Ik kwam namelijk zo’n prachtige zin tegen in mijn dagboek, dat het gewoon kriebelt om mee aan de slag te gaan.
En het mag van mijzelf ook, want ik heb toch al een hoop gedaan vanaf vanmorgen 6.00 uur en dit is eigenlijk ook veel belangrijker dan de rest, dat volgt vanzelf nog wel.

‘Hoop groeit het best in de aarde van trouw.’

Met het lezen van deze zin, sprong mijn ziel in mij op.
Ja, ik zou niet weten hoe ik het anders zou moeten omschrijven; dit was het gevoel toen ik deze zin voor het eerst las.
Maar nog steeds raakt deze zin mij.
Het is namelijk zo’n waarheid!

Psalm 1:2,3 zegt: Gelukkig de mens die vreugde vindt in de woorden van de Heer, ze steeds weer overdenkt, overdag en ’s nachts.
Hij is als een boom aan het water, een boom die altijd vrucht draagt als het de tijd ervoor is, en waarvan nooit de bladeren verdorren.

… in de aarde van trouw, dus in God; in Zijn woorden, in Zijn beloften, in wie Hij is, in wat Hij doet.
De Psalm noemt de mens die dat doet, gelukkig.
Waarom?
Omdat hij is als een boom aan het water.
Daar is altijd voldoende voedsel en drinken, en kan hij groeien en bloeien en zo veel vrucht dragen.
Zijn bladeren kunnen gewoon niet verdorren, want het water voorziet iedere dag opnieuw in alles wat hij nodig heeft.
Hoe gelukkig is dus de mens die dagelijks leeft in de tegenwoordigheid van zijn  Vader, van God.
Dagelijks genoeg te eten, te drinken, want hij leeft in de aanwezigheid van Hem die de Bron is van levend water!
Hij groeit door het tot zich nemen van het woord van God.
Hij drinkt Zijn woorden in en kauwt erop en ze zijn hem tot voedsel.
Hoe meer hij drinkt en eet, hoe meer hij Hem leert kennen en met Hem verbonden raakt.
Dieper en dieper gaan zijn wortels in de grond van Zijn trouw en de hoop van deze mens groeit.

Zijn trouw is wat we nodig hebben om verder te kunnen, om vol te houden, om nieuwe dingen te kunnen gaan doen.
Misschien in het diepe te springen of over grote obstakels.
Zijn trouw; het altijd weten waar je aan toe bent, als het gaat om het weten dat je geliefd en bemind bent, dat Hij er altijd voor je is en zal zijn welke fouten of domme dingen je ook doet.
Zijn trouw; beloften die waar zijn en nagekomen worden, waaraan je nooit hoeft te twijfelen, want Zijn woord is ‘Ja en Amen’.
Zijn trouw; zichtbaar geworden in Zijn grootste geschenk van liefde, het offer van Zijn Zoon aan het kruis op Golgotha.

‘Hoop groeit het best in de aarde van trouw.’

Is je leven uitzichtloos?
Heb je geen hoop meer?
Of misschien te weinig?
Heb je de moed (bijna) verloren?
Zie je eigenlijk geen uitweg meer?
O, ga (terug) naar Hem, naar Zijn woord, naar Zijn beloften en bemoedigingen!
Drink Zijn woorden in, zoals uitgedroogd land het water opzuigt.

Wacht, of stop niet, omdat je niets voelt als je Zijn woord leest, maar zet je gevoelens aan de kant en drink Zijn woorden in door gewoon te gaan lezen, het liefst hardop, en drink, drink, drink en eet …
Jij hoeft het niet te doen, maar Hij zal het gaan doen in jou!
Zijn woord zal nooit leeg weerkeren!
Niemand anders dan Hij alleen, is trouw tot in alle eeuwigheid!
Leg je leven in Zijn handen; ‘Hier ben ik, Heer!’
Stop met wachten en zoeken, richt je op Hem en Zijn woord en hoop zal groeien, diep in je ziel.

Zo zegt de HEERE:
Vervloekt is de man die vertrouwt op een mens, en die een schepsel tot zijn arm stelt,
terwijl zijn hart van de HEERE afwijkt.
Hij zal zijn als een kale struik in de vlakte, die het niet ziet wanneer het goede komt: hij verblijft op de droogste plekken in de woestijn, in zilt en onbewoond land.
Gezegend is de man die op de HEERE vertrouwt, wiens vertrouwen de HEERE is.
Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is, en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop.
Hij merkt het niet als er hitte komt, zijn blad blijft groen.
Een jaar van droogte deert hem niet, en hij houdt niet op vrucht te dragen.

Jeremia 17:5-8

Hoop groeit het best in aarde van trouw …

O, Lieve Vader, dank U wel voor dit woord wat zo’n bemoediging is.
Wat ook (opnieuw) de noodzaak laat inzien van het wortelen in U Die onze grond van trouw bent.
Uw woord lezen, het indrinken en eten, kauwen, herkauwen …
Dicht bij en met U leven, iedere dag.
Uw aangezicht zoeken, elk moment.
Op Uw beloften aannemen, erop gaan staan.
Hoop …
O Vader, U bent mijn hoop!
Dank U, voor dit woord, voor deze bemoediging zo aan het begin van deze nieuwe, mooie dag.
Ik prijs Uw Naam.
Halleluja.

- Amen -

Kari Jobe - You are for me

Ps.
Ik zit me net te bedenken dat ook dit weer iets laat zien van hoe groot en indrukwekkend God is
Dus …

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (73)

 

Bescherming, steun en kracht

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...   (67)

Uw bescherming was mijn schild,
Uw rechterhand was mijn steun,
Uw zorg gaf mij kracht.

Psalm 18:36

In dagen dat we het moeilijk hebben, is het juist belangrijk om te kijken naar wie God is.
Daar ligt onze kracht om verder te kunnen, om vol te houden.
Als we zien op wie Hij is, op Zijn kracht, hoe trouw en betrouwbaar Hij is, hoe liefdevol en bewogen, hoe uit alles blijkt dat Hij voor ons zorgt, dan komt Zijn grootheid ver boven onze moeilijkheden en problemen te staan en zullen we opnieuw beseffen, dat Hij bij ons is in elke omstandigheid en ons de kracht en steun wilt geven die we nodig hebben.
Als we zien op onze omstandigheden dan weten we vaak niet meer hoe we ooit nog verder moeten, maar als we zien op Hem, voor Wie niets verborgen is en Die alles in de hand heeft, dan weten we, dat Hij ons ook in alles nabij zal zijn en zal helpen.
Dan mogen we weten, dat Hij dit op de één of andere manier zal gebruiken om er iets goeds uit voort te doen komen.
Zien op Hem, Zijn hulp verwachten te midden van moeilijkheden, pijn, verdriet, zorgen …, zal onze relatie met Hem doen groeien en we zullen meer en meer ontdekken hoe groot en indrukwekkend Hij is, omdat Hij het ons juist dan zo kan tonen.

Bescherming

Psalm 5:13 - Heer, U zegent wie zich richt naar U, liefdevol beschermt U hem, als een schild.

Richt je naar Mij
in elke omstandigheid.
Ik zal je zegenen
en liefdevol beschermen;
als een schild
rondom je zijn, altijd.

Steun

Jesaja 41:10 - Vrees niet, want Ik ben met u; zie niet angstig rond, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met mijn heilrijke rechterhand.

Wees maar niet bang,
je hoeft niet angstig
om je heen te kijken.
Ik ben jouw God
en zal je helpen
en ondersteunen;
je steeds opnieuw
Mijn heilrijke rechterhand
aanreiken.

Zorg

Psalm 103:13 - Zoals een vader zich ontfermt over zijn kinderen, zo ontfermt de HEERE Zich over wie Hem vrezen.
Jesaja 49:15 – Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, zich niet ontfermen over het kind van haar schoot? Zelfs al zouden die het vergeten, Ik zal u niet vergeten.

Mijn geliefd kind,
zoals een vader zorgt
voor zijn kinderen
zo zorg Ik voor jou.
Al zou je moeder
je vergeten,
Ik vergeet je nooit;
zo groot is
mijn liefde voor jou!
Kracht

Jesaja 12:2 - Ja, het is God die mij behoudt, ik ben vol vertrouwen, angst heb ik niet. De Heer geeft mij sterkte en kracht, Hij is mijn behoud.’

Vol vertrouwen,
zonder angst of beven,
kun jij je wegen gaan.
Ik, de Heer, ben het,
die je kracht en sterkte geeft.
Ik ben jouw behoud,
op Mijn woord kun je aan.

Mijn schuilplaats, mijn schild

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...   (66)

U bent mijn schuilplaats en mijn schild,
op Uw woord heb ik gehoopt.

Psalm 119:114

In eerste instantie lijkt het hier misschien niet te gaan om de grootheid van God of hoe indrukwekkend Hij is, maar niets is minder waar.
Het feit dat Hij een schuilplaats en een schild is en Zijn woord betrouwbaar verwijzen juist naar Zijn grootheid.
Wie kan immers een schuilplaats, een toevlucht, een schild zijn voor een ieder?
Wiens woorden zijn zo betrouwbaar dat je er hoop op kunt stellen?

Van oudsher is God een schuilplaats, zijn armen dragen u voor eeuwig.
Deuteronomium 33:27

In de vreze des HEEREN is een sterk vertrouwen, en voor Zijn kinderen zal Hij een toevlucht zijn.
Spreuken 14:26

Gods weg is volmaakt, de woorden van de HEERE zijn gelouterd, Hij is een schild voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.
2 Samuël 22:31

Het gras verdort, de bloem valt af, maar het Woord van onze God bestaat voor eeuwig.
Jesaja 40:8

Overal in de Bijbel kom je steeds opnieuw die woorden tegen; God is een schuilplaats, een toevlucht, een schild voor op Hem zijn/haar vertrouwen stelt.
Steeds opnieuw wordt in Zijn woord bevestigd dat Zijn woord betrouwbaar is.
God zegt het van Zichzelf in Zijn woord, maar vele anderen in de Bijbel getuigen er ook van.

En wat is het heerlijk, wat is het geweldig om zo’n schuilplaats, zo’n toevluchtsoord te hebben.
Wat kan het leven soms moeilijk zijn, hoeveel pijn en verdriet is er niet.
Wat komt er soms ontzettend veel op je af en hoe weinig rust is er nog te vinden in deze wereld.
Wat wordt er ook niet veel van je verwacht en verlangt, en hoe weinig begrip en medeleven is er nog voor elkaar.

Soms heb ik de neiging om hard gillend weg te lopen van alle moeiten en zorgen die er zijn; zou ik willen gaan slapen en pas wakker worden als alles weer voorbij is.
Maar helaas kan dit niet en moet ik verder.
En ik kan ook verder, dankzij het feit dat ik een toevluchtsoord heb een schuilplaats waar ik heen kan vluchten om even tot rust te komen en bij te tanken.
Waar een paar eeuwige armen om mij heen geslagen worden en mij woorden van leven, van bemoediging ingefluisterd worden.
Waardoor ik weer nieuwe kracht ontvang en verder kan.

Ook aan mij heeft Hij immers bewezen betrouwbaar te zijn.
Niet alleen door Zijn woord weet ik dat Hij voor mij zorgt, maar ook door wat Hij al in mijn, in ons leven heeft gedaan.
Ze zijn opgeschreven, zowel op papier als in mijn hart en laten mij keer op keer zien hoe groot en indrukwekkend Hij is.

Mijn schuilplaats, mijn schild is Hij!
Zijn woorden zijn een balsem
voor mijn vermoeide en geteisterde hart.
Ik kom tot rust in Zijn aanwezigheid.
Geheeld worden mijn wonden,
mijn pijn, mijn smart.

Mijn schuilplaats, mijn schild is Hij!
Bescherming vind ik
in Zijn tegenwoordigheid.
Zijn eeuwige armen zijn onder mij.
Hij geeft mij nieuwe kracht;
maakt mij opnieuw klaar voor de strijd.

Mijn schuilplaats, mijn schild is Hij!
Samen met Hem
vervolg ik mijn weg.
Ik neem mijn kruis op en ga verder,
terwijl ik vol vertrouwen
mijn hand in de Zijne leg.

Duizend vragen - Martin Brand



Hij gaat voor mij uit

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (64)

De Heer Zelf zal voor je uittrekken, Hij zal je ter zijde staan.
Hij laat je niet aan je lot over, Hij laat je niet alleen.
Wees dus niet bang, laat je geen schrik aanjagen.

Deuteronomium 31:8

Wat een fantastisch, bemoedigend woord van God.
Het raakt mij omdat ik daardoor weet, dat ik nooit alleen zal zijn, maar ook omdat Hij, die zo groot en almachtig is, zo naar mij (naar ons) om ziet.
Zijn liefde en trouw zijn eeuwig voor wie Hem toebehoren.
En zo raakt dit woord mij op twee manieren.
Ik word stil van zulk een grote liefde en trouw en ik neem Zijn woorden als bemoediging mee in het leven van iedere dag.

U trekt voor mij uit.
U zult mij terzijde staan.
Nooit laat U mij over aan mijn lot,
hoe mijn leven ook zal gaan.

Ik hoef niet bang te zijn;
U laat mij nimmer alleen.
Niets hoeft mij schrik aan te jagen,
want U bent als een schild om mij heen.

Wat er ook voor mij ligt.
Welke weg ik ook moet gaan.
Hoe onzeker alles ook is.
Hoe angstig vooruit kijken mij ook maakt.
Hoe bang ik ook word als ik denk aan morgen of de toekomst.
Hoe of wat dan ook: U zal Zelf voor mij uit gaan.
U staat mij terzijde.
U laat mij niet aan mijn lot over, noch laat U mij alleen.
Ik hoef dus niet bang te zijn of mij bang te laten maken door wat voor mij ligt.
Uzelf bent er bij!’

Vader, dank U wel, dat U zo voor mij zorgt en over mij waakt.
Dank U, dat Uw hand nooit te kort is.
Uw ogen zien mij, Uw oren horen mij.
Nooit zult U mij alleen laten, in geen enkele omstandigheid.
Dank u voor zoveel liefde, dank U voor zoveel trouw.
Laat mij dit toch nooit vergeten; welke omstandigheden mijn hart ook benauwen.
U bent er altijd bij!
Nog meer dan dat: U gaat voor mij uit!
Dank U wel.

 - Amen -

You are Loved - Je bent Geliefd

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (61)

Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van Mij!
Jij bent zo kostbaar in Mijn ogen,
zo waardevol, en Ik houd zo veel van je …

Jesaja 43:1,4

Hoe bijzonder is het eigenlijk wel niet dat God deze woorden tot ons, tot mij, spreekt.
Ja, ik besef en weet heel goed, dat deze woorden in eerste instantie zijn voor Zijn geliefde volk Israël, maar als kind van Hem ben ik geënt op de stam Israël en zijn deze woorden ook voor mij.

Als ik terug denk aan gisteravond, aan het thema dat wij hadden en hoe heerlijk ik het vind om aan al deze vrouwen te vertellen dat zij geliefde dochters (voor de mannen geldt natuurlijk ‘geliefde zonen’) zijn van de Allerhoogste, dan is daar ineens ook weer het besef dat deze woorden ook voor mij gelden.

Op de één of andere manier lijkt het op dit moment even van belang dat ik dit mezelf even voorhoudt en de diepte van deze waarheid tot mij door laat dringen.
Ik lees en herlees de woorden en proef ze als het ware op mijn tong.

Ik richt mijn blik naar boven; alsof ik Hem aankijk terwijl Hij de woorden nogmaals uitpreekt.

‘Ik heb jou, Rita, bij je naam geroepen, je bent van Mij!
Je bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol!
Ik houd zoveel van je!.’

En Hij gaat verder.

Weet je, Ik heb werkelijk al je haren geteld.
Ik wil dat je weet dat alles wat jou betreft belangrijk is voor Mij.
Zo belangrijk dat er nog geen haar van je hoofd zal vallen zonder dat ik het weet.
Je hoeft dus niet bang te zijn, want Ik zorg voor je.
Ik ben immers jouw God!
Ik zal je helpen en ondersteunen.
Ik bedekt je met Mijn vleugels; onder Mijn hoede ben je veilig.
Mijn trouw is je schild, je pantser.
Ik hoor je als je naar Mij roept om hulp.
Ik luister naar je en geef je kracht.
Je mag je lasten aan Mij geven, Ik zal voor je zorgen.
Ik zal je niet laten bezwijken.
En mocht je eens vallen, dan pak Ik je hand.
Ik wil je zegenen.
O, niets kan jou scheiden van Mijn liefde!

Hoe onvoorstelbaar, hoe nauwelijks te bevatten, Zijn grote, immense grote liefde voor jou en mij.

You are Loved!
Je bent geliefd!
Alle woorden die Hij gesproken heeft getuigen van Zijn liefde.
Hoe groot is Hij!
Hoe groot bent U!
Ik dank U en prijs Uw Naam.

Mattheüs 10:30; Lucas 21:18; Jesaja 41:10; Psalm 91:4; Psalm 28:6,7a; Psalm 55:23; Psalm 37:24; Psalm 115:13; Romeinen 8:38,39

Liefde en trouw ...

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (60)

Laten liefde en trouw je nooit verlaten,
bind ze om je hals, schrijf ze in je hart.

Spreuken 3:3

Terwijl ik nog eens de afbeelding zat te bekijken met de tekst over liefde en trouw, bedacht ik mij, dat dit ook twee heel belangrijke, zo niet de belangrijkste, kenmerken zijn van de Here Jezus, waar al het andere uit voortkomt.

Liefde en trouw …

Liefde en trouw aan Zijn Vader, aan Zijn opdracht en aan ons mensen.
Niet enkel gebaseerd op gevoelens, maar ook op gehoorzaamheid en op het nakomen van beloften.
Trouw aan Zijn woord, uit liefde.

Liefde: ‘Ik heb jullie lief zoals de Vader Mij liefheeft.’ (Johannes 15:9)
Direct gaan mijn gedachten naar het moment dat Hij uit het water kwam met Zijn doop.
(zie een paar dagen geleden)
De hemel ging open, Gods Geest daalde als een duif op Jezus neer en God sprak: ‘Dit is Mijn geliefde  Zoon, de Man naar Mijn hart.’
Enerzijds de bevestiging en erkenning van wie Hij was en anderzijds de openlijke belijdenis van God hoeveel Hij van Zijn Zoon houdt.
En Jezus heeft ons lief met dezelfde liefde waarmee God Hem liefheeft.
Een liefde waardoor Hij tot het uiterste ging.
Een liefde die eindigde in de dood aan het vloekhout op Golgotha.

Een liefde die hand in hand ging met trouw aan Zijn Vader, aan Zijn opdracht, aan de beloften, eens door God gegeven.
Een liefde, die gehoorzaamheid plaatste boven gevoel.
‘Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede.’

Liefde en trouw, kenmerken die Hij zag bij Zijn Vader en die wij weer zien bij Hem.
Liefde en trouw: ‘En zie, Ik ben met u, al de dagen tot de voleinding der wereld.’

Zijn liefde en trouw
is meer dan woorden als:
‘Ik hou van jou!’
Zijn liefde en trouw zegt:
‘Ik gaf Mijn leven voor jou!

Zijn liefde en trouw zegt:
‘Ik ben bij je al de dagen
van je leven.
Zijn liefde en trouw
is met ons leven verweven.

Als Zijn woord zegt: 'Ik heb je lief zoals de Vader Mij liefheeft', en je gaat terug naar dit moment waarop God de Vader hiervan getuigd, en je proeft de diepe liefde die Hij heeft voor Zijn Zoon ...
Met die liefde houdt de Here Jezus van ons, van jou, van mij ...

Meer dan woorden ...

Je kunt zeggen: ‘Ik hou van jou’,
maar daden zeggen meer dan woorden;
wat je laat zien zegt duizend maal meer
dan alle ‘ik hou van jou ’s’
in de mooiste muziekakkoorden ...

Het was kort voor Pasen.
Jezus wist dat voor Hem het uur gekomen was om deze wereld te verlaten en naar de Vader te gaan.
Hij had zijn vrienden in de wereld lief, en Zijn liefde voor hen zou nu tot het uiterste gaan.
Johannes 13:1

‘Ik verzeker u,’ zei Jezus tegen hen, ‘de Zoon kan niets doen uit Zichzelf; Hij doet alleen wat Hij de Vader ziet doen.
Wat Hij doet, doet de Zoon ook.
Want de Vader heeft de Zoon lief en laat Hem alles zien wat Hij Zelf doet.
Johannes 5:19-20

Aan mijn zijde

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (56)

Hij is aan mij zijde, …

Psalm 16: 8b

©MichaelKlapwijkFotografie



Ik kijk omhoog.
De lucht is vol bedrijvigheid.
Wolken jagen voort,
gedreven door de wind,
verwikkeld in een heftige strijd.

Ik kijk omhoog.
De zon schijnt door de wolken,
omlijst ze met een zilv'ren rand.
Tovert ze om
tot glinsterende waterkolken.

Ik kijk omhoog
en zie te midden van het geweld,
een stukje helder blauwe lucht.
Ogenschijnlijke stilte lijkt het,
wat ze ons vermeld.

Ik kijk omhoog
en weet; God schiep het al.
Hij heeft alles in Zijn hand,
de zon, wolken, lucht en winden,
zo ook mijn leven in dit grote heelal.

Ik kijk omhoog
en weet; Zijn oog is ook op mij.
Zijn oor vangt ieder gebed.
Zijn hand baant de weg.
Hij, ja, Hij gaat aan mijn zij.

 

Kom tot Mij! De last ...



Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (55) 

 

... want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.

 

Mattheüs 11:30

 

Soms zegt een verhaal genoeg, of misschien wel meer dan menige uitleg van een tekst.

Mij in ieder geval wel.

Waarom was mijn last zo zwaar?
Ik smeet de slaapkamerdeur dicht en leunde ertegenaan.
Is er dan helemaal geen rust in dit leven? ... zat ik mezelf af te vragen.
Ik stommelde het bed in en gooide mijzelf neer, het kussen tegen mijn oren duwende om het lawaai van mijn bestaan uit te sluiten.
"Oh God," huilde ik, "Laat mij toch alstublieft slapen."
Laat me maar voor altijd blijven slapen om nooit meer wakker te worden!"
Met een diepe snik probeerde ik mezelf in onvergetelheid te vinden.
Daarna verwelkomde ik de zwartheid die over me heen kwam.
Licht omringde me toen ik weer bijkwam.
Ik vestigde mijn aandacht op de bron: het figuur van een man die voor een kruis stond.
"Mijn kind" vroeg die persoon, "waarom wil je bij Me komen voordat Ik klaar ben om je te roepen?
"Heer, het spijt mij, het is alleen maar omdat ... ik kan zo niet verder.
U ziet hoe moeilijk het voor mij is.
Kijkt u eens naar deze akelige last op mijn rug.
Ik kan die gewoon niet meer dragen."
"Maar Ik had je verteld dat je al je lasten op Mij mocht gooien, want Ik zorg voor je.
Mijn juk is zacht en Mijn last is licht."
"Ik wist wel dat U dat zou zeggen.
Maar waarom moet die van mij dan zo zwaar zijn?"
"Mijn kind, iedereen in de wereld heeft een last te tillen.
Misschien wil je een andere proberen?"
"Kan dat dan?"
Hij wees naar verschillende lasten die aan Zijn voeten lagen.
"Ja hoor, je mag deze allemaal proberen."

Ze leken allemaal dezelfde grootte te hebben, maar elke last had een label met een naam erop.
"Daar is die van Joke" zei ik.
Joke was getrouwd met een rijke zakenman.
Zij woonde in een prachtige villa en had haar drie dochtertjes altijd in de prachtigste en duurste merkkleren.
Soms haalde ze mij zelfs op in haar Mercedes als mijn auto stuk was.
"Laat mij die maar proberen."
Zo moeilijk kon die last van haar niet zijn, dacht ik.
De Heer haalde mijn last van mijn schouders af en legde die van Joke erop.
Ik viel meteen door mijn knieën vanwege het gewicht.
"Haal het eraf!" zei ik.
"Waarom is dat ding zo zwaar?"
"Kijk maar binnenin."
Ik maakte de touwtjes los en opende de bovenkant.
Daar binnenin was een figuur van haar schoonmoeder, en toen ik die eruit haalde, begon ze te spreken.
"Joke, je zal nooit goed genoeg zijn voor mijn zoon," begon ze.
"Hij had je nooit moeten trouwen.
Je bent een verschrikkelijke moeder voor mijn kleinkinderen."
Ik legde vlug dit figuur weer terug in het pak en haalde er een andere uit.
Het was Gabriëlle, Joke haar jongste dochter.
Haar hoofd had een verband eromheen die resulteerde van de operatie die had geprobeerd haar epilepsie te herstellen, maar tevergeefs.
Een derde figuur was de broer van Joke.
Aan drugs verslaafd, was hij nu in de gevangenis voor het vermoorden van een politieagent.
"Ik zie nu waarom haar last zo zwaar is Heer.
Maar ze lacht altijd, en ze staat altijd voor anderen klaar.
Ik heb me nooit gerealiseerd ..."

"Wil je een andere proberen?" vroeg Hij zachtjes.
Ik probeerde verscheidene.
Die van Paula voelde ook zwaar aan: zij had 4 kleine jongens op te voeden zonder vader.
Die van Debora was ook zo zwaar: een jeugd van sexuele mishandeling en een huwelijk van emotionele mishandeling.
Toen ik bij de last kwam van Ruth, hoefde ik die niet eens te proberen.
Ik wist dat ik daar reumatiek zou vinden, ouderdom, een veeleisende baan, een lieve man in een verzorgingstehuis.
"Ze zijn allemaal te zwaar, Heer," zei ik.
"Geeft U mij mijn eigen last maar weer terug."
Toen ik weer de bekende last op me had, leek die wel veel lichter dan al die andere.

"Laten we eens van binnen kijken" zei Hij.
Ik draaide me om, en hield het pak goed vast.
"Dat is niet zo’n goed idee, " zei ik.
"Waarom niet?"
"Nou er zit nogal veel rommel in."
"Laat Mij maar eens kijken."
De vriendelijke kracht van zijn stem was onweerstaanbaar.
Ik opende mijn last.
Hij haalde er een steen uit.
"Vertel me hier eens over."
"Heer, u weet het wel.
Het is het geld.
Ik weet dat we het niet zo krap hebben als sommige mensen in andere landen, of zelfs de daklozen.
Maar we hebben geen ziektekostenverzekering, en als de kinderen ziek zijn kunnen we ze geeneens altijd meenemen naar een dokter.
Ze zijn nog nooit naar een tandarts geweest.
En ik ben het zo zat om ze altijd in gekregen kleren te steken."
"Mijn kind, Ik zal je toch in al je noden voorzien en in die van je kinderen.
Ik heb ze gezonde lichamen gegeven.
Ik zal ze wel leren dat duren kleren ze niet meer waarde geeft in Mijn ogen."
Toen haalde Hij er een figuur uit van een kleine jongen."
"En dit?" vroeg Hij.
"André ... "
Ik liet mijn hoofd hangen, beschaamd om mijn zoon een last te noemen.
"Maar Heer, hij is hyperactief.
Hij is niet rustig zoals die andere twee.
Hij bezeert zich altijd omdat hij zo wild is, en de mensen denken vast dat ik hem mishandel.
Ik ga altijd tegen hem tekeer, en er komt een dag dat ik hem echt pijn ga doen."
"Mijn kind," zei Hij, "als je Mij vertrouwt, zal Ik jouw kracht vernieuwen.
Als je Mij toestemming geeft om je te vullen met Mijn Geest, dan zal Ik je geduld geven."
Toen haalde Hij een paar kiezelsteentjes uit mijn pak.
"Ja, Heer," zei ik met een zucht.
"Die zijn klein.
Maar ze zijn belangrijk voor mij.
Ik haat mijn haar.
Het is dun, en ik kan er niets mee beginnen.
Ik heb geen geld om eens naar de kapper te gaan.
Ik ben te dik en ik kan maar niet op dieet blijven.
Ik haat al mijn kleren.
Ik vind het gewoon verschrikkelijk zoals ik eruit zie!"
"Mijn kind, de mensen kijken naar de buitenkant, maar Ik kijk naar het hart.
Door Mijn Geest kan je zelfbeheersing krijgen om wat pondjes kwijt te raken.
Maar je schoonheid komt niet van hoe je er van buiten uitziet.
In plaats daarvan moet het komen van je binnenste, de onvergankelijke schoonheid van een zachtmoedige en stille geest, die kostbaar is in Mijn ogen"
Mijn last leek nu wel lichter als daarvoor.
"Ik denk dat ik het nu wel aankan." zei ik.
"Er is nog meer," zei Hij.
"Geef Mij die laatste steen eens."
"Oh, die hoeft U niet te nemen.
Die kan ik zelf wel aan."
"Mijn kind, geef die aan Mij."
 Weer was die stem van Hem onweerstaanbaar.
Hij reikte Zijn hand uit, en voor de eerste keer zag ik die lelijke wond in Zijn hand.
"Maar, Heer, deze steen is zo erg, zo vreselijk ..., zo ...
Heer!
Wat is er met Uw hand gebeurt?
Dat zijn vreselijke littekens!"
Niet langer was mijn aandacht gevestigd op mijn last.
Voor de eerste keer keek ik naar Zijn gezicht.
Op Zijn wenkbrauwen zaten ook erge littekens, alsof iemand doornen erin geramd had.
"Heer", fluisterde ik.
"Wat is er met U gebeurt?"
Zijn liefdevolle ogen raakten diep in mijn ziel.
"Mijn kind, dat weet je toch.
Geef me nou eerst maar die steen.
Die behoort aan Mij toe.
Ik heb het gekocht."
"Hoe dan?"
"Met mijn bloed."
"Maar waarom, Heer?"
"Omdat ik je liefheb met een eeuwige liefde.
Geef het aan Mij."
Ik plaatste mijn vuile steen in Zijn verwonde handpalm.
Het bevatte alle viezigheid en vuilheid van mijn leven: mijn trots, mijn egoïsme, de depressie die me steeds zo kwelde.
Hij draaide zich naar het kruis en gooide mijn steen in een bad van bloed aan de onderkant van dat kruis.
Het maakte haast geen rimpeling.
"Nu, Mijn kind, je moet weer teruggaan.
Ik zal altijd bij je zijn.
Als je verdrietig bent, roep Mij dan aan en Ik zal je helpen en je dingen laten zien die je nu nog niet voor kan stellen."
"Ja, Heer, ik zal U aanroepen."

Ik boog voorover om mijn last weer op te pakken.
"Die mag je hier achter laten als je dat wilt.
Zie je al die andere lasten?
Dat zijn de pakken die de anderen aan Mijn voeten hebben neergelegd.
Die van Joke, Paula, Debora, Ruth ...
Als je je last hier laat, dan zal Ik hem samen met jou dragen.
Onthoud, Mijn juk is zacht en Mijn last is licht."
Toen ik mijn last bij Hem had gelaten, begon het licht te vervagen.
Maar ik hoorde Hem nog fluisteren: "Ik zal je nooit begeven, of verlaten."
Een vrede overstroomde in zijn ziel.
Ik stond rechtop en wandelde weer terug in het leven.

©Onbekend
Toegestuurd gekregen

Gods adem

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (53)

'Ademt u over de aarde, dan ontstaat er weer leven en krijgt zij een nieuw gezicht.'
Psalm 104:30

De winter doet wanhopige pogingen om zijn ‘heerschappij’ vast te houden.
Opnieuw ligt er sneeuw, één van zijn laatste stuiptrekkingen.
Maar langzaamaan zien we hier en daar al wat uitlopen en de zon wint steeds meer aan kracht.
De lente is echter in aantocht en het zal niet zo heel lang meer duren en koning winter zal zich terug moeten trekken en zijn leiding overgeven aan de lente.

Zo gaan mijn gedachten met bovenstaande tekst naar de lente en ik zag het als het ware voor me hoe God, eerst heel zachtjes en dan met steeds meer kracht, Zijn adem blaast over de aarde, waardoor de sneeuw verdwijnt en het nieuwe leven verschijnt.

Sluit je ogen
en voel de warmte
van Zijn adem
heel zachtjes strijken
langs je gezicht.

Sluit je ogen
en laat met
het nieuwe leven,
dat overal langzaam
verschijnt, ook jouw hart
worden verlicht.

Bladeren die weer aan de bomen verschijnen.
Het gras dat weer opveert en zich herstelt in geur, kleur en pracht.
Grote en kleine knopjes van nieuwe bladeren en bloempjes.
Kleine bloemetjes die hun kopje net boven het gras uitsteken en schoorvoetend het begin van een nieuw seizoen inluiden.
Opnieuw zijn ze nog even bedekt met een laagje sneeuw, maar niet meer voor lang.
De vogels beginnen hun liederen weer te zingen en maken zich klaar om hun nesten weer te bouwen of hun intrek te nemen in hun bestaande nest.
Langzaamaan zal de grond zachter worden en er weer voldoende voedsel te vinden zijn.
De eerste lammetjes zijn al geboren, al is hun geblaat en gedartel in de wei nog niet te horen.
Nog even, nog heel even en de tijd breekt aan dat de staldeuren weer opengaan en de koeien en kalveren uitzinnig van vreugde, de wei weer in mogen gaan.
De zon, die iedere dag stilletjes aan kracht wint, warmt de aarde langzaam op en geeft de kleur aan de schepping terug en blijdschap en vrolijkheid aan mens en dier.
De dagen worden weer langer, het blijft langer licht en mens en dier lijken op te veren met nieuwe energie.

Het is met het in het zicht komen van de lente alsof God iedere dag met Zijn adem blaast over de aarde, waardoor nieuw leven ontstaat en de aarde een nieuw gezicht krijgt.

Foto: ©MichaelKlapwijkFotografie



De afgelopen dagen waren nog guur en koud en van de warme, leven brengende adem van God misschien nog niet zoveel te merken, toch blaast Hij heel zachtjes Zijn adem over de aarde.
Sta maar eens stil en kijk goed om je heen en zie hoe hier en daar het nieuwe leven ontstaat.

Heer, van hemel, zee en aarde,
blaas met Uw adem over ons.
Breng nieuw leven,
herstel onze krachten,
geef een ons nieuw zicht.

Heer, van hemel zee en aarde,
blaas met Uw adem over ons.
Opdat wij met vernieuwde krachten,
U zullen dienen en eren,
ons hart volkomen op U gericht.

Heer, van hemel, zee en aarde,
blaas met Uw adem over ons.
Geef nieuwe hoop en blaas weg
de dorheid en matheid van onze ziel,
opdat we weer zien hoe U ons pad verlicht.

Heer, van hemel, zee en aarde,
U wil ik loven, prijzen en danken,
voor Uw oneindige zorg over mens en dier.
Uw grote Naam wil ik zo bezingen,
U roemen met mijn lofgedicht.

God zorgt voor Zijn kinderen

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER  is ...    (50)

Daarop staakte Saul de achtervolging van David; hij keerde terug en trok de Filistijnen tegemoet.
Daarom noemt men die plek Sela-Hammachlekot: Rots van scheiding.

1 Samuël 23:28

David staat met zijn rug tegen de muur, hij lijkt geen kant meer op te kunnen.
(voor het hele verhaal lees 1 Samuël 23:14-28)
Het lijkt er eindelijk op dat Saul hem te pakken krijgt na al die tijd dat hij jacht op David maakt.
Maar juist op het moment, dat Saul David wilt omsingelen, komt er bericht dat de Filistijnen het land binnenvallen en Saul staakt zijn achtervolging op David en keert terug om te strijden tegen de Filistijnen.
Menigeen zal zeggen; dat is toeval, heeft die David even een geluk.
Maar ik geloof niet in toeval.
Ik geloof, dat God het was die Zich over David ontfermde en er voor zorgde, dat David uit de handen van Saul bleef.
God had David lief.
God had David al apart gezet om de volgende koning te zijn.
God zorgt voor Zijn kinderen.

Dan kijk ik naar mijn eigen leven.
Ook daar zijn momenten geweest dat ik met mijn rug tegen de muur stond en geen kant meer op kon.
Er waren momenten dat ik dacht; nu ga ik ten onder aan alles wat er gebeurt, nu val ik in handen van..., nu val ik ten prooi aan..., op het uiterste moment van mijn kunnen gebeurde er iets of veranderde er iets, kwam er iemand, was er iemand en dat moment bracht scheiding tussen vallen of verder gaan.

Zoals God zorgde voor David dat hij niet in de handen van Saul viel, zo zorgt God vandaag de dag ook voor mij, voor ons allemaal.
Als ik leef, samen met Hem, met Hem als mijn Leidsman, zal ook ik niet ten prooi vallen aan wat mij overkomt.
Ja, soms kan ik heel diep zinken.
Soms kan het lijken alsof ik verdrink, of dat alles voorgoed voorbij is, maar ik wil de woorden die God hier spreekt goed tot me door laten dringen en ze verankeren in mijn hart.
Het is God, die mij hier laat zien, dat Hij zorgt voor die Hem toebehoren en zich uitstrekken naar Hem.
Het van Hem blijven verwachten.

 

Lieve Vader, laat ik dit toch nooit meer vergeten.
Breng iedere keer opnieuw in mijn gedachten wat U hier voor David hebt gedaan.
Want dit staat opgeschreven in Uw woord, zodat ik zou weten, dat, hoe onmogelijk soms situaties ook kunnen zijn, voor U niets onmogelijk is en U altijd voor uitkomst kan zorgen, zal zorgen.
Sta niet toe, HEER, dat Uw kinderen ten onder gaan.
Dank u wel, lieve Vader, voor Uw nimmer aflatende trouw en zorg.
Ik prijs Uw naam.
Ik houd van U.

- Amen -