Voortgaan van kracht tot kracht

Het was 13 augustus 2021 toen het dagelijkse mailtje van Joni Eareckson Tada 'Today's Message' binnenkwam met de titel 'Strenght to strenght'.

De strekking van haar woorden raakten mij dermate, dat ik vanaf het eerste moment wist, dat ik ze wilde onthouden, als ook meenemen en kijken hoe ik dit in mijn eigen leven vorm kon geven, niet wetende dat ik ze het jaar erop zo nodig zou hebben om staande te kunnen blijven. 
Ik neem je daarom mee naar de 'Today's Message' van Joni van die dag.
(Heb het naar mijn beste kunnen vertaald😊)

Kracht tot kracht

‘Welzalig de mens van wie de kracht in U is – in hun hart zijn de gebaande wegen.

Gaan zij door het dal van de moerbeibomen, dan maken zij God tot hun bron; ook zal de regen hen overvloedig bedekken.

Zij gaan voort van kracht tot kracht, zij zullen verschijnen voor God in Sion.’

Psalm 84:6-8

Als je voor een dag mijn handen zou moeten zijn, zou ik je volop bezig houden.
Je zult naast me achter mijn computer moeten zitten en typen terwijl ik praat.
Kun jij honderd woorden per minuut doen?
Zo snel praat ik als ik eenmaal op dreef ben.

Later zou je me kunnen helpen mijn boeken te ordenen, fotokopieën te maken, bestanden te kopiëren, koffie te zetten, dictaat op te nemen, brieven te typen, lunch te koken, mijn 'been(urine)zak' leeg te maken, telefoonnummers te bellen, berichten aan te nemen, een paar boodschappen te doen, en als ik een aanpassing aan mijn korset of katheter nodig heb, mij helpen om op de kantoorbank te gaan liggen. En we zijn dan nog maar op de helft van de dag!

Hoe zouden we zoveel werk tot stand kunnen  brengen?
Geest-geïnspireerde energie! 

Mijn secretaresse en ik gaan van kracht tot kracht.
Dat betekent pauzeren tussen projecten door om te bidden.
Een gezangboek van de plank trekken om voor de lunch lofliederen te zingen.
Bidden via de telefoon met iemand die toevallig belt.
Om vier uur stoppen voor thee en een paar regels uit de Schrift lezen.
Van kracht tot kracht gaan in Gods Geest is de pauze die verfrist.

Het is de enige manier om te werken.
Het is de enige manier om te leven.

Als je je hart op bedevaart hebt gezet, ga je ergens heen!
Maar je kunt er alleen komen als je je drukke dag met kracht doorkomt.

Herinner me, Heer, dat ik de hele dag door veel pauzes moet nemen om aan u te denken, tot u te bidden, een bijbelvers met een vriend te delen, of een hymne te zingen, zelfs als er niemand in de buurt is.
Draag mij van kracht tot kracht.

-0-0-0-

Hoe kostbaar is het principe dat Joni ons hier aanreikt!
Voortgaan van kracht tot kracht door kleine pauzes te nemen waarin we even onze focus verleggen van waar we mee bezig zijn, of moeten gaan doen, naar Degene die ons de kracht geeft om alles te doen.

Het is hierin belangrijk dat we ons niet laten leiden door de voorbeelden die Joni hier geeft, die zijn van haar, werken voor haar, zijn mogelijk en haalbaar voor haar doordat haar werkomstandigheden dat ook  toelaten.

De kunst is om voor onszelf een weg te vinden in het principe dat Joni aanreikt die voor ons persoonlijk werkt en bij ons persoonlijk past.

Voor een (heel) korte periode heb ik het even geprobeerd om na elk werk dat ik gedaan had (thuis, als moeder en huisvrouw) even een moment te nemen om wat te lezen, te zingen, te bidden, maar ik kwam er al snel achter dat het voor mij zo niet werkt.
Inmiddels heb ik mijn manier gevonden, mijn 'medicijnbekertje', dat ik in het vorige blogje al noemde.

Even drie keer per dag, en soms -in moeilijke dagen wat vaker, een tekst pakken en lezen en voor een kort moment de woorden tot me nemen.
Ook als ik het gevoel had dat ik eigenlijk wel iets anders kon gebruiken.
Later ben ik de Bijbelteksten ook elke keer gaan opschrijven, want soms kwamen bepaalde teksten steeds terug, of vulden elkaar op bijzondere wijze aan.
Ook laat ik ze op volgorde op mijn bureau liggen, en pas de volgende dag gaan ze weer terug het bekertje in na alles iedere keer goed door elkaar te hebben geschud.

Voortgaan van kracht tot kracht ...

Niemand van ons weet precies wat dit nieuwe jaar zal gaan brengen, maar als we onze dagen gaan met steeds kleine momenten tussendoor, dat we onze kracht bij Hem zoeken door even ons blikveld van de aardse bezigheden af te halen en naar boven te richten, hetzij door een Bijbelvers, een kort gebed, misschien een lied, of een mooi gedicht, of podcast, of ..., zullen we niet alleen volhouden wat het leven ons brengt, maar ons ook steeds dichter tot Hem doen groeien, en (vroeg of laat) zien dat Hij ons werkelijk draagt; ons van kracht tot kracht voort helpt.

Voortgaan van kracht tot kracht
door van moment tot moment

tijd te nemen om ons blikveld
te richten op Hem, Die ons kent.

En Hij, Die ons zo goed kent,
weet wat Hij ons moet geven
aan nieuwe kracht en energie,
aan nieuwe moed om te leven.

Voortgaan van kracht tot kracht
op de weg die voor ons ligt.
Voortgaan van kracht tot kracht
met ons oog op Hem gericht.

Gods rijke zegen voor dit nieuwe jaar dat voor je ligt.
Verwacht het van Hem, en ga voort van Kracht tot Kracht.

👉  'Today's Message' - Daily Devotional Joni and Friends
       (voor als je je wilt abonneren op deze dagelijkse mail van Joni, even iets naar beneden scrollen tot             'Subscribe to Our Daily Devotional' rechts in beeld komt, en op subscribe klikken)

Terugblik op 2022 ...

Hoe anders kunnen dingen lopen, hoe anders kunnen dingen gaan, het laat mij opnieuw de waarheid zien van het spreekwoord ‘De mens wikt, maar God beschikt’.
We kunnen als mens allerlei plannen hebben of maken, van alles willen en verlangen, maar uiteindelijk hebben we niet zelf de dingen in eigen hand, ook al denken we misschien van wel.

Zwaar en bewogen jaar …
Het afgelopen jaar was een zwaar en bewogen jaar met opnieuw vele veranderingen.
De echtscheiding van één van onze kinderen, het weer in huis krijgen van een -nu volwassen zoon met daarbij ook om het weekend kleinkinderen die komen.
Zijn ziekzijn met alles dat er bij kwam, en nog steeds komt.
Zoals o.a. de enorme impact van bij thuiskomst van boodschappen doen een enorm bons horen en hem vervolgens aantreffen met een epileptisch insult.
De ziekenhuisopname die daarop volgt met een tweede insult.
De consequenties van deze dingen, die niet alleen invloed hebben op zijn leven, maar ook op die van mij, omdat hij weer thuis woont.
Het opnieuw geconfronteerd worden met klaplongen nadat ze jaren zijn weggeweest maar er ineens weer waren als gevolg van een zware longontsteking; de ziekenhuisopnames die daar weer het gevolg van waren, als ook opnieuw een operatie en vervolgens het herstel.
Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo vaak heen en weer gereden ben naar het ziekenhuis als de afgelopen maanden.
En dit terwijl we nog herstellende waren van corona die ons vlak daarvoor had gevloerd en ons voor lange tijd van onze energie beroofde.
Wat alles extra zwaar maakte, was wel het feit dat het één het ander opvolgde, dat er weinig tot geen ademruimte tussen door was.
En schrijven …, tja, dat is dan één van de eerste dingen die er bij alles als eerste inschiet, want dat lukt dan gewoon helemaal niet.

OneWord – Standhouden …
En nu, nu het einde van het jaar nadert, begint het langzaamaan weer te kriebelen.
Maar ik kan niet, alsof er niets is gebeurd, zomaar verder gaan waar ik gebleven was, daarvoor is er teveel gebeurd, teveel veranderd, als ook het feit dat we nog lang niet door alles heen zijn.
En zo kruip ik achter mijn laptop om voor mezelf een soort van orde te scheppen in de wirwar van al mijn gedachten met deze terugblik.
Een terugblik, die mij dan ook -het kan niet anders, terugbrengt bij mijn OneWord voor dit jaar: ‘Standhouden’.
Ik herlees mijn >>‘Blogje’<< hierover en het gedichtje dat ik erbij geschreven heb, en zoals wel vaker gebeurd, raken de geschreven woorden mij zelf.

Het citaat van Corrie ten Boom over ‘Groeien’ was dit jaar veel minder op de voorgrond dan ik had gedacht dat het nog zou zijn, veel meer impact kregen de woorden van Psalm 84:6-8.
'Welzalig de mens van wie de kracht in U is – in hun hart zijn de gebaande wegen. Gaan zij door het dal van de moerbeibomen, dan maken zij God tot hun bron; ook zal de regen hen overvloedig bedekken. Zij gaan voort van kracht tot kracht, zij zullen verschijnen voor God in Sion.'
Met name de woorden ‘Zij gaan voort van kracht tot kracht’ zijn afgelopen jaar met mij meegereisd.
(Ik dacht dat ik hierover al eens het één en ander had geschreven, maar ik kan het niet terugvinden, dus het kan ook zijn dat ik alleen voor mezelf er iets over heb opgeschreven, en gebruikt heb op de GebedsOchtend voor de Vervolgde Vrouwen, dat ligt me namelijk wel bij.)
Ik bedenk me nu dan ook dat het eigenlijk wel heel mooi is om hier een blogje aan te wijden, dus ik ga er nu niet te veel op in.
Het komt er in ieder geval in het kort op neer dat we gedurende de dag steeds onze kracht bij Hem zoeken door even een Bijbeltekst te lezen, een lied te zingen, een kort gebed te doen, of iets dergelijks.
Voor mij was het de afgelopen maanden met name drie tot vier keer per dag, soms vaker als het heel moeilijk was, een tekst te pakken uit het ‘medicijnbekertje’ dat op mijn bureau staat.
Dit was mijn 'medicijn' om voort te kunnen gaan ‘van kracht tot kracht’ tot de dag van vandaag, en tot …  

Dankbaar voor tranen …
Tegelijkertijd hebben ook de vele vele tranen die ik heb gehuild bijgedragen tot dit kunnen standhouden en nog staande zijn.
Soms hoor ik wel eens mensen zeggen dat ze nooit, of bijna niet huilen, alsof dat een teken van kracht en sterk-zijn is.
Persoonlijk ben ik de Heere heel erg dankbaar dat Hij ons gemaakt heeft met traanbuisjes die tranen produceren.
En ik durf te zeggen dat een gedeelte van mijn kracht ligt in mijn vergoten tranen, simpelweg omdat met iedere traan die ik huil een stuk spanning en stress uit mijn lichaam kan wegvloeien, waardoor ik er met alles dat al in ons gezin is gebeurd, nooit aan onderdoor ben gegaan.
Ja, ik heb soms heel diep gezeten, getwijfeld aan God, aan mijn leven, aan mijn persoon, aan wie ik ben en hoe ik de dingen gedaan heb, en aan van alles en nog wat, maar de vele tranen die vloeiden, brachten uiteindelijk steeds weer rust en ruimte.

'Tranen gehuild in Zijn nabijheid,
worden ingeruild voor Zijn troost en kracht.'

Mijn schild en kracht …
De laatste Bijbeltekst ‘Psalm 18:30,31’ die net boven de afbeelding met mijn OneWord staat in dat blogje, is de tekst die het hele jaar al op mijn aanrecht staat in een fotolijstje.
'Want met U ren ik door een legerbende, met mijn God spring ik over een muur. Gods weg is volmaakt, het woord van de HEERE is gelouterd, Hij is een schild voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.'
Hij stond er, maar ik zag hem vaak niet eens terwijl ik de afwas deed.
In het begin van het jaar nog wel, maar gaandeweg werd ik te veel in beslag genomen door alles en slechts heel af en toe was dit woord even in beeld.
Echter kortgeleden kwamen deze verzen in een preek naar voren en werd ik weer stilgezet bij de woorden.
Nee, ik kan niet zeggen dat ik voor mijn gevoel nu door een legerbende ben gerend noch over een muur ben gesprongen met God, maar toch als ik terugdenk is dat toch wel hetgeen dat gebeurd is.
Oké, misschien niet bepaald gerend, maar er wel doorheen gekomen, en die muur … heb ik niet vele hordes toch genomen dit jaar, samen met Hem?
En heb ik niet keer op keer gemerkt dat Zijn Woord ‘Ja en Amen’ is, dat Hij werkelijk doet wat Hij beloofd?
Hoe vaak heb ik niet mijn toevlucht bij Hem gezocht, soms boos en vol vragen, soms vol twijfels en schaamte over mijzelf, om vervolgens altijd toch maar weer bij Hem te schuilen en uit te huilen.

One Word 2023 …
In de weken die achter mij liggen, raak ik maar niet de gedachte kwijt dat het woord van dit jaar ook mijn OneWord voor volgend jaar dient te zijn, als ook met opnieuw dezelfde Bijbeltekst.
En daar ik dit nog steeds zo ervaar, dit nog steeds zo binnenkomt in mijn gedachten, ga ik daarin mee en zo blijft dus het woord ‘Standhouden’ ook in 2023 mijn OneWord.

Het gedicht dat ik er vorig jaar bijschreef, raakt mij nog steeds, en is zo waar.
Echter voor nu, voor het komende jaar ervaar ik dat ik me nu moet beperken tot het laatste couplet.

Standhouden,
moedig en sterk zijn.
Volharden,
vasthouden,
vertrouwen!
Voortgaan van
kracht tot kracht.
Volhoudend,
gelovend in Uw
volmaakte plan.

‘Welnu dan, laten ook wij,
nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden,
afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt.
En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt,
terwijl wij het oog gericht houden op Jezus,
de Leidsman en Voleinder van het geloof.
Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld,
het kruis verdragen en de schande veracht
en zit nu aan de rechterhand van de troon van God.
Want let toch scherp op Hem
Die zo’n tegenspraak van de zondaars tegen Zich heeft verdragen,
opdat u niet verzwakt en bezwijkt in uw zielen.’

Hebr. 12:1-3

'Zingen op vreemde plaatsen ...'

Op de valreep van dit jaar komen er nog prachtige woorden vanuit het Dagboek van Warren Wiersbe dat ik dit jaar gebruik naar mij toe over groeien, mijn OneWord voor dit jaar.
Ze spreken me zo aan dat ik ze niet alleen in mijn agenda bij de rest van de citaten van dit jaar heb geschreven, maar er ook een blogje aan wil wijden.
Het is naar aanleiding van Psalm 149; een Psalm die gaat over ‘een nieuw lied voor de Heere zingen’ (vs. 1).

Groeien
In zijn schrijven bij deze Psalm neemt hij me mee van wat hiermee bedoeld wordt naar het lof zingen in de gemeente (vs. 2), naar het blij zijn en zingen als we op bed liggen (vs. 5), naar het beeld van soldaten op het slagveld, die zingen te midden van de strijd (vs. 6,7)
En dan zegt hij het volgende: 

‘Het is gemakkelijk om te zingen in de gemeente , maar heel wat minder gemakkelijk om te zingen op ons bed, en ronduit moeilijk om te zingen op het slagveld. Maar als wij zingen, dan verheerlijken wij de Heere, en zullen we groeien.’

Samen zingen in de gemeente samen met broers en zussen in de Heer, is niet zo moeilijk; eigenlijk vind ik dat gewoonweg heerlijk.
Ik zing ontzettend graag en tijdens mijn huishouden galm ik vaak van alles en nog wat door elkaar en knoop zelfs allerlei liederen ook gewoon aan elkaar.
Maar samen zingen in de gemeente, samen met anderen zingen, even dat oogcontact hebben, die verbinding door Hem, dat brengt niet Hem alleen de eer, maar bemoedigd ook onszelf; tenminste, zo ervaar ik dat.
Zingen op je slaapplaats, op bed, is een ander verhaal, tenminste als we de uitleg van Wiersbe volgen.
Want hij heeft het niet over als je net op bed gaat liggen om te slapen, of als je niet kunt slapen, maar hij heeft het over op bed liggen doordat je je niet goed voelt, of dat je rust of herstellende bent van een ziekte en dan is ‘vrolijk zingen’ toch wel even anders.
En dan komen we aan bij het zingen op het slagveld, wat inderdaad ronduit moeilijk is.
Klinken er nog lofliederen uit onze mond als een storm door ons leven raast, we ergens ten onrechte van beschuldigd worden, een geliefde sterft, je huwelijk op de klippen loopt, ziekte je leven in de greep houdt.
Misschien is daardoor ons denken en/of ons gevoelsleven wel één groot slagveld, worden we daar enorm aangevallen.
Ach, er zijn zoveel terreinen in ons leven waar strijd geleverd kan worden, maar zingen we daar dan ook, geven we Hem dan nog steeds de eer die Hij verdient?

‘Maar als wij zingen, dan verheerlijken wij de Heere, en zullen we groeien.’
Met deze laatste woorden gaan mijn gedachten automatisch naar het citaat van Corrie ten Boom dat ik gister ook aanhaalde in mijn blog.
Naar het ‘in omstandigheden moet komen, waarin wij gedwongen worden om ons uit te strekken naar de Bron van onze kracht’, want dat is wat groei in ons geloof bewerkt.
Gods lofzangen laten klinken op een slagveld, is er niet alleen voor kiezen om in die omstandigheid op te zien naar Degene Die je Bron van kracht is, maar ook om Hem dan te loven en te prijzen.
En uitstrekken naar, en ook nog eens loven en prijzen; ik heb de neiging om het ‘dubbele groei’ te noemen.

Standhouden
Tegelijkertijd brengt dit laatste stukje van het citaat van Wiersbe mij ook bij mijn nieuwe ‘OneWord’ voor het komende jaar, namelijk ‘Standhouden’.
Efeze 6:10-12:
‘Voorts, weest krachtig in de Here en in de sterkte zijner macht. Doet de wapenrusting Gods aan, om te kunnen standhouden tegen de verleidingen des duivels; want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten.’ 

Het leven is één groot slagveld, al is dat niet altijd een zichtbaar slagveld.
De meeste strijd in ons leven is denk ik onzichtbaar.
Elke tegenslag in ons leven, elk probleem, elke moeilijkheid, in welke vorm dan ook, zijn mogelijkheden voor de duivel om ons bij God weg te trekken of om ons tegen Hem op te zetten.
(Ik geloof dat ook voorspoed kan zo’n mogelijkheid zijn!)
Iedere dag de wapenrusting aantrekken die God ons heeft gegeven is dan ook ontzettend belangrijk en een must, maar ik geloof dat lofprijs en aanbidding, zingen tot Zijn eer, ook een heel belangrijk en machtig wapen is.
Met Hem loven en prijzen maken we een statement in zowel de onzichtbare als de zichtbare wereld, dat God onze Heere is, onze kracht en onze sterkte, en dat we Hem alle eer willen geven te midden van, ondanks.

Ik moet met deze dingen altijd denken aan het verhaal van Paulus en Silas in de gevangenis (Hand. 16)
Ze waren behoorlijk gehavend door de vele slagen die ze hadden gehad, en waren in de binnenste kerker gezet, met hun voeten vast in een blok, en toch kozen zij ervoor om te bidden en God te loven en te prijzen.
Vervolgens komt er een grote aardbeving die de fundamenten van de gevangenis deed bewegen en alle deuren sprongen open en de boeien van alle gevangenen sprongen los.
Nee, het ging hier niet om bevrijding van de beide apostelen, noch van alle andere gevangenen, het werd een bevrijding voor de cipier, die door dit wonder -want er was ondanks de geopende deuren en boeien geen enkele gevangene ontvlucht- tot geloof kwam.
En zo geloof ik dat lofprijs en aanbidding op het slagveld ons bevrijd van de grip van de boze op ons leven, of voorkomt dat hij grip daarop krijgt.
Lofprijs en aanbidding maakt ons los van wat er speelt en brengt ons in Zijn aanwezigheid waar vervolgens Zijn kracht en sterkte ons deel wordt, waardoor we kunnen standhouden, zelfs in de moeilijkste^* momenten van ons leven.

* Lees eventueel ook >> Broken Halleluja

Van groei(en) naar standhouden

OneWord van 2021 en voor 2022 ...

Groei(en)
Als ik één ding zou moeten noemen dat voor mij van zeer grote waarde was dit jaar met het oog op mijn OneWord 'Groei', dan was het het citaat van Corrie ten Boom, dat ook aan de zijkant van dit Blog staat.

'Om te groeien in geloof,
moeten wij in omstandigheden komen
waarin wij gedwongen worden
ons uit te strekken naar de Bron
van onze kracht.'

Het kostte wat tijd om de strekking van dit citaat in mijn denken op te nemen, maar het wordt me steeds meer eigen om het in gedachten te nemen bij tegenslagen, moeilijkheden of bij dingen waar ik tegen mezelf aanloop.
Het hielp, en helpt mij om anders naar alles te kijken.
Om de dingen die gebeuren, of hetgeen waar ik tegenaan loop, te zien als een mogelijkheid om te kunnen groeien.
Het brengt een dieper besef teweeg van dat ik in die omstandigheid de mogelijkheid heb om te kiezen.
Word ik boos of opstandig, verval ik in zelfmedelijden of laat ik alles gelaten over me heen komen, of richt ik mijn blik naar boven, en vraag ik Hem welke lessen hier liggen om te leren, en om de kracht die hierbij nodig is?
Het citaat heeft zo al heel wat vrede in mijn hart opgeleverd in de moeilijke, verdrietige en pijnlijke dingen die er ook afgelopen jaar weer waren.

Hoewel het citaat eigenlijk speciaal voor dit jaar was, is het voor mij een blijvertje geworden.
Ik laat hem op dit Blog staan, als ook op mijn bureau; ik wil het niet vergeten.
Sterker nog, ik wil er dagelijks aan herinnert worden, ook volgend jaar, en in de jaren die mij nog gegeven zijn.
En eigenlijk vind ik het ook heel erg goed passen bij mijn OneWord voor volgend jaar.


Standhouden
Mijn OneWord voor 2022 is namelijk 'Standhouden'.
Zoals groeien een proces is, zo is ook standhouden een leerproces.
Mijn OneWord kwam naar mij toe vanuit Efeze 6 en wel de verzen 11 en 12.
'Bekleed u met de hele wapenrusting van God, opdat u stand kunt houden tegen de listige verleidingen van de duivel.
Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.'

Standhouden, leren standhouden, is een groeiproces.
Maar zoals met alles wat we hebben te leren, zal dit gaan met vallen en opstaan, en ik denk ook dat het geldt voor de rest van ons leven.
Dit omdat de tijden veranderen en er steeds nieuwe, andere, en misschien ook wel steeds moeilijker dingen op ons pad en in ons leven zullen komen.

Standhouden is volhouden, is volharden; is standvastig of koppig volhouden wat je begonnen bent.
Is niet opgeven als het moeilijk wordt, niet opgeven als we struikelen of vallen, niet opgeven als het stil blijft, niet opgeven als er geen uitzicht lijkt te zijn.
Is vasthoudend zijn, is doorzetten ondanks, is vastberaden zijn.
'Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.'
Jozua 1:9 (NBV)
Volharden, volhouden, je vastbijten in de zekerheid dat alles hier maar tijdelijk is, en dat je een heerlijke eindeloze eeuwigheid bij Hem wacht.
Voortgaan, ook als je niets voelt of ervaart van Zijn aanwezigheid.

Standhouden is zo ook vasthouden.
Vasthouden aan wie God is, aan wat Hij heeft gezegd, heeft gegeven, ons leert in en door Zijn Woord.
Vasthouden aan die ene Zekerheid wiens Naam Jezus is, en Die ons in alles is voorgegaan.
Vasthouden aan Zijn kracht, en daarin voortgaan 'van kracht tot kracht', zoals Psalm 84 zegt.
'Welzalig de mens van wie de kracht in U is – in hun hart zijn de gebaande wegen. Gaan zij door het dal van de moerbeibomen, dan maken zij God tot hun bron; ook zal de regen hen overvloedig bedekken. Zij gaan voort van kracht tot kracht, zij zullen verschijnen voor God in Sion.'
Psalm 84:6-8

Standhouden betekent waakzaam zijn, vaststaan in het geloof, sterk en moedig zijn.
Manmoedig zijn, zoals de Bijbel zo mooi zegt, onverschrokken, stoutmoedig, dapper, onbevreesd.
'Wees waakzaam, sta vast in het geloof, wees manmoedig, wees sterk.'
1 Korinthe 16:13 
Je daarnaar uitstrekken, willen leren; immers niet iedereen is van nature even sterk en dapper.
Ik tenminste niet, maar ik verlang te groeien, om steeds sterker en standvastiger te worden.
En wat ben ik dankbaar dat ik weten mag dat we dit nooit alleen hoeven te doen; Hij gaat met ons mee, meer nog, Hij gaat voor ons uit!
En Zijn Geest is in ons om ons te helpen en te leiden, om ons de kracht en wijsheid te geven, en te troosten en weer te helpen op te staan als we zijn gevallen.

Vertrouwen (op God) is het sleutelwoord.
'Vertrouw op de HEERE, uw God, dan zult u standhouden' zegt de Bijbel in 2 Kronieken 20:20.
En zo kom ik weer uit bij het citaat van Corrie ten Boom.
'Om te groeien in geloof -in vertrouwen, moeten wij in omstandigheden komen waarin wij gedwongen worden ons uit te strekken naar de Bron van onze kracht.'
En daarmee terug bij Degene Die alles wat we nodig hebben om stand te houden klaar heeft liggen om te geven.

Psalm 144:1,2
'Geloofd zij de Heere, mijn rots, Die mijn handen leert om te strijden, mijn vingers om oorlog te voeren; mijn goedertierenheid en mijn burcht, mijn veilige vesting en mijn bevrijder, mijn schild tot Wie ik de toevlucht heb genomen.'

Psalm 146:5
'Welzalig is hij die de God van Jacob tot zijn hulp heeft, die zijn verwachting stelt op de Heere zijn God.'

Psalm 18:30,31
'Want met U ren ik door een legerbende, met mijn God spring ik over een muur. Gods weg is volmaakt,
het woord van de HEERE is gelouterd, Hij is een schild voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.'

Standhouden,
moedig en sterk zijn.
Volharden,
vasthouden,
vertrouwen …
Heer, het ontbreekt
mij soms zo,
door alles wat er
gebeurt en speelt,
aan moed en kracht.

Problemen,
moeite en zorgen,
pijn,
verdriet,
machteloosheid,
het houdt
maar niet op,
en ik bemerk
de gevolgen
daarvan.

Toch geeft U
dit woord
en ik,
ik neem het
van harte aan.
Dank U wel,
voor deze
aanmoediging
om te blijven zien
op Uw macht.

Standhouden,
moedig en sterk zijn.
Volharden,
vasthouden,
vertrouwen!
Voortgaan van
kracht tot kracht.
Volhoudend,
gelovend in Uw
volmaakte plan.