woensdag 18 juli 2018

Dagboek van een Bijbel (vakantie)

Om over na te denken!
Iedereen een hele fijne en gezegende vakantie toegewenst!

Dag 1
Vandaag ben ik opgepakt en bij de andere boeken en kleren op de tafel gelegd.
Ik kan wel een gat in de lucht springen: Ik ga op vakantie!

Dag 2
Iemand heeft me in een koffer gelegd. Het is hier wel erg donker en een beetje benauwd, maar dat zal niet lang duren. We gaan naar de zon!

Dag 3
Ik heb het niet best, want ik ben behoorlijk door elkaar geschud. De meest vreemde geluiden heb ik gehoord. Auto’s, bussen, een trein, stemmen via luidsprekers over tijden van vertrek. En toen hebben ze de koffer waar ik in zit op een band gegooid en daarna ben ik echt de kluts kwijtgeraakt. Nu hoor ik al uren lang een zacht gezoem; ik geloof dat ik vlieg!!

Dag 4
Oei, wat is het hier warm! Heerlijk! Ik lig hier echt te genieten op m’n plankje in de zon. En een mooie kamer! Te gek! Ze noemen zoiets een appartement geloof ik. Alles staat erin: tv, koelkast, bankstel en ga zo maar door. En een balkon op het zuiden, met uitzicht over een prachtige blauwe zee! Het lijkt wel een sprookje zo mooi. Het liefst zou ik nu een van die Psalmen willen zingen die zo ongeveer midden tussen mijn twee kaften staan: “O Heere, onze Heere, hoe heerlijk is Uw Naam op de ganse aarde!” Nu ja, vanavond als ze terug zijn van het zwemmen, dan zullen ze wel een stukje uit mij lezen, om God te danken voor deze wonderlijke mooie dag ...

Dag 5
Vandaag ben ik een beetje verdrietig. Nee, niet vanwege het weer ofzo. Het is nog steeds stralend zomerweer. Maar omdat nog niemand mij van mijn plankje heeft gepakt. Niemand kijkt naar mij om. Ze laten me maar liggen. Ze lachen en doen spelletjes en schrijven hele puzzelboeken vol, maar je moet niet denken dat er nu eens iemand een beetje aandacht voor mij heeft. Jammer nou!!

Dag 6
Vanmorgen dacht ik even: Hoera, vandaag hebben ze me nodig: het is zondag en dan gaan ze vast en zeker naar die kerk beneden in het dorp. Ik hoorde al vroeg de klokken luiden! Maar nee hoor, niets daarvan. Ze bleven allemaal urenlang op hun bed liggen. Toen dacht ik: dan zullen ze vanmiddag wel bij het eten wat uit mij lezen! Maar nee, ook dat gebeurde niet. Het lijkt wel alsof ik hier helemaal niet nodig ben. Wat ik daarvan vind? Ik vind het ondankbaar! Hebben zij misschien de zon en de zee geschapen? Een mens kan toch alleen maar echt leven als hij Gods Woord binnenlaat in het huis van zijn hart??

Dag 7
Ik lig hier nog steeds. Er ligt stof op mijn kant.

Dag 8
Vanmorgen voelde ik me opeens heel gelukkig. Iemand nam me van m’n plank, blies het stof van me af, bladerde wat in me ... ik dacht: “Nu gaan ze me lezen!” Maar ik hoorde alleen een stem die zei: “Hier heb ik het: Amos, een profeet met vier letters en de eerste is een A”

Dag 9
Ik ben weer thuis. Ik lig onder de plakboeken op de televisie. Verder ligt iedereen op bed. Doodmoe van de reis. Ik kan wel huilen. Maar toch geef ik de moed niet op! NOOIT !! Want er komt een dag, waarop iemand zal ontdekken hoeveel moois er in mij verborgen zit ... !!!









Schrijver is mij onbekend

zondag 10 juni 2018

Het slijpen van de bijl

Een jonge man klopte eens aan bij een houthakkersbedrijf en vroeg of er misschien plaats voor hem was.
'Ik werk hard en doe altijd enorm mijn best,' zei de man verlangend.
'Laat maar eens zien wat je kunt,' zei de voorman.
'Pak je bijl en hak die boom daar eens om. Als ik tevreden ben, dan krijg je een baantje.'
De jonge man ging direct aan het werk en binnen de kortst mogelijke tijd was de boom omgehakt.
De voorman knikte tevreden.
'Ik ben onder de indruk.
Je kunt maandag beginnen.'
Maandag, dinsdag, woensdag…
Het ging prima.
De jonge man werkte hard.
Hij was altijd als eerste op het werk, nam bijna geen rust en werkte door tot op het allerlaatst.
Toch kwam de voorman op donderdagmorgen naar hem toe en zei: 'Pak je spullen maar in. Op het kantoor ligt je loon, maar je hoeft morgen niet terug te komen.'
'Wat zegt u nou?' hakkelde de jonge man.
'Waarom word ik ontslagen?'
'Je hakt steeds minder bomen om.
Op maandag hakte je er nog het meest, maar dinsdag was het al een stuk minder, om over
gisteren maar helemaal niet te spreken.
Je productie is gewoon niet goed.'
'Maar ik werk misschien wel het hardst van iedereen hier,' riep hij vertwijfeld uit.
De voorman keek hem peinzend aan en zei toen: 'Dat heb ik gezien… maar toch zijn je resultaten op zijn zachtst gezegd matig.'
Toen kwam er een gedachte bij hem op.
'Slijp jij je bijl wel regelmatig?'
De jonge man keek hem vragend aan.
'Natuurlijk niet.
Daar heb ik geen tijd voor.'
'Daar zit je probleem,' antwoordde de voorman.
'Die bijl is zo bot als een tandenborstel.'


Dat is vaak ook bij ons het probleem.
Er wordt zo veel van ons gevraagd in deze jachtige wereld, dat wij het slijpen van onze bijlen gemakshalve maar overslaan.
Maar dat heeft gevolgen en die gaan we onherroepelijk voelen.
En dat slijpen gebeurt in die binnenkamer, diep in ons binnenste.
Daar, in de binnenkamer waar Hij op ons wacht en Zijn geheimen met ons wil delen, worden onze bijlen geslepen.
Alleen daar kan God ons waarachtig leiden en richting aan ons leven geven.
De mensen om ons heen, vaak goed bedoelend, weten doorgaans precies waar we moeten lopen, wat we moeten doen en hoe de vork in de steel zit.
Vol overtuiging wordt ons de weg uitgelegd, maar is dat ook werkelijk de weg die Jezus voor ons
persoonlijk in gedachten heeft?
Sterker nog, tegen die houding worden wij stevig gewaarschuwd: 'Als iemand niet meer op Mij vertrouwt maar op mensen of op zichzelf, dan zal het slecht met hem aflopen. '(>> Jeremia 17:5)
Jezus vraagt van ons om rust te zoeken onder Zijn vleugelen.
In de schuilplaats van de Allerhoogste.
En dat is geen fysieke plaats, maar wel altijd een plaats van stilte in de aanwezigheid van God.
De muren van die schuilplaats zijn bekleed met Zijn liefde.
Hoe zwak we ons ook voelen, of met wat voor probleem we ook worstelen, God wacht daar op ons. Daar sluit Hij ons in Zijn armen en overtuigt Hij onze angstige harten opnieuw van Zijn trouw en Zijn voortdurende aanwezigheid.
Het was nooit Gods bedoeling dat wij uit andere bronnen zouden drinken dan uit de bron van Zijn levende water voor kracht en inzicht.
Jezus ging zelfs zo ver dat Hij zei: 'Zonder Mij kunnen jullie niets doen.' (>> Johannes 15:5)
Niets?
Jezus bedoelde hier ‘niets dat eeuwige vrucht voortbrengt’.
Niets dat werkelijk zinvol is.
De wereld brengt heel veel dingen voort.
Er wordt geld als water verdiend, er worden duizelingwekkende projecten opgezet, en mensen ontzien elkaar niet in een tomeloze jacht naar macht en persoonlijke welvaart… maar voor een plaats in de hemel zet het geen zoden aan de dijk.
Daarom is het voor ons zo belangrijk om die binnenkamer niet te verwaarlozen.
Alleen daar ontvangen wij het inzicht hoe wij onze wapenrusting moeten dragen en welke gevechten we moeten aangaan.
Vertrouw liever niet op je eigen inzicht, maar gebruik de wapenrusting die God voor ons klaar heeft liggen.
De Koning Zelf zal je kracht geven door je met Zijn eigen hand te beroeren.










Copyright ActiefOnline
(Met toestemming overgenomen)

vrijdag 8 juni 2018

Neuriën ...

Vorige week was ik met een vriendin op de Vrouwendag van Stichting Selah van Marianne Grandia en heb ook even heerlijk staan struinen bij de 2e hands boeken.
Eén boek sprong er eigenlijk vrij snel uit, daar ik er al vaker in de boekhandel naar had staan kijken; het was er tot nu toe alleen nog nooit van gekomen om het te kopen; andere prioriteiten.
Maar nu ...
En zo kom ik in het bezit van het boek 'U komt een lofzang toe' van Noor van Haaften en zo af en toe ga ik er eens rustig voor zitten om een bladzijde te lezen.
Zo ook vanmorgen.

'Blij als een kind' staat er boven.
Noor vertelt hoe ze op een rustige zondagmiddag in haar tuin zit, die normaal gesproken niet zo rustig is vanwege de kinderrijke buurt waarin zij woont.
Maar vandaag is het uitzonderlijk rustig en ineens hoort zij een kind neuriën.
Ze luistert, en geniet, terwijl ze zich een beetje probeert voor te stellen waar het kind onder het neuriën mee bezig kan zijn.
Dan  komt de volgende gedachte in haar op terwijl ze een beetje wegdommelt:
'Misschien geeft het God ook wel vreugde als wij, Zijn kinderen, wat meer zouden neuriën. Een dankbaar neuriën, omdat Hij ons zoveel heeft gegeven en wij het goed hebben.'


Zelf ben ik iemand die veel zingt, of fluit, of .. jawel, neuriet.
Onder het schoonmaken, bij het douchen, als ik mijn hondje uitlaat, ...
Misschien dat het mij daarom zo raakt wat ze schrijft.
Want als ik er zo even mijn gedachten over laat gaan, ervaar ik de ontspanning en vrede, ja, dankbaarheid, die binnenstroomt als ik dit doe.
Het brengt mij tot rust, en ik bedenk me vervolgens dat ik het eigenlijk nog vaker zou 'moeten' doen.
En ik geloof zeker dat het God vreugde geeft als wij het doen, dat neuriën.
Ik hoor als het ware daardoor heen Zijn zachte stem klinken, al mee neuriënde om ons gehaaste en onrustige hart tot rust te brengen in Zijn nabijheid en bewust te maken van wat Hij allemaal geeft en doet voor ons.
Als vanzelf ervaar ik hoe in mijn gedachten mijn ogen naar boven gaan, naar Hem, die iedere dag voor mij zorgt, mij beschermt, de kracht geeft die ik nodig heb.
Dat is immers wat er gebeurt als ik mijn hondje uitlaat en zachtjes neuriet of zing.
Het brengt mij automatisch bij Hem, en vult mijn hart met vrede.


Zachtjes klinkt mijn stem
terwijl ik mijn hondje uitlaat
en langs de weilanden loop.
Soms heft één van de schaapjes
haar kop, alsof ze meeluistert,

als ik zachtjes zingend langsloop.

Welk een rust en vrede
liggen er besloten
in zo'n moment.
Ervaar ik dan niet
meer dan ooit dat Hij
mij ziet en kent?


Zachtjes klinkt mijn stem
als ik stofzuig, of mijn doek
over de meubels gaat.
Soms klinkt het steeds harder
omdat mijn eigen hart
door de lofprijs wordt geraakt.


Welk een vreugde
en dankbaarheid vult

dan soms mijn hart.
Ja, zelfs als er tranen
stromen door alle 

moeiten en smart.

Zachtjes klinkt mijn stem ...
Ik zou het vaker moeten doen
is wat ik nu bedenk.

Zie toch wat de Heer
mij door dit zachte zingen
en neuriën schenkt.


Mijn vermoeide ziel
vindt vrede;

mijn gehaaste hart
komt tot rust.

Vreugde vindt haar
weg naar binnen;

dankbaarheid maakt mij
van Zijn gaven bewust.


Dat God allang weet dat het zo werkt, blijkt wel uit de bijgevoegde Bijbelteksten:

Kolossenzen 3:15
'En de vrede van Christus regere in Uw harten; en weest dankbaar.'

Jacobus 5:13
'Is iemand blij te moede? Laat hij lofzingen.'


Laten we het vandaag eens proberen.
Zingen, neuriën.
Dankbaar zijn, dankbaar worden.
Tot rust komen.
Vreugde en vrede ontvangen.

In gedachten ervaar hoe er een glimlach op Gods gezicht verschijnt.


donderdag 31 mei 2018

PowerPoint ...

Verschillende keren heeft Dicky Leeuwestein van Dicky's powerpoint bakkerij een PowerPoint gemaakt van een gedicht of een schrijfsel van mijn Blog Rondom de Psalmen.
En opnieuw heeft ze een prachtige PowerPoint gemaakt, maar nu van het Gebed dat ik geschreven heb naar aanleiding van mijn One Word voor 2018 (zie zijkant van dit Blog)
Ik blijf het heel bijzonder vinden dat zij mijn gedichten/schrijfsels soms gebruikt voor een PowerPoint, en wordt daar iedere keer opnieuw stil van.

Ben je nieuwsgierig geworden, dan is >>hier<< de link naar de PowerPoint.

Dicky heeft ook nog twee andere Blogs.
>> Sailing Home o.a.over haar leven als schippersvrouw
en:
>> Schatten van de zee met eigengemaakte sieraden.


zaterdag 26 mei 2018

Een nieuwe naam ...

Momenteel lees ik iedere morgen uit het Bijbelboek Jeremia en afgelopen dinsdag was ik aangekomen bij hoofdstuk 20 (vers 1 t/m 6), waar Pashur Jeremia hoort profeteren en hem vervolgens om zijn woorden gevangen zet.
De volgende dag laat Pashur Jeremia vrij, maar dan zegt Jeremia tegen Pashur dat de Heere hem niet de naam ‘Pashur’ geeft, maar de naam ‘Magor-Missabib’.
Want’, vers 4, ‘zo zegt de Heere: Zie, Ik ga u tot een bron van angst voor uzelf maken en voor allen die u liefhebben.’
Magor –Massabib betekent dan ook ‘angst van rondom’.

Het liet mij opnieuw zien welk een belangrijke plaats namen in de Bijbel hebben.
We zien dan ook op verschillende andere plaatsen in de Bijbel dat God de namen van mensen veranderd, omdat er dingen (gaan) veranderen,
Bijvoorbeeld: Abram wordt Abraham en Sarai wordt Sara. (Gen. 17)


Zelf was ik nooit zo heel erg blij met de betekenis van mijn naam.
Toen ik het eens opzocht in het namenboekje dat we hadden gekocht met het oog op de naam van ons eerste kind, bleek de naam Rita afkomstig van Maria, wat in verband gebracht werd met mirre, wat bitter betekent.
En hoewel ik niet echt gebukt ging eronder, toch hing deze betekenis op de één of andere manier af en toe zwaar boven mijn hoofd.
Totdat ik op een beurs stond met uitgaven van Caroline van de Vate en mijzelf en een vrouw naar mij toe kwam om over ons boekje en de kaarten te praten.
Op een gegeven moment vroeg ze nogmaals naar mijn naam, en ik antwoordde dat ik Rita was.
‘O’, zei ze, ‘wat een prachtige naam!’

Hoe het precies helemaal ging, weet ik niet meer, maar ik geloof dat ik haar nogal bedenkelijk aankeek, want ze ging verder en vertelde mij dat ze van Spaanse afkomst was en dat mijn naam in het Spaans ‘Waardevol en Parel’ betekende.


Als ik dan vanmorgen nadenk en bid over wat ik gelezen heb, komt de naamsverandering van Pashur terug in mijn gedachten en dat God duidelijk boodschappen afgeeft in de Bijbel met namen en als Hij ze verandert.
En ineens komt de volgende gedachte bij mij binnen:
‘Eigenlijk op dat moment, op het moment dat deze vrouw mij de andere betekenis geeft van mijn naam, kreeg ik als het ware een nieuwe naam van God.
Niet meer ‘bitter’, maar ‘Waardevol en Parel’. 
Opnieuw word ik warm van binnen als ik terugdenk aan dat moment als zij mij vol enthousiasme deze betekenissen verteld.

En als ik daar nog wat over doormijmer aan de hand van de naamsverandering van Pashur, voel ik mij een gezegend mens, en zie ik ook hoe God dingen in mijn leven heeft veranderd, en nog steeds verandert.
Het was al begonnen voor ik deze vrouw op de beurs tegenkwam, en het is niet meer opgehouden.
Ik ben waardevol voor God; een Parel in Zijn hand.

zaterdag 19 mei 2018

Sta ik voor het heetste vuur ...

Ik ben een beetje van slag, aangedaan door het lezen van het verhaal van Samaa Habib in het boek 'Oog in oog met Jezus'.
Allerlei emoties, gedachten en vragen buitelen om de beurt door mij heen.


Het lied 'Jezus, ik hou van U, meer dan de sterren van de hemel' komt in mijn gedachten als ook de woorden van de spreker op Hemelvaart daarover, de moeite die hij had met de 'overdrijvende' woorden van dit lied.
Ik weet nog dat ik dacht van 'Ja maar soms overweldigen gevoelens van liefde voor Jezus zo, dat er eigenlijk geen woorden voor zijn, en dan ervaar je het als het ware toch zo.
Jezus, ik hou van U,
meer dan de sterren van de hemel,

meer dan het water van de zee,
meer dan ik U zeggen kan ...' 
Maar nu, ...

Afgelopen maandag op onze maandelijkse VrouwenBijbelstudieOchtend kwam de regel 'maar nooit zoveel als nu' uit het lied 'Mijn Jezus, ik hou van U' even ter sprake, en bleek dat we daar verschillend tegenaan keken.
Sommige hadden er moeite mee, zongen het anders, terwijl ikzelf ervaren heb dat hoe meer ik Hem leer kennen door alle moeiten en pijn heen, ik inderdaad meer van Hem ga houden.
Oké, het klinkt makkelijker dan het in werkelijkheid is, maar toch ervaar ik dat mijn liefde voor Hem groeit met het besef van wie Hij is, wat Hij heeft gedaan, en wat Hij doet.
'Ik zal van U houden
in leven en dood.
En ik wil U prijzen,
zelfs dan in mijn nood.
Als ik kom te sterven,
dan roep ik tot U:
'k Heb van U gehouden,
maar nooit zoveel als nu.'
Maar nu, ...

Vanmorgen kwam ik op Facebook een nieuw lied van Opwekking tegen; het eerste nieuwe nummer, 808 - 'Ik leef in U'.
Ik was benieuwd en luisterde even.
Maar dan klinken de volgende woorden:
'U bent God, U bent die U bent.
U blaast mij Uw adem in.
Sta ik voor het heetste vuur, ik leef in U.
U bent sterk, zelfs al ben ik zwak;

U geeft kracht voor elke stap.
Sta ik voor het heetste vuur, ik weet:
Heer, ik leef in U.'

'Sta ik voor het heetste vuur ...'
In een oogwenk ben ik bij Samaa uit het boek op het moment dat de derde bom ontplofte en zij dermate werd geraakt (ze stond er het dichtste bij) dat zij over haar hele lichaam verbrandde, en haar schedel openbarstte.
Ze sterft, ziet en spreekt met Jezus in de hemel, en keert terug naar deze wereld om verder voor Jezus te leven, om de redding van haar familie, en 'Gods hele menselijke familie'.
Als haar geest terugkeert in haar lichaam, zij terugkeert naar deze wereld, snijdt de pijn haar de adem af.
De indringende geur van verbrand haar en huid herinnert zij zich tot op de dag van vandaag.
Maar zij ervaart de diepe vrede van Jezus en zij voelde de aanwezigheid van 'Jezus Immanuël (God met ons), en zachtjes begint ze  een aanbiddingslied te zingen.

'Sta ik voor het heetste vuur ...'
Het verhaal van Samaa gaat nog veel verder, nog dieper, is zo aangrijpend.
Het heetste vuur was niet alleen het vuur van de bom die haar verbrandde, maar ook de houding van artsen en verpleegkundigen tijdens de behandelingen,  en dan heb ik het nog niet eens over de vervolging en de mishandelingen waar ze mee te maken had gehad voor die tijd, omdat ze christen was geworden.
'Vervloekte verrader'; dit is een straf van Allah'; 'je verdient het'.
'Ondanks het lijden dat ze me bezorgden, had ik diepe bewogenheid voor hen en voor de anderen die me folterden. Ik hunkerde ernaar om hen over de liefde van Jezus te vertellen.'
Bij de woorden van Romeinen 5:3-5 vond zij steun:
'En dit niet alleen,  maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop.
En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.'
Als er iemand die dit lied kan zingen vanuit het diepst van haar hart, het Samaa wel is.
Maar ik ...?


Zoals ik al zei, ik ben een beetje van slag zo aangedaan ben ik door dit boek.
Ik onder de indruk van haar geloof en vertrouwen, maar nog meer van haar vreugde en vergevingsgezindheid te midden van alle omstandigheden en alles wat er gebeurt en haar wordt aangedaan.
Maar ook van de wonderen die God doet in haar leven en in het leven van vele anderen bekeerde moslims.
Ik weet, ik kan onze levens niet met elkaar vergelijken, maar toch is het wel alsof God onze levens spiegelt, en ik heb heel veel om over na te denken.


'Jezus, ik hou van U,
meer dan de sterren van de hemel,

meer dan het water van de zee,
meer dan ik U zeggen kan ... ?'

'Ik zal van U houden
in leven en dood.
En ik wil U prijzen,
zelfs dan in mijn nood.
Als ik kom te sterven,
dan roep ik tot U:
'k Heb van U gehouden,
maar nooit zoveel als nu ... ?'

'U bent God, U bent die U bent.
U blaast mij Uw adem in.
Sta ik voor het heetste vuur, ik leef in U.
U bent sterk, zelfs al ben ik zwak;

U geeft kracht voor elke stap.
Sta ik voor het heetste vuur, ik weet:
Heer, ik leef in U ... ?'

Wil ik werkelijk lijden om Christus' wil?
Ben ik werkelijk bereid mijn leven te geven voor Hem?
Wat mag het mij kosten?

Wat als zegen en overvloed bestaat uit vrede in je hart te midden van barre en moeilijke omstandigheden?
Wat als zegen en overvloed bestaat uit 'Mijn genade is jou genoeg' als je aan het einde van je latijn bent?
Wat als zegen en overvloed betekent 'Een mens zal niet leven van brood alleen', terwijl je maag knort van de honger?
Wat als zegen en overvloed betekent dat het lijden van deze tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die ons wacht?
Wat als als zegen en overvloed nu eens betekent dat Zijn liefde je hart verwarmt, in plaats van een bed met warme dekens?
Wat als ...

Wat kunnen dingen me soms aanvliegen en me onzeker maken en bang.
Bang voor mezelf, onzeker over wat ik zou kiezen, zou doen, zou ...
Wat als ...
En morgen is het Pinksteren.


'...: Ik doop u wel met water, maar Hij komt Die sterker is dan ik, bij Wie ik niet waard ben de riem van Zijn sandalen los te maken. Hij zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur.'
Lucas 3:16

'... maar u zult de kracht van de ​Heilige​ Geest​ ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.'
Hand. 1:8

'En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.'
Handelingen 2:38


Meer van U, 
meer van Uw Geest;
wordt dit niet zichtbaar
als ik doe wat ik lees?

Meer van Uw Geest,
krachtig en sterk;
wordt dit niet zichtbaar
als ik bid en werk?

Uitstappen en gaan
in geloof en vertrouwen;
niet alleen voelen of ervaren,
maar werken en bouwen.

Meer van U,
meer van Uw Geest;
zichtbaar wordt U, Jezus,
zo het meest.