Posts tonen met het label Wijsheid van God. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Wijsheid van God. Alle posts tonen

woensdag 13 maart 2013

Wijsheid en liefde

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (63)

‘Wie van u zonder zonde is, mag de eerste steen gooien,’ zei Hij.
En Hij boog Zich opnieuw voorover en schreef op de grond.

Johannes 8:7

Ik ben zo onder de indruk van de wijsheid van de Here Jezus, maar ook van de manier waarop Hij omgaat met situaties, met mensen en ik besef, dat wij christenen, die Zijn voorbeeld willen volgen, vaak nog heel ver verwijderd zijn, van Zijn manier van omgaan met anderen.

De schriftgeleerden en de Farizeeën wilden Jezus in de val laten lopen; ze hadden iets nodig om Hem te beschuldigen en om dat te kunnen bereiken, brachten ze Hem een overspelige vrouw.
Eigenlijk werd deze vrouw door hen misbruikt voor hun eigen doeleinden: Jezus in de val te laten lopen.
Ze hielden Jezus voor dat de vrouw op heterdaad was betrapt en wat de wet van Mozes zegt over overspel en ze vroegen wat Hij er van vond.

Wij mensen hebben dan al vaak en gauw ons woordje klaar; de Bijbel zegt dit, dus ...
En voor we er zelf soms ook maar erg in hebben, hebben we iemand al veroordeeld.

Maar Jezus zweeg en boog Zich voorover en schreef in het zand.
Wat Hij schreef staat nergens vermeld, maar het ging geloof ik ook niet zo zeer om wat Hij schreef als wel om Zijn houding.
Hij wist dat ze Hem in de val wilden laten lopen en Hij zweeg.
Jezus liet Zich niet zomaar in verleiding brengen om snel een antwoord te geven, maar Hij nam de tijd.

Ik kan me zelfs zo voorstellen, dat, terwijl Hij op de grond aan het schrijven was, in stilte sprak met Zijn vader.
'Ziet U, Vader, hoe ze zijn, wat ze willen doen?
Ze gebruiken zelfs deze vrouw om Mij in de val te kunnen laten lopen.
Het interesseert hun helemaal niets wat er met deze vrouw gebeurd; ze zijn alleen
maar op Mij uit, om Mij in de val te laten lopen.'
Jezus had grote liefde en bewogenheid voor deze vrouw.
Ja, Hij wist dat zij gezondigd had en de dood verdiende, maar de schriftgeleerden, de Farizeeën en al die mensen die erom heen stonden, waren geen haar beter.
Daarom kan ik me ook zo voorstellen, dat Hij deze dingen, deelde met Zijn Vader; dat Zijn hart vervuld was van pijn en verdriet om deze dingen die gebeurden.

Uiteindelijk, toen ze door bleven vragen, richtte Jezus Zich op en gaf het volgende, wijze en voor ons zeer leerzame antwoord: 'Wie van u zonder zonde is, mag de eerste steen gooien.'
En vervolgens boog Hij Zich opnieuw voorover en schreef op de grond.
Hij zei verder niets.
Hij deed verder niets.

Ik vraag me af of ze nog één woord hebben gezegd.
Zou er een hoop geroezemoes zijn geweest of zou iedereen met stomheid zijn geslagen?
In ieder geval heeft niemand iets meer tegen Jezus gezegd, noch tegen de vrouw.

Na een poosje richtte Jezus Zich op, iedereen was weg.
En dan pas richt Hij Zich tot de vrouw.
'Waar zijn je beschuldigers gebleven; heeft niemand je veroordeeld?'
'Niemand, Heer.'
'Ook Ik veroordeel u niet.
Ga, maar zondig niet meer.'

Welk een wijsheid en inzicht had de Here Jezus.
Hij doorzag de schriftgeleerden en de Farizeeën geheel.
Nu kunnen we zeggen, ja, makkelijk zat, Hij was God, maar er zit een wijze les in voor ons.
Ja, Jezus is God en de Vader liet Hem al deze dingen zien, want Zij waren één.
Maar God heeft ons Zijn Heilige Geest gegeven, zodat Zijn wijsheid ons deel kan zijn.
Maar helaas hebben wij vaak al geantwoord of gehandeld nog voor we naar Hem zijn toegegaan om wijsheid, om inzicht.

Wij mensen zijn vaak heel impulsief in ons handelen.
Wij hebben al snel ons oordeel klaar en zien vaak naar de buitenkant zonder naar het totaal plaatje te kijken.
Wat zijn we daarmee ook een makkelijke prooi voor de boze.
Wat geven we hem een makkelijke ingang om ons in de val te laten lopen.
De boze maakte gebruik van de kwaadaardigheid van de schriftgeleerden en de Farizeeën om Jezus in de val te laten lopen, zo zal hij ook voor ons situaties creëren om ons in de val te laten lopen.

Misschien moeten we deze woorden van de Here Jezus maar goed uit ons hoofd leren, ze inprenten en ze steeds opnieuw in onze gedachten halen.
Ik ben er van overtuigd dat we meer en vaker oordelen dan dat we ons er zelf van bewust zijn.

Jezus houding was een houding van zwijgen, niet gelijk reageren.
Welk antwoord Hij ook zou hebben gegeven buiten het antwoord wat Hij gaf, er zou altijd wel iets in hebben gezeten waar ze Hem op aan zouden kunnen vallen.
Was het niet het één, dan zou het wel het ander zijn.
Het antwoord dat Hij gaf legde een ieder echter het zwijgen op.

Jezus leert ons in dit gedeelte twee belangrijke lessen.
Wees bedachtzaam, denk eerst na voordat je wat zegt.
Gods woord zegt: 'Indien iemand van u in wijsheid te kort schiet, hij vraagt de Vader erom en het zal hem gegeven worden zonder verwijt.'
Door de Heilige Geest wil God ons vullen met wijsheid, zodat ook wij zullen weten wat te doen of te zeggen.
Wij moeten veel meer en dichter bij de Vader leven om zo meer op Jezus te kunnen gaan lijken.
 

HEER, lieve Vader in de hemel, wat zijn wij mensen vaak impulsief en onbedachtzaam.
Wat hebben wij ons oordeel vaak al gauw klaar en ook veel meer dan we ons er zelf van bewust zijn.
Vergeef mij, Vader, dat ik zo makkelijk en ondoordacht mijn oordeel over iemand vel.
Ik weet ook, Vader, dat het voor U niet uitmaakt of ik iets zegt of alleen denk.
Want noch mijn woorden, noch mijn gedachten zijn voor U verborgen.
U heeft mij vergeven en aangenomen als Uw kind, leer mij door Uw ogen kijken naar ieder ander die ik op mijn weg tegenkom.
Ik was zondig en onrein, en toch nam U mij in genade aan.
Leer mij zo ook om genade te betonen zoals U mij Uw genade betoonde.
Maak mijn hart zacht en ontvankelijk voor Uw Geest en leer mij om in liefde en bewogenheid naar mijn naaste te zien.
Geef mij Uw Geest van wijsheid om te kunnen onderscheiden en zet een wacht voor mijn lippen.
En als mijn gedachten willen oordelen of hun oordeel al weer klaar hebben, wijs U mij dan daarop, opdat ik mijn zonde kan belijden en Uw vergeving zal ontvangen.
Oordeel niet opdat u niet veroordeeld wordt; zegt Uw woord.
Wie van u zonder zonde is, mag de eerste steen gooien.
Laten Uw woorden, Heer Jezus, steeds opnieuw weerklinken in mijn hart, want ik verlang ernaar om steeds meer op U te gaan lijken.
In Jezus Naam.

- Amen -

zondag 3 februari 2013

Door Mijn Geest

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (34)

Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest! zegt de Here der Heerscharen.

Zacharia 4:6

Geen enkele tekst uit de Bijbel heeft zoveel voor mij (maar ook voor mijn man) betekend de laatste paar jaar als deze.

Hoewel het alweer meer dan twee/tweeënhalf jaar geleden is, lijkt het veel korter.
We waren als gezin in een zeer zware storm terecht gekomen.
Een storm vol geestelijke strijd waarin onze dochter het lijdend voorwerp was.
Met haar toestemming in grote lijnen hier het verhaal.

Ze was 14, bijna 15 toen ze verkering kreeg met een jongen uit een andere plaats en ze kwam daarmee langzamerhand in een wereld vol duisternis terecht.
Hoewel het in het begin nog allemaal leuk en aardig leek, veranderde dat binnen een paar maanden in een ware nachtmerrie, waarin de pleegouders van deze jongen onze dochter binnenhaalden en haar voor zichzelf wilden houden.
Onder het mom van, dat onze dochter thuis mega problemen zou hebben en zelfmoordgedachten, hadden ze contact opgenomen met het AMK (algemeen meldpunt kindermishandeling).
Om een lang verhaal kort te maken, wij kwamen door hen in de malle molen van crisishulp van Jeugdzorg terecht.
Ondertussen deden deze mensen er alles aan om onze dochter voor zich te winnen en dat lukte hen ook heel goed.
Ze kreeg alles van hen.
Beltegoed, geld voor de trein om daarheen te gaan, geld voor concerten om naar toe te gaan met hun pleegzoon.
Van ons mocht zij daar niet meer heen, maar ze ging gewoon.
Deze mensen betaalden haar treinreis of brachten haar thuis met de auto.
Regelmatig wisten we niet waar ze was en we hebben zelfs een aantal keren de politie gebeld, ten einde raad als wij waren.
De concerten waar ze heen ging waren occulte metalconcerten waar de duisternis het voor het zeggen had.
En als zij thuis was, was er niets meer met haar te beginnen.
Alles wat ze thuis niet mocht, mocht ze daar wel, ze werd compleet gehersenspoeld en voorgelogen door deze mensen.
Een afschuwelijke en zeer moeilijke en zware tijd.

In het weekend dat ik gebeld werd door het AMK (ik wist niet eens wat dit was) hebben ze haar zelfs meegenomen en zijn ze ondergedoken geweest tot en met de maandag.
En niemand kon ook maar iets voor ons doen.
Ook de politie niet.
Uiteindelijk werden we eind van de maandagmiddag op het politiebureau verwacht om haar weer op te halen.
Nog klinkt het gegil van twee jonge mensenkinderen me na in de oren toen de politie hen uit elkaar moest trekken om haar weer terug te geven aan ons.
De Bijbel zegt, dat God onze tranen bewaard in Zijn kruik, nou, dan staan er daar boven heel veel van mij.

Van alle kanten komen allerlei adviezen en opmerkingen als ‘ik zou dit’, ‘ik zou dat’, maar al in korte tijd werd ons één ding heel duidelijk, hier waren andere machten aan het werk en daar kon geen mens iets tegen doen.
Het hard spelen via justitie zou onszelf alles kosten, maar of we onze dochter daarmee terug zouden krijgen was nog maar de vraag.
Zelfs op mijn oude blog werd ik door deze mensen lastig gevallen met vervelende berichten die heel religieus getint waren zelfs.
En ook via de mail kregen we soms zelfs een heel hoofdstuk uit de Bijbel toe gemaild,
rood en blauw onderstreept.

Op een gegeven moment kwam bovenstaande tekst heel duidelijk naar voren en we beseften dat de enige manier om dit te winnen was door te gaan bidden.
Vanaf toen hebben we iedere week, samen met nog een echtpaar uit onze gemeente en onze kringleidster, voor onze dochter, deze mensen en de gehele situatie gebeden en deze mensen zelfs gezegend, hoe moeilijk dit soms ook was.

We volgden netjes de gesprekken met Jeugdzorg, deden wat er van ons verlangd werd, gaven daarin onze grenzen aan (dat leerden we wel) en bleven voor de buitenwereld werkeloos toekijken naar de situatie.
Velen begrepen er niets van, waarom deden we niet meer?
Waarom speelden we het niet harder?
Maar God was heel duidelijk met Zijn woord.
Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest!

In onze gemeente werd gebeden, in onze kring, onze voorganger heeft ook een heel bijzonder aandeel gehad in deze hele ontwikkeling, waarbij hij zelfs ’s nachts biddend rond het huizenblok heeft gelopen waar deze jongen woonde.
Uiteindelijk kwamen de eerste scheurtjes en vlak nadat onze voorganger daar biddend gelopen had, maakte de jongen de verkering uit en lag mijn dochter huilend in mijn armen, die ze nog de dag ervoor verguisde.

Maar zelfs toen hielden deze mensen nog niet op, de dag erop kwamen ze haar zelfs weer in onze woonplaats ophalen (wist ik niets van, onze dochter was gewoon ineens weer weg) en probeerden ze de relatie te lijmen.
‘De laatste stuiptrekkingen van de boze’ tot dat ze uiteindelijk door deze mensen op een vrijdagavond op straat werd gezet.
Een lange weg, waarin van alles moest worden teruggedraaid, volgde.

Niet door kracht, noch door geweld …

In deze gehele periode hebben we ervaren dat God dit van ons vroeg: ‘bid, geloof en vertrouw, dat Ik het in orde maak.’
Niet door kracht, noch door geweld betekende dat God ons vroeg om te bidden en om verder niets te doen.
Alleen bidden en wachten, op Hem, op wat Hij zal doen.
Geen actie ondernemen, geen verdere aanklachten, geen beroep aantekenen tegen het verwerpen van de aanklacht die er lag vanwege de opgave van vermissing van onze dochter.
Wat was dat soms moeilijk uit te leggen aan anderen.
Hoe kun je dit uitleggen aan mensen die niet geloven, of voor wie de geestelijke wereld, het rijk der duisternis onbekend is?
Je zag soms het onbegrip als we vertelden dat wij ervoeren dat God dit van ons vroeg en dat wij ervoor kozen om op Zijn woord te vertouwen.
Hoeveel tranen heb ik niet vergoten omdat het ‘niets’ doen soms zo moeilijk was, vooral met, ach …

Het was in deze periode dat ook onze Kunstdichtbundel (van Caroline van de Vate en mij) uitkwam.
Gods werk ging gewoon door, ondanks alle tegenwerking.

… door Mijn Geest.

God leerde mij en mijn man door deze gehele periode niet alleen dat gebed het krachtigste wapen is, maar ook dat Hij trouw en betrouwbaar is.
Het is juist door deze dingen heen, dat wij gezien hebben hoe groot God is en hoe Hij voor ons strijd als wij Hem daar de kans voor geven.
Want dat is ook iets wat we wel zijn gaan inzien, dat wijzelf God vaak voor de voeten lopen met ons ‘zelf doen’ en van alles maar invullen.

In deze periode heb ik veel geschreven vanuit de Psalmen; proclamaties, gebeden, bemoedigingen, troostende woorden.
Ik schreef ze op en sprak ze hardop uit, proclameerde Zijn woorden, iets dat ik daarvoor nog nooit had gedaan, was mij eigenlijk zeer vreemd.
Maar ik had er van gelezen en gehoord en ik leerde ook op een andere manier omgaan met Zijn woord.
Als ik op mijn gevoel af had gegaan, dan was het niets geworden, maar Hij leerde mij juist in deze periode om mijn gevoel ondergeschikt te maken aan Zijn woord.
De ene keer lukte (en lukt) dat beter dan de andere keer, maar welk een verschil maakt dit in alles.
Zijn woord en onze gebeden zijn de wapens die Hij gegeven heeft en Hij leerde ons ze te gebruiken en liet ons de uitwerking daarvan zien.

Als de Heer der Heerscharen zegt in Zijn woord: ‘niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest’, dan betekent dat, dat Hij het doet PUNT.
Het moeilijke is dan dat er soms ogenschijnlijk helemaal niets gebeurd, maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurd, alleen wij zien het (nog) niet.
En in de tijd dat er ogenschijnlijk niets gebeurd, is het wachten soms heel moeilijk en lijkt het soms heel erg lang te duren allemaal.

Het is niet alleen door onze gebeden geweest, maar door alle gebeden die eenparig omhoog zijn gegaan.
Nog tot lange tijd daarna zijn we doorgegaan met iedere maandagavond bij elkaar komen en bidden.

Nu, ruim twee jaar later, vervagen sommige herinneringen, maar deze blijft, namelijk dat Zijn woord ‘ja en amen’ is, dat Hij doet wat Hij zegt in Zijn woord.

Er zijn veel terreinen in ons leven waarin we een keuze hebben hoe we er mee omgaan; of hakken met de botte bijl, of Zijn woord pakken en bidden.
Dit laatste heeft een belangrijke plaats in ons leven gekregen.

En hiervan wil ik getuigen, van deze grote God, van wat Hij heeft gedaan en mij/ons heeft geleerd.
Ik zou er nooit zelf voor hebben gekozen, voor de dingen die gebeurd zijn, maar ik zou ze (nu achteraf) ook niet hebben willen missen.
Want van heel dichtbij heb ik niet alleen God aan het werk gezien, maar heeft Hij mij ook onnoemelijk veel geleerd.


Hem zij de dank, de lof en eer,
en alle glorie,
van nu aan tot in eeuwigheid.

- Amen –
 

zaterdag 26 januari 2013

Onpeilbaar, ondoorgrondelijk en onnaspeurbaar

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is ...   (26)

Ik weet dat alles wat God doet, voor eeuwig blijft;
niets is eraan toe te voegen, niets ervan af te doen,
en God doet het opdat men vreest voor Zijn aangezicht.

Prediker 3:14

HEER, Uw wijsheid is niet te doorgronden.
Alles heeft U vastgelegd; voor alles is er een uur en een tijd.
En hoe iets ook ingaat tegen onze gedachten, ideeën of plannen, laat het zijn zoals Hij wil, want Zijn wil is volmaakte wijsheid.
Daar kunnen wij, niets aan toevoegen of aan af doen.
Al zouden wij alles wat U doet kunnen overzien en begrijpen, dan nog zouden wij er niets
aan hoeven te veranderen, zo volmaakt Zijn Uw plannen en Uw wegen.
Aan niets ontbreekt iets, aan niets hoeft iets te worden toegevoegd.
Laat het ons streven zijn, HEER, om te beantwoorden aan ons doel, aan het doel waartoe U ons heeft geschapen, namelijk U te dienen, te eren en grootmaken, U weerspiegelen.
U de eerste plaats geven in ons leven.
Leven in ontzag voor U en tot eer van U.

Hoe onpeilbaar is Uw rijkdom,
Uw wijsheid en Uw kennis!
Hoe ondoorgrondelijk zijn Uw beslissingen,
hoe onnaspeurlijk Uw wegen!
Want:
Wie kent Uw gedachten?
Wie kan U raad geven?
Of wie kan vergoeding vragen voor wat Hij U heeft gegeven?
Want alles komt van U en alles bestaat door U en voor U.

Aan U de eer in eeuwigheid.
 

- Amen –

(Romeinen 11:33-36)

donderdag 17 januari 2013

Gods volmaakte plannen

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is … (17)

Het bloed aan de deurpost is een teken dat jullie huizen beschermt.
Elk huis met dat teken zal Ik voorbijgaan.
Zo blijven jullie gespaard voor de dodelijke plaag waarmee Ik Egypte zal treffen.

Exodus 12:13

Na vol ontzag stilgestaan te hebben bij alle plagen die God over Egypte had uitgegoten en weer had gestopt, bleef er één plaag over die niet teruggedraaid kon worden.
(al geloof ik met heel mijn hart, dat God het wel had gekund, als Hij het had gewild)

Wat mij vult met ontzag en eerbied, is hoe God alles tot in detail klaar had om Zijn volk te redden en naar het beloofde land te brengen; en hoe in deze redding een vooruitblik ligt naar de redding van alle mensen.

Als Mozes na de negende plaag bij de Faro komt, is dit tevens de laatste keer dat hij er komt.
De Farao vertelt hem dat hij het met de dood zal bekopen als hij ooit nog eens komt, maar Mozes vertelt de Farao wat God hem gezegd had te zeggen, namelijk dat dit ook de laatste keer was dat de Farao hem zou zien, omdat God tegen middernacht door Egypte zou trekken en iedere oudste zoon in  het land zou doden.
De oudste zoon van de farao, de oudste zoon van de slavin, ja, zelfs alle eerstgeborenen van het vee zou sterven.
Maar de Israëlieten zouden geen gevaar lopen, noch hun vee.
Alle hofdienaren zouden hem zelfs op hun knieën smeken om te vertrekken met het volk.
En dan zullen ze gaan.

God zorgde er echter voor dat het hart van de Farao verhard en onverzettelijk bleef.
Nog één keer zou Hij hem straffen en dan zou de farao hen laten gaan.

Sommige dingen zijn in onze menselijke ogen zo onbegrijpelijk, dan moeten we ons zelf echt voorhouden dat Gods gedachten en wegen hoger zijn dan die van ons.
Dat Hij Degene is die harten doorgrond, het diepste wat een mens beweegt en van daaruit ook handelt.

Het is hier dat het paasfeest wordt ingesteld.
God vertelt Mozes wat er zal gaan gebeuren, maar ook wat de Israëlieten moeten doen om op tijd klaar te zijn voor het vertrek, maar ook om te voorkomen dat de dodelijke plaag hen zou treffen.

Lees: Exodus 12

God had Zijn plan klaar tot in detail.
Hij wilde ook dat dit steeds opnieuw herdacht zou worden.
Onschuldig bloed werd vergoten, een lam werd geofferd, ter vervanging van de persoon die anders gedood zou worden.
Het bloed van het lam moest aan de deurposten gestreken worden, zo zou de Engel des doods hun huizen voorbij gaan.
Het bloed van het lam zou hen beschermen.
Dit alles wijst vooruit naar het bloed Christus, van Het Lam van God, dat Zijn bloed gaf voor de zonden van alle mensen.

Gods plan van bevrijding, van verlossing, van redding, zowel van de Israëlieten, als van ons lag allang klaar, was tot in detail uitgedacht, opdat wij allen gered zouden worden.
Hoe groot is Hij!

Ja, hoe groot bent U!






Ja, Vader, hoe groot bent U!
Woorden schieten te kort om Uw grootheid weer te geven of uit te drukken.
Woorden schieten te kort om Uw grote Naam te loven en te prijzen.
Dank U, dat U bent wie U zegt dat U bent en dat U ook kunt doen wat U zegt dat U kunt doen.
Geen loze woorden, geen loze beloften.
Waarheid, trouw, gerechtigheid en liefde, U bent het allemaal, en nog meer.
Ik aanbid U.

- Amen -