Dag 30 – Druk, druk, druk …

De vrouw die altijd bezig was.

Maar Marta werd helemaal in beslag genomen door de zorg voor haar gasten.

Lucas 10:40

Druk, druk, druk.

Martha, de bezige bij, loopt bijna haar eigen benen voorbij.

Dit moet nog, en dat, en o, dat mag ze ook niet vergeten.

Nee, als het aan haar ligt komt niemand ook maar iets te kort vandaag.

Niemand?

En jij dan, Martha?

Maar Hij, Jezus, antwoordde en zei: Er staat geschreven: De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt.

Mattheüs 4:4

En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden.

Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.

Mattheüs 14:24

We lezen meerdere keren in de Bijbel dat Jezus Zich terugtrok om te bidden.

Zijn werk was belangrijk, maar ook Zijn tijd in de stilte met Zijn Vader.

Immers, Hij kon niets doen zonder Zijn vader!
In alles wat Hij deed had Hij Zijn vader nodig.

Daar lag Zijn kracht en sterkte.

En zij kwamen op een plaats waarvan de naam Gethsémané was, en Hij zei tegen Zijn discipelen: Ga hier zitten totdat Ik gebeden zal hebben.

En Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met Zich mee en begon ontdaan en zeer angstig te worden; en Hij zei tegen hen:  Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak.

En toen Hij iets verder gegaan was, wierp Hij Zich ter aarde en bad dat, als het mogelijk was, dat uur aan Hem voorbij zou gaan.

En Hij zei: Abba, Vader, alle dingen zijn mogelijk voor U; neem deze drinkbeker van Mij weg,  maar niet wat Ik wil, maar wat U wilt.

…

…

En toen Hij weer weggegaan was, bad Hij en sprak dezelfde woorden.

En Hij kwam voor de derde keer en zei tegen hen: Slaap nu maar verder en rust; het is genoeg, het uur is gekomen; zie, de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen van de zondaars.

Sta op, laten wij gaan; zie, hij die Mij verraadt, is dichtbij.

Marcus 14:32-42

De drukte van het leven kan ons zo in beslag nemen, dat we het vaak maar moeilijk vinden om tijd vrij te maken om met Hem alleen te zijn, om  de Bijbel te lezen, te overdenken en te bidden.

En zo kan het gebeuren, dat als er stormen komen in ons leven we geen of weinig reserves meer hebben.

We proberen Hem wanhopig te zoeken, contact met Hem te krijgen, maar doordat we zo weinig tijd met Hem hebben door gebracht, weten we eigenlijk niet goed wat we moeten doen of waar we het moeten zoeken en we lijken op een schip dat heen en weer geslingerd wordt in een storm.

Martha is druk; druk, druk, en nog eens druk.

Ze wil goed voor iedereen zorgen, daar is toch niets mis mee?

Nee, op zich is daar niets mis mee, alleen de balans is in haar leven zoek.

Er is geen balans tussen werk en rusten bij Hem.
Ze heeft een keuze; ze lijkt zich daar alleen niet bewust van te zijn.

De dagen vliegen voorbij.
Onze bezigheden rijgen zich aaneen.
Jagend en jachtend gaan we vaak voort
en als we niet oppassen
gaan we over onze grenzen heen.

Langzaam neemt de stress toe;
we worden prikkelbaar en geïrriteerd.
Een vriendelijk woord is ver te zoeken
en menig mens
wordt zo door ons bezeerd.

Hoe laat moet het worden?
Hoe diep moeten we zinken?
Hoe ver laten we het komen,
voordat we doorhebben
dat we dreigen te verdrinken?

Wachten we tot we niet meer verder kunnen
of tot we stil worden gezet?
Was Jezus het Zelf niet
die op geregelde tijden
de rust en stilte zocht voor gebed?

Over de vrouw die altijd bezig was, kun  je lezen in:
Lucas 10:38-42

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 29 – Wees welkom, Heer!

De vrouw die altijd bezig was.
Toen ze verder trokken,ging Hij een dorp in, waar Hij gastvrij ontvangen werd door een vrouw, die Marta heette.
Lucas 10:38


Gastvrij.*
Welkom.
Hoe gastvrij zijn wij voor Jezus?
Hoe welkom is Hij in ons leven?

Ik moet denken aan het boekje van Annie Berents Karkdijk ‘Ja, kom binnen, Heer’.
Een boekje dat gaat over het toelaten van Jezus in elk vertrek en ruimte in en om je huis.
De kamer, de keuken, de slaapkamer, de rommelzolder, de kelder, aan tafel, de groentetuin …
Staat ons hele ‘huis’ voor Hem open?
Elk vertrek, of zijn er plaatsen waar we Hem liever buiten houden?

Hij verlangt naar ons hele hart.
Naar ons helemaal.
Hij kwam niet voor een gedeelte van ons leven, maar voor ons gehele leven.
Hij gaf ook niet een klein stukje van Zichzelf, maar Hij gaf Zich helemaal.
Hij gaf alles, tot Zijn leven toe.

En als Hij Zichzelf helemaal heeft gegeven, waarom zouden wij dan maar een klein stukje, of bepaalde gedeeltes van ons leven geven?

Heer, ik geef U mijn gehele hart.
En mochten er toch ruimtes zijn waar ik U niet in heb toegelaten, wilt U mij dit dan laten zien, zodat ik ook daar U in toe kan laten.

- Amen -


Heer,
ik geef U
de sleutels
van mijn hart;
als een open boek
wil ik voor U zijn.
Kom binnen, Heer,
in elke ruimte die
er is, opdat mijn
leven helemaal
van U zal
zijn.


Over de vrouw die altijd bezig was, kun  je lezen in:
Lucas 10:38-42

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

* Hoewel geen andere (Nederlandse)vertaling dan de NBV het woord gastvrij gebruikt, behalve de NB waar het woord ‘verwelkomt’ wordt gebruikt, kunnen we uit het stukje wel opmaken dat Jezus zeer welkom was en dat Hij dus ook zeer waarschijnlijk gastvrij werd ontvangen.
(NBV = Nieuwe Bijbel Vertaling; NB = Naardense Bijbel)

Dag 28 – Mijn geliefde, je bent vrij!

De vrouw die Jezus voeten waste met haar tranen.
‘Uw zonden zijn u vergeven.’
Lucas 7:48


Schoon.
Verlost.
Bevrijd.
Vrij van schuld.
Vrij van zonden.

Weg is de last die ze met zich meedroeg.
Weg zijn de gevoelens van schaamde en minderwaardigheid.

‘Al waren uw zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw;
al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol.’
Jesaja 1:18

‘… en aan hun zonden en hun wetteloze daden zal Ik beslist niet meer denken.’
Hebreeën 10:17

Vrij!
Een nieuw begin!

Ik sta bij het kruis
en kijk omhoog.
Met wat ik zie,
kan ik niet meer
blijven staan.

Ik zak op mijn knieën
en uit het diepst
van mijn binnenste
voel ik de schreeuw
van pijn
naar buiten gaan.

Totale ontreddering
en verslagenheid
doen mij schreeuwen.
Mijn handen zoeken houvast.
Mijn ziel zoekt een uitweg
om uitdrukking te kunnen geven
aan de zwaarte van deze last.

O Jezus, o Heer Jezus, waarom,
o God, wat heb ik gedaan?
O Jezus, o Heer Jezus,
vergeef mij, dat U
door mijn zonden
deze weg moest gaan.

Ik zie Uw bloed stromen
uit de wonden
door 'mij' geslagen.
De striemen, de spijkers,
de doornenkroon.
Dit alles, ja, dit alles,
wilde U voor mij dragen.

En ik huil van pijn en verdriet,
van schuld en van berouw.
Om alles wat U moest doorstaan,
voor mij...

Dan verandert het beeld
en zie ik niet meer
Uw gebroken lichaam,
noch de doornenkroon
op Uw hoofd.
Ik zie alleen nog
de liefde in Uw ogen
en hoor de liefde in Uw stem
als U tot mij spreekt:
'Mijn Geliefde, je bent vrij!'


Je kunt lezen over de vrouw die Jezus’ voeten waste met haar tranen in: Lucas 7:36-50

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 27 - Verschil ...

De vrouw die Jezus’ voeten wasten met haar tranen.
Je hebt met niet begroet met een kus; maar zij heeft, sinds Ik hier binnenkwam, onophoudelijk Mijn voeten gekust.
Lucas 7:45


De één vergeet zijn manieren en begroet zijn gast niet eens met een kus, terwijl de ander onophoudelijk Zijn voeten kust.
De één geeft geeneens water zodat Hij Zijn voeten kan wassen, de ander wast Zijn voeten met haar tranen.
De één haalde het niet in zijn hoofd om Zijn hoofd met olie te zalven, terwijl de ander Zijn voeten zalfde met zalf uit een albasten fles.
De één was nota bene de gastheer, de ander ‘slechts’ een ongenode gast.

Het verschil …
Tot hier toe en niet verder of totaal?
Alleen met verstand of met hart en ziel?
Afstandelijke nieuwsgierigheid of diep intens verlangen?
Een klein of bepaald gedeelte of alles?
Weinig of veel?
Niet nodig hebben of weten dat je zonder ten dode bent opgeschreven?

De Farizeeër vraagt zich alleen maar af of Jezus wel weet wie Hem daar aanraakt.
De vrouw verliest zichzelf in Hem.
En wij?
Blijven wij op afstand, of willen we, net als haar, onszelf verliezen in Jezus?

Je kunt lezen over de vrouw die Jezus’ voeten waste met haar tranen in: Lucas 7:36-50

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 26 - Zondaars

De vrouw die Jezus’ voeten waste met haar tranen.
Een vrouw die in de stad bekend stond als zondares …
Lucas 7:37


Bekend als zondares …
De woorden raken me: ‘bekend als zondares’.
Bekend, omdat het voor iedereen duidelijk was, de meesten(iedereen?) wist het, zag het.

Het raakt me, het feit dat ze zo bestempeld werd omdat het zichtbaar was.
Gewogen, en te licht bevonden …
Gesloten zijn de ogen van de(ons)mensen voor hun(onze) eigen zondigheid.

Opnieuw komen vandaag de woorden uit 1 Samuel 16:7 in mijn gedachten, maar nu het eerste gedeelte: ‘want de mens ziet aan wat voor ogen is …
O, wat oordelen we snel op wat we zien en wat vergeten we vaak dat zonde zonde is.

‘Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods!’
Romeinen 3:23


‘Als Hij een profeet was, zou Hij weten wat voor vrouw het is die Hem aanraakt; Hij zou weten dat ze een zondig leven leidt.’
Lucas 7:39

Maar Jezus wist wie en wat zij was.
Jezus weet wie en wat wij allen zijn.
Hij ziet voorbij vrome gezichten, voorbij mooie en vrome woorden, voorbij vrome houdingen.
Hij ziet dat wat voor de mens onzichtbaar is.
Hij ziet.
Hij weet.

‘Wie gezond zijn, hebben geen dokter nodig, maar wie ziek zijn.  Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen tot bekering te roepen, maar zondaars.’
Marcus 2:17

Innerlijk met ontferming bewogen
is Hij met iedere zondaar die Hij ziet.
Hoe zwart zijn of haar leven ook is,
echt, het deert Hem niet.

Hij draait Zijn hoofd niet om,
noch keert Hij Zich van hem of haar af.
Hij heeft lief, zo oneindig lief,
dat Hij voor hem of haar Zijn leven gaf.


Je kunt lezen over de vrouw die Jezus’ voeten waste met haar tranen in: Lucas 7:36-50

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 25 - Rechtspraak, ten leven of ten dode ...

De vrouw die alleen verder moest …
Toen Hij de poort van de stad naderde …
Lucas 7:1


De poort.
Een doorgang.
Een plaats van ontmoeting.
Een plaats van rechtspreken.

De dood.
Een doorgang van het ene leven naar het volgende leven.
De plaats van de ontmoeting met God.
De plaats van rechtspraak.

‘…, en Jezus zei: ‘jongeman, Ik zeg u, Sta op!’
Lucas 7:14

Opstaan ten leven of ten dode.
Opstaan, en leven in Zijn heerlijkheid.
OF …
Opstaan, en leven in de hel.

‘Alzo lief heeft God de wereld gehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon  gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem geloofd, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.’
Johannes 3:16

Doorboorde handen
reiken jou Zijn liefde aan.

Mag jouw naam ook
in het Boek des Leven staan?

Je kunt het verhaal van deze weduwe lezen in:
Lucas 7:11-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 24 – Innerlijk met ontferming bewogen

De vrouw die alleen verder moest.
Toen de Heer haar zag, werd Hij door medelijden bevangen …
Lucas 7:13


Jezus kwam en zag …
Hij zag haar pijn.
Hij zag haar verdriet.
Hij zag haar eenzaamheid.
Hij zag en … werd innerlijk met ontferming bewogen!
‘Huil maar niet,’ zei Hij.

Innerlijk met ontferming bewogen.
Hij trok Zich haar lot aan en ging voor haar zorgen.

Huil maar niet!
‘…: Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde.’
Mattheüs 28:18

Huil maar niet!
‘…: De dingen die onmogelijk zijn bij de mensen, zijn mogelijk bij God.’
Lucas 18:27


‘Huil maar niet’ zegt Hij ook tegen ons als verdriet ons in de greep heeft.
Al ons leed heeft Hij op Zich genomen.’
Jesaja 53:4

‘Huil maar niet’ zegt Hij als verdriet ons aan banden legt.
‘Deze Hoop hebben wij als een anker voor de ziel, dat vast en onwrikbaar is en reikt tot in het binnenste heiligdom, achter het voorhangsel.’
Hebreeën 6:19

‘Huil maar niet’ zegt Hij als verdriet ons in zijn macht heeft.
‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde …’
‘En God zal alle tranen van hun ogen wissen, …’
Openbaringen 21:1a,4a


Huil maar niet;
zie omhoog, zie op MIJ!
Laat Mij je Trooster zijn
in je diepste verdriet.

Huil maar niet;
IK ben met jou begaan!
Laat MIJ je rouw omkeren
in een vreugdelied.

Je kunt het verhaal van deze weduwe lezen in:
Lucas 7:11-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 23 - Dood en leven; duisternis en Licht

De vrouw die alleen verder moest …
… en Zijn leerlingen en een grote menigte gingen met Hem mee.
Lucas 7:11


Twee groepen naderen elkaar.
De rouwstoet en Jezus met Zijn discipelen en een ieder die Hem gevolgd is.
Dood en leven.
Duisternis en Licht.

‘Opnieuw roept Jezus luid en Hij stierf.
Opdat moment scheurde het gordijn in de tempel in tweeën  van boven tot onder.’
Mattheüs 27:50,51

Dood en Leven.
Duisternis en Licht.
De duisternis denkt te hebben over wonnen, maar …

‘Het Licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet kunnen doven!’
Johannes 1:4

Het Leven is gekomen;
het Licht, dat de duisternis
verdreef.
De dood is overwonnen;
kom en aanvaard;
LEEF!

‘Ik ben een Licht in de wereld gekomen, opdat ieder die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijft.’
Johannes 12:46


Je kunt het verhaal van deze weduwe lezen in:
Lucas 7:11-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 22 - Alleen

De vrouw die alleen verder moest …
… werd er net een dode naar buiten gedragen, de enige zoon van een weduwe.
Lucas 7:12


Alleen.
Helemaal alleen.
Nu ben ik helemaal alleen over.

Een menigte van mensen is rondom haar, maar ze is alleen en ze moet alleen verder.
Een troostend woord, een troostende arm, mensen leven mee, maar straks gaat iedereen naar huis en is zij alleen.
De mensen zullen verder gaan met hun bezigheden, maar zij is alleen en heeft niemand meer om voor te zorgen.

Alleen.
Helemaal alleen.
Helemaal alleen over …

Tranen verblinden haar zicht als ze weg naar het graf loopt.
De hoeveelheid mensen die meegaan ziet ze waarschijnlijk niet eens.
Moeizaam zet ze de ene voet voor de andere, nog even en dan is het voorbij en is echt alleen.


Alleen.
Helemaal alleen  …

Alleen.
Alleen Hij.
Alleen Hij kan dit volbrengen.

Er loopt een Man gebogen door de straten; een grote menigte van mensen loopt mee.
Hij kan bijna niet meer, de balk op Zijn kapot geslagen lichaam is zo zwaar.
Hij struikelt en valt; een ander moet de balk voor Hem dragen, maar al is de balk weggenomen, maar een onzichtbare last  blijft.


Alleen.
Helemaal alleen  …

Alleen.
Alleen Hij.
Alleen Hij kan dit volbrengen.

Er hangt een Man aan het kruis; de grote menigte mensen is grotendeels verdwenen als het midden op de dag ineens helemaal donker wordt.
De Man schreeuwt het uit:’Waarom, waarom hebt U Mij verlaten!’
Alleen, helemaal alleen.
En Hij sterft.


Voor mij droeg Hij al dit leed,
voor mij droeg Hij die pijn.
Voor mij streed Hij die strijd.
zodat ik nimmer alleen zou zijn.

Je kunt het verhaal van deze weduwe lezen in:
Lucas 7:11-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 21 - Alles

De vrouw die alles gaf.
‘…, maar zij heeft van haar armoede alles gegeven wat ze had, haar hele levensonderhoud.’
Marcus 12:44


Alles heeft ze gegeven.
Alles, haar hele levensonderhoud!
…

Het maakt me stil.
Het stemt mij tot nadenken.
Alles ...?!

‘U moet de gezindheid hebben die ook Christus Jezus had.
Hij had de gestalte van God, maar heeft Zich niet willen vastklampen aan Zijn gelijkheid met God.
Hij heeft Zijn grootheid opgegeven door de gestalte van een slaaf te aanvaarden en aan mensen gelijk te worden.
Hij leefde als een mens, en Hij vernederde Zich door gehoorzaam te worden tot in de dood, de dood aan een kruis.’
Filippenzen 2:5-8

Alles heeft Hij gegeven …
De heerlijkheid die had bij Zijn Vader …
Zichzelf , tot in de dood …

… U moet de gezindheid hebben die ook Christus Jezus had …

Leer mij, Heer, om
in Uw voetspoor te gaan;
vanuit de liefde die U mij geeft
te gaan en te staan.
Te geven en te delen
van wat U mij geeft.
Opdat zichtbaar zal zijn
dat U het in mij
voor het zeggen heeft.

Het verhaal kun je vinden in:
Marcus 12:38 tot 13:2
Lucas 20:45 tot 21:6

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 20 - Loslaten en vertrouwen

De vrouw die alles gaf.
‘Ik verzeker jullie; deze arme weduwe heeft meer in de offerkist gedaan dan alle anderen …’
Marcus 12:43


Citaat boekje:
‘Laat los waaraan je vastzit en vertrouw op God.’

‘Daarom zeg Ik u: Wees niet bezorgd over uw leven: over wat u eten zult, of over uw lichaam: waarmee u zich kleden zult.
Het leven is meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de kleding.
Let op de raven: zij zaaien niet en maaien niet, zij hebben geen voorraadkamer en geen schuur, en God voedt hen. Hoe ver gaat u de vogels te boven?’
Lucas 12:22-24

Zou dit woord in haar gedachten zijn geweest toen zij alles gaf wat ze had?
Gaf ze vanuit het vertrouwen dat God haar zag en wist wat ze nodig had?
Gaf ze vanuit het vertrouwen dat God zou voorzien?

Hoe is dit bij mij?
Zowel op financieel gebied als op andere terreinen van mijn leven.
Durf ik los te laten en te vertrouwen als God dit van mij vraagt?

‘Vertrouw op de Heer
 met uw ganse hart …’
(Spr. 3:5a)


Meer dan een ander
heeft zij gegeven.
En dat, terwijl ze nauwelijks
meer iets had om van te leven.
Groot is haar geloof
en haar vertrouwen;
Een voorbeeld voor ons allen
om gewoon op Hem te bouwen.

Het verhaal kun je vinden in:
Marcus 12:38 tot 13:2
Lucas 20:45 tot 21:6

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 19 - ..., maar de Heere ziet het hart aan

De vrouw die alles gaf.
‘Hij ging tegenover de offerkist zitten en keek hoe de mensen er geld inwierpen.’
Marcus 12:41


Jezus zit tegenover de offerkist.
Het contrast tussen de mensen die voorbijkomen is groot, zeer groot.
Rijk en arm; de gaven veel of weinig.

O, wat vallen ze graag op, de schriftgeleerden in hun lange gewaden.
Wat worden ze graag begroet op de markt, en zitten ze graag op de voorste banken in de synagoge en op de beste plaatsen aan de tafel.
Ze bidden ellenlange gebeden en wat geven ze keurig hun tienden …

Dan komt zij, een arme vrouw die niet anders heeft dan 2 penninkjes; 2 koperen muntstukjes, die niet veel meer waard zijn dan een paar cent.
Zij gaf van wat zij eigenlijk niet missen kon, van wat ze eigenlijk zelf zo goed kon gebruiken, ja, zelfs nodig had.
Maar niemand die er op let, niemand die het ziet.
Niemand?

‘Arm en rijk,
Jezus ziet het aan.
Liefde en bewogenheid
doorstromen Zijn hart,
als Hij de arme weduwe
voorbij ziet gaan.’

‘En toen Jezus uit het schip ging, zag Hij een grote menigte en was innerlijk met ontferming bewogen over hen, …’
Marcus 6:34a

Ze zag en
was bewogen
met hen die
het misschien
nog minder hadden
dan haar.

Ze zag en gaf
van het kleine beetje
dat ze had;
voor God echter
was het meer dan
alle gaven van de rijken
bij elkaar.

‘…, want de mens ziet aan wat voor ogen is,  maar de HEERE ziet het hart aan.’
1 Sam. 16:7b

Geef mij een hart, Heer,
dat ziet en bewogen is.
Geef mijn een hart,
dat ziet en geeft.

Geef mij een hart, Heer,
dat ziet voorbij zichzelf.
Geef mij een hart, Heer,
waarin Uw liefde leeft.

Het verhaal kun je vinden in:
Marcus 12:38 tot 13:2
Lucas 20:45 tot 21:6

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 18 - Ik ben het!

De Samaritaanse vrouw
Jezus zei tegen haar: Dat ben Ik, Degene die met u spreekt.
Johannes 4:26


Ik ben het!
Voor een kort moment blijven de woorden in de lucht hangen, want precies op dat moment komen de discipelen weer terug.
Dan zet ze haar waterkruik neer en gaat ze (in gedachten zie ik haar rennen) naar de stad om het aan iedereen te vertellen.

‘Deze(Andreas) vond als eerste zijn eigen broer Simon en zei tegen hem: Wij hebben de Messias gevonden, wat vertaald wordt als de Christus. En hij leidde hem tot Jezus …’
Johannes 1:42,43a

‘En het volk stond toe te kijken. En met hen beschimpten ook  hun leiders Hem. Zij zeiden: Anderen heeft Hij verlost, laat Hij nu Zichzelf verlossen als Hij de Christus is, de Uitverkorene van God.’
Lucas 23:35

De meningen en reacties zijn verdeeld.
Sommigen laten alles liggen waar ze mee bezig zijn om het aan anderen te vertellen dat de Christus is gekomen, anderen bespotten Hem, en zijn doof en blind voor wie Hij is.

Dan is het alsof ik Jezus hoor vragen:
‘En wie zeg jij, dat Ik ben?’

Heer, ik geloof, dat U de Messias bent, de Christus die gekomen is.
De eniggeboren Zoon van God, die aan het kruishout gestorven is voor mijn zonden.
Die teruggegaan is naar Zijn Vader, waar U een plaats voor mij aan het bereiden bent.
Die mijn naam opgetekend heeft in het Boek des Levens.

Wie zeg jij, dat Hij is?


Je kunt lezen over de Samaritaanse vrouw in:
Johannes 4:1-30

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 17 - Geduld

De Samaritaanse vrouw
Toen zei Jezus tegen haar: ‘Ga uw man eens roepen en kom dan weer terug.’
Johannes 4:16


Ze is heel eerlijk: ‘ik heb geen man.’
Hoewel ze samenleeft met een man, weet ze dat het niet haar man is.
(hoe anders is dit tegenwoordig …)
Maar ze heeft geen zin om hier verder over te praten, hoewel ze wel onder de indruk is van Jezus, die alles van haar schijnt te weten, stapt ze snel over op een ander onderwerp.
Jezus laat echter niet van de wijs brengen en al is het via een omweg, Hij brengt haar waar ze wezen moet.
Bij Hem, de Messias.

‘De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.’
2 Petrus 3:9

Jezus heeft geduld, met de vrouw … en met ons.
Hij verlangt naar openheid, naar eerlijkheid en oprechtheid, en geeft ons (heel vaak) de  kans om alles open voor Hem neer te leggen, in Zijn licht te brengen, net als bij de Samaritaanse vrouw, zodat Hij kan laten zien wie Hij is en waarvoor Hij kwam.

‘Maar  Hij is om onze overtredingen verwond, …’
Jesaja 53:5a

Je kunt lezen over de Samaritaanse vrouw in:
Johannes 4:1-30

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 16 - ... opdat wij nimmermeer dorsten

De Samaritaanse vrouw
'Iedereen die dit water drinkt, zal weer dorst krijgen,' zei Jezus.
Johannes 4:13


'Als u de gave van God kende, en wist Wie Hij is Die tegen u zegt: Geef Mij te drinken, u zou het Hem hebben gevraagd en Hij zou u levend water gegeven hebben.
Johannes 4:10

De vrouw begreep Hem niet.
Ach, zou ik Hem hebben begrepen als ik haar was geweest?
Maar als zij ontdekt wie Hij is ...

Hoeveel dorstende zielen lopen er niet rond op deze aarde, zoekende naar dat 'iets' dat hun eeuwige dorst lest?
Dorst naar meer, naar iets anders, iets nieuws, naar iets mooiers, iets beters, iets ...

Dorstig ...
Rusteloos ...

'Rusteloos is ons hart tot het rust vindt in U'
Augustinus


Een stem klinkt: 'Mij dorst!'

Levend water,
schoon, helder en fris.
Wil jij ontvangen
de vergeving en genezing
die alleen bij Hem te vinden is?

Doorboorde handen
reiken Levend Water aan.
Wil jij ontvangen
en Zijn rust en vrede
binnengaan?


Hij, die de Bron van Levend Water is, leed dorst, opdat wij nimmermeer dorst behoeven te hebben.

Je kunt lezen over de Samaritaanse vrouw in:
Johannes 4:1-30

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 15 - Zon der Gerechtigheid

De Samaritaanse vrouw
… het was rond het middaguur.
Johannes 4:1-30


Samaritaanse
Vijf mannen
Zesde in beeld

Nagekeken
Vermeden
Veroordeeld

Op het heetst van de dag, als de zon vol aan de hemel staat en ze zeker weet dat er dan toch niemand zal zijn, gaat ze water halen bij de bron.
Ze weet wie ze is.
Ze weet wat ze is.
Ze weet alleen nog niet wie ze worden mag.

‘Maar voor u die Mijn Naam vreest, zal de Zon der gerechtigheid opgaan en onder Zijn vleugels zal genezing zijn; en u zult naar buiten gaan en dartelen als kalveren uit de stal.’
Maleachi 4:2
(GNB; NBV; NB -3:20)

Drie uur was de aarde verstoken
van het licht van de zon.
Drie lange uren,
maar passend in Gods plan.
Drie lange uren
van diepe duisternis,
zodat de Zon der Gerechtigheid
genezend schijnen kan …

Mag Ik schijnen
in jouw leven?

Mag Ik jou
genezing geven?

Je kunt lezen over de Samaritaanse vrouw in:
Johannes 4:1-30

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Geboren: Feline Sophie

Zondagavond kwam het vreugdevolle telefoontje: ze is er!!!

Een prachtige dochter erbij; een lief klein zusje, voor de nu grote zus Naomi.

Wat een rijkdom en wat zijn we blij en dankbaar dat alles opnieuw is goed gegaan.

Dank U, Heer; prijs Uw Naam!

Lieve kleine Feline Sophie,

kostbare parel,

ontvangen uit Gods hand.

Door Zijn ogen werd je gezien

vanaf het allereerste begin;

Zijn handen hebben jou

vormgegeven.

Ik bid, lieve meid, 

dat deze hand

je steeds mag leiden

op elke weg die je gaat

in dit leven.

Ik bid, 

dat deze hand

je elke dag 

vol bescherming 

houdt omgeven.

Ik bid,

dat deze hand 

je zegenen zal

elke dag 

van je leven.

Ik bid dat jij,

lieve Feline Sophie,

uit zal groeien tot 

een vrouw naar Gods hart,

die Hem in alles 

wat ze doet

de eer zal geven.

Blijf dicht bij Hem,

mijn lieve kleine schat,

Luister dagelijks

naar Zijn stem.

Dan zal Hij 

je de weg wijzen

door het leven.

Ik hou van je!

Liefs 

oma

Dag 14 – Gebogen om op te richten

Zien door een kromgebogen vrouw.
Meteen ging ze rechtop staan en loofde God.
Lucas 13:13

Wat zal er door haar zijn heengegaan toen Jezus haar riep?
Zou ze hebben geweten wie Hij was?
Hoe dan ook, ze luisterde en ging naar Hem toe.
Hij sprak, legde Zijn handen op haar en haar rug werd recht.
Intense vreugde en dankbaarheid doorstroomde haar en ze verheerlijkte God.

Een Man, gebogen onder de last van een kruis strompelt voort.
De last waardoor Hij gebogen gaat, is zwaarder dan je denkt.
Het is niet slechts het gewicht van het kruis, 
maar ook al onze zorgen, moeiten, pijn en verdriet, 
de reden van elke traan die door ons wordt geplengd.

Hoor, Iemand roept jouw naam; Hij ziet de last waaronder je gebogen gaat.
Hij wil met je spreken, Zijn handen op jouw leggen, zodat jij weer rechtop kunt gaan.
Hij wil jou bevrijden, losmaken van wat je bindt, zodat je in Zijn kracht en met een loflied op je mond weer verder kunt gaan.

De vrouw luisterde en ging naar Hem toe.
Als we goed luisteren kunnen we haar lofprijs nog horen.
Wat doen wij?
Wat doe jij?

Over de kromgebogen vrouw kun je lezen in:
>> Lucas 13:10-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 13 - En toch ...

Zien door een gebogen vrouw.
Ze was helemaal krom en kon met geen mogelijkheid rechtop staan.
Lucas 13:11


En toch …
Toch is ze in de synagoge!

Is dat niet wat satan het liefste ziet, dat we gebukt door het leven gaan, zodat we de hemel niet kunnen zien?
Niet opzien naar het kruis waar Jezus alles op Zich heeft genomen, alles heeft gedragen, alles heeft overwonnen?
Niet meer zien naar het graf dat leeg is; vergeten dat daar Zijn kracht onze kracht is geworden?

Zorgen drukken ons terneer,
zwaar is de last die we dragen.
Gebukt gaan we door het leven;
onze ogen zien de hemel niet meer.

De vrouw, kromgebogen, geboeid door de satan, toch is zij in de synagoge.
Haar ogen kan ze niet opheffen naar boven, maar de boeien waarmee de satan haar heeft geboeid, weerhouden haar er niet van om naar Gods huis te gaan en Hem daar te ontmoeten.

Ons kruis kan zwaar en moeilijk zijn;
ons gebukt door het leven doen gaan.
Als slechts de grond alles is wat we nog zien,
vergeet dan niet: ‘Hij is waarlijk opgestaan!’

Over de kromgebogen vrouw kun je lezen in:
>> Lucas 13:10-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 12 - Raadselen ...

Zien door een kromgebogen vrouw.
Er was daar ook een vrouw die al achttien jaar bezeten was door een geest die haar ziek maakte.
Lucas 13:11

Ziek.
Geboeid door de satan.
Kromgebogen.
Niet in staat zijn zich op te richten …
Achttien jaar lang !

Mijn gedachten gaan naar Job.
God die satan toestemming gaf om te doen wat hij deed.
Tot zover mocht hij gaan, niet verder!
God regeert!

Mijn gedachten gaan terug naar de kromgebogen vrouw.
Wat zal er bij haar achter zitten?
Satan, zonde, ziekte, dood?!
God laat toe.
Grijpt niet soms wel, soms niet in.
Zo onbegrijpelijk  …
Zoveel vragen …
Heer, …?

‘We wachten op de dag waarop onze vragen vervagen in een heilige oplossing.’*

Eens, eens zullen we begrijpen,
nu is ons denken te klein.
Nu zien we nog in raadselen,
dan zal alles volkomen zijn.

Over de kromgebogen vrouw kun je lezen in:
>> Lucas 13:10-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

* Citaat boekje

Dag 11 - Dienen ...

Als ziekte ons leven binnenkomt …

… en ze begon voor hen te zorgen.
Marcus 1:31


Schijnbaar heeft ze geen tijd nodig om even bij te komen, want ze gaat gelijk aan de slag om voor hen te zorgen.
Maar, zoals ik gister al zei, als Jezus iets doet, doet Hij het goed.

Zorgen is dienen.
Dienen, misschien ook wel uit vreugdevolle dankbaarheid, om wat Jezus voor haar heeft gedaan.
Misschien ook wel uit liefde, omdat ze Hem heeft lief gekregen.

Jezus kwam niet om gediend te worden, maar om te dienen; Zijn gehele leven op aarde was een leven in teken van dienstbaarheid.
En Zijn lijden en sterven was de ultieme vorm van dienstbaarheid.
Hij gaf Zijn leven opdat wij zouden leven.

‘Lijdenstijd is dienstbaarheid’ zegt het boekje, ‘wie dient, wandelt in het spoor van Jezus.
Hoe dienstbaar ben ik?
Hoe ver ben ik bereid te gaan in mijn dienstbaarheid?
En wat ligt ten grondslag aan mijn dienen?
Plicht of dankbaarheid?
Omdat het hoort of liefde?

Wandel ik in het spoor van Jezus?


Je kunt lezen over de schoonmoeder van Petrus (toen nog Simon) in:
>> Mattheüs 8:14-17
>> Marcus 1:29-35
>> Lucas 4:38-40

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 10 - Als Hij ons aanraakt ...

Als ziekte ons leven binnenkomt …

Hij ging naar haar toe, pakte haar hand vast en hielp haar overeind. 
Toen verliet de koorts haar …
Marcus 1:31


Hij steekt Zijn hand uit.
Hij grijpt haar hand vast.
Hij helpt haar overeind.
Ze is genezen.
Als Hij iets doet, doet Hij het goed!


Een doorboorde hand 
is naar je uitgestoken.
Het maakt Hem niet uit wie je bent
of wat je ook hebt gedaan.
Zie toch de liefde in Zijn ogen,
voor jou, voor mij;
voor ons is Hij de weg 
van lijden gegaan.

‘Geloven begint waar het begrijpen stopt.’*

Een doorboorde hand
is naar ons uitgestoken;
verlangend om onze hand te pakken,
ons te redden en te bevrijden.
Opdat wij zullen leven
gaf Hij het Zijne
en doorstond Hij 
al het lijden.

‘Geloven begint waar het begrijpen stopt.’

Een doorboorde hand 
is naar ons uitgestoken.
Zo onbegrijpelijk
maar waar.
Pak Zijn hand,
voel Zijn aanraking,
merk de verandering.
Geloof,  en ervaar.


Geloven begint waar het begrijpen stopt.
Wordt stil, en hoor hoe Hij aan de deur van je hart klopt.

Je kunt lezen over de schoonmoeder van Petrus (toen nog Simon) in:
>> Mattheüs 8:14-17
>> Marcus 1:29-35
>> Lucas 4:38-40

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

* Citaat boekje

Dag 9 - Spreken met ...

Als ziekte ons leven binnenkomt …

… en ze spraken met Jezus over haar.
Marcus 1:30


Vandaag gaan mijn gedachten een heel andere kant op dan het boekje.
Neemt de schrijfster van het boekje ons mee naar schoonfamilie, naar het feit dat het vijfde gebod ook voor je schoonouders telt; naar liefde en betrokkenheid en dat we bij Jezus moeten zijn als er juist op dit gebied problemen zijn, mijn gedachten gaan juist naar gebed.

Ze spraken met Jezus over haar!

Jezus, die door Zijn volbrachte werk de toegang tot de Vader heeft vrijgemaakt.
Door wie wij met vrijmoedigheid mogen naderen tot de troon van genade.

Brengt bewogenheid, of het nu over onze familie is of iemand die we niet of nauwelijks kennen, ons er toe om naar Jezus te gaan, naar de Vader, om met Hem te spreken over …?
Hoeveel andere wegen gaan wij voordat we naar Hem toe gaan om met Hem te spreken?
Of is ons hart wel bewogen en betrokken, maar ontneemt de drukte van onze dagelijkse bezigheden en beslommeringen ons de tijd om naar Hem toe te gaan; voor de ander, of onszelf ...?

De toegang is vrij
Jezus wacht …
De Vader wacht …

Ze spraken met U, Heer Jezus, over haar
en geven ons daarmee het voorbeeld
wat de beste weg is om te bewandelen.
Stil worden, U opzoeken, met U spreken,
en vanuit een bewogen en betrokken hart
voor de ander in actie komen en handelen.

Spreken met U,
alles met U delen,
vreugde en verdriet.
De weg is open,
de toegang vrij,
Uw stem klinkt:
‘Vergeet Mij niet!’


Je kunt lezen over de schoonmoeder van Petrus (toen nog Simon) in:
>> Mattheüs 8:14-17
>> Marcus 1:29-35
>> Lucas 4:38-40

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 8. Op zich genomen ...

Als ziekte ons leven binnenkomt …

Simons schoonmoeder lag met koorts in bed … 
Marcus 1:30


Ziek, te ziek om overeind te komen, te ziek om ook maar iets te kunnen doen.
Ik weet niet of  zoals het boekje zegt zij de dood in de ogen kijkt,  maar ze was duidelijk goed ziek, want ze lag op bed en had hoge koorts.

Met de zonde is niet alleen de dood ons leven binnengekomen, maar ook ziekte en oneindig veel leed.
En toch ...

‘Voorwaar, onze ziekten heeft Hij op Zich genomen, ons leed heeft Hij gedragen.
Wij hielden Hem echter voor een geplaagde, door God geslagen en verdrukt.
Maar  Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld.
De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen  is er voor ons genezing gekomen.’
Jesaja 53:4,5

Guy Penrod - By His Wounds 

Vals beschuldigd,
bespot en geslagen.
Met doornen gekroond,
het kruis gedragen.

Handen en voeten
met spijkers doorboord.
Het is volbracht!
Zijn laatste woord.

Alles heeft Hij
op Zich genomen,
opdat Zijn vrede ons
zal door stromen.

Je kunt lezen over de schoonmoeder van Petrus (toen nog Simon) in:
>> Mattheüs 8:14-17
>> Marcus 1:29-35
>> Lucas 4:38-40

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Draadje(s)

Als ik bezig ben met mijn voorbereidingen voor onze maandelijkse VrouwenBijbelstudieochtend aanstaande maandag, kom ik iets tegen dat me doet stoppen en tot nadenken brengt.
Ons boekje* gaat over onze identiteit en daar gaat het volgende citaat ook over.

‘Elk persoon in ons leven heeft de mogelijkheid om een draadje in het tapijt te weven.
Een draadje dat alles in de war brengt of het geheel juist mooier maakt.’

Terwijl ik zat na te denken over de vele draadjes die in mijn leven geweven zijn en alles in de war hebben gebracht, besefte ik in één klap dat ik ook een persoon ben die bij anderen draadjes weeft in hun tapijt.

De ene keer maakt het misschien alles juist mooier, maar er zullen ook heel wat keren zijn geweest dat alles in de war werd gebracht.

Hoewel de studie gaat over onze identiteit, dringt de diepe verantwoordelijkheid van mijn houding, gedrag en woorden intens tot mij door.

'O, Heer, laat mij toch de draadjes die ik weef in het leven van een ander, het geheel juist mooier maken en niet in de war!
En vergeef mij waar ik reeds draadjes geweven heb die de boel in de war maakten; maakt U het alstublieft weer mooi!

In Jezus' Naam.

- Amen -

*Jouw identiteit Gods zelfportret

Van: Diane Fink

Zie: >> Boekinfo

Dag 7. Dochter, zoon, Ik zeg je: Sta op!

‘Vandaag sta ik stil bij hen die rouwen.’*
Haar levensadem keerde terug …
Lucas 8:55


Hij pakt haar hand en spreekt: talitha koem - meisje, Ik zeg je: sta op!
Ze opent haar ogen, springt van haar bed en valt in de armen van haar vader en moeder.

Ongekende vreugde.
Intense dankbaarheid.
Wat dood was, leeft!


Een doorboorde hand
is uitgestoken,
verlangend om
tot leven te wekken.
Zijn stem klinkt:
Dochter, zoon, sta op!
Grote vreugde doorstroomt
de hemelse vertrekken.

Rouw verandert in vreugde.
De hemel viert feest.
Wat dood was leeft!


Het verhaal van het dochtertje van Jaïrus kun je vinden in:
>> Mattheüs 9:18,19; 23-26
>> Marcus 5:21-24; 35-43
>> Lucas 8:40-42; 49-56

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'
* Citaat Boekje

Dag 6. Voorgegaan

‘Vandaag sta ik stil bij hen die rouwen.’*
‘Uw dochter is gestorven.’
Lucas 8:49


Niets grijpt meer in, hakt er meer in, dan het verlies van een kind.
Een stuk van jezelf sterft mee.
Alsof je hart uit je lijf wordt gerukt.
Nooit, nee, nooit zul je meer dezelfde zijn.
Nooit, nee nooit, zal iets ooit weer hetzelfde zijn.

‘De dood is geen geringe vijand.’*

Boven in de hemel
ziet een Vader naar Zijn Zoon.
Zijn hart is vol pijn en verdriet;
leeg is de plaats naast Zijn troon.

Wie zal ooit kennen
de pijn van Zijn hart;
Hij, die Zijn enige Zoon
om ons te redden
aan de dood overgaf.

Twijfel je nu nog of Hij
ook maar weet heeft
van jouw verdriet en pijn,
als je staat aan de rand
van een graf?

‘De dood is geen geringe vijand.’*

Jezus zegt: ‘Wees niet bang!’
Wees niet bang, geloof, zij zal gered worden!

Jezus zegt het ook tegen ons, tegen jou en mij:
‘Wees niet bang, geloof, en je zult gered worden.

Geloof, geloof in Mij,
Ik ben de dood ingegaan.
Wees maar niet bang, weet,
Ik ben ook daarin voorgegaan.

Hoe je ziel nu ook door angst
en vrees worden doorboord,
door Mij heeft de dood
nimmermeer het laatste woord.

Vertrouw je leven aan Mij toe,
leg het in mijn hand.
Wees niet bang, laat Mij je leiden
naar het ‘Beloofde Land’.



Het verhaal van het dochtertje van Jaïrus kun je vinden in:
>> Mattheüs 9:18,19; 23-26
>> Marcus 5:21-24; 35-43
>> Lucas 8:40-42; 49-56

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'
* Citaat boekje

Dag 5. Rouw en troost

‘Vandaag sta ik stil bij hen die rouwen.’*
… een dochter van ongeveer twaalf jaar oud …
Lucas 8:42


12 jaar oud.
Eigenlijk zou ze nog een heel leven voor zich moeten hebben.
Een onbezorgde jeugd met dromen en toekomstplannen.
Maar ziekte kruist haar leven en zo jong als ze is, neemt de dood haar mee; achterlatende zij die haar zo liefhebben.

‘De dood grijnst in vol ornaat.
De droeve slotsom van de zonde.’*


Die vrucht, och,
daar gaat het niet echt om,
het had net zo goed
iets anders kunnen zijn.
Iets echter triggerde de mens
en bracht hem
tot ongehoorzaamheid
om als God te willen zijn.

Het leven, dat eens
zo mooi was en goed,
is voorbij  en de dood
heeft zijn intrede gedaan.
Moeiten en zorgen,
pijn en verdriet,
maken voortaan deel uit
van ons menselijk bestaan.

Vele tranen worden nu
dagelijks vergoten,
door hen die in diepe rouw
gedompeld zijn.
Verlies van dierbaren,
van wat we hadden,
om wat was, en nooit meer
hetzelfde zal zijn …


Als ik vandaag stil sta bij hen die rouwen, gaan mijn gedachten ook naar hen die rouwen om gezondheid die verloren is gegaan en menselijkerwijs gesproken niet meer terug zal keren.
Rouw door of om verbroken relaties.
Rouw door of om verlies van vriendschappen.
Rouw door of om verlies van een baan.
Rouw door ...
Rouw om …
Rouw om alles wat is geweest en nooit meer zal zijn.

Maar de dood heeft niet
het laatste woord,
noch staan we alleen
in ons verdriet.
Er is een Trooster
aan ons gegeven;
Iemand die meevoelt
en elke nood ziet.

Die onze tranen
in een fles vergaart;
Die zelfs beloofd heeft
ze eens te drogen.
Er is Iemand wiens hart
volledig naar ons uitgaat,
Die zo van ons houdt
en diep met ons is bewogen.

Je bent niet alleen!


Het verhaal van het dochtertje van Jaïrus kun je vinden in:
>> Mattheüs 9:18,19; 23-26
>> Marcus 5:21-24; 35-43
>> Lucas 8:40-42; 49-56

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'
* Citaat boekje

Dag 4. In ere hersteld

Door de ogen van de bloedvloeiende vrouw.
Hij zei tegen haar: Heb goede moed, dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede!
Lucas 8:48


Dochter!
Hij noemt mij: dochter!

Hoe lang zal het geleden zijn dat er iemand een vriendelijk woord tegen haar sprak?
Hoe lang hunkert zij al naar wat aandacht?
En dan nu niet alleen vriendelijke woorden, woorden die haar moed in spreken en opbeuren, maar die haar als het ware zelfs liefkozen.
Dochter!

Haar onreinheid werd Zijn onreinheid, en Zijn kracht werd haar kracht.
Haar wanhoop werd hoop, haar vertwijfeling geloof.
Haar geloof werd haar redding en maakte haar Zijn dochter.

Al wie gelooft in Hem, is Zijn zoon of dochter!

‘Mijn dochter (Mijn zoon),
je geloof heeft je behouden;
heb goede moed
en ga in vrede heen!
Je hebt nieuwe hoop
en een nieuwe toekomst
ligt voor je open;
je bent nimmermeer alleen.'


Het verhaal van de bloedvloeiende vrouw kun je vinden in:
>> Mattheüs 9:18-26
>> Marcus 5:25-34
>> Lucas 8:40-56

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 3. Genezen, gered ...

Door de ogen van de bloedvloeiende vrouw.
… Ik heb kracht uit Me voelen wegstromen.
Lucas 8:46


Wat heeft ze nog te verliezen?
Ze moet door de mensenmassa heen om bij Hem te komen …
Wat heeft ze te winnen?
Aanraken, alleen de zoom van Zijn kleed …

Citaat:
Hoop,  geboren uit wanhoop.
Geloof, geboren uit vertwijfeling.

Ze werkt zich door de menigte en haar hand
raakt aan de zoom van Zijn kleed.
Zijn kracht doorstroomt haar,
genezing wordt haar deel;
licht breekt door in haar donkere bestaan;
ze heeft weer uitzicht na zoveel leed.

‘Wie, wie heeft Mij aangeraakt?’
De ogen van de Man gaan zoekend rond.
Kracht was van Hem uitgegaan
bij de aanraking van een vrouw
met een uit vertwijfeling geboren geloof,
maar waardoor zij wel genezing vond.

Zijn kracht werd haar kracht,
haar onreinheid nam Hij aan.
Maar nog even, dan hangt Hij te bloeden
aan het kruis op Golgotha en zal
de onreinheid van de gehele wereld
Hem de dood in doen gaan.

Jezus, 
Hij gaf Zijn leven in ruil
voor dat van jou en mij.
Daarvoor kwam Hij,
ja, kwam Hij heel speciaal.
Zijn lijden en sterven maakt ons zo
van zonden voor eeuwig vrij.

Dank U wel, Heer Jezus, voor Uw lijden,
dank U wel, dat U stierf voor mij.
Dank U wel, voor Uw liefde en genade,
door Uw vergoten bloed ben ik gered en vrij.


Het verhaal van de bloedvloeiende vrouw kun je vinden in:
>> Mattheüs 9:18-26
>> Marcus 5:25-34
>> Lucas 8:40-56

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 2. Verschoppeling(en)

Door de ogen van de bloedvloeiende vrouw
 … naderde Hem van achteren …
Lucas 8:44


Jaren heb ik dit gedeelte gelezen zonder de diepte te beseffen wat het voor deze vrouw moet hebben betekent om al twaalf jaar aan bloedverlies lijden, tot dat ene moment dat er over gepreekt werd en mij duidelijk werd wat het inhield.

Twaalf jaar bloedverlies, en daarmee ook al twaalf jaar onrein …

Leviticus 15:25-31
Wanneer een vrouw buiten haar menstruatie langdurige bloedingen heeft, of wanneer zij langer ongesteld is dan normaal, dan is zij al die tijd onrein, net als tijdens de menstruatie.
Waar zij in die tijd ook maar op ligt of zit, het is onrein, net als tijdens de menstruatie.
Wanneer iemand zo’n voorwerp aanraakt, is hij onrein; hij moet zijn kleren wassen en een bad nemen, maar tot de avond blijft hij onrein.

Wanneer de vrouw van haar kwaal is genezen en weer in het reine wil komen met de Heer, moet zij zeven dagen wachten; hierna zal zij rein zijn.
Op de achtste dag zal zij twee tortelduiven of twee gewone duiven naar de priester brengen, bij de ingang van de ontmoetingstent.
dan zal de priester de ene duif opdragen als offer voor de zonde en de andere als brandoffer.
Zo zal de priester alles in het reine brengen tussen de genezen vrouw en de Heer.

Zo gaf de Heer aan Mozes en Aäron de opdracht om de Israëlieten voor onreinheid  te waarschuwen.
Want het zou hun dood betekenen, wanneer zij in onreine toestand naar de tent van de Heer zouden gaan, midden in het tentenkamp.


Onrein!
Alles wat ze maar aanraakte …
Onrein!
Alles waar ze maar op zat of lag …
Onrein!
Ook iedereen, die ook maar iets aanraakte wat zij had aangeraakt …
Onrein!
Onrein!

Geen aanraking!
Geen liefkozing!
Geen man!
Geen kinderen!
Geen warmte en geborgenheid!
Mensen die met een boog om je heen lopen!
Gemeden!
Buitengesloten!
Geen toegang tot de tempel!
Eenzaam en alleen!
Schuw!
Misschien ook wel verbitterd en verhard.
Een outcast.
Wie geeft nog om haar?

In diepe eenzaamheid gaat zij haar weg.
Schuw  en schichtig ziet ze om zich heen.
Niemand mag haar aanraken;
onrein, onrein, onrein!
Bij een ieder die zij tegenkomt,
kruipt ze moedeloos en verdrietig ineen.

Alles, alles heeft ze geprobeerd.
Berooid is ze achtergebleven.
Niemand die haar nog helpen kan;
voorbij, geen geld, geen hulp!
Niemand ziet meer haar verdriet,
of de zinloosheid van haar leven.

En nu is daar die Man die wonderen doet.
De één na de ander wordt door Hem genezen!
Zou ze? Ach, wat heeft ze te verliezen?
Nieuwe hoop ontluikt!
Stilletjes nadert ze Hem van achteren,
angstig als ze is om opnieuw te worden afgewezen,


Er is er Eén Die oog heeft voor alles wat verloren is;
Die oog heeft voor de outcasts en verschoppelingen.
Er is er Eén, Die verder ziet dan wat ogen zien.
Er is er Eén, Die kwam juist voor de geringe.

Er is er Eén, Die niets liever wil dan dat mijn hart
geraakt wordt zoals dat van Hem voor dat
wat verloren is, verstoten, zwak of geschaad;
die als Hij, de noodkreet hoort van een wanhopig stem.

Het verhaal van de bloedvloeiende vrouw kun je vinden in:
>> Mattheüs 9:18-26
>> Marcus 5:25-34
>> Lucas 8:40-56

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 1. Hoop

Door de ogen van de bloedvloeiende vrouw
Een vrouw die al 12 jaar aan bloedverlies leed ,,,
Lucas 8:43


Er klinkt een stille schreeuw
die door geen mens wordt gehoord.
Een schreeuw vol pijn door jaren
van eenzaamheid; door ziekte onrein.
Een stille schreeuw om wat 12 jaar bloeden
met haar en haar leven heeft gedaan.
En nu, verwachting, hoop en geloof,
dat slechts één aanraking genoeg zal zijn.


Hoop

Wat heeft ze nog te verliezen?
Al haar geld was op.
Haar leven was een lijdensweg.
Bij elke dokter was ze geweest.
Niemand haar kon helpen.
Of toch wel?



Een Man wandelt
door de straten.
Bewogenheid en liefde
tekenen Zijn gezicht.
Eén woord van Zijn mond,
één aanraking van Zijn hand,
één blik naar omhoog;
een wonder wordt verricht.

Nieuwe hoop.
Een nieuwe toekomst.
Een nieuw vooruitzicht.
Zowel voor deze vrouw,
als voor een ieder wiens hart
op deze Man is gericht.

Een Man wandelt
door de straten.
Hij heeft oog voor alles wat
gebroken is, en ontwricht.
Hij geeft hoop voor
een nieuwe toekomst die
door Zijn liefde en genade
voor ons openligt.

Het verhaal van de bloedvloeiende vrouw kun je vinden in:
>> Mattheüs 9:18-26
>> Marcus 5:25-34
>> Lucas 8:40-56

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Bloed ...

Als er op de pagina naast Dag 1 van 'Vrouwen rond het Kruis' een gedichtje staat over het bloed van 'de vrouw die altijd bloedde', brengt het mij bij het bloed van de offerdieren en van onze Heiland.
Sinds enige tijd ben ik weer eens voor in de Bijbel begonnen met het lezen, en ik kan me er nauwelijks een voorstelling maken van hoe het toch geweest moet zijn om al die dieren te offeren.
Als ik het Bijbelboek Leviticus lees over de offers die moeten worden gebracht en hoe dit gedaan moet worden, krimp ik bijna ineen als ik in gedachten als het ware het geschreeuw hoor van alle dieren die wachten om geofferd te worden en in gedachten zie ik hun bloed vloeien en vloeien en vloeien, en steeds weer, en weer, en weer, en weer ...
Nooit genoeg.
Nooit voldoende.
Nooit afdoende.
Totdat ...

Totdat de Mensenzoon kwam en Het Offerlam werd.
Dit Offer was genoeg!
Dit was voldoende!
Dit was afdoende!

Maar hoe ingrijpend was dit wel niet?
Hoe groot is wel niet de genade die mij, die ons, hier wordt geschonken?
Wil ik dit horen?
Wil ik dit beseffen en hoe diep wil ik dit beseffen?

Hoor het geschreeuw
van al die dieren, klaar
om geofferd te worden
tot vergeving van zonden.
Hoor hun geschreeuw;
zie, hoe hun bloed vloeit,
omdat alles wat eens zo goed was,
door ons was geschonden.

Hoor de schreeuw:
'Vader, waarom hebt Gij mij verlaten?'
En in het donker drupt Zijn bloed
gestaagd op de grond.
De aarde raakt doordrenkt,
terwijl Zijn moeizame ademhaling
in het duister weerklinkt
tot de voor ons bedoelde straf
aan het kruis was afgerond.

Hoor, de laatste schreeuw:
'Het is volbracht!'
Zie het bloed dat vloeide
uit al Zijn wonden.
Hoor het geluid van het
voorhangsel dat scheurt;
het onomstotelijk bewijs
dat wij opnieuw met onze maker
zijn verbonden.


Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Onderweg naar Pasen Verlangen

De 40-dagen(vasten)tijd naar Pasen is niet iets wat mij echt bekend is, maar steeds vaker hoor je erover en zie je advertenties van boekjes en/of kalenders die je mee nemen in deze tijd naar Pasen.
Al dan niet met of zonder vasten.
Goede Vrijdag en Pasen vind ik de mooiste feestdagen die er zijn en zijn betekenisvoller voor mij dan Kerst en alles daarom heen.
Het leek mij dan dit jaar wel mooi, en tegelijk ook een uitdaging, om eens een kalender of boekje te zoeken en eens op deze wijze naar Pasen toe te leven.
Dus vorige week tussen alle bedrijven door (ik moest naar een beurs) op zoek gegaan naar en een boekje gekocht.
Ik had wel van iemand Eva's vastenkalender gekregen, maar hoe mooi ik dit kalendertje er ook uit vind zien, het voelde niet alsof dit het was, dus vandaar mijn zoektocht naar iets anders.
En ik heb het boekje gekocht van Annemarie Heijningen 'Vrouwen rond het kruis'*, waarbij een deel van de opbrengst van het boekje ten goede komt aan Nigeriaanse vrouwen die weduwe geworden zijn door het geweld tegen christenen.

Ik mag tussen de middag nog weleens mijn boterhammetje bij de tv eten, of een spelletje doen op mijn Ipad, en ik heb besloten om de komende 49 dagen (zolang duurt dit boekje) die tijd apart te zetten voor het lezen en overdenken van het hoofdstukje voor die dag.
Ik weet niet of ik iedere dag ook de mogelijkheid heb om er iets over te schrijven, maar er ligt wel een stuk verlangen om dit te doen.

Door omstandigheden begon deze week heel anders dan ik me had voorgesteld en de tijd die ik me had voorgesteld om me voor te bereiden op dit boekje schoot er finaal bij in.
Aangezien deze omstandigheden naar het zich laat aanzien niet snel zullen veranderen, zal het voor mij daardoor ook misschien niet altijd mogelijk zijn om te doen wat ik graag wil.
Ik heb me dan ook afgevraagd of ik het nu wel of niet zou doorzetten, mijn hoofd staat er immers ook niet echt na, en welk een afleiding is soms even een klein spelletje niet.
Toch kies ik ervoor om dit dagboek voor de lijdenstijd te gaan lezen, te overdenken en open te staan voor de leiding van Gods Geest over wat Hij mij wil zeggen en/of leren.
En als de omstandigheden (of mijn agenda)het onmogelijk maken om te overdenken en/of te schrijven (voor lezen is immers altijd wel een momentje te vinden) dan zij het zo en is het ook goed.
Hoe moe ik ook ben door alles, mijn hart gaat uit naar mijn Heer, naar meer van Hem, naar dichter naar Hem toegroeien.
En zo las ik vanmorgen met mijn Stille Tijd pas de inleiding van het boekje, een klein gedichtje.
En dit is mijn antwoord:

Ik verlang ernaar 

om stil te worden 

en te ontvangen,

om te aanvaarden.

Ik verlang ernaar

te bloeien, te groeien 

en vrucht te dragen

door 7 x 7 dagen

van zegen

en verdieping

heen.

Leidt mij, Heer,

door Uw Heilige Geest;

maak mijn hart 

ontvankelijk

voor wat U 

wil zeggen 

door alles wat ik 

deze dagen lees.

- Amen -

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

* Zie: >> Boekinfo

Kracht schuilt in vertrouwen

Het kalendertje in mijn raamkozijn staat al weer weken op dezelfde bladzijde: Kracht schuilt in vertrouwen.
De woorden prikkelen me, maar …
Als ik vanavond achter mijn bureautje kruip, staren de woorden mij opnieuw aan.
Kracht  schuilt  in  vertrouwen.

Mijn gedachten naar David, jonge David met zijn slinger tegenover de reus Goliath.
Iedereen, zelfs de meest moedige soldaat was bang voor die grote reus, maar David …
In gedachten hoor ik hem zeggen: …, maar ik kom naar u toe in de Naam van de HEERE van de legermachten, de God van de gelederen van Israël, Die u gehoond hebt. 
(1 Sam. 17:45)
Een herdersjongen tegenover een geboren vechter, een reus nog wel; over kracht en vertrouwen gesproken …

Mijn gedachten gaan verder, naar  Noach, naar Abraham, naar Mozes, de twaalf verspieders, Elisa en zijn knecht …
De één bouwde een ark in een omgeving waar in geen velden of wegen water te vinden was.
De volgende ging waar God hem zond; deed wat God van hem vroeg; ‘God zal voorzien, jongen!’
De derde vond zichzelf totaal onbekwaam, maar leidde wel een heel volk door de woestijn.
Vervolgens zijn er tien mannen die in zak en as zitten, terwijl twee mannen God zien en het beloofde land binnengaan.
De knecht zag hoe ze ingesloten waren door een groot leger, maar Elisa zag het veel grotere leger van God.
En wat te denken van Daniël, Sadrach, Mesach en Abednego; een leeuwenkuil, een vurige oven ...
Gewone mannen, maar standvastig en krachtig door hun vertrouwen op God!

En ons ultieme voorbeeld: Jezus!
Door Zijn onwankelbare vertrouwen op Zijn Vader, kon Hij Zijn taak volbrengen en ons redden!

Kracht schuilt in Vertrouwen.
Wat een waar woord!