Jezus Overwinnaar! Een Woord ter Bemoediging ..

N.a.v. 👉 Psalm 107

Vanmorgen met mijn Stille Tijd las ik een bepaald Bijbelvers, en aangezien mij iets opviel, pakte ik mijn NBG-Bijbel erbij.
Nu gaat het mij niet om wat ik las, en hoe het op de ene manier in de ene Bijbel stond, en anders in de andere.
Nee, met het openen van deze Bijbel vond ik achterin een paar schrijfblaadjes met wat ik een soort van getuigenis zou noemen, zeker het gedichtje waarmee alles is afgesloten.
Al lezend drong opnieuw tot mij door hoe groot de waarde is van het opschrijven van de goede en mooie dingen die in ons leven gebeurd zijn of gebeuren.
Want, hoezeer hebben we het soms niet nodig om herinnert te worden aan wat de Heer eerder heeft gedaan voor ons en in ons leven.
Ik zou willen dat ik niets zou vergeten van wat de Heer heeft gedaan, gegeven, veranderd, …, dat ik alles kon onthouden wat ik ooit heb geschreven, maar helaas …
In het leven rijgen herinneringen zich aan elkaar en lopen ook door elkaar heen, en soms springt er ineens iets uit door wat we zien, of horen, of ruiken, of …
Soms mooie dingen, soms moeilijke, verdrietige of pijnlijke dingen.
Ik heb al wel vaker aangegeven hoe ik soms door mijn ‘eigen’ schrijfsels wordt geraakt, of door stilgezet, of aangespoord, of ergens aan herinnert.
En dat laatste was vanmorgen het geval.

Het schrijfseltje nam mij mee naar Psalm 107, echt een heel bijzondere Psalm!
Boven deze Psalm staat: 'Danklied voor verlossing uit allerlei nood', maar zelf zou ik het volgende erboven hebben: 'Oproep tot Lofprijs en Aanbidding', er komt namelijk geen woord van Dank aan te pas, maar telkens opnieuw klinkt de oproep om Hem te loven om wat Hij deed.

Een overzichtje van deze prachtige Psalm.

Psalm 107: 1-3	Opdracht tot het Loven van de Heer door allen die verlost zijn.
Psalm 107:4,5, Psalm 107:10-12  Psalm 107:17,18 Psalm 107:23-27	Beschrijving van de omstandigheden en de noden.
Psalm 107:6.7 Psalm 107:13,14 Psalm 107:19,20 Psalm 107:28-30	De roep tot de Heer om verlossing en de verhoring.
Psalm 107: 33-42	De wonderbaarlijke dingen die de Heer doet; voorkomt uit.
Psalm 107:43	Aansporing tot Lofprijs en Aanbidding.

Als je Psalm 107 goed lees, merk je dat het een Psalm is met een bepaalde cadans; steeds opnieuw zie je een herhaling van opsomming van noden - omstandigheden - situaties, vervolgens gebed om hulp en het horen van de Heer in de verlossing die Hij gaf.

Het maakt deze Psalm heel rijk aan troost en bemoediging.

Eigenlijk komt elk denkbare situatie er in voor en laat ons zien dat, in welke omstandigheden we ook verkeren, en ongeacht hoe we daar ook in zijn gekomen, als we tot de Heere roepen om verlossing zal Hij horen en uitredden; hetzij door het veranderen van omstandigheden, herstel,genezing of vergeving te geven, of de hulp en de kracht die we nodig hebben om ergens door heen te komen.

En wat hebben we, ja, soms opnieuw en opnieuw, het nodig om herinnert te worden aan Wie de Heere is, en wat Hij doet, en wil doen.

Wat kan alleen het herinnerd worden hieraan, al tot kracht en bemoediging zijn!

Hoe goed is het dan ook om de dingen die de Heer in ons leven doet, of geeft, of laat zien, of … op te schrijven.

Wat kunnen ze tot een bemoediging of een aansporing zijn in dagen dat we het moeilijk hebben, of niet meer zien zitten; teleurgesteld zijn of het zicht op Hem even weg of verduisterd.

Dit was zeker zo voor mij het geval met het schrijfsel dat ik vond en dat mij terugbracht bij deze bijzondere Psalm en bij de overwinnende, levengevende woorden die doorklinken in het gedichtje waar het schrijfsel dat ik gevonden had, mee afgesloten werd.

Het is mijn gebed, dat als jij het nodig hebt, ook hierdoor bemoedigd en gesterkt wordt.

Eén ding weet ik nu zeker:

Als ik tot U roep,

al is het vanuit de diepste nood;

U hoort mijn stem

en redt mij uit al mijn angsten.

Hoelang een storm ook duurt,

hoe hoog de golven ook slaan,

hoe donker en duister het ook is,

wat of wie mij ook belaagt,

U hoort en redt;

U verlost en bevrijdt;

U zendt en doet gaan.

Uit al mijn angsten hebt U mij verlost,

door alle stormen heen heeft U mij gedragen.

In elke duisternis kwam altijd Uw licht,

in alles zag ik steeds opnieuw: 

U hebt de boze verslagen!

Jezus, U bent Overwinnaar!

~ ~ * ~ ~

Tot slot wil ik nog een paar woorden doorgeven die ik eergister hoorde met het kijken en luisteren van het filmpje van Aweis, dat ik doorgestuurd kreeg via Open Doors.

Woorden, die mij heel stil maakten en tot diep nadenken stemden, en waaraan ik moest denken met het schrijven van dit blogje.

Dat ze tot inspiratie en bezieling mogen zijn voor ons.

‘Dus, hoeveel dreigingen ook op mij af blijven komen, 

ik ben vastbesloten om koers te houden 

en nooit te verzwakken in mijn geloof 

of in mijn bediening.’

Overwinning begint veelal met een vastbesloten keuze; of zoals over Daniël staat in Daniël 1 vers 8: ‘Daniël nu nam zich in zijn hart voor …’

De Psalm roept ook iedere keer op om de Heer te loven en te aanbidden om Wie Hij is en om wat Hij heeft gedaan.

Onze dankbaarheid en lofprijs heeft twee kanten.

Enerzijds geeft het God de eer die Hem toekomt, anderzijds herinnert het ons nog eens extra aan Zijn grootheid en goedertierenheid.

Maar misschien zijn de woorden van Aweis wel de mooiste  vorm van Lofprijs en Aanbidding die we de Heere kunnen geven: vastbesloten zijn om koers te houden, nooit te verzwakken in ons geloof, of welke bediening (geestelijk of moeder en huisvrouw of …) we ook hebben; in ons hart voornemen dat te doen wat de Heer zegt.

Een onverdeeld hart voor Hem, gesterkt en geleid door de Overwinning van onze Here Jezus Christus.

🙏 Heere ...

Zelfopoffering en Zelfverloochening ...

Soms zijn er dingen die ik zo belangrijk vind, dat ik een bepaald blogje een enkele keer op meerdere Blogs plaats.
Enkele weken geleden deed ik dit met oog op een blogje over de zondag voor de Vervolgde kerk, nu met oog op iets dat ik las op Internet met het uitdiepen van de woorden ‘zelfopoffering en zelfverloochening.

Vanuit het hoofdstukje ‘Liefde die lijdt’ uit het Dagboek ‘Gods beste Geheimen’ van Andrew Murray word ik bij deze woorden stilgezet.
Ik neem je eerst even mee naar wat hij erover zegt.

‘De Liefde die die naam waardig is, openbaart zich in een leven van voortdurende zelfopoffering.
De kracht van de Liefde ligt in zelfverloochening.’

Twee kleine zinnetjes met twee grote woorden.
Om de diepte ervan weer eens goed binnen te laten komen, zocht ik deze twee woorden op Internet op, maar dan niet in de context van de Bijbel, maar gewoon op deze twee woorden, om eens te kijken wat erover gezegd wordt.
En hoe goed dat is om soms te doen, dat bleek vandaag maar weer eens.
Waar ik eerst van AI een uitgebreide beschrijving krijg en vervolgens van Encyclo.nl, is het de derde die mij in de pen doet klimmen.

Twee indringende beschrijvingen van De Steven Training die de werkelijke betekenis van deze woorden compleet onderuithalen, en in een verkeerd daglicht stellen.
1) Zelfopoffering: jezelf opofferen ten koste van jezelf!
Jezelf opofferen is een onbalans tussen geven en ontvangen. Zelfopoffering gaat ten koste van jezelf. Dat is een valkuil en wat anders dan dienstbaarheid.
2) Zelfverloochening: valkuil of deugd? Wat denk jij?
Jezelf verloochenen betekent dus dat jij jezelf ontkent, afwijst, negeert of niet erkent. Wie zichzelf verloochent, zet zichzelf aan de kant, cijfert zichzelf ...

Dit zijn slechts de koppen die in beeld komen als je deze twee woorden opzoekt, maar als je dan vervolgens ook nog naar de Website gaat, word je geconfronteerd met dingen die zo indruisen tegen wat de Here Jezus met deze woorden heeft bedoeld, dat ik niet anders kan dan er een blogje aan wijden.
Als het plaatje dat bij het artikel over zelfverloochening er niet had bijgestaan, en de schrijver ook niet begonnen was over het hoe het christelijk geloof dit woord ziet, als ook met het oog op ‘je naaste liefhebben als jezelf, zou ik misschien de goede punten eruit gehaald hebben en meer niet.
Maar nu …

Het eerste waar mijn oog op valt als ik het artikel over zelfverloochening open, is het plaatje van de Barmhartige Samaritaan, en wat er naast staat doet mij vervolgens het gehele artikel lezen, benieuwd als ik ben wat erover gezegd wordt.
Is de schrijver dan een christen?
Wordt dit vanuit christelijk oogpunt geschreven?
Vanwege copyright neem ik niets over van dit artikel maar geef je even de links naar beide artikelen, zodat je ze zelf in het geheel kunt lezen, wat eigenlijk wel handig/goed is om te doen voor je hier verder leest.

👉 Zelfverloochening 

👉 Zelfopoffering 

Nu wil ik beide artikelen beslist niet onderuithalen, want er staat heel veel in wat zeker belangrijk is om eens over na te denken, alleen net die paar woorden die hij schrijft met oog hoe het christelijk geloof deze woorden uitlegt en bedoelt, staan haaks op hoe het werkelijk is, hoe de Bijbel, hoe de Here Jezus! dit bedoelt.
Het mag dan misschien zo zijn dat het door sommige christenen verkeerd wordt uitgelegd of geïnterrumpeerd, maar dat is wat anders dan als je iets aangeeft vanuit het christelijk geloof wat in het geheel niet waar is.

Zelfverloochening en zelfopoffering buiten de Here Jezus om, gaat geloof ik inderdaad uiteindelijk ten koste van een mens in alle facetten.
Maar in het christelijk geloof kun je niets buiten de Here Jezus om doen!
Wie de Here Jezus aan de kant schuift, Hem uit Zíjn woorden haalt, haalt de essentie van het christelijk geloof eruit, en maakt het tot niets anders dan een waardeloos, nietszeggend en niets veranderende religie en een dood geloof.

Als de Here Jezus in Mattheüs 16:24 zegt, dat je jezelf moet verloochenen, je kruis opnemen en Hem volgen, zegt Hij dat tegen diegenen die achter hem aan willen komen, oftewel tegen hen die van Hem zijn gaan houden, die Zijn offer van verlossing en redding hebben aangenomen en Hem nu willen dienen.
Voor hen geldt Galaten 2:20 – ‘Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.’
Ja, dan leggen we inderdaad ons eigen leven af, maar we staan op in de Overwinning die Hij voor ons heeft behaald!!
Ja, we verliezen onszelf, ons eigen ik, maar staan op in een nieuw leven, een nieuwe mens, omdat Hij, de Koning der koningen, ons heeft bekleed met de mantel der Gerechtigheid, en ons heeft gemaakt tot zonen en dochters van de Allerhoogste!
Koningskinderen!
Ons leven wordt een leven van: ‘Heer, wat wilt U dat ik doen zal’, en niet uit verplichting, niet omdat wat wij denken, willen, verlangen … er niets meer toe doet, nee, maar omdat we van Hem houden om wat Hij voor ons heeft gedaan en wij in Zijn voetspoor willen wandelen!
We verliezen niet onze eigenwaarde, we verliezen niet wie we zijn, het is geen kwestie van dat ons leven geen waarde heeft, maar we komen juist ten volle tot ontplooiing, tot zoals Hij ons heeft bedoeld te zijn!
We worden juist compleet!

En je naaste liefhebben als jezelf?
Het is het tweede gebod, niet het eerste!
Mattheüs 22:37-40 – ‘Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.’
De Here Jezus heeft ons voorgeleefd, ons getoond hoe dit moet, en wat dit betekent.
Nergens in de Bijbel lezen we dat de onze naaste moeten liefhebben ten koste van onszelf, integendeel juist, alleen wij mensen slaan soms door in het doen van dingen, of lezen niet goed, of misschien wel helemaal niet (zelf) wat Gods Woord hierover zegt. 

Als we kijken naar het leven van de Here Jezus, dan zien we dat Hij te midden van alle drukte steeds opnieuw de eenzaamheid opzocht om met Zijn Vader alleen te zijn.
Hij hield de sabbat, de dag van rust, die de mensheid bijna heeft verkwanseld.
Hij hield Zich aan de voorschriften die God in Zijn woord heeft gegeven ten aanzien lichaam en geest.
En boven alles: Hij wist wie Hij was! De eniggeboren Zoon van de Allerhoogste God, de Messias, de Christus, de Redder van de wereld!

Hoe duidelijk laat de Here Jezus ons door Zijn leven heen zien dat het belangrijk is om goed voor jezelf te zorgen, en daarmee tegelijk dat het dus ook voor ons heel belangrijk is om goed voor onszelf te zorgen.
En later legt Paulus ook nog de nadruk op het feit dat ons lichaam een Tempel is van de Heilige Geest.
1 Korinthe 3:16,17 – ‘Weet u niet dat u Gods tempel bent en dat de Geest van God in u woont? Als iemand de tempel van God te gronde richt, zal God hem te gronde richten, want de tempel van God is heilig, en deze tempel bent u.’
Zorgdragen voor onszelf is belangrijk, we eren onze Maker daarmee.
Soms kan het inderdaad zo zijn dat er meer van ons gevraagd wordt dan we denken aan te kunnen, maar daarin zal Hij altijd bij ons zijn en ons ondersteunen en helpen; dat beloofd Hijzelf in Zijn Woord.

In de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan gaat de Samaritaan niet aan zichzelf voorbij, hij vergeet niet wie hij is, en hij doet niets wat afbreuk aan hem doet, nee, hij bewijst de ander barmhartigheid.
Ja, het kon gevaar opleveren voor hemzelf, maar dat was een risico wat hij bereid was te nemen.
Hij zorgde voor die arme man, hielp men, bracht hem in veiligheid, en liet geld achter zodat er voor hem gezorgd kon worden, terwijl vervolgens zijn weg ging om te doen wat hij moest doen.
Hij was duidelijk niet vergeten wie hij was en wat hij had te doen.

En zo kunnen wij, met opgeheven hoofd, een leven leren leiden van zelfverloochening en zelfopoffering zonder onze identiteit te verliezen.
Onszelf hebben we prijsgegeven aan Hem die voor ons aan het kruis is gestorven, maar we zijn opgestaan met een nieuwe identiteit die ons niet afgenomen kan worden.
Laten we niet bang zijn voor een leven van zelfverloochening en zelfopoffering!
Laten we ons niet bang laten maken door wat de wereld hierover zegt.
Zie in dit artikel hoe de satan opnieuw een beetje van de waarheid neemt en vermengt met een grote leugen, net als bij Adam en Eva.

Ja, zonder de Here Jezus zijn deze artikelen waarheid, klopt het wel wat er staat, maar met de Here Jezus wordt alles anders.
Even buitenbeschouwing gelaten dat onszelf verloochenen, en onszelf opofferen zoals de Here Jezus zegt, een levenslang leerproces is met vallen en opstaan, en gepaard gaat met lijden.
Maar uiteindelijk zullen we, als we volhouden, door Hem worden opgehaald, en volmaakt en onberispelijk voor Zijn troon mogen staan en met Hem leven in alle eeuwigheid, vol vreugde en blijdschap in vrede.


👉'Quality Time'

👉 'Gods beste Geheimen' van Andrew Murray

Je bent zó Geliefd!

Met regelmaat zie en hoor je het voorbijkomen, de woorden: Je bent Geliefd!
Op boekjes, kaarten, kalenders, lepeltjes, wanddecoratie …
Als thema voor conferenties, vrouwendagen, preken, overdenkingen …
Je bent Geliefd!
En in een tijd waar de onderlinge liefde zichtbaar aan het verkillen is, zijn het ook zeer belangrijke woorden; meer nog, iedereen heeft het gewoon nodig om zich geliefd te weten!
En toch …

Van het één naar heel wat anders ...
Gistermorgen las ik Joh. 15:9-17, een gedeelte waar boven staat: ‘Het gebod van de liefde’.
Dit gebod vinden we in vers 12 - ‘Dit is Mijn gebod: dat u elkaar liefheb, zoals Ik u liefgehad heb.’
Zoals Ik u liefgehad heb …
Liefhebben als Jezus.
Hoewel alles in dit gedeelte verwijst naar dit gebod om elkaar lief te hebben als Jezus, kom ik deze ochtend heel ergens anders uit.
De woorden brengen mij namelijk terug naar het begin van dit gedeelte, en daarmee kom ik op een heel ander spoor uit dan ik ook maar had kunnen denken; maar het is een spoor dat mijn dag kleurde met Liefde en mij geliefd weten.
En dat is een boodschap die ik niet voor mezelf kan houden.

Het teruggaan naar het begin van het gedeelte brengt mij bij vers 9 - ‘Zoals de Vader Mij liefgehad heeft, heb ook Ik u liefgehad; …’
Om dus de Liefde van de Here Jezus voor ons te kunnen zien, moeten we eerst kijken naar de Liefde van God voor Zijn Zoon, want Jezus zegt ons hier, dat Hij net zoveel van ons houdt als de Vader van Hem.
Met het lezen en opschrijven van deze woorden, komen er direct een paar woorden in mijn gedachten, slechts een paar, maar alleszeggend: ‘Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb.’
Twee keer spreekt de Vader in de hemel deze woorden uit over Zijn Zoon; op de berg, maar in nog persoonlijker vorm na Zijn doop.

Mattheüs 17:1-3,5
‘En na zes dagen nam Jezus Petrus en Jakobus en Johannes, zijn broer, met Zich mee en bracht hen op een hoge berg, alleen hen. En Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd; Zijn gezicht straalde als de zon en Zijn kleren werden wit als het licht. En zie, aan hen verschenen Mozes en Elia, die met Hem spraken.
…
Terwijl hij nog sprak, zie, een lichtende wolk overschaduwde hen; en zie, een stem uit de wolk zei: Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb; luister naar Hem!

Lucas 3:21,22
‘En het geschiedde, toen al het volk gedoopt was, en Jezus ook gedoopt was en aan het bidden was, dat de hemel geopend werd, en dat de Heilige Geest op Hem neerdaalde in lichamelijke gedaante als een duif. En er kwam een stem uit de hemel die zei: U bent Mijn geliefde Zoon, in U heb Ik Mijn welbehagen!

In Jesaja 42:1 werd dit al voorzegd, in Kol. 1:13 en 2 Petr. 1:17 bevestigd.

Als dus God de Vader over en tegen Jezus zegt: ‘U bent/dit is Mijn Geliefde Zoon’, dan zegt Jezus deze woorden over en tegen ons die in Hem geloven:
‘Jij bent Mijn Geliefde zoon/dochter!’
‘Dit is Mijn Geliefde zoon/dochter!’

Dit is een feit, want dit is wat er in wezen staat, als Jezus zegt dat Hij ons liefheeft, zoals de Vader Hem liefheeft.
En zo ligt het gebod dat we elkaar moeten liefhebben, verankerd in het feit dat wij Zijn Geliefde zoons en dochters zijn.
We zijn Geliefd en van daaruit horen wij lief te hebben zoals Hij ons liefheeft; horen wij Zijn liefde door te geven, zoals Hij de liefde van Zijn Vader heeft doorgegeven.

Zo Geliefd!
Hoe moeilijk is het soms om deze woorden te geloven, te pakken, te aanvaarden, en nog moeilijker om van daaruit te leven.
Eén van mijn favoriete Bijbelverzen is Kol. 3:3, waar staat: ‘Mijn leven is met Christus verborgen in God’, en daar moest ik aan denken met de dingen die ik hierboven schreef.
‘Mijn leven is met Christus verborgen in God!’
En ineens waren daar woorden in mijn gedachten, woorden die ik niet voor mijzelf kan houden. Woorden waarvan ik hoop en bid, dat ze je mee zullen nemen boven elke omstandigheid van je leven uit.
Woorden waarvan ik hoop en bid dat ze nieuwe moed en kracht zullen geven, omdat ik hoop en bid dat je daarin zult proeven hoezeer je geliefd bent!
Niet slechts een klein beetje, maar onvoorwaardelijk en onuitsprekelijk veel.
‘Proef en zie, dat de Heere goed is!’ 
(Psalm 34:9a)

'Mijn leven is met Christus verborgen in God.’

Oftewel:

‘Geliefd is met de Geliefde verborgen in de LIEFDE!’

Geliefd – JIJ

de Geliefde – Jezus

LIEFDE – God de Vader

Je bent zó Geliefd!

'Hij heeft ons voorbestemd om als Zijn kinderen aangenomen te worden,
door Jezus Christus, in Zichzelf, overeenkomstig het welbehagen van Zijn wil,
tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade,
waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde.'

Efeze 1:5

Hoop in donkere dagen ...

'Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft,

opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.'

Johannes 3:16 

Door de speakertjes van mijn laptop klinkt vanaf begin december heerlijk 'kerst'muziek, met name van Future of Forestry; de afgelopen dagen echter alleen nog bovenstaand nummer.

Maar echt onbevangen kan ik deze dagen dit jaar niet beleven.
Steeds meer lees, en hoor ik, dat mensen geen Kerst meer vieren, en het stemt mij tot nadenken.

Nu moet ik zeggen dat met wat er tegenwoordig van wordt gemaakt, het mij ook wel aardig tegen gaat staan, maar, helemaal niet meer ...?

Nee, ik heb helemaal niets (meer) met kerstbomen, noch de vele versieringen, -al vind ik al die lichtjes bij ons in de straat wel heel erg leuk.

Ook heb ik niets met al die uitgebreide kerstdiners, noch met uitgebreid familiebezoek en dergelijke verplichtingen deze dagen, noch met de steeds extremer wordende Kerstvieringen, al geniet ik wel van mooie kerstmuziek op mijn laptop, want wat is er veel prachtige 'Kerst'muziek.
Al wil ik erbij zeggen dat ik deze muziek ook rustig op een ander tijdstip van het jaar luister, immers het gaat toch om het feit dat de Here Jezus ooit kwam naar deze aarde; en de precieze dag of tijd weten we nu eenmaal niet.
Ach, ik geloof ook niet dat een datum of een dag er echt toe doet; dankbaarheid en vreugde om het feit dat God Zijn Zoon zond, -ongeacht wanneer dat precies was, daar gaat het om. 
Hierbij blijven Rom. 14:1-12 en Kol. 2:16-3:4 ook in mijn gedachten komen.

Om deze en andere redenen blijf ik toch de geboorte van onze Here Jezus in deze tijd herdenken -vieren-.

Ik wil je dan ook even meenemen naar de redenen waarom wel, redenen die voor mij belangrijker zijn dan wat ik hier en daar lees en hoor over het waarom niet meer.

God werd mens; een BABY!

In de eerste plaats omdat ik het onvoorstelbaar bijzonder vind, -en blijf vinden, dat de Here Jezus de plaats die Hij in de hemel bij God had, heeft willen opgegeven om als baby in deze wereld geboren te worden om ons mensen te kunnen redden en het eeuwige leven te geven.

'Hij is het Beeld van de onzichtbare God, de Eerstgeborene van heel de schepping.'

Kol. 1:15

'Hij, Die de afstraling van Gods heerlijkheid is en de afdruk van Zijn zelfstandigheid (Zijn wezen NBG), ...'

Hebr. 1:3

'Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden. En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood. Daarom heeft God Hem ook bovenmate verhoogd en heeft Hem een Naam geschonken boven alle naam, opdat in de Naam van Jezus zich zou buigen elke knie van hen die in de hemel, en die op de aarde, en die onder de aarde zijn, en elke tong zou belijden dat Jezus Christus de Heere is, tot heerlijkheid van God de Vader.'

Filippenzen 2:6-11

'En de engel zei tegen hen: Wees niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die voor heel het volk wezen zal, namelijk dat heden voor u geboren is de Zaligmaker, in de stad van David; Hij is Christus, de Heere. En dit zal voor u het teken zijn: u zult het Kindje vinden in doeken gewikkeld en liggend in de kribbe. En plotseling was er bij de engel een menigte van de hemelse legermacht, die God loofde en zei: Eer zij aan God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in mensen een welbehagen.'

Lukas 2:10-14

Het maakt mij stil te beseffen, dat Hij alles wat Hij bij Zijn Vader in de hemel had, heeft opgegeven voor mij, voor de gehele mensheid, omdat Hij, net als Zijn Vader, zoveel van ons hield, dat Hij niet wilde dat ook maar iemand van ons verloren zou hoeven gaan.

En het vult mijn hart met diep ontzag, dankbaarheid en vreugde, waardoor ik Hem, net als de herders en de wijzen, de eer en aanbidding wil geven die Hem toekomt.

En één van de manieren waarop ik dit kan doen, is door er met mijn schrijven in deze tijd aandacht aan te geven en Hem te eren met mijn schrijven.

Liefde, zo immens groot,

zo onvoorstelbaar

en ontzagwekkend,

ik kan niet anders

dan neerbuigen

en Hem aanbidden.

Liefde, zo immens groot,

zo onbegrijpelijk

en wonderbaarlijk,

ik kan niet anders

dan hierbij stilstaan

en het doorvertellen.

Overschaduwd, ondergesneeuwd, bedolven ...

Steeds meer raakt de Boodschap overschaduwd en bedolven onder alles wat de mens fijn vindt en waar de mens plezier aan heeft.

Eten, drinken en vrolijk zijn.

En ook in kerken/gemeenten wordt er steeds meer uitgepakt, tot hele shows om het Kind in de kribbe heen.

Wat blijft er nog over van de Boodschap van de engelen aan de herders in het veld: '..., u zult het Kindje vinden in doeken gewikkeld en liggend in de kribbe'; van God, Die mens werd; van Hem, Die de afstraling was van Gods heerlijkheid en de afdruk van Zijn wezen, bereid was om aan ons mensen gelijk te worden, van Hem, Die alle heerlijkheid en glorie aflegde om aan ons gelijk te worden, echter zonder te zondigen?

Overvloed en overdaad lijkt ieder jaar meer en meer deze boodschap te overschaduwen, onder te sneeuwen, te bedelven.

De Here Jezus werd niet geboren in een koninklijk paleis, Hij had geen gouden wieg, noch de duurste kleertjes.

Er was niet eens een fatsoenlijke plaats waar Maria haar Kindje ter wereld kon brengen; geen plaats, geen plaats, geen plaats ...
Niet welkom, afwijzing; zoveel onwetendheid.

Hoe zouden onze 'Kerstdagen' eruitzien als wij het gingen vieren zonder al die toeters en bellen, maar door gewoon samen te komen en Hem te aanbidden!
Ons hart aan Hem als geschenk zouden geven, voor het eerst of opnieuw; ons opnieuw zouden toewijden aan Hem, of ons opnieuw zouden uitstrekken naar die onderlinge liefde en eenheid, die voor Hem zo belangrijk is.

Hoe graag zou ik al die grote podiums eens zien met alleen stro op de vloer, een lege voerbak en een kruis daarachter, en alle spotlights alleen daar op gericht ...

God, Die mens werd,

zo onvoorstelbaar

en wonderlijk.

Het mag niet

overschaduwd worden,

noch ondergesneeuwd raken.

God, Die mens werd,

zo verbijsterend

en onbegrijpelijk.

De boodschap 

moet blijven klinken,

doorverteld blijven worden.

Het kan nog ...

Ik wil het ook nog blijven herdenken, ervan schrijven en zo getuigen, simpelweg omdat het nu nog kan.

Nog leven wij in vrijheid, nog kunnen wij deze Boodschap van Hoop, van Genade, liefde en vergeving, van eeuwig Leven, doorgeven.

HOOP in donkere dagen ...

Nee, dan bedoel ik niet de donkere dagen voor kerst, maar de donkere dagen waar de Bijbel over spreekt; de donkere dagen, die steeds donkerder worden naar mate de dag nadert dat de Here Jezus terugkomt.

Donkere dagen, omdat de onderlinge liefde verkilt -zoals de Bijbel zegt, mensen meer en meer tegen elkaar opstaan, zelfs in families, ja, zelfs in gezinnen.

Donkere dagen, omdat de boze rondgaat als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij nog kan verslinden, naar wie hij nog weg kan halen, of houden, van Hem, Jezus Christus, Gods eniggeboren Zoon.

Hoe mooi is dan het lied waarmee ik dit blogje ben begonnen!

'Hope awakes in Bethlehem!'

Er is HOOP in deze donkere dagen!

Hoop ontwaakte in Bethlehem,

zo onvoorstelbaar wonderbaar:

God, Die mens werd.

Hoop ontwaakte in Bethlehem,

zo onbegrijpelijk ontzagwekkend:

Christus, de beloofde Verlosser.

Hoop ontwaakte in Bethlehem,

de grootste schat van de hemel;

Geschenk van Liefde en Genade.

Focus ...

Wat zien wij nog deze dagen? 

Wat zie jij?

Nee, er is zeker niets mis met gezelligheid, met samenkomen, met herdenken, met vieren, maar waarop ligt onze focus deze dagen?

Meer nog, wáár zijn we deze dagen vol van?

Zijn onze magen vol van al het eten en lekkers, en onze dagen vol met familiebezoek en wat al niet meer?

Of is ons hart vol; vol van dankbaarheid, omdat we deze dagen terugdenken aan het feit dat God Zijn belofte heeft vervuld, en eren en aanbidden wij Hem daarvoor?

Hoop in donkere dagen ...

Het Licht is gekomen

en schijnt in onze duisternis;

geeft Hoop en uitzicht daar,

waar het donker en eenzaam is.

Het Levende Woord is gekomen,

om te helen de gebrokenen van hart;

om te spreken van genade en vergeving,

te komen in elke nood en elke smart.

Hoop is ontwaakt in Bethlehem;

het Licht, het Levende Woord.

Uit liefde voor jou werden later

Zijn handen en voeten doorboord.

Hoop ontwaakte in Bethlehem,

voor eenieder die vermoeid is en verward.

Hoop ontwaakte in Bethlehem,

maar is het ook ontwaakt in jouw hart?

'Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.

Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.'

Mattheüs 11:28-30

Zegen en een liefdevolle groet,
Rita

📖 Lucas 1 - Aankondiging geboorte van Jezus

📖 Lucas 2 - Geboorte van Jezus

📕📞 Andere vertalingen

(Ook de uitvoering van Laura en Estera Bretan >>Hope awakes in Bethlehem<< is prachtig) 

Brief van Jezus

Velen kennen deze 'brief' vast al wel, maar als ik hem vanavond weer tegenkom, raakt het me opnieuw.
Soms is het gewoon goed om bepaalde dingen nog eens te lezen ...


Beste vriend.

Toen je vanmorgen opstond, keek Ik naar je en Ik hoopte dat je iets tegen Me zou zeggen, al waren het maar een paar woorden.
Even vragen naar Mijn mening, een bedankje voor iets goeds dat je gister overkwam,
maar Ik zag dat je het te druk had met het uitzoeken van de kleren die je vandaag aan moest hebben, dus Ik wachtte.

Toen je door het huis holde, bezig om alles klaar te krijgen, wist Ik dat er een paar minuutjes vrij zouden zijn om even te stoppen en Me te groeten, maar je was te druk.
Op een gegeven moment moest je vijftien minuten wachten en had je niets anders te doen dan een beetje op een stoel te zitten.
Toen zag Ik je opspringen en dacht dat je wat tegen Me zou gaan zeggen, maar nee,
je rende naar de telefoon en belde een vriend voor de laatste roddeltjes.

Ik zag je vertrekken naar je dagelijkse werkzaamheden en wachtte de hele dag geduldig af.
Met al je bezigheden had je het, denk Ik, te druk om ook maar iets tegen Me te zeggen.

Ik zag dat je voor de lunch om je heen keek.
Misschien voelde je je voor gek zitten als je met Me praatte, daarom boog je je hoofd natuurlijk niet.
Je keek drie of vier tafels verder en zag een paar van je vrienden kort met Mij praten
voor ze gingen eten, maar jij deed het niet.
Dat geeft niet, er is nog steeds tijd over en Ik heb nog steeds hoop dat je nog met Me zult praten.

Je ging naar huis en het leek erop dat je nog veel dingen te doen had.
Na een paar daarvan stopte je en zette de televisie aan.
Ik weet niet of je de tv leuk vind of niet, maar er komt van alles op en je zit er heel wat uurtjes voor.
Meestal denk je nergens aan en laat je de beelden op je af komen.
Ik wachtte geduldig af terwijl je tv keek en je eten op at, maar je praatte alweer niet met Me.

Toen je met de rest van je huishoudelijke klusjes bezig was, wachtte Ik opnieuw, terwijl jij deed wat je moest doen.

Tegen bedtijd was je denk Ik te moe.
Nadat je je huisgenoten welterusten had gewenst, dook je in bed en viel bijna meteen in slaap.
Dat geeft niet, want je beseft misschien niet dat Ik er de hele tijd voor je ben.

Ik heb meer geduld dan jij ooit zult beseffen.
Ik wil je zelfs leren hoe je geduldig met anderen kunt zijn.
Omdat Ik zoveel van je houd, verliet Ik lang geleden een prachtige plaats, genaamd - hemel en kwam naar de aarde.
Ik gaf dat mooie op om bespot en uitgelachen te worden.
Ik stierf zelfs, zodat jij nooit Mijn lijden hoeft te lijden.

Ik houd zoveel van je, dat Ik iedere dag wacht op een gebaar, een gebed, een gedachte of een dankbaar stukje van je hart.

Het is moeilijk om een eenzijdig gesprek te hebben.

En nu sta je weer op en opnieuw zal Ik wachten met niets dan liefde voor jou, hopend dat je vandaag wat tijd voor Me zult hebben.

Nog een goede dag toegewenst!!!


Je vriend,
Jezus.


©Onbekend.

Dag 36 - Smeken

De vrouw die niet zomaar opgaf.
‘Heb, medelijden met mij, Heer, Zoon van David!
Mijn dochter wordt vreselijk gekweld door een demon.’
Mattheüs 15:22


‘Heere, Zoon van David, ontfermt U over mij!’
(HSV)

Er is geen plaats waar Hij Zich even terug kan trekken zonder dat er iemand is die Hem nodig heeft.
Ook hier, in dit gebied, in dit huis, wordt Hij niet met rust gelaten, is er opnieuw iemand die Hem nodig heeft.
Een vrouw komt naar Hem toe, wanhopig smekend om Zijn ontferming.

Ze is geen Jodin, maar ze weet precies wie Hij is.
Zij, een Kananese, een Griekse uit het gebied Syro-Fenicië (Marc. 7:26).
‘Heere, Zoon van David!’
Ze weet wie Hij is.
Ze gelooft dat Hij Degene is Die komen zou.

Bij Hem moet ze zijn.
Hij kan haar helpen.
Ze schreeuwt om Zijn mede-leven, om Zijn mede-lijden, om Zijn ontferming.
Haar noodkreet klinkt aan het juiste adres.

Kennen wij Hem?
Weten wij waar we naar toe kunnen met al onze noden?
Geloven wij, dat Hij de Heere is, de Zoon van David, de Messias?
Geloven en vertrouwen wij net als deze vrouw dat Hij de Enige is die ons kan helpen?

Jezus
Immanuel
God met ons!

Mijn Jezus, mijn toevlucht,
mijn hulp en trooster in elk verdriet.
Bij U vind ik alles wat ik nodig heb,
nooit klop ik tevergeefs bij U aan.
Ik weet, bij U vind ik ontferming;
ik weet: U bent met mij begaan.
Mijn Jezus, mijn toevlucht,
mijn hulp, mijn trooster in elk verdriet.

Over de vrouw die niet zomaar opgaf kun je lezen in:
Mattheüs 15:21-28
Marcus 7:24-30

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 28 – Mijn geliefde, je bent vrij!

De vrouw die Jezus voeten waste met haar tranen.
‘Uw zonden zijn u vergeven.’
Lucas 7:48


Schoon.
Verlost.
Bevrijd.
Vrij van schuld.
Vrij van zonden.

Weg is de last die ze met zich meedroeg.
Weg zijn de gevoelens van schaamde en minderwaardigheid.

‘Al waren uw zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw;
al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol.’
Jesaja 1:18

‘… en aan hun zonden en hun wetteloze daden zal Ik beslist niet meer denken.’
Hebreeën 10:17

Vrij!
Een nieuw begin!

Ik sta bij het kruis
en kijk omhoog.
Met wat ik zie,
kan ik niet meer
blijven staan.

Ik zak op mijn knieën
en uit het diepst
van mijn binnenste
voel ik de schreeuw
van pijn
naar buiten gaan.

Totale ontreddering
en verslagenheid
doen mij schreeuwen.
Mijn handen zoeken houvast.
Mijn ziel zoekt een uitweg
om uitdrukking te kunnen geven
aan de zwaarte van deze last.

O Jezus, o Heer Jezus, waarom,
o God, wat heb ik gedaan?
O Jezus, o Heer Jezus,
vergeef mij, dat U
door mijn zonden
deze weg moest gaan.

Ik zie Uw bloed stromen
uit de wonden
door 'mij' geslagen.
De striemen, de spijkers,
de doornenkroon.
Dit alles, ja, dit alles,
wilde U voor mij dragen.

En ik huil van pijn en verdriet,
van schuld en van berouw.
Om alles wat U moest doorstaan,
voor mij...

Dan verandert het beeld
en zie ik niet meer
Uw gebroken lichaam,
noch de doornenkroon
op Uw hoofd.
Ik zie alleen nog
de liefde in Uw ogen
en hoor de liefde in Uw stem
als U tot mij spreekt:
'Mijn Geliefde, je bent vrij!'


Je kunt lezen over de vrouw die Jezus’ voeten waste met haar tranen in: Lucas 7:36-50

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 26 - Zondaars

De vrouw die Jezus’ voeten waste met haar tranen.
Een vrouw die in de stad bekend stond als zondares …
Lucas 7:37


Bekend als zondares …
De woorden raken me: ‘bekend als zondares’.
Bekend, omdat het voor iedereen duidelijk was, de meesten(iedereen?) wist het, zag het.

Het raakt me, het feit dat ze zo bestempeld werd omdat het zichtbaar was.
Gewogen, en te licht bevonden …
Gesloten zijn de ogen van de(ons)mensen voor hun(onze) eigen zondigheid.

Opnieuw komen vandaag de woorden uit 1 Samuel 16:7 in mijn gedachten, maar nu het eerste gedeelte: ‘want de mens ziet aan wat voor ogen is …
O, wat oordelen we snel op wat we zien en wat vergeten we vaak dat zonde zonde is.

‘Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods!’
Romeinen 3:23


‘Als Hij een profeet was, zou Hij weten wat voor vrouw het is die Hem aanraakt; Hij zou weten dat ze een zondig leven leidt.’
Lucas 7:39

Maar Jezus wist wie en wat zij was.
Jezus weet wie en wat wij allen zijn.
Hij ziet voorbij vrome gezichten, voorbij mooie en vrome woorden, voorbij vrome houdingen.
Hij ziet dat wat voor de mens onzichtbaar is.
Hij ziet.
Hij weet.

‘Wie gezond zijn, hebben geen dokter nodig, maar wie ziek zijn.  Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen tot bekering te roepen, maar zondaars.’
Marcus 2:17

Innerlijk met ontferming bewogen
is Hij met iedere zondaar die Hij ziet.
Hoe zwart zijn of haar leven ook is,
echt, het deert Hem niet.

Hij draait Zijn hoofd niet om,
noch keert Hij Zich van hem of haar af.
Hij heeft lief, zo oneindig lief,
dat Hij voor hem of haar Zijn leven gaf.


Je kunt lezen over de vrouw die Jezus’ voeten waste met haar tranen in: Lucas 7:36-50

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 22 - Alleen

De vrouw die alleen verder moest …
… werd er net een dode naar buiten gedragen, de enige zoon van een weduwe.
Lucas 7:12


Alleen.
Helemaal alleen.
Nu ben ik helemaal alleen over.

Een menigte van mensen is rondom haar, maar ze is alleen en ze moet alleen verder.
Een troostend woord, een troostende arm, mensen leven mee, maar straks gaat iedereen naar huis en is zij alleen.
De mensen zullen verder gaan met hun bezigheden, maar zij is alleen en heeft niemand meer om voor te zorgen.

Alleen.
Helemaal alleen.
Helemaal alleen over …

Tranen verblinden haar zicht als ze weg naar het graf loopt.
De hoeveelheid mensen die meegaan ziet ze waarschijnlijk niet eens.
Moeizaam zet ze de ene voet voor de andere, nog even en dan is het voorbij en is echt alleen.


Alleen.
Helemaal alleen  …

Alleen.
Alleen Hij.
Alleen Hij kan dit volbrengen.

Er loopt een Man gebogen door de straten; een grote menigte van mensen loopt mee.
Hij kan bijna niet meer, de balk op Zijn kapot geslagen lichaam is zo zwaar.
Hij struikelt en valt; een ander moet de balk voor Hem dragen, maar al is de balk weggenomen, maar een onzichtbare last  blijft.


Alleen.
Helemaal alleen  …

Alleen.
Alleen Hij.
Alleen Hij kan dit volbrengen.

Er hangt een Man aan het kruis; de grote menigte mensen is grotendeels verdwenen als het midden op de dag ineens helemaal donker wordt.
De Man schreeuwt het uit:’Waarom, waarom hebt U Mij verlaten!’
Alleen, helemaal alleen.
En Hij sterft.


Voor mij droeg Hij al dit leed,
voor mij droeg Hij die pijn.
Voor mij streed Hij die strijd.
zodat ik nimmer alleen zou zijn.

Je kunt het verhaal van deze weduwe lezen in:
Lucas 7:11-17

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Dag 11 - Dienen ...

Als ziekte ons leven binnenkomt …

… en ze begon voor hen te zorgen.
Marcus 1:31


Schijnbaar heeft ze geen tijd nodig om even bij te komen, want ze gaat gelijk aan de slag om voor hen te zorgen.
Maar, zoals ik gister al zei, als Jezus iets doet, doet Hij het goed.

Zorgen is dienen.
Dienen, misschien ook wel uit vreugdevolle dankbaarheid, om wat Jezus voor haar heeft gedaan.
Misschien ook wel uit liefde, omdat ze Hem heeft lief gekregen.

Jezus kwam niet om gediend te worden, maar om te dienen; Zijn gehele leven op aarde was een leven in teken van dienstbaarheid.
En Zijn lijden en sterven was de ultieme vorm van dienstbaarheid.
Hij gaf Zijn leven opdat wij zouden leven.

‘Lijdenstijd is dienstbaarheid’ zegt het boekje, ‘wie dient, wandelt in het spoor van Jezus.
Hoe dienstbaar ben ik?
Hoe ver ben ik bereid te gaan in mijn dienstbaarheid?
En wat ligt ten grondslag aan mijn dienen?
Plicht of dankbaarheid?
Omdat het hoort of liefde?

Wandel ik in het spoor van Jezus?


Je kunt lezen over de schoonmoeder van Petrus (toen nog Simon) in:
>> Mattheüs 8:14-17
>> Marcus 1:29-35
>> Lucas 4:38-40

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Jezus

Jezus,

Zoon van God

Zoon van de Allerhoogste

Stralende Morgenster

Koning der Koningen

Heer der Heren

Jezus

Lam van God

Leeuw van Juda

Licht der wereld

Hoop voor alle volken

Vredevorst

Jezus

Immanuël

Bemiddelaar

Verzoening van zonden

Verlosser

Redder

Jezus

Brood des Levens

Bron van Levend water

De Weg

De waarheid

Het Leven

Be still  Be Amazed
Dag 11

Speciaal voor jou!

Be still  Be Amazed
Dag 7

'Zoveel ...' zei Hij ...

Be still  Be Amazed

Dag 6

De goede Herder

Het schaapje loopt heel alleen in de donkere nacht.
Zielig en klagelijk klinkt haar geblèr.
De wereld om haar heen is stil, donker, groot en eng.
Haar oogjes gaan zoekend  in het rond.
“Bè, bè, waar moet ik heen?
 Bè, bè, waar is iedereen?
 Bè, bè, ik ben bang."
Ze loopt, ze klimt, ze klautert …
"Bè, bè."

Maar ineens ziet ze de herder.
Haar hartje springt op van blijdschap en met een vreugdesprongetje rent ze op hem af.
En de herder?
De herder zit al geknield op de grond, klaar om haar op te vangen en in zijn armen te sluiten Behoedzaam en liefdevol draagt hij haar naar de kudde terug.

Ik kijk naar het filmpje, de beelden ontroeren mij direct; wat is ze lief, dat schaapje.
Maar bij haar eerste klagelijk geblèr, schiet mijn hart vol.
Ik voel hoe de tranen langzaam in mijn ogen springen en mijn keel wordt dik van emotie.
Ik weet het, ik ben wat dat betreft gewoon een maf mens, heel snel ontroert, snel geraakt, bewogen, zo snel geëmotioneerd.

Ik kijk het filmpje verder, als ik haar zo zie lopen, zoekend, verdwaald, dan zou ik haar zo in mijn armen willen sluiten en zeggen ‘Kom, kom maar met mij mee; ik zal wel voor je zorgen.’
Als ik zie hoe haar oogjes oplichten van vreugde als zij haar herder ziet, en als ik zie hoe de herder neerknielt, haar opvangt en in de armen sluit, dan is hun vreugde mijn vreugde en dankbaarheid vult mijn hart.

Ja, Heer, zo bent U.
U bent als die herder en gaat op zoek naar wat verloren is, naar wat verdwaald is en U stopt niet eerder met zoeken voor dat U gevonden hebt wat U zoekt.

Dan realiseer ik mij ineens heel iets anders; een totaal andere gedachte dringt zich aan mij op.
Als ik al zo reageer op een schaapje in een filmpje, als dit al zoveel emoties in mij los maakt, als er in mij al zoveel liefde omhoog komt om de beelden die ik zie;  hoeveel te meer aan emoties, aan gevoelens, aan liefde, moet er niet in het hart van de Vader omhoog komen als Hij kijkt naar deze wereld, als  Hij kijkt naar mij en naar die mij dierbaar zijn, naar jou!
Hoeveel te meer aan liefde moet er niet zijn in het hart van de Here Jezus als Hij kijkt naar ons, naar allen die verloren of verdwaalt zijn.
Zou, nee, kan er ook maar iemand zijn die meer houdt van jou en mij, dan Jezus?

Hoe moeilijk vind ik het soms om als ouder om mijn kinderen los te laten, ze de ruimte te geven en hen hun eigen fouten te laten maken.
Wat kan ik soms bang zijn voor de gevolgen van hun keuzes, voor de wegen die ze kiezen te gaan, of de dingen die ze doen.
Wat zou ik hen graag willen beschermen, misschien vooral wel tegen de fouten die ik zelf ooit maakte.
Mijn liefde voor onze kinderen, mijn zorg om hen, doet mij soms uit het oog verliezen dat Hij meer van hen houdt dan ik ooit kunnen.
En soms kan mijn bezorgdheid en /of verdriet zo mijn zicht op mijn hemelse Vader in de weg staan, dat ik vergeet, dat er geen plaats op hemel en aarde te vinden is waar Hij hen niet zou zien.
En zou Hij, die voor mij zorgt, mij vastgehouden heeft en vasthoudt, ook niet voor onze kinderen zorgen en hen vasthouden?
Zoals Hij Zijn wegen ging en gaat met mij, met ons als ouders, zo gaat Hij ook Zijn weg met onze kinderen.
Daar mogen we op vertrouwen, als we de gebeden voor onze kinderen omhoog zenden.
Als mijn hart (en misschien ook wel jouw hart) al zo bewogen raakt om een verdwaalde schaapje in een filmpje , hoeveel te meer zal dan het hart van onze hemelse Vader niet bewogen zijn om onze kinderen, om hen die ons zo lief en dierbaar zijn?!

Hoeveel te meer zal Zijn hart dan ook niet bewogen zijn om al die verloren mensen over de gehele aarde.
Hoeveel te meer zal Zijn hart dan niet bewogen om al de pijn, al het verdriet dat Hij ziet.
Hoeveel te meer te meer zal Hij het dan niet in orde willen maken.        
En dat is wat Hij, Jezus, heeft gedaan aan het kruis op Golgotha.
Zijn striemen brengen genezing.
Zijn wonden brengen vergeving.
Zijn dood brengt eeuwig leven.
Zijn liefde is zichtbaar in de genade die Hij geeft.

De armen van deze Goede Herder zijn uitgestrekt om een ieder die verloren of verdwaald is op te vangen en in de armen te sluiten, en vervolgens naar huis te brengen.
 

God zichtbaar in Jezus

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (71)

Nog nooit heeft iemand God gezien, maar de Enige Zoon, Zelf God, die rust aan het hart van de Vader, heeft Hem doen kennen.

Johannes 1:18

De grootheid en heiligheid van God is zo overweldigend groot en intens (nog meer dan woorden ook maar kunnen uitdrukken) dat niemand Hem kan zien zonder te sterven.
Als Mozes aan God vraagt of Hij Zijn heerlijkheid mag zien, antwoord God dat niemand Hem  van aangezicht to aangezicht kan zien zonder te sterven. (Ex. 33:20)
Mozes mag God alleen van achteren zien.

Niemand, geen mens, heeft ooit God gezien.
Gesproken heeft God met meerdere mensen, maar niemand heeft Hem ooit gezien.
Niemand dan Eén; Hij Die van God is; Hij heeft de Vader gezien. (Joh. 6:46)
En Hij, Jezus, wil Hem ons doen kennen.
‘Als je Mij kent, zul je ook Mijn Vader kennen.’
‘Wie Mij gezien heeft,’ zegt Hij, ‘heeft de Vader gezien.’
Jezus en de Vader zijn één.
Alles wat Jezus zegt, zegt Hij op gezag van  Zijn Vader, die in Hem woont en door Hem werkt.
‘Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij .’
Zien en kennen twee verschillende dingen, toch als we de woorden van Jezus horen en lezen, gaan ze hand in hand.

Hoe meer ik hier mee bezig ben, hoe meer ik hier over nadenk, hoe onvoorstelbaarder ik het ga vinden, dat deze grote God, waar ik de bewoordingen, die Zijn grootheid en heiligheid weergeven niet kan vinden, zulk een bemoeienis met mijn, met ons leven wilt hebben.
Dat Hij zoveel moeite doet om met ons in contact te komen, het contact te onderhouden …
Dat Hij ons verlossing, bevrijding, genezing en redding aanbied …
Hij doet er van Zijn kant alles aan om ons tegemoet te komen.
Wij hebben het verprutst en Hij zet alles in het werk om te herstellen.

Adam en Eva leefden in Zijn tegenwoordigheid; wandelden met Hem en spraken met Hem.
Er was niets dat ook maar enige belemmering vormde om van elkaars gezelschap te genieten, tot de zondeval.
Ik geloof niet, als ik de Bijbel zo lees, dat zij God van aangezicht tot aangezicht hebben gezien, maar ik geloof ook niet dat hen dat interesseerde, dat was volgens mij voor hen van geen enkel belang, want zij leefden in volmaakte harmonie en samenzijn met God.

O, wat kan ik uitzien naar de tijd, dat dit weer zo zal zijn.
Een leven in volmaakte harmonie met God, onze Vader.
Geen zonde meer, noch alles wat daarmee verweven is.
Alleen een volmaakt samenzijn met Hem, die mijn/onze Vader is.

Voor nu strek ik mij uit naar het Hem leren kennen.
Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien, zegt de Here Jezus; als je Mij kent, ken je de Vader.
Hoe belangrijk is het om Hem te leren kennen.
En hoe bijzonder is het, dat Hij gekend wilt worden door ons zondige mensen.

De Zoon is de afstraling van Gods heerlijkheid

en de afdruk van zijn wezen.

Door zijn machtig woord houdt hij alles in stand.

Hij heeft de mensen gereinigd van hun zonden

en daarna heeft hij plaatsgenomen

aan de rechterzijde van Gods majesteit in de hemel.

 

Hebreeën 1:3

 

Kari Jobe – The more I seek You

WWJD

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER  is ...    (62)

Laat zo je licht schijnen voor de mensen, opdat zij jouw goede werken zien en je Vader, die in de hemelen is, verheerlijken.

Mattheüs 5:16

What Would Jesus Do?
Alles in het leven van de Here Jezus is erop gericht om Zijn Vader in de hemel te verheerlijken.
Zelfs al op jonge leeftijd is Hij Zich ervan bewust wie Hij is en wie Zijn Vader is en wat dat betekent.

Twaalf jaar oud was Hij, toen Zijn aardse ouders Hem kwijt waren na het vieren van het Paasfeest in Jeruzalem, waar hij voor het eerst mee naar toe mocht.
Als Zijn ‘ouders’ Hem dan na heel lang zoeken uiteindelijk vinden in de tempel tussen de schriftgeleerden en zij eigenlijk boos zijn om Zijn ‘ongehoorzaamheid’ en zij Hem daarover ter verantwoording roepen, antwoord Hij: ‘Waarom hebt u naar Mij gezocht? Wist u niet dat Ik moet zijn waar Mijn Vader is?
Onbegrijpelijk voor Zijn ‘ouders’, maar Hij ging wel weer met hen mee naar huis.
‘Bezig zijn met de dingen van Mijn Vader …
Van Hem leren, voor …’

Wat ik (ook) zo bijzonder vind  aan het leven van de Here Jezus is Zijn gehoorzaamheid aan Zijn Vader.
Toen ik nog niet beter wist, had ik zoiets van, ja, makkelijk zeg, Hij is immers de Zoon van God, zonder zonde, dus gehoorzaam zijn is voor Hem niet zo moeilijk.
En als je de verhalen lees over Jezus als twaalfjarig jongetje in de tempel, maar ook als Hij Zich laat dopen, Zich door de Geest de woestijn in laat leiden, in Zijn onderwijs en in Zijn wonder en tekenen die Hij doet, dan zou je dat ook wel denken.
Moeilijker wordt het als je kijkt naar Zijn lijden en sterven; al realiseerde ik me toen ik nog jong was niet, dat Hij dit door dit lijden heen heeft geleerd.
Daar kwam ik pas jaren later achter.
Hebreeën 5:8 spreekt hiervan.
‘Ofschoon Hij de Zoon van God was, heeft Hij door alles wat Hij geleden heeft, gehoorzaamheid geleerd!’

Dat we God meer eren met gehoorzaamheid dan met wat anders blijkt uit 1 Samuël 15:22, waar staat:
 ‘Zijn offers de HEER even lief als gehoorzaamheid aan Zij bevelen?
Nee, gehoorzaamheid is beter dan offers; luisteren gaat boven het vet van rammen.’
Jezus deed hier beide, Hij in gehoorzaamheid aan Zijn vader offerde Hij Zichzelf.
En Hij eerde Zijn Vader door gehoorzaamheid tot in de dood.

Hoewel de rage van de WWJD armbandjes een beetje is afgelopen (dacht ik), blijft het wel een actuele vraag.
Wat zou Jezus doen?
Toch, als het gaat om de Vader te eren door gehoorzaamheid te leren door lijden heen, haken velen af.
Veel liever richt men zich op de wonderen en tekenen van de Here Jezus, op de zegeningen die we zullen ontvangen als wegeloven en gehoorzaam zijn.
En vergeten wordt (of in ieder geval weinig over gesproken) dat Jezus Zelf gehoorzaamheid heeft geleerd door het lijden heen.

WWJD?
Wat zou Jezus doen?
…

God die mens werd en gehoorzaamheid leerde door lijden heen.

Hoeveel wonderen en tekenen Jezus ook heeft gedaan; hoeveel onderwijs Hij ook heeft gegeven en hoe Hij Zijn Vader ook eerde in alles wat Hij deed, uiteindelijk draait het maar om één ding: Hij eerde Zijn Vader in alles door gehoorzaamheid!
Gehoorzaamheid uit liefde!

Als wij ons licht willen laten schijnen voor de mensen zodat zij onze goede werken zullen zien en de Vader in de hemel verheerlijken, dan zullen ook wij, net als de Here Jezus gehoorzaamheid moeten leren.
En ja, dat betekent vaak juist door lijden heen.

Heer Jezus, vergeef mij dat ik er ooit zo makkelijk over dacht.
Dank U wel, dat U mijn ogen hebt geopend en ik mag zien, hoe ook U gehoorzaamheid hebt moeten leren.
Dit maakt mij stil, Here, dat U dit ook moest leren.
Opnieuw besef ik hoe U werkelijk naast mij gaat in alles wat ik doe en dat niets, maar dan ook niets U vreemd is.

Ik buig mij, Heer,
voor wie U bent
en ik geef U
alle lof en eer.

Dat U dit voor mij,
voor ons, hebt willen doen
is haast niet te bevatten.
Ik kan niet anders
dan U prijzen, Heer.

U wil ik aanbidden.
Heilig, heilig, heilig roepen
met al de engelen saam;
keer op keer op keer.

- Amen -

Liefde en trouw ...

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (60)

Laten liefde en trouw je nooit verlaten,
bind ze om je hals, schrijf ze in je hart.

Spreuken 3:3

Terwijl ik nog eens de afbeelding zat te bekijken met de tekst over liefde en trouw, bedacht ik mij, dat dit ook twee heel belangrijke, zo niet de belangrijkste, kenmerken zijn van de Here Jezus, waar al het andere uit voortkomt.

Liefde en trouw …

Liefde en trouw aan Zijn Vader, aan Zijn opdracht en aan ons mensen.
Niet enkel gebaseerd op gevoelens, maar ook op gehoorzaamheid en op het nakomen van beloften.
Trouw aan Zijn woord, uit liefde.

Liefde: ‘Ik heb jullie lief zoals de Vader Mij liefheeft.’ (Johannes 15:9)
Direct gaan mijn gedachten naar het moment dat Hij uit het water kwam met Zijn doop.
(zie een paar dagen geleden)
De hemel ging open, Gods Geest daalde als een duif op Jezus neer en God sprak: ‘Dit is Mijn geliefde  Zoon, de Man naar Mijn hart.’
Enerzijds de bevestiging en erkenning van wie Hij was en anderzijds de openlijke belijdenis van God hoeveel Hij van Zijn Zoon houdt.
En Jezus heeft ons lief met dezelfde liefde waarmee God Hem liefheeft.
Een liefde waardoor Hij tot het uiterste ging.
Een liefde die eindigde in de dood aan het vloekhout op Golgotha.

Een liefde die hand in hand ging met trouw aan Zijn Vader, aan Zijn opdracht, aan de beloften, eens door God gegeven.
Een liefde, die gehoorzaamheid plaatste boven gevoel.
‘Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede.’

Liefde en trouw, kenmerken die Hij zag bij Zijn Vader en die wij weer zien bij Hem.
Liefde en trouw: ‘En zie, Ik ben met u, al de dagen tot de voleinding der wereld.’

Zijn liefde en trouw
is meer dan woorden als:
‘Ik hou van jou!’
Zijn liefde en trouw zegt:
‘Ik gaf Mijn leven voor jou!

Zijn liefde en trouw zegt:
‘Ik ben bij je al de dagen
van je leven.
Zijn liefde en trouw
is met ons leven verweven.

Als Zijn woord zegt: 'Ik heb je lief zoals de Vader Mij liefheeft', en je gaat terug naar dit moment waarop God de Vader hiervan getuigd, en je proeft de diepe liefde die Hij heeft voor Zijn Zoon ...
Met die liefde houdt de Here Jezus van ons, van jou, van mij ...

Meer dan woorden ...

Je kunt zeggen: ‘Ik hou van jou’,
maar daden zeggen meer dan woorden;
wat je laat zien zegt duizend maal meer
dan alle ‘ik hou van jou ’s’
in de mooiste muziekakkoorden ...

Het was kort voor Pasen.
Jezus wist dat voor Hem het uur gekomen was om deze wereld te verlaten en naar de Vader te gaan.
Hij had zijn vrienden in de wereld lief, en Zijn liefde voor hen zou nu tot het uiterste gaan.
Johannes 13:1

‘Ik verzeker u,’ zei Jezus tegen hen, ‘de Zoon kan niets doen uit Zichzelf; Hij doet alleen wat Hij de Vader ziet doen.
Wat Hij doet, doet de Zoon ook.
Want de Vader heeft de Zoon lief en laat Hem alles zien wat Hij Zelf doet.
Johannes 5:19-20

Dit is Mijn geliefde Zoon

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER  is ...    (58)

En uit de hemel klonk een stem: ‘Dit is Mijn geliefde Zoon, de Man naar Mijn hart.’

Mattheüs 3:16,17



Het is zo mooi.
Als ik kijk naar waar ik gister over geschreven heb en dan naar de woorden van vandaag, dan vind ik dat toch zo bijzonder.
Jezus heeft Zijn positie, Zijn plaats in de hemel opgegeven om mens te worden.
De heerlijkheid die Hij bij Zijn Vader had, ruilde Hij in voor een leven als dienstknecht.
Maar dat Hij deed wat de wil van Zijn Vader was, blijkt wel uit dit bijzondere moment aan de oever van de Jordaan.

Johannes, de zoon van Zacharias en Elisabeth, was door God uitgekozen om aan iedereen te vertellen van de komst van de Here Jezus.
Zijn vader, Zacharias, sprak na zijn geboorte deze profetische woorden uit over zijn zoon: ‘En jij, mijn kind, zult worden genoemd: profeet van de Allerhoogste. Want jij zult voor de Heer uitgaan, jij zult voor Hem de weg banen, jij zult Zijn volk leren inzien dat zij gered zullen worden, door Gods vergeving van hun zonden.’ (Lucas 1:76,77)
Op de vraag ‘Wie zegt u zelf dat u bent?’ die later naar hem toekomt, antwoord hij in Johannes 2:23,26,27: ‘Ik ben een stem die roept in de woestijn: Maak recht de weg van de Heer.’ Ik doop met water, maar in jullie midden staat Hij die jullie niet kennen: Hij die na mij komt; ik ben het niet waard de riemen van Zijn sandalen los te maken.’
En bij deze Johannes komt Jezus om Zich ook te laten dopen in de Jordaan.

Johannes probeert eerst Jezus nog tegen te houden, maar Jezus geeft aan dat wat God wil gebeuren moet.
En Johannes doopt Hem.

Zodra Jezus echter gedoopt is en uit het water omhoog komt, gebeurt er iets zeer wonderlijks.
De hemel gaat open en de Geest van God daalt als een duif neer op Jezus.
Dan klinkt er een stem uit de hemel die zegt: ‘Dit is Mijn geliefde Zoon, de man naar Mijn hart, in wie Ik Mijn welbehagen heb!’

Voordat Jezus aan Zijn bediening hier op aarde begint, laat God weten dat Hij Zijn Zoon is.
God erkent ten overstaan van Johannes en al degenen die daar waren, dat deze Jezus Zijn Zoon is.
En niet alleen maar Zijn Zoon, maar Zijn geliefde Zoon.
Alsof God wil zeggen tegen iedereen die daar is en door Zijn woord, de Bijbel, tegen iedereen: Dit is Mijn Zoon, en Ik houd ontzettend veel van Hem.
Hij is Mij zo ontzettend dierbaar; Hij is de vreugde van Mijn hart.
Alles in Mij verheugd zich in en om Hem.
Ik wil dat jullie dat weten!

Ik wil dat jij het weet, Johannes.
Ik wil dat de mensen die daar waren het weten en Ik wil dat een ieder die Mijn woord hoort en leest, het weet!
Deze Jezus is Mijn geliefde Zoon, de man naar Mijn hart; in wie Ik mijn welbehagen heb!

O, welk een bevestiging ontvangt Jezus hier van Zijn Vader!
Welk een erkenning van wie Hij is en voor wat Hij moet gaan doen.
Welk een onderdompeling van liefde van de Vader naar Zijn Zoon.

Alsof ik dit tafereel
voor mijn ogen zie gebeuren;
de hemel open zie gaan,
de woorden hoor,
de erkenning
en bevestiging zie
en de liefde ervaar.

In diepe eerbied
en met heilig ontzag
buig ik opnieuw
mijn hoofd
en word me
van mijn groeiende liefde
voor Hem gewaar.

De glorie die Ik had bij U

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (57)

Hij had de gestalte van God,
maar heeft zich niet willen vastklampen
aan zijn gelijkheid met God.

Filippenzen 2:6

Jezus, het beeld van de onzichtbare God.
2 Korinthiërs 4:4, Kolossenzen 1:15

Jezus, de afstraling van Gods heerlijkheid en de afdruk van zijn wezen.
Hebreeën 1:3

Vader, neem Mij nu bij U  en verheerlijk Mij met de glorie die Ik had bij U, voor de wereld bestond.
Johannes 17:5


Als ik deze woorden lees, kan ik alleen maar stil worden.
Stil van diep ontzag.
Stil, omdat Hij alles afgelegd heeft voor mij, voor ons.
Stil van ontroering en diepe bewogenheid, omdat Hij zoveel van mij hield.

Jezus, die omgeven was met heerlijkheid en luister, met ontelbare engelen die Hem dienden, gaf dat allemaal op om naar deze zondige wereld te komen om voor ons te lijden en te sterven, zodat wij gered konden worden.
Hij gaf Zijn grootheid op, nam de gestalte aan van een dienstknecht, en werd mens als wij, leefde als ons.

‘De glorie die Ik had bij U.’
Pas als wij straks zelf bij Hem in de hemel zullen zijn, zullen we pas ten volle begrijpen wat Hij voor ons heeft op gegeven, doordat wij het met eigen ogen kunnen zien.
Maar in deze worden kunnen we iets proeven van de plaats die Hij had in de hemel bij de Vader.

We zijn onderweg naar Pasen.
En het is goed om stil te staan en ons opnieuw (of voor het eerst) heel bewust te worden van wat Hij voor ons heeft gedaan, heeft overgehad.
Hoe Hij Zich heeft vernederd omwille van ons.

O, hoe vaak willen wij niet vasthouden aan wie we zijn, aan onze posities, onze status.
Zouden wij het ooit op willen geven om een ander te redden?

God vroeg het van Jezus, en Jezus deed het.
Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.
Zijn hemels koninkrijk ruilde Hij in voor een stal.
Zijn heerlijkheid en luister, verruilde Hij voor een voerbak en de gedaante van een baby.
Zijn positie in de hemel gaf Hij op om die van een dienstknecht aan te nemen.
En dit allemaal voor ons …

Stil en met diep ontzag
ben ik vervuld
als ik deze woorden
tot mij door laat dringen.
Ik buig mijn hoofd
vol van ontroering
en bewogenheid,
en van diep berouw.

De stille woorden van mijn hart
vinden hun weg naar boven,
waar ik om vergeving vraag
dat Hij dit voor mij ‘moest’ doen.

Met mijn woordenloze gebed
dank ik Hem voor wat Hij
voor mij heeft opgegeven
en gedaan.

Stille vreugde maakt zich dan
van mij meester en diep van binnen
begint het eerst zachtjes,
maar dan steeds luider te zingen.

Tot mijn mond de stilte verbreekt
en ik Hem uit volle borst
de lof en eer toe zing
die Hem toekomt.

Heilig, heilig, heilig,
heilig bent U Heer!
Waardig, waardig, waardig,
om te ontvangen al
mijn lof, dank en eer.

Glorie, glorie, glorie
voor de allerhoogste Heer!
U wil ik loven,
U wil ik prijzen,
U wil ik aanbidden.
Nu, morgen,
ja, telkens weer.