Zaad van Hoop

'Zaai zaad van hoop en ervaar optimisme.

 Zaai zaad van twijfel en verwacht onzekerheid.'

 

Max Lucado

 

Het spreekwoord zegt het eigenlijk al: 'Hoop doet leven.'

Een mens heeft hoop nodig in zijn leven, het vooruitzicht op betere tijden, op mogelijkheden.

Zolang dat er is, kunnen we volhouden, hebben we de moed om verder te gaan.

Ik denk dat je wel kunt zeggen, dat, als hoop uit ons leven verdwijnt, dat dan ook het licht uit ons leven verdwijnt en alles donker wordt en somber.

 

Persoonlijk ben ik niet één van de meest optimistische mensen; van nature ben ik wat zwaarmoediger, maar wat is er veel veranderd nadat ik ben begonnen met mijn blogs.

Ik ben begonnen met schrijven om alles wat in mij leeft een plekje te geven, maar al gauw werd mijn schrijven een strohalm waar ik mij aan vast kon houden, wat mij moed gaf in de zware en verdrietige omstandigheden waar we in kwamen.

Gedachten, gebeden en gedichten die op 'papier' kwamen door wat ik las in de Bijbel of in boeken, zelfs zinnen uit tv programma's, werden voor mijzelf Zaden van Hoop; als ook muzieknummers, verhalen en schrijfsels van anderen die ik mocht plaatsen.

Het schrijven zorgde ervoor dat dat de Hoop in mij niet doofde.

Het hield mij gericht op Degene bij wie het Zaad van Hoop te vinden is; Degene die Het Licht is.

 

Soms, op momenten als ik het niet meer zag zitten, dwong ik mijzelf om teksten uit de Psalmen uit te schrijven.

Alleen al door het uitschrijven van het woord van God werd er hoop in mijn binnenste gezaaid.

En ik bemerkte dat het soms ook voor anderen Zaden van Hoop werden als ik het op mijn Blog plaatste.

Gods woord is voor mij Het Zaad van Hoop; mijn houvast in elke omstandigheid.

Het geeft vreugde en blijdschap, vrede en moed, ook in moeilijke en verdrietige omstandigheden.

Soms is het eerst (even) vechten, maar ik weet nu, welk een kracht Gods woord heeft, en wat het met je doet als je je daarop richt.

Nog kan ik als het ware voelen welk een verandering er in mij plaatsvond op het moment dat ik temidden van ... Zijn woorden uitschreef, waardoor wie Hij was, wat Hij deed, wat Hij kon doen, etc., de overhand kreeg en mijn gevoelens om de omstandigheden bedekte.
Twijfel en wanhoop werden verdreven en hoop nam hun plaats in.
Dat is wat Gods woord doet.
Gods woord is levend en krachtig!

 

Zaad van Hoop

is zaad van leven.

Zaad van twijfel

zal wanhoop geven.

 

Zaai het Zaad van Hoop,

het Woord van God,
diep in je hart.
Het zal je vreugde geven,

kracht en sterkte,
en helen elke smart.

Zaai het ook
in het leven van

een ander;

strooi Hoop maar

rijkelijk om je heen.

 

Laten we zo

tot steun zijn

voor elkander;

troost brengen

aan een ieder

die weent.

 

Zaad van Hoop

is zaad van Leven.
Laten we delen

en geven.

De adem voor mijn ziel

Weer eentje van mijn oude Blog ...
20-06-2012


Sinds vorige week heb ik weer eens de CD - 'Worship again'van M.W. Smith in mijn CD-speler van de auto gedaan.

Heerlijk meezingen bij elk stukje dat ik rij.
Deze CD heb ik al wel tig keer gedraaid; ik heb hem bijna grijs gedraaid, zou je kunnen zeggen.
Dus de nummers zijn me aardig bekend en toch ...

Maandagmorgen rij ik bij de vriendin vandaan waarmee ik samen de Bijbelstudie van Beth Moore doe.
We hadden een geweldige ochtend; zowel in het doorspreken van de afgelopen week, als ook de DVD die we samen hebben gekeken met een nieuwe studie.
Eigenlijk waren we allebei behoorlijk onder de indruk en emotioneel door de dingen die we gehoord hadden.
Het raakte ons beiden heel diep.

God wil zoveel geven en doen, maar vaak geven wij Hem te weinig ruimte door ons gebrek aan geloof en vertrouwen, of Zijn antwoord is niet wat we willen horen en van daaruit lijkt het alsof Hij niet spreekt of niets doet.

Onderweg naar huis zing ik mee met de CD.
Mijn hart is vol van alles dat ik gehoord heb.
Bij een nummer dat ik wat minder goed ken en waarvan ik de woorden ook eigenlijk niet zo goed kan (kon) verstaan (waardoor dit nummer eigenlijk nooit echt iets bijzonders voor me betekend heeft) is er één zin in het nummer die er ineens uitspringt.
Nog niet eerder was deze zin mij opgevallen en zo dus ook niet de diepte en de reikwijdte van die zin.

'Your love is breath to my soul'*
'Uw liefde is de adem voor mijn ziel'

Ineens krijgt het nummer een heel andere invulling.
Snel zet ik het bewuste nummer opnieuw aan en concentreer me nu meer op de tekst.
Zo vaak gedraaid en niet eerder gehoord (lees: door gedrongen) wat er werd gezongen.
En dit na de bijzondere ochtend die ik heb gehad, dompel ik mij onder in de muziek en de betekenis van deze woorden en ik adem de liefde van mijn hemelse Vader in en besef dat dat hetgeen is wat we vanmorgen hebben gedaan.
Zijn liefde ingeademd; leven voor onze ziel.

Het is niet zo heel ver naar huis, dus veel tijd heb ik niet en thuis wacht de orde van de dag weer op me, met alle drukte die daar bij hoort.
Maar deze zin zit vast in mijn geheugen en iedere keer als in in mijn auto zit zoek ik het nummer op en luister het opnieuw en opnieuw.

Eindelijk heb ik vandaag even de tijd en ruimte om te gaan zitten en alles eens goed op een rijtje te zetten, nog eens goed te kijken en te luisteren naar dit nummer wat in één klap zo'n diepe betekenis heeft gekregen.


Uw liefde is de adem voor mijn ziel,
als levend water dat mij doorstroomt.
Ik adem Uw liefde,
dat is alles wat telt.
Uw liefde is de adem voor mijn ziel,
als levend water dat mij verkwikt
en mijn kracht herstelt.

Uw liefde is de adem voor mijn ziel,
als een lied van hoop dat leven brengt;
Ik adem Uw liefde;
de aanraking van Uw hand.
Uw liefde is de adem van mijn ziel,
als levend water dat genezing brengt
en mijn wezen ontspant.

Uw liefde is de adem van mijn ziel,
het water dat stroomt vanuit Uw troon;
Ik adem uw liefde;
verkwikking, herstel, leven.
Uw liefde is de adem van mijn ziel,
ik adem Uw liefde,
ik weet mij met U verweven.
 

Zo dring het tot mij door dat je dingen kunt weten, en weten.
Dat het ene weten nog niet wil zeggen dat het dan ook landt of dat je jezelf iets eigen hebt gemaakt.
Want wat in je verstand zit moet soms ook nog afdalen in je hart.
Bewust worden van ...

Your love is breath to my soul.
Uw liefde is de adem voor mijn ziel.

Maak mij bewust van Uw liefde,
maak mij bewust hoeveel U van mij houdt.
Maak mij bewust,
zodat ik Uw liefde
als water
door mijn ziel voel stromen.
Dan kan ik verder
hoe moeilijk alles ook is.

Maak mij bewust van Uw liefde,
maak mij bewust hoeveel U om mij geeft.
Maak mij bewust,
zodat ik Uw liefde
als een warme omhelzing
in mijn binnenste voel branden.
Dan kan ik verder,
hoe zwaar het leven soms ook is.

Maak mij bewust van Uw liefde,
maak mij bewust hoezeer U mij bemint.
Maak mij bewust,
zodat ik Uw liefde,
stromend en brandend
in het diepst van mijn ziel,
aanneem en accepteer.
Dan kan ik verder,
wat het leven ook brengt.

Maak mij bewust van Uw liefde,
maak mij bewust hoeveel U van mij houdt.
Uw liefde is de adem voor mijn ziel,
waardoor ik kan leven.
Maak mij bewust,
en adem, adem, adem,
ja, adem Uw liefde in mijn ziel.
Dan kan ik verder,
want de adem van Uw liefde
is mijn kracht.

* Het nummer heet: 'I can hear Your voice'

Anderen liefhebben door jou te gebruiken

Laat Mij je ogen gebruiken om de noden van een ander te zien.
Laat Mij je oren gebruiken, om de hartenkreet van een eenzaam mens te horen.
En je tong, opdat Ik woorden van liefde en hoop mag spreken tot hen die terneergeslagen zijn.
Je hart wil Ik breken voor al die velen die Mijn liefde niet kennen.
Ik zou je handen willen gebruiken om de tranen te drogen bij hen die overmand zijn door het verdriet.
Om een schouderklopje te geven aan een ontmoedigd mens.
Om iemand overeind te helpen die ten val is gekomen op zijn weg.
En laat Mijn Woord je vervullen, zodat je overloopt met de warmte, de vreugde, de liefde en de hoop die daar in ligt besloten.
Want als Mijn Woord in je hart leeft en in je geest en gedachten woont, dan straal je die liefde uit en dan denken anderen: "Dat wil ik ook!"
Geef en het zal je gegeven worden.
En als je er op uit trekt om Mijn Woorden, Mijn liefde en Mijn Evangelie aan anderen door te geven, dan zal Ik Mijn liefde over je uitstorten.
Een genezer van harten, dat zul je dan zijn.

Jezus
                              
© www.actiefonline.nl
    Met toestemming overgenomen

 

Heer Jezus,
hier ben ik.

Open mijn ogen,

zodat ik de nood van een ander zal zien.
Open mijn oren,

zodat de hartenkreet van een eenzaam mens

niet langzaam wegsterft zonder dat ik hem hoor.
Laat mijn tong een instrument zijn van Uw vrede,

met woorden van liefde en hoop voor hen

die terneergeslagen zijn.
Maak mijn hart breekbaar voor hen

die U niet kennen.
Gebruik mijn handen om de tranen te drogen van hen

die overmand worden van verdriet.
Of om een schouderklopje te geven,

of om iemand overeind te helpen die gevallen is.
Vul mijn hart en mijn geest met Uw woord.
Laat het daar woning maken,

zodat ik zal overlopen van liefde, warmte, vreugde en hoop,

zodat anderen gaan hunkeren naar U.
Laat mij van U ontvangen, en geven ...
Dank u wel,
dat als ik er op uittrek om anderen te laten delen in Uw liefde,

Uw woorden, Uw evangelie,

U Uw liefde over mij uitstort.

Maak mij,
laat mij zijn,
een genezer van harten.

- Amen - 

 

Uw dochter,

Rita en ...?

                     

Alweer een week verder ...

De helft (een aantal zijn nog op vakantie of waren er niet) van de enveloppen voor het Secret Sister Program zijn getrokken, de beurs is geweest en vandaag is het opruimdag van alle spullen: ordenen, tellen, kijken wat er moet worden aangevuld ...
En gister?
Gister heb ik even overgeslagen.
Dat was een dag van de boel de boel laten en bijkomen van de dag ervoor; iedere vezel in mijn lichaam protesteerde bij het opstaan, dus gewoon een heerlijke dag bankhangen achter de rug.

Het was een lange dag maandag, maar ook een hele goede en gezellige dag.
Caroline en ik konden door de krappe ruimte (waar maar twee tafeltjes waren gepland stonden er nu ineens vier) maar moeilijk op gang komen, maar uiteindelijk stond ons tafeltje er toch weer mooi bij en zagen we samen uit om vooral ons nieuwe bemoedigingsboekje te presenteren aan de boekhandel. (en wat met enthousiasme is ontvangen)

Naast de grote jongens (zo noemen we de grote uitgevers als KOK Kampen, Jongbloed, Ark Media etc.) staan er ook verschillende kleine bedrijfjes zoals dat van ons.
En vooral met hen vind ik het altijd erg leuk en fijn om even bij te kletsen.
Maar ook bijzonder, want hoewel je elkaar nauwelijks ken, deel je één ding, je liefde voor Jezus uitdragen in de producten die je hebt; iets wat bij de grote jongens zo anders is, meer zakelijker.
Dan ben ik blij, en God zo dankbaar, dat Hij mogelijkheden en ruimte geeft/schept voor mensen zoals Caroline en mij, om onze gaven en talenten met anderen te kunnen delen.
De meewarige blikken van de 'grote jongens' hebben Caroline en mij nooit weerhouden om 'ons ding' gewoon te blijven doen en uit te blijven stappen met nieuwe producten.
Waarom niet?
Omdat wij boven alles geloven dat God ons bij elkaar heeft gebracht en daar een bedoeling mee had, namelijk anderen bemoedigen met onze gezamenlijke gaven en talenten.

Af en toe gingen mijn gedachten terug naar de eerste beurs, naar mijn angst om mensen aan te spreken en onze Bundel 'Wandelend in Zijn licht' onder de aandacht te brengen.
Hoe mooi ik onze Bundel ook vond, hoe blij ik er ook mee was, in mij werd een mega strijd gestreden om er te mogen zijn en te doen waartoe God bij heeft geroepen.
Maar het enthousiasme van de boekhandels en de spontane, liefdevolle begroetingen van medestandhouders doen mij deze dag regelmatig opnieuw beseffen hoeveel er inmiddels is veranderd en dat ik er toch echt mag zijn met mijn eigen gaven en talenten.
Dat ik, en wat ik mag doen, waardevol is; zowel voor God als voor mensen.
Steeds meer ga ik beseffen en ervaren dat anderen bemoedigen 'mijn ding' is; dat heeft mijn hart, daar ligt mijn hart.

Dan gaan als vanzelf nu ook mijn gedachten naar het Secret Sister Program, waar alles om bemoedigen draait.
34 vrouwen gaan binnenkort van start om voor elkaar te bidden, elkaar te bemoedigen met een kaartje, een geschenkje.
Door mijn organiserende en coördinerende taak, kan ik niet deelnemen aan het programma, maar ik ben wel degene die alle gebedspunten ken en daarin ligt voor mij genoeg te doen.
Mijn hart is vol verwachting in wat God gaat doen door alle gebeden en bemoedigingen heen.
In mijn hart is een grote bede om wonderen, om genezingen van geest, ziel en lichaam.
(maar van geest en ziel het meest)

HEER,
in Uw handen ...
Dank U wel,
voor wat U gaat doen.
Ik zie vol verwachting uit!

- Amen -

Weinig tijd en uitzien naar ...

Alweer een week geleden dat ik hier iets geplaatst heb.
Tja, ik ben ook nog nooit zo druk geweest als nu.
Alles valt ook een beetje samen; de organisatie voor de Kerstavond voor Vrouwen en alles wat ik daar voor moet doen/regelen, het Secret Sister Program dat per oktober begint, maar waarvoor zondag alles klaar moet zijn - de formulieren, de brieven, adressenlijsten etc., a.s. maandag de beurs, voor het eerst maar één dag en dan van 9.00 uur tot 21.00 uur, dus geen ruimte om de voorraad de week erop aan te vullen; daarnaast onze nieuwe bemoedigingsboekjes die nog ingepakt moesten worden, zowel voor de winkelier als voor het CBC , waar de winkelier ze kan bestellen.
En naast mijn huishouden moet natuurlijk wel mijn wekelijkse stukje voor op 'In rust met U' klaar zijn.
Al met al betekent dit voor hier dus op dit moment even weinig schrijfsels.

Ik mis het wel, ik mis het stukje rust dat van het schrijven uitgaat, maar ik weet ook dat hier weer ruimte voor komt.
Dit is gewoon even spits, maar wel allemaal geweldig om te doen.
Vooral naar wat het Secret sister Program gaat brengen, zie ik heel erg uit.
Vol verwachting klopt mijn hart als ik denk aan alle gebedspunten die er zijn en waar vrouwen regelmatig voor gaan bidden.
Ik zie zo uit naar wat God gaat doen in onze gemeente door de gebeden van de vrouwen heen!
Al met al zijn we met een groep van 34 vrouwen, wat betekent: 34 vrouwen die voor elkaar gaan bidden en elkaar gaan bemoedigen!
Aankomende zondag is het zover dat de vrouwen hun Secret Sister gaan ontvangen,oftewel, ze trekken de envelop met daarin het 'Alles-over-mij-formulier' van één van de 34  vrouwen die meedoen.
De afgelopen weken merkte ik dat men het ook wel heel spannend vindt.
En toch, hoe belangrijk is het niet om elkaar te bemoedigen met gebed, een kaartje, een kleinigheidje.
De Bijbel laat ons ook zien wat woorden betekenen, hoe belangrijk woorden van bemoeding zijn,

Woorden van een rechtvaardige zijn een bron van leven, …
De woorden van een rechtvaardige zijn voor velen als voedsel, …
Spr. 10:11a,21

Iemand is blij als hij de passende woorden vindt, het juiste woord op het juiste moment is een weldaad.
Spr. 15:23

Vriendelijke woorden zijn honing voor de ziel: ze zijn zoet en heilzaam.
Spr. 16:24

Verdriet drukt een mens terneer, een vriendelijk woord beurt hem op.
Spr. 12:25

Het goede woord op het juiste moment, is een gouden appel op een zilveren schaal.
Spr. 25:11
Wat geweldig is het dan om dit handen en voeten te mogen gaan geven.
In de wandelgangen hoorde ik regelmatig: dit is niet mijn ding, vastzitten aan iets, iedere dag of regelmatig bidden voor iemand die ik misschien niet of niet goed ken, bemoedigen met een kaartje, geschenkje ...
Toch zijn een aantal van hen de uitdaging aangegaan en uitgestapt in iets dat 'niet hun ding' is.
En het maakt mij zo blij, want de waarde ervan is zo groot, kan zo groot zijn.

We zijn vandaag de dag allemaal zo druk en de intrede van de computer en de mobiele telefoons met al hun mogelijkheden, drijft ons mensen nog verder uit elkaar door het onpersoonlijke ervan.
Een mailtje of smsje in plaats van een persoonlijk geschreven kaartje.
Een e-card met een bosje bloemen in plaats van even een bezoekje met een klein bloemetje of doosje bonbons.
Op zich niets mis mee, hoor, maar ...
Waar ik woon, groet men elkaar nog redelijk makkelijk.
Ik vind het ook leuk (al heb ik ook mijn ...dagen), als ik mijn hondje uitlaat en zo langs de weilanden loop, om mensen die ik tegenkom te groeten met een blij gezicht en een vriendelijke groet.
Ken ik hen?
Nee, echt niet, maar soms maakt het de dag van iemand net goed.
Dat zegt Gods woord toch!
Wat zou de wereld er anders uitzien, als we dat nu eens gewoon altijd zouden doen ...

Maar goed, mijn werk wacht - kaarten, brieven, huishouden ...
Snel aan het werk.

Een fijne dag allemaal en Gods zegen!

... with the love of the Lord

Er is liefde in het oog van de storm

Om mij heen zijn een aantal mensen in wiens leven het behoorlijk stormt momenteel.
Het weer (op dit moment) buiten komt aardig overeen met hoe zij zich voelen.
Een paar jaar terug las ik dit citaat: 'Er is liefde in het oog van de storm'.
Het komt uit het boekje: 'Schuilen bij God' van Holley Gerth' en het raakte en bemoedigde mij.
Het is mijn bede dat het voor hen (en misschien ook wel voor jou) tot bemoediging mag zijn.


In mijn (ons) leven hebben al heel wat stormen geraasd.
Ik heb het al heel wat keren uitgeschreeuwd: God, waar bent U, hoelang nog, houdt het dan nooit op.
En juist op momenten als ik denk er helemaal niet meer mee uit de voeten te kunnen, als ik het gevoel heb te verdrinken in het stijgende water, dan is alles ineens stil.
Dan lijkt het even alsof de wereld stilstaat.
De storm raast nog net zo voort.
De wind blaast en giert; de regen klettert er oplos, maar om mij heen is er even niets anders dan stilte.
Alsof ik mij bevind in een cocon; daarbuiten woedt en raast de storm, maar binnen mijn omheining is het stil.
Het oog van de storm.
En in dat oog van de storm kan ik even bijtanken, op krachten komen, voordat ik het gevecht met de storm weer aan moet gaan.
In dat oog is God met al Zijn liefde, met al Zijn kracht, klaar om mij te geven en te voorzien met alles wat ik nodig heb, om mij eraan te herinneren om toch heel dicht bij Hem te blijven, zodat we samen (verder) kunnen gaan.

De storm woedt,
regen en wind razen
om mij heen.
Ze bestoken mij,
dreigen mij omver te gooien,
ik strijd,
ik vecht,
ben ik dan alleen?

God, waar bent U,
waar is Uw ondersteunende hand?
Bijna ga ik ten onder,
zonder U houd ik geen stand?!

De regen overspoelt mij,
de wind drijft mij dan weer voor
en dan weer achteruit.
Het gaat maar voort,
er lijkt geen einde aan te komen,
ik strijd,
ik vecht,
mijn schreeuw klinkt luid.

God, mijn Vader,
waar, waar bent U dan?
Ik kan niet meer,
hoort dit alles bij Uw plan?

Dan ineens bevind ik mij in de stilte,
de storm raast onverminderd voort
buiten mij om.
Zoekend kijk ik rond,
verwachtend, hopend,
ik zwijg,
ik luister,
zachtjes klinkt een stem: ‘Kom.’

 

Vader, Vader God,
bent U daar?
Ik kijk omhoog en zie Uw hand;
mijn last lijkt minder zwaar.

Ik ga even rustig zitten
en koester mij in de liefde
van Zijn aanwezigheid.
Zijn Geest herstelt mijn kracht,
geef mij mijn weerbaarheid terug,
ik adem,
ik drink,
ik ben weer klaar voor de strijd.

Abba, mijn Vader,
de storm deed mijn ogen verblinden,
maar in het oog van de storm
deed U mij opnieuw Uw liefde vinden.

Dan is de stilte voorbij,
de wind en regen slaan opnieuw
ruw tegen mij aan.
Vooruit, achteruit,
opnieuw ben ik doorweekt,
ik strijd,
ik vecht,
vanuit mijn ooghoek
zie ik Hem naast mij gaan.

Vrouwenconferentie

Sinds een aantal jaar geniet ik van de jaarlijkse Vrouwenconferentie van 'His word stands 4 ever' in Doorn.

Eve heerlijk een paar dagen weg van alle beslommeringen thuis en bezig met het woord van God in het prachtige gebouw  'Het Brandpunt' van Stichting Het zoeklicht.

Een kleinschalige conferentie van ongeveer 45 vrouwen, incl. leiding.

Het heerlijke hiervan is, dat al ga je alleen, je toch makkelijk aansluiting vind en niet ondersneeuwt in de massa.

Er zijn nog enkele kamers vrij, dus bij deze doe ik graag een oproep aan alle vrouwen

 

Indien mogelijk:  Laat even de boel de boel, en kom!
Kom tot rust door bezig te zijn met Gods woord, door samen te aanbidden, te wandelen in de prachtige bossen van Doorn.

Even heerlijk creatief bezig zijn; uitdrukking geven wat in je leeft, wat je voelt in één van de creatieve workshops.

Om nog ook maar niet te spreken van het heerlijke eten dat hier wordt geserveerd.

 

Daar er nog enkele kamers vrij zijn, is de inschrijving verlengd tot 25 september.

 

Ik kan het je zeer aanbevelen en je bent dus van harte uitgenodigd en welkom!

 

Heb je nog vragen?

Schroom niet om ze mij te stellen.

Wie weet ontmoeten we elkaar in Doorn.

 

Ik help je!

Heer,
Uw woord klinkt:
'Wees niet bang,
Ik help je!'

Waar je ook doorheen gaat,
hoe moeilijk je wegen ook zijn,
hoe onzeker de tijden,
wees maar niet bang,
want Ik ben erbij!

Ik ga met je mee,
elke weg die je ga,
elke stap die je zet.

Kijk toch niet zo bang in het rond,
laat je toch geen angst aanjagen!
Is er iemand, is er iets,
dat groter of sterker is dan Ik?

Ik, de HEER, jouw God,
sta naast je.
Ik pak je hand
en houdt je vast.
Ik ben jouw God
en Ik beloofd je:
Ik ben bij je!
Ik maak je sterk!
Ik help je!
Ik ondersteun je
met Mijn liefdevolle, reddende hand!

Ik ben alles wat je nodig hebt!
Wees maar niet bang!

Naar: Jesaja 41:10,13

Kom terug!

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (91)

Ik vraag jullie, ontrouwe kinderen, terug te komen.
Jeremia 3:14a

(Jeremia 3)

‘Ik vraag jullie …’
Deze woorden raakten mij vanmorgen toen ik ze las.
God, die vraagt.
De andere vertalingen zeggen: ‘spreekt de Heere’, of ‘luidt het woord des Heren’, maar mij trof deze woorden zoals ze in de GNB staan.
‘Ik vraag jullie.’

Deze woorden spreekt God bij monde van Jeremia tot Zijn volk Israël en haar zuster Juda.
God vergelijk Zijn volk hier met een overspelige vrouw.
‘Heb je gezien,’ zegt Hij in vers 6, ‘hoe ontrouw Israël Mij geworden is? Ze heeft ontucht bedreven op elke hoge heuvel en onder iedere groenen boom.’
 ‘Met haar lichtzinnige overspel bezoedelde ze het hele land …’
‘… Maar jullie (Israël, Juda, de gehele mensheid) zijn Mij ontrouw geworden, als een vrouw aan haar man, …’

‘Ik vraag jullie. ontrouwe kinderen, terug te komen.
Ik ben niet wraakzuchtig.
Ik zal genade voor recht laten gelden, daar sta Ik voor in.
De enorme liefde van God voor Zijn volk die in deze woorden doorklinkt, raakt me diep.
‘Ik vraag jullie terug te komen!’
Wie zou dat doen?

Aan de kant gezet.
In geruild voor een ander.
Afgewezen.
Onverschilligheid.
Afgedankt.
Vergeten.

‘Ik vraag jullie terug te komen.
Ik vraag jullie terug te komen, allen, die zijn afgedwaald, die Mij aan de kant hebben gezet, die Mij niet nodig denken te hebben.
Ik vraag jullie terug te komen, allen, die weggelopen zijn, Mij de rug hebben toegekeerd, Mij hebben afgewezen.
Ik vraag jullie terug te komen, allen, die tegen Mij in opstand zijn gekomen, Mij niet willen kennen.
Ik vraag jullie terug te komen …’

Nog steeds klinkt Gods roep.
Ook in deze tijd zegt Hij het nog steeds: ‘Kom terug!’
Nog steeds is er genade.
Nog steeds is er vergeving.
Nog steeds staat Hij klaar om te overladen met Zijn liefde.

Als ik om me heen kijk, de nieuwsberichten hoor of lees; of als ik ook naar mijzelf kijk, naar mijn eigen falen en gebreken, mijn zonden, dan word ik heel klein en stil om zoveel liefde.
Al wat wij hoeven te doen is onze schuld te bekennen en ons af te keren van onze verkeerde wegen, en Hij zal ons opnieuw in genade aannemen.
Hij verlangt er zo naar!
Hoor hoe immers Zijn liefde, Zijn verlangen naar Zijn volk, naar Juda, naar ons, doorklinkt in deze woorden: ‘Ik vraag je: Kom terug!’

Ook vandaag klinkt Zijn vraag: ‘Kom terug! Ik vraag je, kom terug!’
Nog steeds klinkt Zijn liefde, Zijn verlangen, naar deze verloren wereld, naar jou!
Nog steeds zijn Zijn armen uitgestrekt om hen die tot inkeer komen in Zijn armen te nemen.
Zijn liefde en verlangen is niet meer alleen voor Zijn volk, maar een ieder mag, dankzij het volbrachte werk van de Here Jezus op Golgotha, delen in deze liefde van God.

Hoe indrukwekkend groot is Zijn liefde …

 

Amazing Grace



Blijf klimmen!

De dag ‘Women to Womendag’ van Open Doors is inmiddels alweer even geleden; ruim twee maanden om precies te zijn, maar net kreeg ik het notitieblokje in handen dat ik die dag had gebruikt.
Ik bladerde het nog wat door en kwam bij de laatste zin die ik had opgeschreven van de toespraak van Makruhi (niet haar echte naam) over de vrouwen in Irak.
Een zin, die mij diep raakte en bemoedigde; en nog steeds.

‘Blijf klimmen, want de top kan weleens dichterbij zijn dan je denkt’

In haar toespraak vergeleek ze geloven met het beklimmen van een berg.
Ik weet niet meer wat ze er allemaal precies over heeft gezegd, maar uit mijn aantekeningen komt wel de vraag naar voren: blijven klimmen of opgeven?
Aan ons de keuze.

Ik herlees de punten die ik opgeschreven heb over wat ik kan leren van de vrouwen uit Irak.
* Niet vasthouden aan het materiële.
* Niet terugkijken naar wat is geweest.
* Zien op hoe God heeft geholpen in het verleden.
* Vol moed naar de toekomst kijken.
* God verlaat nooit.
* Uitdagingen en moeilijkheden helpen je je gaven en talenten ontdekken en ontwikkelen, zodat je moeilijkheden kunt doorstaan.

Ik weet niet of ik alle punten heb kunnen noteren toen, maar deze punten zijn al heel wat.
Als ik de berg in gedachten neem bij deze punten, dan zie ik hoe vasthouden aan het materiële, betekent dat je niet verder kunt klimmen.
Je hebt immers je handen vol.
Ook terugkijken naar wat is geweest, helpt ons niet verder; het ontneemt ons eerder de moed om verder te gaan.
Zien op hoe God ons eerder heeft geholpen, is als een uitgestoken hand op de berg.
Kom maar, Ik hielp je toen, en doe het nu nog steeds.
Het geeft hoop en moed voor de toekomst.
God verlaat ons immers nooit!
Met het omhoog kijken kunnen we verder klimmen.
Allerlei obstakels zullen we op de berg tegenkomen, maar met Zijn hulp kunnen en zullen we ze overwinnen, en daarin versteld staan van Hem, maar ook van onszelf.
We zullen soms dingen kunnen of doen, die we nooit van onszelf hadden verwacht.

Ook gaf ze drie redenen om door te gaan met klimmen en niet op te geven.
* Denk aan de prijs; zie op de prijs!
De prijs die ons wacht is een eeuwig leven met Christus.
* Er zijn pleisterplaatsen, hulpposten onderweg naar boven.
Ook in onze geestelijk klim zijn deze er; vele gelovigen zijn ons immers voorgegaan.
* We kunnen anderen helpen in onze klim naar boven.
De helpende hand zijn voor zowel de mensen in Irak en alle andere vervolgde landen, door gebed, een kaartje …, als voor mensen dichtbij.
‘Een zin van bemoediging kan je hele leven veranderen.’ (Makruhi)
* Blijf klimmen, want de top kan weleens dichterbij zijn dan je denkt.
Soms is de top van een berg niet eerder zichtbaar dan wanneer je het laatste stukje heb gehad.
Opeens ben je er.

‘Blijf klimmen, want de top kan weleens dichterbij zijn dan je denkt.’
Houd vol, als je leven vol moeilijkheden is en tegenslagen.
Zie Zijn uitgestoken hand die jou wilt helpen.
Hij is als het touw en de zekeringen in de berg, waardoor je niet te pletter valt.
Houd moed, als alles om je heen donker en onzeker is.
Jezus is het licht der wereld, een licht door niets en niemand ooit te doven en Hij schijnt in jouw duisternis met Zijn liefde en kracht.
Bij Hem kun je uitrusten en op krachten komen.
Geef niet op, als stormen je (bijna) tot wanhoop drijven; zie op Hem, Hij is je in alles voorgegaan en wacht op jou om je de prijs te geven.
De kroon des Levens.

 

‘Blijf klimmen, want de top kan weleens dichterbij zijn dan je denkt’

Strijd en overwinning

Toen ik gister 2 Kronieken 20 noemde (en dan om precies te zijn 2 Kronieken 20:1-23), wil ik het daar niet alleen bij laten.
Ik dacht dat ik er al over geschreven had, maar ik kon niets terugvinden, totdat ik even in mijn mappen ging kijken en ja, daar kwam ik wat tegen.
Op mijn oude site* bleek ik er een keer over geschreven te hebben na aanleiding van een toespraak die we op een vrouwenochtend hebben gehoord.
Ik wil het graag ook hier delen; de lessen die erin liggen zijn te waardevol om te laten liggen.
En het past eigenlijk ook heel goed in de serie:

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ... (90)

U bent onze God. Straf hen af, want wij zijn niet opgewassen tegen deze oprukkende legermacht.
We weten niet wat we moeten doen, maar onze hoop is gevestigd op u.

2 Kronieken 20:12

De eerste verzen laten de problemen zien.
In Josafat’s  geval een groot leger dat oprukte naar zijn land om oorlog te voeren.
Josafat schrikt verschrikkelijk, maar hij wend zich tot God om hulp.

De bijzondere les van vanmorgen lag (en ligt) in het gebed van Josafat.
(Ik moet bekennen, dat ik dit zelf zo niet had ingezien, maar ik dank God voor mensen die ons onze ogen helpen openen om Gods woord te leren verstaan, want als ik het zelf had gelezen, en dat heb ik vast wel vaker gedaan, toch heb ik niet gezien welke les er in besloten ligt)
Josafat gaat bidden, maar hij begint niet met zijn nood bij God neer te leggen, met klagen, met zijn angst uit te spreken.
Nee, Josafat begint zijn gebed met het uitspreken van wie God is en wat Hij gedaan heeft in het verleden!
Hij richt zijn hart eerst op God en niet op de problemen!
Door zijn hart eerst op God te richten, krijgen de problemen niet de eerste plaats toebedeeld, maar de grootheid van God.
Vervolgens legt hij al zijn nood bij God neer en geeft aan dat alleen God kan helpen.
Wanhoop klinkt er door in zijn gebed als hij aangeeft dat ze zelf niet tegen deze overmacht zijn opgewassen, maar ook klinkt er geloof in door, dat God het wel kan doen.
‘Wij weten niet wat wij moeten doen, maar onze hoop is op U.’
Er klinkt verwachting in door.
Hij verwacht wat van God.

Ik weet niet hoe het bij een ander is, maar ik weet wel, dat, als ik problemen heb, of er gebeuren allerlei vervelende, nare dingen of wat dan ook, dat ik dan vergeet te kijken naar wie God is en wat Hij allemaal al niet voor mij heeft gedaan.
Ik denk daar eigenlijk niet eens aan, nee, ik begin dan gelijk met het uitstorten van met nood, mijn problemen, mijn … wat mij ook bij God brengt.
En ik realiseerde me, dat mijn gebed dan vaak één grote klaagzang is, één grote wanhoopskreet zonder nog te beseffen wie God eigenlijk werkelijk is.
Ja, natuurlijk, ik kom wel aan het eind met: U heeft mij toch al eerder geholpen, wilt U het opnieuw doen, U bent toch God etc., maar mijn problemen krijgen de eerste plaats en de grootheid van God de tweede plaats.
Hierdoor zijn mijn problemen groter dan God in plaats van andersom.
Maar daardoor wordt mijn verwachting van God ook minder groot, want de problemen overheersen.
Maar God is altijd groter dan welk probleem ook.
Dat is een feit!
Eigenlijk was de boodschap zo logisch.
Eigenlijk wist ik het wel.
En toch …

Vervolgens spreekt God door Zijn Geest tot een Leviet en geeft hen antwoord.
En wat voor antwoord.
Ze zouden zelf niets hoeven te doen, God zou het voor hen doen.
God zou voor hen de strijd strijden.
Ze moesten oprukken, oog in oog komen te staan met de vijand, maar ze hoefden niet ten strijde te trekken.
De strijd zou door God gestreden worden.
God zegt hen, dat ze niet bang hoefden te zijn, want Hij staat aan hun kant.
Josafat’s antwoord hierop is in alle nederigheid Gods Almacht erkennen en hij werpt zich ter aarde om God te aanbidden en Hem te prijzen en groot te maken.
De volgende dag doet Josafat wat God hem gezegd had te doen.

In mijn ogen eigenlijk nog meer.
Want naast dat hij oprukt met zijn leger, spreekt hij zijn vertrouwen in God uit naar zijn volk en hij stelt voor in het leger mannen in feestgewaden op om muziek te maken voor de Heer en Hem te loven en te prijzen.
Josafat vierde eigenlijk al de overwinning nog voor die er was.
Hij geloofde, vertrouwde God volledig op Zijn woord.
Hij kende God en hij wist dat God te vertrouwen was en van daaruit handelde hij.
De overwinning kwam, zonder dat ook maar één van hen iets hoefde te doen.
Fysiek, althans.
Want er werd wel iets anders van hen verwacht.
Het eerste wat hij moest doen, was geloven dat God door iemand anders heen Zijn boodschap gaf en erop vertrouwen dat God zou doen wat er gezegd werd.
Vervolgens moesten ze ook gehoorzamen en doen wat God gezegd had door die persoon heen.
Aansluitend getuigde Josafat van zijn geloof en vertrouwen in God door Hem te loven en te prijzen en God groot te maken en de overwinning kwam.

Hiermee laat Gods woord ons ook zien, dat we wel open moeten staan voor woorden die God spreekt door andere mensen heen en niet zo maar naast ons neerleggen.
Ook vandaag de dag spreekt God door mensen heen.
Nee, we moeten niet alles klakkeloos aannemen, maar ook niet zomaar zonder meer afwijzen.
God heeft ons Zijn woord gegeven om te toetsen.
Daarnaast is gehoorzaam zijn een belangrijk aspect.
Als God zegt dat Hij voor ons strijd, en dat zegt Hij ook tegen ons door Zijn woord, dan moeten wij net zoals Josafat doen wat God zegt.
Maar wat is dat moeilijk.
Regelmatig realiseer ik mij achteraf, dat ik als een opstandig kind het weer zelf heb willen doen en het enige wat ik ermee bereik is, dat ik God voor de voeten loopt en Hij niet kan doen wat Hij wilde doen of wil doen.
En waar blijft mijn lofprijs en aanbidding voor dat het einde van de strijd in zicht is?
Durf ik, kan ik Hem danken, loven en prijzen terwijl de strijd nog gestreden moet worden, het einde er nog niet is?
Ja, Jezus heeft de Overwinning behaald, maar leef ik daar ook naar, daar uit?
Tot mijn grote schaamte en verdriet moet ik bekennen dat ik dat vaak vergeet en dat God zelf, of een ander mij daar soms eerst weer op moet wijzen.

Vanmorgen kwam in de studie niet naar voren dat niet iedere strijd op deze zegevierende manier ten einde komt.
Dit Bijbelgedeelte geeft dat ook niet weer.
Zo bidden, zo geloven, vertrouwen, zijn geen garanties dat iedere strijd die we strijden moeten, zo zegevierend ten einde komt.
Toch geloof ik wel, dat als wij staande blijven in ons geloof en in ons vertrouwen in Hem, dat, al lijkt voor de wereld de strijd niet gewonnen, wij toch de strijd gewonnen hebben;
simpelweg om dat Jezus de Overwinning reeds heeft behaald!
Maar ik geloof ook, dat, ik tenminste wel, veel meer nog moet leren staan op wie God is, van daaruit leven, bidden, handelen.
Dat ik nog veel meer moet leren om ten alle tijden eerst God de plaats te geven die Hem toekomt en vervolgens pas met mijn noden bij God te komen, zodat ik krachtiger wordt, sterker wordt omdat ik meer en meer ga beseffen hoe groot God is en hoe afhankelijk ik van Hem ben.
Waardoor Hij meer en meer de ruimte krijgt om in mij en door mij te werken.

Vader God, ik dank U met heel mijn hart voor Uw woord, maar ook voor Uw geduld met mij.
Ik dank U, dat U zoveel tijd en ruimte neemt om mij te onderwijzen en U van mij houdt.
Leg zo al deze woorden in mijn hart en laat ze wortel schieten in mijn hart, opdat mijn geloof in U en mijn liefde voor U alleen groter wordt.
Ik prijs Uw grote naam.
Halleluja.
In Jezus ‘Naam.

- Amen -

* DD. - 1-02-2010 - www.intoyourhands.punt.nl

Door de dood heen ...

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (89)

De laatste week dringen de woorden uit Nehemia zich weer behoorlijk op.
Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is.
Bedenk!
Zo ook vanmorgen.
Ik was al vroeg wakker en kon niet meer in slaap komen, dus ben ik maar naar beneden gegaan en pakte mijn Bijbel.

Door een kaart die als een soort liniaal in mijn Bijbel ligt, slaat mijn Bijbel automatisch open bij 2 Kronieken 20.
En prachtig hoofdstuk, waar ik al veel door heb geleerd, maar toch bladerde mijn hand wat heen en weer en bleef liggen rusten bij 2 Koningen 13:14-21.
Het gaat over de dood van de profeet Elisa.
Samen met Elia is hij één van de profeten die behoorlijke indruk op mij maken.
Bepaalde gebeurtenissen uit hun levens zal ik nooit vergeten.
En met het lezen van dit stukje over zijn dood, hoor ik tegelijk in mijn achterhoofd nog de woorden die hij tegen Elia sprak bij zijn heengaan: ‘Geef mij een dubbel portie van uw geest.’  (2 Kon. 2:9)

Ik lees over het bezoek van koning Joas aan de doodziek Elisa.
Over zijn aanraken van de handen van de koning terwijl de koning een boog vasthoudt.
Het wegschieten van de pijl en het slaan op de grond met de pijlen en Elisa’s boosheid, omdat de koning na drie keer slaan al ophoudt.
Een verhaal over Gods grootheid op zich, en toch is het de laatste zin van het laatste vers van dit stukje dat mij vanmorgen zo raakt en stilzet bij de grootheid van God.

‘En het gebeurde, toen men een man aan het begraven was, dat zij, zie, een bende zagen. Daarom wierpen zij de man in het graf van Elisa.
Toen de man daarin terechtkwam en met de beenderen van Elisa in aanraking kwam, werd hij weer levend en rees overeind op zijn voeten.’

Meer dan ooit realiseer ik me dat het niet zozeer iets zegt over Elisa maar alles over God.
Er zijn geen grenzen aan Zijn macht!
Door de dood heen maakt Hij levend!

Bewijs: door God gezonden.
Zichtbaar: de grootheid van God.
Hoe indrukwekkend!

En dat besef raakt me deze morgen.
Elisa is dood en begraven en nog werkt God door hem heen!
Nog wordt een andere dode levend als hij in aanraking komt met de beenderen van Elisa.
Duidelijker kan niet: leven en dood zijn in Gods hand!

Met dat ik de woorden ‘door de dood heen maakt Hij levend’ schrijf, komt er één Naam in mijn gedachten: Jezus!
Zijn dood bracht ons leven.
De dood heeft niet het laatste woord; de dood is overwonnen door Jezus Christus, Gods Zoon!

… werd hij weer levend en rees overeind op zijn voeten …
… Met Hem begraven en weer opgestaan …
God laat zien wie Hij is door de dood van Elisa heen.
God laat nog meer zien wie Hij is door de dood van Jezus heen.
Steeds opnieuw laat God zien wie Hij is.
De vraag is: zien wij?

 

HEER, hoe groot en indrukwekkend zijn  Uw daden!
Hoe onvoorstelbaar groot is Uw kracht!
Hoe weergaloos zijn Uw wonderen!
Hoe onovertroffen is Uw macht!

Hoe buitengewoon is Uw grootheid!
Hoe majestueus is Uw heerlijkheid!
Hoe ontzagwekkend is Uw majesteit!
Hoe onvergetelijk Uw liefde en bewogenheid!

- Amen -

Zingen over Gods kracht en liefde

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (88)

Maar ik zal zingen over Uw kracht,
juichen over Uw liefde, mijn God,
vanaf de vroege morgen.
Want U bent een burcht voor mij,
een toevlucht in nood.
Ik zal zingen voor U,
want U geeft mij kracht.
God, U bent mijn burcht,
de God die van mij houdt.

Psalm 59:17,18

U hoort, Heer!
Ik reken op Uw kracht!
Heer, U bent ons schild!

Maar ik zal zingen over Uw kracht, juichen over Uw liefde!
Vanaf de vroege morgen, want …
Ik zal zingen …

David had alle reden om bang te zijn, Saul had immers bevolen om zijn huis te omsingelen en hem te doden.
Je kunt dus wel zeggen dat hij behoorlijk in het nauw zat.
En Hij doet het enige dat hij kan doen, Gods aangezicht zoeken en zijn hart uitstorten bij God.
Hij houdt God het gehele plaatje voor van de situatie waarin hij zit en hij schroomt niet om al zijn gedachten  en gevoelens voor God bloot te leggen.
Ik kan hem bijna horen kreunen van ellende, of de boosheid en machteloosheid proeven van het onrecht.
En toch …

En toch klinkt middenin zijn betoog zijn vertrouwen op wie God is.
En toch kiest hij ervoor om zijn betoog te eindigen met een loflied waarin hij Gods grootheid, Gods trouw en liefde wil bezingen, ja, er zelfs over juicht!
Ondanks de omstandigheden waarin David verkeer, kiest hij ervoor om te midden van zijn hachelijke omstandigheden te zien op wie God is.
Gods grootheid, Gods liefde en trouw, Zijn bescherming houdt hij voor ogen!

U geeft mij kracht!
U bent mijn burcht!
U bent de God die van mij houdt!

‘Ik zal zingen, ook al wordt ik omringd door vijanden die mij naar het leven staan.
Ik zal juichen, ook al blijven ze terugkomen om mij te zoeken om te doden.
Ik zal zingen, vanaf de vroege morgen, want U bent …’

Want U bent!

O, welk een grote les ligt hierin voor ons.
Blijven wij zien op onze omstandigheden of kiezen we er net als David voor om te zien op wie God is?

Het jaar is al iets meer dan half om en door allerlei omstandigheden ben ik niet verder gekomen met het schrijven over hoe groot en indrukwekkend God is.
Natuurlijk ging het nog wel door mijn gedachten, maar er over schijven was al weer even geleden.
Toch merk ik nog steeds dat daarin  mijn kracht en sterkte ligt; bij het steeds opnieuw, iedere dag en in elke omstandigheid bedenken hoe groot en indrukwekkend God is.

Met deze woorden van David besef ik weer opnieuw  hoe zien op de omstandigheden  onze blik van God afhoudt en ons krachtelozer en kwetsbaarder maakt, terwijl als we zien op wie Hij is, op wat Hij allemaal gedaan heeft en wat Hij beloofd heeft om nog te zullen doen, ons boven onze omstandigheden plaatst en God regeert in plaats van de omstandigheden.
Dan kunnen de omstandigheden nog hetzelfde zijn, alleen wij staan er heel anders in.
En als onze lofprijs en aanbidding dan klinkt, net als van David, zal de hemel in beweging worden gebracht, daarvan ben ik overtuigd.

 

En zo wil ik met David zingen over Uw kracht, o God,
met David juichen over Uw liefde.

Ja, vanaf de vroege morgen,
want U bent mijn burcht,
mijn toevlucht in nood!

Voor U zal ik zingen,
want U geeft mij kracht.
U bent mijn burcht,
U houdt van mij!

Halleluja!

 

- Amen -

 

Een instrument van Uw vrede

  >>  Women of Faith - Instruments of Peace



Heer, maak mij een instrument van Uw vrede.
                        
Laat mij liefde brengen waar haat heerst.
Laat mij vergeven wie mij beledigde.
Laat mij verzoenen wie in onmin leven.
Laat mij geloof brengen aan wie twijfelt.
Laat mij waarheid brengen aan wie dwaalt.
Laat mij hoop brengen aan wie wanhoopt.
Laat mij licht brengen aan wie in duisternis is.
Laat mij vreugde brengen aan wie bedroefd zijn.

Laat mij niet zoeken getroost te worden, maar te troosten.
Niet begrepen te worden, maar te begrijpen.
Bemind te worden, maar te beminnen.

Want het is toch door te geven, dat men ontvangt,
door te verliezen, dat men vindt,
door te vergeven, dat men vergiffenis ervaart,
door te sterven, dat men verrijst tot het eeuwige leven.

- Amen -

©Franciscus van Assisi
   (1181-1226)

Kom maar bij Mij!

Afgelopen zaterdag had ik een  moeilijke dag.
Ons leven is de laatste jaren niet bepaald makkelijk; ons geloof en vertrouwen in onze hemelse Vader wordt behoorlijk getest.
Echter een telefoontje zaterdagmorgen sloeg mij behoorlijk uit het lood.
Wat kunnen woorden kwetsen; wat kunnen woorden je onderuit halen en je minderwaardig doen voelen.
Ook al zijn ze zo niet bedoel; zijn ze uitgesproken zonder eigenlijk iets verkeerds te bedoelen, gewoon ondoordacht uitgesproken, toch kunnen ze binnenkomen en  flink huishouden.
Een paar uur lang kon ik dan ook niets anders dan alleen maar huilen, huilen en nog eens huilen, zo diep ging de pijn.
Als ik dan op zoek ga naar troost, een lieve vriendin mijn verhaal mail en vraag om gebed voor mij, kom ik bij een gedicht dat ik ooit eens heb geschreven en het zijn deze woorden, naast de gebeden, die mij troosten en weer opbeuren.
Misschien een beetje vreemd om getroost worden door je de woorden van een door jezelf geschreven gedicht, maar zo werkt God soms ook.

Misschien ben jij ook wel verdrietig, of is er in jouw hart een diepe pijn; ben je moe van het huilen of van wat je is, of wordt aangedaan, dan hoop ik dat ook jij getroost en bemoedigd wordt door dit gedicht.

Mijn geliefde dochter,
wordt maar stil
en kom tot rust;
kom tot rust
dicht aan Mijn hart.
Wees maar niet bang;
wat er ook gebeurt,
waar je ook bent,
waar je ook doorheen gaat,
Ik ben erbij,
je bent niet alleen.

Wordt maar stil
en kom tot rust bij Mij.
Zoals een kind
tot rust komt bij zijn moeder,
zo mag jij tot rust komen
bij Mij.
Leg alles wat je bezighoudt,
alles waarover je je zorgen maakt
maar in Mijn handen
en vertrouw Mij.
Ik ga met jou
door elke situatie heen.

Wordt maar stil
en kom tot rust;
kom tot rust
dicht aan Mijn hart.
Rust uit
en ontvang nieuwe kracht.
Laat Mij je geest vernieuwen
en je sterk maken.
Immers,
wie moe is beur Ik op;
wie geen kracht meer heeft
maak Ik sterk.

Kom maar
en rust,
rust maar uit
dicht aan Mijn hart.
Ik laat je geen moment alleen.

Bijzondere bewogenheid

God heeft een bijzondere bewogenheid voor de verschopten.
Hij sluit in Zijn armen wie door de wereld is buitengesloten.
God raapt op wie door de wereld is afgeschreven.

Max Lucado
Uit: Zijn Naam is Jezus

Toen ik deze paar zinnetjes las, ervoer ik de enorme liefde die God voor mij heeft.
Ik ervoer Zijn bewogenheid, ik voelde Zijn armen om mij heen en het was alsof ik opnieuw beleefde hoe Hij mij opraapte en ik voel opnieuw hoe Zijn handen over mijn leven gaan, aanrakend elke verwonding, elke pijn, elke nood, elke ...

En dit wil ik graag delen met iedereen.
Voel jij je zo?
Een verschoppeling, buitengesloten, afgeschreven?
Mag ik je dan deze woorden doorgeven.
God HOUDT van je!
Hij heeft een grote bewogenheid juist voor jou!
Hij wil je oprapen en je in Zijn armen sluiten!
Hij wil je aanraken, vergeven en genezen.

Jezus kwam voor jou, voor mij.
Hij kwam en schaamde Zich niet om met tollenaars en zondaars te eten.
Hij kwam niet om rechtvaardige mensen tot een nieuw leven te roepen.
Hij kwam voor mensen zoals jij en ik, beschadigd, verwond, ziek, zondig en onrein.
(Lucas 5:27-32)
Hij kwam, hoorde, luisterde, antwoordde.

Lees je even met me mee?
Gewoon, zomaar een paar voorbeelden.

Een man die melaats was, kwam naar Hem toe, viel op zijn knieën voor Jezus neer en zei: 'Heer, als U wilt, kunt U mij rein maken?'
Jezus stak Zijn hand uit raakte hem aan en zei: 'Ik wil het, word rein.'
Op het zelfde ogenblik was de man van zijn melaatsheid af en was hij rein.
Hij mocht het aan niemand vertellen, maar moest zich wel als getuigenis aan de priester gaan laten zien en het offer brengen dat Mozes had voorgeschreven.
(Mattheüs 8:2-4)

Een vrouw, die al twaalf jaar aan bloedingen leed, kwam vlak bij Jezus en raakte de kwast van Zijn kleed aan, want dacht zij, als ik Hem maar aanraak zal ik beter zijn en met het aanraken van Zijn kleed hield de bloeding op en was zij genezen.
Jezus voelde hoe er kracht van Hem was uitgegaan en sprak de vrouw aan.
Zij vertelde Hem haar verhaal en Hij zei: 'Uw geloof heeft u gered, Mijn kind. Ga in vrede; u bent van uw kwaal genezen.'
(Marcus 5:25-34)

Een blinde man, Bartimeüs genaamd, zat langs de weg te bedelen.
Toen hij hoorde dat Jezus voorbij kwam begon hij te roepen: 'Jezus, Zoon van David, heb medelijden met mij!'
Hoe meer de mensen hem vertelden dat hij zijn mond moest houden, hoe harder hij ging roepen.
En Jezus bleef staan en zei: 'Roep hem hier. Wat kan Ik voor je doen? Wat wil je?'
'Weer zien, Rabbi!' antwoordde hij.
'Ga maar,'zei Jezus, 'uw geloof heeft u gered.'
Meteen kon Hij weer zien en hij volgde Jezus op zijn weg.
(Marcus 10:46-52)

Een vrouw, die op overspel was betrapt, werd door de schriftgeleerden en Farizeeën bij Jezus gebracht.
Hun bedoeling was om Jezus in de val te laten loten, want de wet van Mozes schreef voor dat deze vrouwen gestenigd moesten worden; zo zouden ze een mogelijk hebben om Hem te beschuldigen.
Terwijl Jezus zwijgend op de grond schreef bleven zij doorvragen totdat Hij Zich oprichtte en zei: 'Wie van u zonder zonde is, mag de eerste steen gooien.'
Opnieuw boog Hij Zich voorover en schreef verder.
Toen Hij wat later opkeek zag Hij niemand meer, al haar beschuldenaars waren weggegaan, alleen Jezus en de vrouw waren achtergebleven en Hij vroeg: 'Waar zijn ze gebleven? Heeft niemand u veroordeeld?'
'Niemand, Heer,' antwoordde zij.
'Ga, maar zondig voortaan niet meer.'
(Johannes 8:1-11)

Melaats.
Bloedvloeiend.
Blind.
Overspel.
Zomaar even een paar voorbeelden uit de Bijbel van mensen die door de wereld worden buitengesloten.
Verschoppelingen, afgeschreven.
Onrein verklaard, de mond gesnoerd.
Voor hen geen arm om de schouder, geen vriendelijk woord.
Geen liefde, geen kinderen, geen ...
Veroordeeld door de mensen, geen barmhartigheid, geen genade.

En Jezus?
Hij loopt niet door, Hij stopt en praat met hen.
Hij steekt Zijn hand uit en raakt aan.
Niemand stuurt Hij weg.
Hij neemt de tijd, heeft medelijden, is bewogen.
Hij reikt een ieder de hand en helpt hen overeind.
Hij vergeeft en geneest.
Hij oordeelt niet; zondig niet meer, is Zijn opdracht.
Jezus stuurt niemand weg die bij Hem komt.
Hij heeft juist een bewogen hart voor hen die door de wereld worden uitgespuugd.
Hij wil juist de levens die kapot en beschadigd zijn in Zijn handen nemen, aanraken, vergeven, genezen.
Geen zonde is te groot, geen ziekte te ernstig.
Jezus kijkt niet naar uiterlijk, naar geld, naar status, naar macht.
Nee, bij Hem mag je komen zoals je bent.

Mijn gedachten gaan naar het laatste vers van het gedicht dat ik heb geschreven bij het schilderij 'Waardevol' van Caroline van de Vate.
 

©Caroline van de Vate

 

"Ik was niet meer dan een beschadigde bloem.

Wachtend om te worden vertrapt of weggedaan.

Maar Hij tilde mij op, omringde mij met zorg

en nam mij, als een waardevolle bloem, in genade aan."

Ben jij die beschadigde bloem?
Wachtend op de om te worden vertrapt, wachtend op de volgende afwijzing?
Weet dan, dat Hij je wil optillen en je met zorg wil omringen.
Hij wil je in genade aannemen, je met alle liefde en tedere zorg omringen.
Strek je uit naar Hem, roep Hem aan en Hij zal je horen!
Roep!
Ook al zeggen mensen om je heen misschien, net als bij Bartimeüs, dat je je mond moet houden.
Roep Hem aan, want Hij zal antwoorden!
Roep hem aan, laat Hem jou in ere herstellen.
Je bent kostbaar, geliefd, bemind en zo ontzettend waardevol!


* Van dit schilderij is ook een kaart met het gedichtje verkrijgbaar.
   Zie: Info en shop

Ik geef je nieuwe kracht

Heer,
Uw woord klinkt:
'Kom bij Mij;
Ik geef je nieuwe kracht
en maak je sterk.'

Kom bij Mij!
Wordt stil!
Neem een moment van rust.
Laat even alles liggen
en kom in Mijn aanwezigheid.
Je werk loopt niet weg;
het is er straks ook nog.
Kom toch
en rust in Mijn liefde,
wordt verkwikt door Mijn woord,
gesterkt door Mijn Geest.

Je bent Mij zo dierbaar!
Het gaat Me zo aan Mijn hart,
als Ik je zo zie voortjagen.
Het doet Mij zo’n pijn te zien
dat je jezelf soms zo voorbij loopt.
Kom toch,
kom bij Mij
en vind rust voor je vermoeide ziel.
Ook Ik nam Mijn momenten van rust,
zou jij niet hetzelfde moeten doen?

Luister toch naar Mij
en kom, kom bij Mij!
Dan zal Ik  je nieuwe kracht geven
en je sterk maken.

Naar: Jeremia 31:25

Zegeningen in regendruppels

Blessings - Laura Story

Bovenstaand lied met zijn indringende tekst, raakte mij, inmiddels alweer even geleden, diep in mijn hart.
Zo herkenbaar en zo waar.
Vandaag moest ik er weer aan denken.
De vermoeidheid van de warmte en van de gebeurtenissen van de afgelopen dagen maken me kwetsbaar en emotioneel.
Dan is het goed om zo'n lied weer eens te luisteren, de woorden diep tot me door te laten dringen en de woorden die ik er eens bij schreef ook nog eens te herlezen.
Soms geeft God immers Zijn genade, Zijn barmhartigheid juist door de pijn en moeiten van het leven heen.
Dit lied spoorde, en spoort, mij aan om in moeilijke omstandigheden verder te kijken dan wat mijn ogen op dat moment zien.

Dat het niet alleen voor mij maar ook voor jou een eyeopener mag zijn, en tot zegen en bemoediging.



Misschien is het goed
om mezelf eens af en toe
bepaalde dingen af te vragen,
in plaats van boos of verdrietig te worden,
te twijfelen aan Zijn goedheid of liefde,
in plaats van te klagen.

Misschien zitten er wel zegeningen

in de regendruppels,
komt er genezing door tranen heen.
Misschien wil God mij wel leren

door de beproevingen van het leven:
je bent nooit, nee, nooit alleen.

Deze wereld is niet mijn thuis.
De steeds terugkerende pijn in mijn hart,
om alles wat er gebeurt,
getuigt daarvan.
Maar wat als de grootste teleurstellingen,
de pijn van het leven,
deel uitmaken van Gods grote plan?

Ik bid om zegeningen,
om voorspoed,
om bescherming voor mijn leven.
Maar wat als God
Zijn genade en barmhartigheden
nu eens door beproevingen heen wil geven? 

 

 

The touch of the Master's Hand

In de ogen van mensen kan iets waardeloos zijn,
van geen enkele waarde,
maar in de hand van de Meester ...

>> The touch of The Masters Hand <<


Foto:©Michael Klapwijk

Iedereen die zat; niemand die nog stond.
De veilingmeester keek gespannen in ’’t rond.
De veiling kon nu gaan beginnen,
al viel voor die viool niet veel te innen.

Hij hield het ding hoog in de lucht,
"Wie biedt er?" zei hij met een zucht.
Gehavend, bekrast en erg verkleurd,
vandaag dus wordt dit ding verbeurd.

“Wie wil er dan wat geven;
‘'t is mij om het even.
Wie durft? Wie heeft er moed?
Dat ding doet het vast nog heel erg goed.

Zie ik daar dan iemand die het wil?”
Maar niemand sprak, het werd heel stil...
Hoor ik vijf euro, zes of hoor ik zeven?
Maar nee, echt niemand wilde er wat geven.

Toen kwam er iemand aangelopen
die wist hoe hij dat ding moest gaan verkopen.
Hij nam de viool en sprak heel zacht:
“Ik toon u zijn diepe, ware pracht.”

Hij veegde het stof af met een lap,
keek even rond en zette zich toen schrap.
Toen bespeelde hij de snaren
alsof er engelen aan het musiceren waren.

Iedereen luisterde stil en diep geboeid
Voorwaar de hemel was hiermee gemoeid.
Wat een geluid, wat een mooi en zuiver stuk.
Dit was bijzonder, dit was geluk.

Toen het lied ten einde was gekomen,
zaten de mensen stil te dromen.
Geen mens bewoog, niemand sprak een woord
na die muziek van het hemels oord.

Toen klonk opeens de veilingmeester weer:
“Wie wil dit instrument? Aan wie de eer?
Wie wil er dan wat geven
‘t is mij echt om het even.

Maar voor dit klassiek juweel
geeft iemand vast heel veel.
Zie ik daar dan iemand die het wil?”
Och mensen, nu was het niet meer stil.

“Vijfduizend euro, zes of zeven wel misschien?
We gaan al snel nu naar de tien
Wie biedt er meer, wie maken we dan blij?
Verkocht aan iemand op de tweede rij...

Twaalf duizend euro? Nee 't was zelfs iets meer...
Verkocht aan een dikke mijnheer.”
Wat een opwinding daar in de zaal;
duizenden euro's zonder gedraal.

Iedereen schreeuwde wild en verbeten.
Wie had het gedacht, wie had het geweten?
Toen vroeg iemand heel verlegen:
“Waarom is de waarde opeens zo gestegen?

Kan men mij vertellen waar dat aan lag?
Terwijl niemand er eerst wat in zag?
Was het de Meester misschien
die ons het licht heeft doen zien?

Toen hij speelde zagen wij pas
wat een juweel die viool wel niet was.”
"Ja," beaamde toen iedereen daar,
“dat is het antwoord zowaar.

De waarde lag diep in de viool besloten
maar alleen door de meester werd zij ontsloten.”
Zo lopen er ook heel wat mensen hier rond,
gebroken, eenzaam en o zo verwond.

Mensen waar men geen cent voor wil geven,
omdat de zonde aan hen schijnt te kleven.
Maar de Meester wil ook bij hen zo graag spelen
en het duister uit hun leven bevelen.

Alleen de Meester kan de muziek laten klinken.
Alleen door Hem kan de eenzaamheid zinken.


Het gedicht kreeg ik lag geleden toegestuurd via 'Actiefonline', het filmpje vond ik op You Tube.
Dat het je mag bemoedigen!

Vrij vertaald naar een gedicht van Myra Brooks Welch
Copyright 2010 Actiefonlinewww.actiefonline.com 
Alle rechten voorbehouden

Als ik in de hemel ben, zeg me dan ...

Vijf dagen geleden (23 juni) plaatste ik het gedicht 'Als ik in de hemel ben, zeg me dan ...' nav. het onderwerp 'De hel leert ons de hemel zoeken (2).
Daar kwamen meerdere reacties op; ook via facebook.
Maar één daarvan vond ik zo bijzonder, dat ik hem graag wil delen.
Wat zou het trouwens geweldig zijn als het ook jou zou inspireren om je eigen versie te schrijven.
Nadenken over de hemel, hoe het zal zijn; gewoon jouw gedachten, jouw verlangens verwoorden.
Het hoeft niet te rijmen, het hoeven geen prachtige volzinnen te zijn, gewoon wat in jouw hart leeft, waar jij naar verlangt, wat jij hoopt.
En mocht je dat doen, wat zou ik het dan bijzonder vinden als je dat met mij (met iedereen) zou willen delen.
Mail het mij (bloemingodstuin@upcmail.nl) en ik plaats het hier op mijn Blog.

Samen nadenken over de hemel; delen waar we naar verlangen.
Eén in Hem, die ons heeft vrijgekocht en waardoor we straks samen voor altijd bij Hem zullen zijn.

Als ik in de hemel ben
Wijst U me dan een plekje
waar ik kan rusten
want ik ben zo moe
moe van het dragen
moe van de pijn
moe van de eenzaamheid

Als ik in de hemel ben
vraag ik niet veel
alleen maar armen om me heen
Armen,
die me wiegen, en
alleen maar een
klein stukje van Uw mantel
om mijn tranen te drogen

Als ik in de hemel ben
wil ik alleen maar
aan Uw voeten zitten
en alleen
maar luisteren
naar Uw stem
Nu zijn er
zoveel geluiden
waardoor ik Uw stem
haast niet herken

Als ik in de hemel ben
dan zou ik zou heel zacht
de liederen horen
die gezongen worden
door hemel koren
en dan Uw stem
het is Volbracht
Op jouw
mijn lieve dochter
heb Ik
zo lang gewacht

Als ik in Uw hemel ben
Dan mag ik schitteren
in witte kleren
en lopen door prachtige
straten van goud
En voor altijd en eeuwig weten
dat ik een echte Vader heb
die van me houd!

(Anoniem, maar met toestemming geplaatst)