Het plekje waar wij mogen wonen

Inmiddels wonen wij iets meer dan 16 jaar nu in het huis waar we nu wonen, maar tot op de dag van vandaag kan ik door mijn huis heen lopen  en verwonderd zijn over het feit dat wij hier mogen wonen, dat we dit huis uit Gods hand hebben ontvangen.
Het is zo’n heerlijk huis!
Ruim, aan de rand van ons dorp – een klein stukje lopen en je loop langs de weilanden (of de andere kant op naar het bos), een mooi ruim uitzicht, wat momenteel zelfs prachtig is door de goudgele blaadjes die nog aan de bomen zitten.

Inmiddels heb ik ook alweer een aantal jaar mijn eigen kamertje, mijn eigen plekje waar ik mij terug kan trekken.
Vooral als ik mijn kamertje net weer heb gestoft en gezogen, kan ik in de stilte van dat moment met verwondering rond kijken en intens genieten van alles genieten.
Soms schiet ik zelfs nog steeds vol als ik dan weer achter mijn bureautje plaatsneem.
Van achter dit bureautje zie ik ook de seizoenen aan mij voorbij trekken door de bomen waar ik op uitkijk en vol ver(be)wondering zie ik hoe de schoonheid van Gods schepping jaar in jaar in elkaar overloopt en elkaar afwisselt.
(op de zomermaanden na, dan, want dan zit bij mij alles dicht omdat ik niet goed tegen de zon kan)


Be still  Be Amazed
Nee, dit huis is (nog steeds) geen vanzelfsprekendheid geworden voor mij, noch mijn kamertje, noch het uitzicht voor het huis.
Vol ver(be)wondering zie het wonder van Gods hand in hoe wij dit huis hebben ‘gekregen’, in het voorrecht van het hebben van mijn eigen plekje, en in het wisselen van de seizoenen, waarin de schoonheid van Zijn schepping zichtbaar is in de prachtige kleuren van de herfst en de schitterende zonsondergangen die de hemel, maar soms ook de muren van mijn huis kleuren in een warm roodgouden gloed.


Be still  Be Amazed 
Dag 9

Het werk van Zijn handen ...

Heer, U wil ik danken!
U bent zo machtig, mijn God,
U bent omgeven met pracht en praal,
U hult U in stralend licht.
U spant de hemel uit als een tent
en zet Uw woning op het water van de hemel.
De wolken zijn Uw wagen,
U gaat op de wieken van de wind.
Stormen zijn Uw boodschappers,
bliksemschichten Uw dienaars.

U hebt het land verankerd,
nu staat het onwrikbaar vast.
Het werd door de oerzee bedekt,
de watermassa’s stonden boven de bergen.
Op Uw dreigen week het water,
voor Uw bulderende stem vluchtte het weg.
De bergen rezen omhoog,
het water vloeide naar de dalen,
naar de plaats door U bepaald.
U stelde het water een grens,
een grens die het niet zal overschrijden,
nooit meer zal het water het land bedekken.

U leidt het bronwater door de dalen,
het zoekt zijn weg door de bergen.
De dieren komen er drinken,
de wilde ezels lessen er hun dorst.
Aan de oevers nestelen de vogels,
tussen de struiken zingen zij hun lied.

Vanuit Uw woning bevloeit U de bergen,
regen verzadigt de aarde.
Gras laat U groeien voor het vee
en gewassen voor de mens.
Uit de aarde haalt hij zijn voedsel.
Wijn maakt hem vrolijk,
olijfolie doet zijn huid glanzen,
brood geeft hem kracht.

De machtige ceders op de Libanon,
door U geplant, Heer,
zelfs die hebben volop water.
In hun takken maken vogels hun nesten,
in hun toppen ooievaars hun woning.
De hoge bergen zijn voor de steenbokken,
onder rotsen schuilen klipdassen.

U schiep de maan
voor het vaststellen van de feesten,
de zon weet
wanneer zij moet ondergaan.
Als U wilt dat het donker wordt,
dan valt de avond
en roeren de dieren zich in het struikgewas.
De leeuwen vragen U om voedsel,
brullend gaan ze op zoek naar prooi.
Komt de zon weer op,
dan trekken zij zich terug
en leggen zich neer in hun holen.
Dan gaat de mens aan de arbeid,
totdat de avond valt.

Heer, wat hebt U al niet gemaakt!
En zo wijs, zo kundig!
Heel de aarde is Uw werk.
Daar is de zee,
weids, niet te overzien.
Ze wemelt van dieren,
kleine en grote, niet te tellen;
schepen varen eroverheen,
daar zwemt Leviatan, het zeemonster,
U hebt het gemaakt,
U speelt ermee.

Alle schepselen zijn van U afhankelijk;
wanneer zij voedsel nodig hebben,
verwachten zij het van U.
Geeft U het,
zij nemen het;
opent U Uw hand,
zij stillen hun honger.
Trekt U zich terug,
dan bezwijken zij;
neemt U hun de adem af,
dan sterven ze en worden weer stof.
Ademt U over de aarde,
dan ontstaat er weer leven
en krijgt zij een nieuw gezicht.

Moge Uw roem, Heer, altijd duren,
Uw schepping U steeds vreugde geven.
Eén blik van U, en de aarde beeft;
één aanraking, en de bergen roken.
Voor U, Heer, zal ik zingen,
voor U, mijn God, mijn leven lang.
Laat mijn gedicht U bekoren.
Ik zal gelukkig zijn met de Heer.
Wie zich van Hem afwenden,
zullen van de aarde verdwijnen,
eens en voor al.
Ik zal de Heer danken.

Eer aan de Heer!

Psalm 104

Lieve Vader, als ik deze woorden lees, dan word ik stil.
Dan kan ik alleen nog mijn hoofd eerbiedig buigen voor U, de Almachtige, de Allerhoogste.
U, die alles heeft gemaakt; uit wiens handen alles is ontstaan en in wiens handen alles zal eindigen.
Alles heeft haar oorsprong in U; door Uw levensadem leven wij.

Wie ben ik, dat U mij gedenk?
Wie ben ik, dat U naar mij omziet?

Toch ziet u mij, hoort U mij, hebt U mij lief.
Het begrijpen is mij te wonderbaar, te verheven, ik kan er niet bij.

Daarom buig ik mij neer voor U en geef U alle eer.
Ik erken: U bent God, de Allerhoogste.
De Almachtige, Schepper van hemel en aarde.

Ik prijs Uw Heilige Naam.

- Amen -


Be still  Be Amazed 
Dag 8

Speciaal voor jou!

Be still  Be Amazed
Dag 7

'Zoveel ...' zei Hij ...

Be still  Be Amazed

Dag 6

God hoort, verhoort en leidt ...

Vanmorgen onder de aanbidding in onze gemeente zag ik met het zingen van het refrein (All I have, I give to You. All I am, I give to You. I Lay it at your feet. I Lay it at your feet) van het lied ‘Clean – My God rescued me’ … ineens mijn bureau met enkel het notitieblaadje erop dat er al enkele maanden ligt.
Tussendoor heeft het ook nog weleens even in de la van mijn bureau gelegen, maar ik heb het weer teruggelegd op mijn bureau omdat er een gebed op staat, waar ik zo naar verlang om met mijn hele hart te kunnen bidden.
Het is een zeer ingrijpend gebed, een gebed dat ik jaren geleden, om precies te zijn op 1 juni 2007, overgenomen heb uit het boek ‘Een vrouw naar Gods hart’ van Elisabeth George.
Een gebed dat ik zo graag met heel mijn hart wilde bidden, maar niet kon, omdat ik bang was voor de gevolgen die het zou kunnen hebben, voor de dingen die God van mij zou kunnen vragen.
Maar toch, er was wel een diep verlangen in mijn hart naar het kunnen bidden van dit gebed; naar deze overgave aan Hem.
Het is nu pas, nu ik dit schrijf, dat ik besef, dat God toen al mijn gebed heeft gehoord en verhoord; en aan het werk is gegaan om mij hier te kunnen brengen.

Het beeld liet mij niet los, en daar er voor mij in de dienst geen ruimte was voor meer, voor antwoorden, voor …, ging ik naar huis en trok mij terug op mijn kamertje om in de stilte en de beslotenheid van deze veilige ruimte, Zijn aangezicht te zoeken met dit gebed in mijn handen.
Het bracht mij bij oude schriften, waarin ik zeven jaar geleden mijn wanhopige hart en ziel in bloot gelegd heb, en las opnieuw alles wat ik toen heb geschreven.
Welk een angst en wanhoop klinkt er in door; zoveel vragen en niet begrijpen.
Pijn, verdriet, zelfmedelijden, depressieve gevoelens en gedachten …
Maar ook een verlangen naar dat andere, naar Hem, naar vrijheid, vrijheid van angst en alles wat mij zo gebonden houdt.

Als ik alles heb gelezen, word ik stil, als ik bedenk hoe Hij mijn gebeden heeft verhoord.
Ik word stil als ik bedenk hoe Hij door de jaren heen mij heeft geholpen en gebracht waar ik nu ben.
O, hoe bijzonder zijn niet de beide laatste stukjes in de schriften!
In al mijn wanhoop gaf God mij toch de juiste woorden, zowel om te schrijven en mezelf voor te houden als om van te leren.
Ik herlees de woorden die ik heb opgeschreven van Corrie ten Boom:
‘Als de mens luistert, spreekt God - Ga die cursus doen, Mijn kind!
Als de mens gehoorzaamt, handelt God - Ja, Heer(weliswaar pas na de derde keer dat de advertentie mij onder ogen kwam, maar …) ik ga en zal alles doen wat er wordt gevraagd.
Als de mens bidt: geeft God kracht – In Zijn kracht heb ik alles kunnen doen, en nog veel meer, ook daarna.

Ik pak het andere schrift en lees het gedichtje dat ik toen heb geschreven naar aanleiding van Deuteronomium 31:6,8:

Heer,
mijn God en Vader,
in U, de Ene,
kan ik sterk zijn
en vastbesloten.
Als ik mijn ogen
gericht houd op U,
hoef ik niet te vrezen,
noch te sidderen,
want Uw handen
houden mij veilig
omsloten.

U,
de Ene,
zal mij niet begeven,
en mij niet verlaten,
ja, U zal met mij zijn.
Ik hef mijn hoofd omhoog
en zal mij niet laten breken,
want U, de Ene,
zal altijd
met mij zijn.

- Amen -

Met het besef en het lezen van deze laatste woorden, weet ik dat het moment is gekomen dat ik dit gebed eindelijk kan bidden met heel mijn hart; het is de volgende stap in mijn reis met Hem.

‘Here,
ik geef al mijn plannen en doelstellingen op,
al mijn eigen verlangens en hoop,
en ik neem Uw wil voor mijn leven aan.
Ik geef mijzelf, mijn tijd, mijn alles, ten volle aan U,
om voor eeuwig de Uwe te kunnen zijn.
Vul mij en verzegel mij met Uw Heilige Geest.
Gebruik me zoals U wilt,
zend mij waarheen U wilt,
werk Uw gehele wil uit in mijn leven,
wat het me ook kost,
nu en tot in eeuwigheid.

- Amen -

Ik voel hoe de angst nog zachtjes kriebelt aan de deur van mijn hart, maar ik kies ervoor om mij vast te houden aan Zijn woorden uit Deuteronomium 31:

‘Weest sterk en vastbesloten, vrees niet en siddert niet voor hun aanschijn; immers de Ene, je God, Hij is het die met je gaat, Hij zal je niet begeven en je niet verlaten!
De Ene, Hij is het die voor je aanschijn uitgaat, Hij zal met je wezen, Hij zal je niet begeven en je niet verlaten; vrees niet en laat je niet breken!’


Be still  Be Amazed
Stil en verwonderd ben ik, als ik terugkijk(lees) en zie wat Hij heeft gedaan.
Stil en verwonderd ben ik, als ik zie wat Hij doet.
Stil en verwonderd ben ik over het ontdekken van Zijn hand op/in/over … mijn leven, Zijn bemoeienis, Zijn wegen, Zijn liefde.

Door de diepste diepten
heeft U mij geleid.
Al kon ik er nog niets van zien,
toch had U alles voorbereid.
Op geen enkele weg
liet U mij alleen;
U stond elk moment
beschermend om mij heen.
Nu ik terugkijk zie ik,
en ben ik verwonderd en stil.
Ik buig mijn hoofd
en geef mij over aan Uw wil.

Be still  Be Amazed 
Dag 5

Stil en verwonderd

Stil en verwonderd ben ik om Gods liefde en geduld.
Stil en verwonderd over Zijn leiding en de inzichten die Hij geeft.
Stil en verwonderd over de aansporingen om stappen te zetten en de kracht die Hij geeft die daarvoor nodig is.
Stil en verwonderd over reacties die daarop weer het gevolg zijn.
Stil en verwonderd over de lessen die ik mag leren en de tijd die Hij mij daarvoor verleent.
Stil en verwonderd over dingen die Hij samenbrengt.
Stil en verwonderd dat Hij tot mij spreekt, ja, ook door ‘mijn eigen’ schrijfsels heen.

Stil en verwonderd ben ik na het schrijven vandaag van mijn wekelijkse stukje voor ‘Quality Time’.
Morgen kun je daar lezen wat ik heb geschreven, maar vandaag ben ik stil en verwonderd, en is er een diepe, dankbare vrede en vreugde in mijn hart.


Welk een diepe vrede ligt er besloten
in het stille samenzijn met Hem.
Welk een rust komt voort uit het lezen van Zijn woord,
en daarmee als het ware het horen van Zijn stem.
Welk een verwondering wordt mijn deel,
als ik de rijkdom ontdek in Zijn woord.
En hoe meer ik de stilte voor een samenzijn met Hem zoek,
hoe meer deze stilte mij bekoort.

Vrede en vreugde
vullen mijn hart.
Helen de wonden,
genezen de smart.

Vrede en vreugde,
tot diep in mijn ziel.
Ik buig mijn hoofd
en kniel …


Be still   Be Amazed
Dag 4

Niets is voor Hem onmogelijk!

‘Maar ik houd vol, 

omdat ik weet dat het allemaal gebeurt 

omwille van mijn geloof in de Heer.

Ik weet dat God alles in de hand heeft.’

Vanmorgen hadden wij onze maandelijkse gebedsochtend voor Vervolgde Vrouwen.
De meeste van de verhalen zijn afschuwelijk, schokkend, staan in het teken van lijden en verdriet, mishandeling, verkrachting; je kunt het nauwelijks bedenken.
De ochtenden zijn heftig en roepen soms heel veel emoties op.
Wat is gebed voor deze vrouwen hard nodig!
Gebed om bescherming, om hulp, om troost, moed en kracht, om vrijlating.
Gebed dat God zal voorzien; gebed om volharding, wijsheid en inzicht.
Gebed om ommekeer in de levens van familie, van vervolgers, van hun vijanden.
Gebed om …, gebed voor …

Maar dan is er ineens ook een zin die aansluit waar ik gister eindigde:
‘Maar ik houd vol, omdat ik weet dat het allemaal gebeurt omwille van mijn geloof in de Heer. Ik weet dat God alles in de hand heeft.’

‘Maar ik houd vol …!
Ik weet dat God alles in de hand heeft!’
Of:
'… Ondanks alles wat ze heeft meegemaakt is ze dankbaar dat ze de Here God heeft leren kennen. ‘Ik weet dat Hij mijn schild en schuilplaats is. Hij zal me nooit in de steek laten, zelfs als is de hele wereld tegen me.’

Dankbaar …!
Ik weet …!
Hij zal …!

Ook wordt er altijd wel gebed gevraagd voor hun vervolgers, hun man en/of familieleden die hen mishandelen om hun geloof, voor hun verkrachters, de moordenaars van hun mannen.
Soms, heb ik het daar best wel moeilijk mee, en zou ik eerder willen  bidden met sommige woorden van David, en toch …


Be still  Be Amazed …
’s Middags bekijk ik, na een probleempje verholpen te hebben met één of andere instelling op You Tube, de link die één van de vrouwen van de gebedsochtend mij had opgestuurd.

>> I have decided to follow Jesus

‘Er was een zaadje geplant in het hart van die dorpsleider.
Een zaadje dat begon te groeien.
In exact hetzelfde dorp en op hetzelfde plein zwoor hij hij zijn vorige geloof af en verklaarde hij zijn trouw aan Jezus Christus.
…
Want ze hadden echt geloof gezien …’


...
Soms, heb ik het daar best wel moeilijk mee, en zou ik eerder willen  bidden met sommige woorden van David, en toch …

Voor God is niets onmogelijk!
Zaad wordt gezaaid en God doet wat in onze ogen onmogelijk lijkt.
Dan word ik opnieuw stil, maar nu om een andere reden en met een hart vol ver(be)wondering dank ik Hem en vraag tegelijk om vergeving.
Wees stil, wees verwonderd; laten we toch stil worden en bidden voor zowel onze vervolgde zussen (en broers) als voor hun vervolgers, om vervolgens vol verwondering de getuigenissen te kunnen horen van wat God heeft gedaan dwars door alles heen.


Be still  Be Amazed
Dag 3

God is always in control!

Met mijn Stille Tijd ’s morgens vroeg maak ik gebruik van de Sestrakalender ‘Mijn moment met God’, maar ik merk dat hoe langer ik dit doe, hoe meer ik gericht raakt met lezen op het ‘wat kan ik ervan leren; hoe is dit bij mij; waar sta ik …etc.’, en regelmatig (ook wel een beetje afhankelijk van het onderwerp en de gegeven Bijbelgedeelten) mis ik toch de diepe rust en vrede die je hart zo kunnen vullen in een stil moment van samenzijn met de Heer.
Dus ik besloot om naast mijn Stille Tijd af en toe gewoon mijn Bijbel te pakken om met het lezen een ontmoeting te hebben met Hem, om stil te worden en tot rust te komen bij Hem door te zien op wie Hij is en wat Hij allemaal heeft gedaan.
Hoewel ik het Bijbelboek Genesis al heel wat keren heb doorgelezen, toch verlangde ik ernaar om opnieuw daar te beginnen en opnieuw te lezen over de schepping, over Noach, over Abraham, Isaak en Jacob.
Soms gewoon maar één hoofdstukje, en soms een aantal achter elkaar.
Soms één keer in de week en soms een paar dagen achter elkaar.
Ik moest er in het begin even inkomen, gewend als ik was aan alleen mijn Stille Tijd ‘s morgens, maar nu verlang ik naar de dagen dat iedereen al vroeg de deur uit is en ik extra tijd heb om in de stilte van mijn huis door Zijn woord een ontmoeting te hebben met Hem.
De rust die ik vind in deze momenten, de warmte van Zijn aanwezigheid en de vrede die mijn hart binnenstroomt met het lezen, zijn me zo kostbaar, en ik merk dat dit precies hetgeen is dat ik zo nodig heb; ik kom werkelijk helemaal tot rust in deze momenten.


De afgelopen twee dagen lees ik de geschiedenis van Jozef; over zijn geboorte, zijn dromen, hoe hij werd verkocht als slaaf en in Egypte terecht kwam en hoe het hem daar verging.
Ik heb het verhaal al zo vaak gelezen, maar nog steeds raak ik onder de indruk als ik lees over Jozef’ s leven in Egypte.
Waar hij ook terecht komt, in welke omstandigheid dan ook, hij blijft God trouw.
Hoewel er nergens iets geschreven staat over zijn gevoelens, over hoe hij eronder was, aan de hand van de posities die hij telkens krijgt, kan ik concluderen dat hij ondanks alles zijn vertrouwen blijft stellen op God
Als hij boos en opstandig zou zijn geweest, bokkig en ontevreden, dan zou hij nooit die functies hebben gekregen, nog het vertrouwen van degenen die boven hem stonden.
En waarschijnlijk zou hij dan ook niet weggevlucht zijn van de vrouw van Potifar toen zij hem lastig viel.
Gods wil doen bleef bij hem duidelijk bovenaan staan.
Zoals het verhaal opgeschreven staat in de Bijbel, word ik geraakt door zijn houding, door de manier waarop hij met alles omgaat en toont mij een belangrijke les.

Als ik dan vandaag aankom bij hoofdstuk 45 springen er een paar verzen uit.
Vers 5: 'Maak jezelf geen verwijten, want God heeft mij voor jullie uitgestuurd om jullie leven te redden.'
Vers 7: 'God heeft mij voor jullie uit gestuurd om jullie voortbestaan op aarde te verzekeren …'
Vers 8: 'Niet jullie hebben mij hierheen gestuurd, maar God …'

Stille verwondering maakt zich van mij meester als ik deze verzen lees.
God werkt dwars door alles heen, en wat zo negatief leek, zo moeilijk, zo zwaar, zo verloren, zo  …, keert Hij om en maakt het tot een zegen.
En dat hij, Jozef, dit zo kon zien!


Be still   Be Amazed!
God is zo groot!
Zijn Geest zo krachtig en sterk!
God overziet altijd het gehele plaatje, en kan wat mensen ook verkeerd doen of uitdachten, omkeren ten goede.

Wat wilden de broers graag af van dit verwende joch, en ze verkochten hem; zo daar waren ze vanaf.
Maar God zorgde ervoor dat Jozef onderkoning van Egypte werd, zodat de hele familie gered kon worden van de hongerdood.
Satan wilde Jezus dood hebben en ook hij dacht dat hij gewonnen had toen Jezus stierf aan het kruis, maar God gebruikte juist Zijn sterven aan het kruis om ons mensen te kunnen redden.

Als we stil worden en Hem zoeken in al onze omstandigheden, zullen we meer en meer verwonderd raken over wie Hij is en Zijn  grootheid, almacht en liefde zien.
Dan zullen we zien, dat Hij nooit, maar dan ook nooit, de controle verliest.


Be still  Be Amazed
Dag 2

God troost op velerlei manieren!

Gister was ik heel verdrietig; al vroeg gebeurde er iets (naast enkele andere spelende dingen waar ik het momenteel best moeilijk mee heb) en een diep gevoel van verdriet kwam mijn hart binnen en bepaalde mijn dag.

Het lukte me maar niet om het kwijt te raken en mijn dag bestond uit steeds terugkerende momenten waarop ik alleen maar kon huilen, terwijl de woorden ‘Be still  Be Amazed’ mij daarbij vergezelden.

Er kwam niet veel uit mijn handen; naast het doen van de was, liep ik maar wat verloren rond in mijn huis.

O, ik wilde eigenlijk zo graag stil worden, lezen, me verwonderen …, maar ik kwam niet verder dan alleen een zachte bede om hulp naar mijn Vader, mijn verdriet stond me in de weg.

De ochtend verstreek; mijn broodje at ik bij de tv, maar ondanks de afleiding vond ik ook daar geen troost.

Toen ik met mijn bordje weer door de bijkeuken en langs de kattenbak richting de keuken liep, was het alsof God tot mijn hart sprak: ‘Je mag verdrietig zijn, mijn kind' en 'ga die kattenbak maar schoonmaken en Jaylinn borstelen.’

Het waren twee dingen die echt nodig gedaan moesten worden: de kattenbak een keertje weer helemaal leeg en schoon, en de hier en daar voelbare klitten in Jaylinn's vacht riepen om een goede borstelbeurt, maar eigenlijk had ik hier nu helemaal geen zin in.

En toch, diep van binnen ervoer ik dat er troost en rust zou zitten in het doen van deze twee, eigenlijk minder leuke, karweitjes.

Na nog wat heen en weer geslingerd te zijn, koos ik ervoor om beide dingen toch te doen en ervoer werkelijk een stukje troost en rust in deze dingen, en die tegelijk ook weer voldoende ruimte gaven om de dag door te komen; wetende dat een goede nachtrust mij weer een nieuwe dag zou brengen.

Hij was erbij, zag mijn verdriet en troostte op Zijn wijze ...

Be still  Be Amazed …

Toen ik ’s avonds naar bed ging en mijn dagboekje* pakte om te lezen, moest ik ineens weer denken aan wat ik de avond ervoor had gelezen.

Ik wist niet meer precies wat het was, maar wel dat het heel mooi was en over troost ging en voor ik naar het stukje van 4 november ging, las ik eerst nog weer even het stukje van 3 november en kwam zo bij de laatste zin die mij zo aangesproken had:

‘Waar ook maar een hart is dat overloopt van smart, een lip die trilt van pijn, een diepe kreun of een berouwvolle zucht – daar staat het hart van Jaweh open.’

En dat was precies wat ik gister mocht ervaren: het hart van mijn Vader stond (en staat) open voor mijn verdriet, en … Hij troostte mij.

Ja, door het schoonmaken van een kattenbak en het borstelen van een hondje die behoorlijk in de klit zat, heen.

Be still  Be Amazed 

Dag 1

(Ik kan niet anders, de woorden vergezellen mij  …)

*Zie: >> Boekinfo

Be still Be Amazed!

Ik ben dol op de ‘sta-kalenders’ (vandaar dat ik ook helemaal happy ben en enthousiast met de kalender van Caroline en mijzelf).
Inmiddels heb ik er dan ook al een aantal.
Mijn verjaardagsgeld bewaar ik altijd heel zorgvuldig en zo koop ik gedurende het hele jaar af en toe iets, waaronder dus af en toe zo’n kalender.
De meesten zijn niet aan dag of week gebonden, dus het kan zo maar gebeuren dat een bladzijde een week of een paar weken op dezelfde pagina blijft staan.
Niet omdat ik het vergeet, maar omdat wat erop staat me raakt of triggert op de één of andere manier.
Mijn laatste aanwinst heeft maanden op de eerste bladzijde gestaan, waar een zegenbede op staat; iets wat ik ervoer als wat ik heel hard nodig had door alle drukte en dingen die gebeurden.
Maar vorige week maandag heb ik de bladzijde omgeslagen; het ‘mocht’ eindelijk van mijzelf.
En wat kwam er te voorschijn?

→ Be still  Be Amazed!
(Wees stil Wees Verwonderd!)

Ik ervoer het als een knipoog van God.
Juist nu, op dit moment, nu ik de stilte zo zocht om tot rust te komen en mijn kracht te hervinden, als ook mijn creativiteit in schrijven en al nog niet meer.

Be still Be Amazed!
(Wees stil Wees verwonderd!)

De hele week staren deze woorden mij al aan en laten me weten hoe zeer we de stilte nodig hebben om ons te kunnen verwonderen.
Immers, als we maar voorjagen, dan gaan we toch aan de meeste dingen voorbij?!

Be still Be Amazed!

(Wees stil Wees verwonderd!)

Het meeste waar ik me de afgelopen week over heb verwonderd, is Gods trouw aan ons mensen.
Dit kwam natuurlijk ook wel doordat mijn Stille Tijd daar over ging, maar ook doordat ik momenteel in het Bijbelboek Genesis aan het lezen ben.
Het is zo heerlijk om naast het Nieuwe Testament ook het Oude Testament te lezen, en te zien wat God allemaal heeft gedaan; hoe Hij Zijn weg ging met Adam en Eva, met Noach, met Abraham en Sarah, Isaak, Jacob …
Zijn liefde en trouw schijnen door alle verhalen van leugen en bedrog heen.
Hoe bijzonder!
Echt iets om stil van te worden en je over te verwonderen.

Maar ook toen ik vorige week bezig was met de studie van onze Vrouwenbijbelstudie-groep.
We zijn dit jaar begonnen in het boekje Jouw identiteit (Gods zelfportret) van Diane Fink (Women Aglow) en voor vanmorgen zouden we hoofdstuk 2 voorbereiden.
Dit hoofdstuk gaat over namen en hun betekenis; over de redenen van waarom men namen gaf in de Bijbel en hoe namen in de bijbel karakter, natuur etc. weergeven.
Het duidelijkst is dit zichtbaar in Gods namen en er werden dan in  het hoofdstuk verschillende namen genoemd en een opdracht was ook om zelf eens te kijken naar nog meer namen.
Als ik daar aan terugdenk en met de woorden ‘Be still   Be Amazed’ voor me, dan is het alsof God Zelf deze woorden tot mij spreekt.
Een paar voorbeelden:

El Roï – de GOD die me ziet
Jahweh Tzuri – de HEER, mijn Rots

Twee namen van God, die zoveel voor mij betekenen doordat ik in de jaren die achter me liggen heb mogen ervaren dat God en God is die mij werkelijk ziet; dat Hij een God is die ook mijn rots is waarop ik kan bouwen en vertrouwen.

El Roï; God ziet mij …
Be still - Wees stil; denk er over na, laat de diepte van deze woorden, van de betekenis van deze namen tot je doordringen!
Be Amazed - Wees Verwonderd; hoe is het mogelijke; whauw, haast onvoorstelbaar …!

Jaweh Tzuri; de Heer is mijn rots …
Be still – Wees stil; een rots …  sterk, golven kunnen beuken en slaan, maar de rots wijkt niet van zijn plaats, steun en toeverlaat …!
Be Amazed – Wees Verwonderd; Mijn God is sterk, welke stormen er ook woeden in mijn leven, Hij is mijn steun en toeverlaat, op Hem kan ik bouwen, want hoe zwaar de storm ook is, niets kan mij scheiden van Zijn liefde en zorg voor mij!

Ik heb weleens een 30 dagen dankbaarheidsdagboekje bijgehouden, en op mijn Ipad heb er een app op zitten, maar helaas ben ik niet zo goed in het iedere dag bijhouden van dingen.
Toch, met deze woorden ‘Be still  Be Amazed’ heb ik de neiging om een 30 dagen ‘Be still  Be Amazed – boekje bij te gaan houden.
Iedere dag even een moment van stil worden en verwonderen, en dan opschrijven …
Alleen de gedachte er al aan vervult mijn hart met blijdschap, omdat ik bij voorbaat al iets ervaar van de grootheid en liefde van God die dan zichtbaar en misschien ook wel voelbaar zal worden.

Wie weet …
Misschien …

In stilheid en vertrouwen ...

Bemoedigingsmomentje

Reis naar de stilte

Stilte,
je bent zo kostbaar,
zo waardevol;
ik heb je zo lief!

Als het na drukte en rumoer stil wordt,
voel ik je als een druk op mijn oren.
Dankbaarheid vindt haar weg naar boven,
terwijl in mijn hart vreugde ontspringt.
Je bent voelbaar, je bent tastbaar;
ik kan je aanwezigheid horen.
Je bent een balsem voor mijn ziel,
die alle onrust en onvrede verdringt.

Stilte,
je bent mij zo kostbaar,
zo waardevol;
ik heb je zo lief …


Inmiddels is het alweer een week geleden dat ik thuiskwam van de Vrouwenconferentie.
En hoewel het hier aansluitend vakantie was en onze zoon en dochter daardoor thuis waren, heb ik genoten van een heerlijk rustige week die ik mezelf heb toegeëigend.
Ik deed niet meer dan het hoognodige en nam de tijd om mezelf als het ware weer terug te dwingen in de rust; de rust om te lezen, te schrijven, of gewoon te keutelen.
Mijn agenda was afgelopen week leeg en bleef leeg, op een afspraak met de tandarts na.
En nieuwe dingen die opgeworpen werden, heb ik niet aangenomen.
Welk een rust geeft dat alleen al niet!

Morgen gaan ze weer naar school en hoewel het deze week vrij rustig bleef, toch weet ik dat als morgenmiddag, en de andere momenten van de week,  iedereen weg is –school en werk– ik deze korte momenten van stilte zal omarmen.
Stilte; voelbare, tastbare stilte, die mij altijd dicht bij God brengt en waar ik zo van geniet en dankbaar voor ben.
Soms zeg ik weleens zachtjes tegen Hem: ‘Hoort U het, Heer, hoort U de stilte ook?!’, en dan gaat een stil dankgebed naar boven en is het soms net even of we samen glimlachen om dit intieme moment van samen genieten van de stilte.

Ik heb deze momenten van stilte te weinig gehad afgelopen jaar.
Ik heb ze hard nodig, dat weet ik van mijzelf, maar er waren teveel dingen op mijn pad gekomen waardoor deze momenten grotendeels verdwenen.
Ik wist het, maar het lukte maar niet om het te veranderen, tot nu, en wat voel ik mij daar goed bij, bij dit vooruitzicht van rust en stilte.

Ik kijk even achterom naar mijn boekenkast, waar mijn werkje van de workshop van de Vrouwenconferentie staat.
Dit werkje (de Bijbeltekst uit Jes. 30:15 - ‘In stilheid en vertrouwen ligt mijn kracht’ getuigt daarvan) maakt ook deel uit van mijn reis terug naar de stilte; naar ontmoetingen met God en met mezelf.
Een reis in de stilte zodat alles weer in evenwicht komt.


Stilte, 
je bent zo kostbaar,
zo waardevol; 
ik heb je zo lief.

Je bent een waardevolle zegen,
voor als ik onrustig ben en verward.
Er gaat kracht van je uit en ...
je brengt vrede terug in mijn hart.
Je brengt mij dicht bij mijn Vader,
waar ik mij veilig weet en bemind.
Je schept licht en ruimte,
waardoor ik mijzelf hervindt.

Stilte,
je bent me zo kostbaar,
zo waardevol;
Stilte, ik heb je zo lief!

God van Trouw

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (103)

Ik zal Me houden aan de eed die Ik je vader Abraham gezworen heb.
Want Abraham heeft naar Mij geluisterd en zich gehouden aan Mijn regels , Mijn geboden, Mijn voorschriften en Mijn wetten.

Genesis 26:3b,5

Als ik deze week (nav. mijn ‘Stille Tijd-kalender’) een aantal hoofdstukken uit het Bijbelboek Genesis lees, word ik getroffen door de trouw van God die erin doorklinkt.
Als ik bij hoofdstuk 26 kom en het doorlees, treft mij gewoon de enorme trouw van God.
Als in een flits gaan de woorden door mij heen: God van trouw, God     van     trouw!
Het raakt me als ik lees hoe God aan Isaak verschijnt en met hem spreekt, en hem belooft dat Hij Zich zal houden aan de eed die Hij aan zijn vader Abraham heeft gezworen, en dat Hij dat doet omdat Abraham naar Hem geluisterd heeft en zich aan Zijn regels heeft gehouden.
Het bemoedigt me, want het zegt iets over hoe God is, het zegt iets over Zijn karakter.
Het vertelt me dat Hij betrouwbaar is en dat ik op Hem kan vertrouwen.

Als ik ga kijken naar de betekenis van het woorden ‘trouw’ en ‘betrouwbaar’, dan kom ik bij beiden het woord ‘getrouw’ tegen.
En als ik daarnaar toe gaat en lees wat er staat, word ik stil.
Als vanzelf zet ik de woorden ‘God is …’ ervoor …

God is Betrouwbaar.
God is Eerlijk.
God is Loyaal 
God is Nauwgezet.
God is Onveranderlijk. 
God is Trouw. 
God is Toegedaan. 
God is Toegewijd. 
God houdt Zich stipt aan iets.
God houdt Zijn woord. 

Met andere woorden: God houdt Zich aan wat Hij ooit heeft afgesproken!
Je kunt op Hem rekenen!
Hij is niet wispelturig of veranderlijk als de mens.
God is trouw!

Zijn wegen mogen dan voor ons vaak niet te begrijpen zijn en vele vragen zullen in  ons leven boven komen waar we geen antwoord op zullen krijgen, maar eens zullen we zien, zullen we weten, zullen we kennen.
Al wat Hij van ons vraagt is dat we net als Abraham, Isaak en Jacob geloven en vertrouwen op Hem, op Zijn woord, op Zijn beloften, op wie Hij is, namelijk:
een God van trouw.

En dat maakt dat ik het lied ’God van trouw’ met mijn hele hart kan meezingen, want ik wil het uitzingen dat Hij trouw is en onveranderlijk, het mezelf zo ook voorhouden.
Het maakt, dat ik steeds het  opnieuw, keer op keer, naar Hem uitroep, want ik weet dat Hij er is, mij hoort, en mij zal helpen.
Hij is mijn Rots en Het Anker in de stormen van mijn leven.
Op wie anders dan op Hem alleen kan ik mijn hoop stellen?
Hij, en Hij alleen is betrouwbaar, getrouw, te vertrouwen.
Hij is: een God van Trouw.

Opwekking 542 - God van trouw

God van trouw,
U verandert nooit.
Eeuwige, U mijn vredevorst.
Aller Heer, ik vertrouw op U.
Heer, ik roep tot U,
opnieuw en opnieuw.
Heer, ik roep tot U,
opnieuw en opnieuw.

U bent mijn rots wanneer ik wankel,
U richt mij op wanneer ik val.
Dwars door de storm
bent U Heer, het anker;
ik stel mijn hoop alleen op U.

Het ligt niet aan Mij!

Wat had ik hier naar uitgekeken, en wat had ik deze dagen van rust hard nodig.
Wat was (en ben) ik moe, zowel lichamelijk (slecht slapen - leeftijd) als geestelijk, en wat had ik het nodig om bemoedigd te worden, gevuld te worden.
Wat verlang(de) ik naar tijd aan Zijn voeten zonder dat er enige plicht roept.
Wat verlangde ik naar dit weekend, 'mijn jaarlijkse Vrouwenconferentie', die tevens mijn (enige) echte vakantiedagen zijn.
Helemaal voor mij alleen, waarin ik niets anders hoef te doen dan genieten van alles: het heerlijke eten , zowel voor mijn lichaam als voor mijn geest, de rust van niemand die iets vraagt of iets van je wilt, even geen was, geen vaat, geen enkele huishoudelijke plicht, geen ..., niets ...

Als ik op mijn kamer kom, overvalt me de rust en stilte en besef ik, voel ik pas hoe vreselijk moe ik ben en het huilen staat me eigenlijk nader dan het lachen.
Ik pak mijn koffer uit en loop daarbij wat onwennig door mijn kamer.
Het is duidelijk te lang geleden dat hier, in deze rust en stilte, ben geweest; de rust en stilte van het gewoon ergens zijn zonder enige verplichting of verwachting; gewoon er zijn.
Anders dan anders, pak ik als nu als laatste pas het 'welkomstbriefje' met de Bijbeltekst.
Ieder jaar ligt dit, samen met wat lekkere versnaperingen, op ieders bed, alleen dit jaar pakte ik het niet als eerste, en ik kan niet eens benoemen waarom ik dit deed.
Als ik het briefje openvouw en de woorden lees, komen de tranen.

'God zal in al je behoeften naar Zijn rijkdom heerlijk voorzien, in Christus Jezus.'  Fil. 4:19 (NBG)

God zal voorzien!
Dit woord, deze belofte, is eigenlijk alles wat ik nodig heb.
God zal voorzien!
De woorden komen binnen, echt binnen, en de tranen die door deze woorden zijn gaan stromen, zijn tranen die tegelijk een gedeelte van alle onrust en verwardheid meenemen en ruimte maken voor rust en vertrouwen.
God zal voorzien in alles wat ik nodig heb.
Ik weet niet waarin, ik weet niet hoe, of wanneer, maar het is goed: God zal voorzien, en zoals Hij voorziet, zal het ook goed zijn.
Op één ding na weet ik zelf niet eens precies wat ik nodig heb, maar ik ervaar gewoon, ik weet gewoon, dat deze woorden rechtstreeks bij God vandaan komen.
Het is Zijn belofte voor mij, aan mij, en ik ervaar Zijn grote liefde hierin.


Dit jaar is ook het eerste jaar, dat ik geen aantekeningen maak van de woordverkondigingen om verder uit te werken op mijn Blog; dit jaar ben ik er alleen voor mezelf.
Aan de ene kant voelt het een beetje vreemd, aan de andere kant ervaar ik ook een stuk rust die hierdoor binnenkomt.
Tijdens de aanbidding, daar beginnen we elke sessie mee, komt het volgende beeld in mijn gedachten:
Ik zie een lege kom, waarvan ik besef dat het mijn hart is.
Onderin is een dikke witte laag, het ligt daar vast en stil; het is de Heilige Geest, om in te drinken wat Hij geeft, om op te nemen wat Hij geeft.
Aan het eind van de avond zie ik een beetje water klotsen in de kom ...
De dag erop komt het beeld opnieuw terug en met de toespraak van Dicky zie ik het water naar binnen stromen.
De combinatie van de woorden die zij spreekt en haar zachte, zo liefdevolle stem, zijn een ware balsem voor mijn gepijnigde en door allerlei gebeurtenissen, verstoorde ziel.
God, wat bent U goed voor mij!


Als ik de eerste dag na het eten me even terugtrek op mijn kamer voor de avondsessie begint. pak ik mijn meegenomen (chr.) 'Glossy' - Stil - de reis naar binnen.
(Het leek mij wel een goede combinatie, dit weekend en dit blad)
Na het voorwoord en de inhoudsopgave stuit ik op de volgende woorden:
'You don't always need a plan - sometimes you just need to breathe, trust, and let go, and see what happens.'

Ik moet ook zeggen dat ik even geen plannen meer heb en ze ook eigenlijk helemaal even niet meer wil.
Zelfs het niet doorgaan dit jaar van de 'Kerstavond voor Vrouwen' voelt als een verademing en een opluchting.
Soms is het echt goed om ergens een punt achter te zetten en niet koste wat het kost doorgaan.
Als er niet genoeg mensen zijn om te helpen met de organisatie, dan houdt het gewoon op, hoe jammer het ook is en hoeveel vrouwen er ook teleurgesteld zullen zijn.
Een paar dingen houd ik vast, dat is ook goed, maar voor de rest zal ik nauwkeurig gaan waken over mijn agenda.
Hoe bijzonder is het niet hoe alles samenvalt.
Deze woorden uit de Glossy, dit weekend, Gods woord dat ik ontving, en aansluitend ... mijn  praktisch lege agenda.

'You don't always need a plan - sometimes you just need to breathe, trust, and let go, and see what happens.'

Als ik zo over deze woorden nadenk, weet ik één ding zeker: ik wil dit weekend en de komende tijd gewoon Hem zoeken, met Hem alleen zijn, want ik weet dat hierin mijn kracht ligt, mijn herstel, en ...
misschien nieuwe wegen.
Want enkele gebeurtenissen van de laatste tijd hebben mij tegelijk losgemaakt van mijn vastzitten aan mijn woonplaats en mijn gemeente.
Dit hoeft helemaal niets te betekenen, of te zeggen te hebben, maar het schept wel nog meer ruimte.

Met deze conferentie van afgelopen weekend, begint zo eigenlijk ook mijn 'nieuwe' reis naar binnen.
Stil worden en tot rust komen bij Hem.
Even met hem alleen zijn.

Ik heb even geen plannen meer
en ik wil ook helemaal geen nieuwe maken.
Ik wil stilstaan en stil worden;
tot rust komen aan uw voeten, Heer.

Ik heb even geen plannen meer,
maar laat alles los en wil alleen
Uw liefde inademen, vertrouwend
dat U geeft wat ik nodig heb, Heer.

Ik heb even geen plannen meer,
maar wil gewoon even met U alleen zijn, Heer.


Het weekend is bijna voorbij als ik zondag tussen de middag de eetzaal voor de laatste maaltijd binnenloop.
Ook dit jaar is er voor iedereen nog een bemoediging om mee naar huis te nemen.
Aan iedere soeplepel op tafel zit een kaartje met een Bijbeltekst.
Het is alleen al een prachtig gezicht om te zien, de kleuren zijn namelijk echt mijn kleurtjes: roze en lever/bruin.
Ik kies een plekje uit, ga zitten en maak het kaartje los van de lepel.

'Maar jij die je hoop op de Heer hebt gevestigd, zal je kracht weer terugkrijgen. Je stijgt op met de vleugels als een arend, je zal voortsnellen, maar niet moe worden; je zult wandelen zonder uitgeput te raken. (Jesaja 40:31 Het Boek)

'Maar jij die je hoop op de Heer hebt gevestigd, zal je kracht weer terugkrijgen.

Ik weet niet veel meer van de toespraken, maar één ding weet ik wel, het thema is duidelijk zichtbaar in de woorden die ik van Hem heb ontvangen.
'Het ligt niet aan Mij ...'

Ik zal in al je behoeften naar Mijn rijkdom heerlijk voorzien, 

in Mijn Zoon, Christus Jezus! 

Ik zal je kracht weer teruggeven, 

als jij je hoop op Mij vestigt!

Ik sla mijn ogen naar de bergen ...

Schilderij©Caroline van de Vate

www.vandevate.nl

Sla je ogen op naar de hemel

en verwacht je hulp van Hem,

Die hemel en aarde geschapen heeft.

Hij, de Bewaarder van Israël,

Die niet sluimert, noch slaapt,

is het die jou met liefde omgeeft.

Je voet zal niet wankelen.

Hij is de schaduw aan je hand.

Elke dag zal Hij over je waken

tot je komt in het Beloofde Land.

Zie omhoog en verwacht;

van Hem komt je hulp en kracht.

Naar: Psalm 121

Elke dag komt de hemel een stukje dichterbij …

Afgelopen zondag kreeg ik van een lieve vriendin een cd als afscheidscadeautje daar zij gaat trouwen en daarmee ook verhuizen naar een heel andere plaats.
Aan onze samenwerking (op vele gebieden) komt dan helaas ook een einde.
Ik heb de cd inmiddels al heel wat keren geluisterd, en hoewel ik over het algemeen niet zoveel met Nederlandstalige muziek heb, staan er op deze cd een aantal prachtige nummers.
Twee springen er echter helemaal uit en één daarvan vond ik ook op You Tube en die wil ik heel graag hier delen, in het bijzonder ook ter bemoediging voor mijn moeder.

We naderen eind september en dat betekent tegelijk dat oktober heel dichtbij komt.
Hoewel de maand voor mij niet meer zo beladen is, weet ik wel dat de tijd ernaar toe voor mijn moeder een heel verdrietige tijd is.
Dit jaar, 5 oktober om precies te zijn, is het alweer 23 jaar geleden dat mijn jongste broertje verongelukte.
Rond 7.00 uur die zaterdagmorgen kwam het telefoontje dat Jacco een ongeluk had gehad met zijn dienstauto (hij was beveiligingsbeambte en had nachtdienst).
De pijn is bij mij weggeëbd, maar hoe anders is dit als het je kind betreft.
Ik kan me daar geen voorstelling van maken, maar ik zie wat het met mijn moeder doet, hoe zij hem nog steeds mist, ook na zoveel jaar.
De paar weken vlak voor deze bewuste dag zijn en blijven moeilijk voor haar en ze is altijd weer blij als 5 oktober en de week erna voorbij zijn.
Er is een troost in het weten dat ze hem weer zal zien (net als ook mijn vader, die 7 jaar geleden overleed in november), maar deze tijd, deze dagen …

‘Elke dag komt de hemel een stukje dichterbij; 

elke dag verkleint de afstand tussen jou en mij’

De pijn van het gemis komt in deze dagen meer binnen dan anders, misschien bij jou ook wel, maar welk een troost ligt er dan in deze woorden.
We kunnen blijven kijken naar de tijd die verstrijk dat iemand ons ontvallen is, maar we kunnen ook kijken naar de andere kant, naar de wetenschap dat met het verstrijken van iedere dag, de hemel een stukje dichterbij komt en daarmee ook het weerzien en een einde aan alle pijn, verdriet en lijden.

Het nummer heet: >>  ‘Vergezicht’ van Annemieke Koelewijn

Dat ook jij door dit lied heen (nieuwe) moed en kracht mag ontvangen.

Foto:©Michael Klapwijk

Lees eventueel ook: ‘Gemis’ (Words of my Heart)

Even heel wat anders; met dankbaarheid en gepaste trots

De afgelopen zomer ben ik behoorlijk druk geweest en nu kan ik jullie vertellen waarmee.
Caroline v.d. Vate en 'moi' hebben namelijk weer iets heel moois mogen en kunnen uitgegeven.

De prachtige bureaukalender: 

'Het Licht op jouw pad'

(Voorkant kalender)

Het is een weekkalender geworden, dus 52 weken lang een prachtig schilderij met een gedicht.

Daarbij hebben wij ook nog een passende Bijbeltekst gezocht, waardoor het een waardevol geheel geworden is.

Met 'Het Licht op jouw pad' verwijzen wij naar Jezus, die Het Licht van de wereld is.

Het is dan ook ons gebed dat door deze kalender iets van Zijn Licht zal schijnen op jouw pad.

Zijn Licht op jouw pad'; is een kalender vol bemoedigingen in beeld en woord.

 

(Voorkant en enkele voorbeelden uit de kalender)

Onze dank is aan onze Heer en Heiland, die ons in de eerste plaats bij elkaar heeft gebracht, en ook dit project heeft mogelijk gemaakt.

De kalender is bij verschillende Chr. en Evangelische Boekhandels reeds verkrijgbaar, maar nog niet overal.

Ik hoop de kalender zo spoedig mogelijk ingepakt te hebben (er komt een beschermend zakje omheen), waarna ze afgeleverd kunnen worden bij het CBC in Houten alwaar de boekhandels ze dan kunnen bestellen.

Van de boekhandels die afgelopen maandag op de beurs waren, zijn er al verschillenden die ze hebben kunnen meenemen, dus vraag er gewoon even naar.

Bij mij (of bij Caroline) bestellen kan ook, maar dan komt er € 3,84 bij aan verzendkosten.

Het licht op jouw pad

* Luxe bureaustandaard
* 52 betekenisvolle schilderijen
   en gedichten
* Inclusief Bijbelteksten

* € 13,95

De liefde van God Neem de tijd ... (1)

Sinds een paar dagen vertoef ik, na weken beneden aan de keukentafel te hebben gezeten,  eindelijk weer op mijn kamertje.
Was het eerst de warmte die mij van mijn kamertje verdreef, aansluitend waren er wat dingetjes die nog moesten gebeuren op mijn kamertje waardoor ik er niet kon zijn.
Maar sinds een paar dagen is alles weer op orde, alles is weer opgeruimd en schoon en ik geniet nu ik weer achter mijn bureautje zit en neus heerlijk rond in mijn schriften en briefjes die ik afgelopen week met de 'grote schoonmaak' weer door mijn handen heb laten gaan en ook weer een keurig plekje heb gegeven.
Met het neuzen valt mijn oog op een citaat van *Andrew Murray:

'Neem de tijd, o mijn ziel, om in stilte de wondervolle openbaring van Gods liefde in Christus te overdenken, totdat uw hart vervuld wordt met aanbidding en verwondering en smachtend verlangen.
Neem er de tijd voor om de kostbare waarheid te geloven: 'De liefde van God is uitgestort in onze harten door de Heilige Geest welke ons is gegeven.'

Het zijn misschien wel heel ouderwetse woorden, maar ze raken mijn hart.
Door de drukte van het afgelopen jaar en zelfs ook deze zomervakantie, heb ik veel minder tijd dan voorheen gehad en kunnen nemen om dit te doen.
Hoewel ik in principe iedere morgen met Hem begin en wekelijks daarover schrijf, is het net of deze woorden doelen op iets anders, op meer, op dieper, op ...
Ik merk dat er nog een gejaagdheid in mijzelf zit van al het werk dat ik afgelopen jaar heb gedaan.
Een onrust, waarvan ik merk dat deze alleen verdwijn als ik, zoals ik vanmorgen opnieuw ervoer, alleen vind in het werkelijk tijd hiervoor nemen.

Al heel lang ligt er in mijn vensterbank naast mijn stoel in de kamer een boekje wat ik heel graag wil lezen.
Ik was er al eerder in begonnen, maar door de drukte kwam ik maar niet verder en het voelt dan op een gegeven moment ook niet goed meer om verder te gaan.
Dus afgelopen donderdag ben ik dan ook opnieuw begonnen en heb ik tegelijk maar opgeschreven wat mij aanspreekt om het beter te kunnen overdenken en te onthouden.
Vanmorgen las ik verder en ik ervoer hoe de gejaagdheid en onrust uit mijn lichaam verdween terwijl ik las en de woorden tot me door liet dringen en de gegeven Bijbelteksten eens nalas in andere vertalingen en opschreef.
Als ik dan nu deze woorden van Andrew Murray lees, besef ik dat ze eigenlijk op een bepaalde manier met elkaar zijn verbonden en dat het eigenlijk heel mooi is, om nu, op dit moment, zo deze woorden tegen te komen.

Het boekje heet: *Een knipoog van God - Ontdek de heilige momenten in je leven - geschreven door Lenya Heitzig.

Enkele citaten uit het boekje zijn:

'Heilige momenten zijn Gods subtiele manier om onze aandacht te trekken.
Ze herinneren ons eraan dat Hij dichtbij is.

Ik geloof dat heilige momenten Gods manier zijn om Zijn vingerafdruk achter te laten in de hoop dat wij Zijn identiteit ontdekken.

Heilige momenten zijn bedoeld om onze aandacht te vestigen op de Heilige.'

Ik bedenk mij, dat om deze heilige momenten te kunnen ontdekken, we ook de tijd moeten nemen om ze te kunnen herkennen en ontdekken.
De vraag is niet of deze  momenten  er zijn, maar of wij in staat zijn om in de kleine dingetjes van het dagelijkse leven Gods vingerafdruk te zien.
Dat kan zijn in een Bijbeltekst, maar ook in een telefoontje op een bepaald moment, of in een kaartje dat uitgerekend op een moeilijk moment op de mat valt, of in het musje dat een koekkruimeltje van je tafeltje komt pikken of in een vlindertje dat neerstrijk op de struik dicht bij je en wat je hart beroerd.
Een regenboog, iemand die zomaar even vriendelijk naar je lacht, naar je knikt, ...
En zo is in deze, soms o zo kleine momenten, Gods liefde voor ons zichtbaar en worden momenten met gewone dingetjes heilige momenten.

Ik ben nog niet verder gekomen dan slechts het voorwoord en de inleiding, maar als mijn gedachten nu al deze kant op gaan door het lezen van deze paar bladzijden, en ik opnieuw merk welk een rust ik vind, weet ik één ding zeker, de beslissing om pas op de plaats te maken en om dingen te laten vallen, is de juiste.
Dan maar geen Kerstavond voor Vrouwen,  en dan ook maar wat later beginnen met het Secret Sister Program, ik ben immers geen persoon die veel van deze dingen naast elkaar of tegelijk kan doen of goed functioneert bij haast of bij vlug vlug.
Misschien spreken deze woorden van Andrew Murray me daarom wel juist zo aan: 'Neem de tijd, o mijn ziel, neem tijd ...'

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om te overdenken,
tot je door te laten dringen
hoe groot Zijn liefde is.
Neem de tijd om te ontdekken
op welke wijze Hij
Zijn liefde laat zien.

Ik geloof, dat het begint met de tijd te nemen om Zijn woord te lezen, want daarin spreekt Hij tot ons en vertelt ons dat Hij van ons houdt en hoeveel.

'Ik heb u liefgehad met eeuwige liefde ...' (Jeremia 31:3)

'Ziet welk een liefde ons de Vader heeft gegeven ...' (1 Johannes 3:1)

'God echter bewijst Zijn liefde jegens ons, doordat Christus, toen wij nog zondaren waren, voor ons gestorven is.' (Romeinen 5:8)

'En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.' (Romeinen 5:50)

En als ik dan door Zijn woord Hem meer en beter ga leren kennen, dan zal ik ook in mijn dagelijkse leven meer van Hem gaan ontdekken en Zijn vingerafdruk zien in kleine of onverwachte dingen.

Het nemen van deze tijd opent mijn (ons) hart en doet Zijn rust en vrede binnenstromen en verjaagd mijn(onze) gejaagdheid en onrust; het opent mijn hart en doet verwondering, aanbidding en vreugde opwellen.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en vind rust
in Zijn liefde en trouw.
Neem de tijd
tot je hart gevuld is
met verwondering,
aanbidding en vreugde.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd
tot deze kostbare waarheid
deel is van je leven.
Neem de tijd
en groei in volharding
en standvastigheid.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd ...

* >> Andrew Murray - Gods beste geheimen
* >> Lenya Heitzig - Een knipoog van God

Tactiek van de boze

De vakantie is bijna voorbij.
In verschillende delen van ons land zijn de scholen al weer begonnen, sommigen hebben nog even en bij ons in de regio beginnen de scholen over twee weken weer.
En met dat de scholen beginnen, begint langzaamaan ook al het verenigingsleven weer, de sportclubs, Bijbelstudiegroepen, Alpha enz.
Als er één ding is wat mij regelmatig opvalt, dan is het wel hoe druk sommigen het hebben.
Agenda's zitten soms overvol en als je een afspraak wil maken, moet je er of vroeg genoeg bij zijn of op lange termijn willen plannen.
Soms kun je er niet veel aan doen, soms vallen er nu eenmaal dingen samen.
Maar toch ...

Als we het afgelopen jaar een beetje stuk gelopen zijn door onze drukke agenda, of tot het besef gekomen zijn dat het, zoals het afgelopen jaar ging toch niet zo prettig was, dan is er vaak het goede voornemen om het wat rustiger aan te doen en onze agenda niet meer zo vol te plannen.
Een heel goed voornemen, waarvan alleen de uitvoering niet altijd goed lukt en onze agenda soms alweer vrij vol is voor we er erg in hebben.

Misschien dat het onderstaande verhaal ons kan helpen om goed na te denken voor we onze agenda weer gaan vol plannen.

De tactiek van de boze

Satan riep zijn dienaren van over de hele wereld bijeen voor een ontmoeting.
In zijn openingswoord tot zijn slechte engelen zei hij:
"Wij kunnen de christenen er niet van weerhouden naar de kerk te gaan.
We kunnen ze er niet van weerhouden hun Bijbel te lezen en de waarheid te leren kennen.
We kunnen ze er zelfs niet van weerhouden om behoudende waarden te hebben.
Maar, we kunnen wel wat anders doen.
Wij kunnen de christenen ervan weerhouden om een intieme, blijde ervaring in Christus te hebben.
Wij moeten oppassen, want als zij die verbinding met Jezus hebben, is onze macht over hen verbroken.
Dus, laat ze maar naar de kerk gaan en laat ze maar een behoudende levensstijl hebben, maar ... steel hun tijd ... zodat ze geen tijd voor een ervaring met Christus kunnen hebben."
             

Afleiden
"Dit is mijn plan, engelen, leidt ze af, zodat ze geen houvast vinden in hun Redder.
En zorg ervoor dat ze niet de vitale verbinding met de hemel zullen vasthouden tijdens het vorderen van de dag."
"Hoe zullen we dat doen?", riepen zijn engelen.
"Houdt ze bezig met onbelangrijke dingen van het leven en verzin ontelbare plannetjes om hun verstand bezig te houden", antwoordde de duivel.
"Verleidt hen om te kopen, te kopen en te kopen en dan te lenen, te lenen en te lenen.
Overtuigt de vrouwen ervan dat ze moeten werken en de echtgenoten om 6 of 7 dagen per week te werken, het liefst 10 tot 12 uur per dag, zodat ze hun levensstijl kunnen ophouden.
Weerhoudt ze ervan tijd met hun kinderen door te brengen.
Als de familie uit elkaar valt, zal ook hun thuis niet langer rust geven van de werkdruk.
Over-stimuleer hun verstand zo, dat ze de kleine, zachte stem van God niet meer kunnen horen.
Zet ze ertoe aan de radio, cassette- of cd-speler aan te zetten als ze autorijden, of de tv, video of stereo constant in huis aan te houden en let erop dat in iedere winkel en restaurant constant muziek te horen is.
Dit alles zal er voor zorgen dat hun verstand verstopt raakt en de eenheid met Christus zal worden verbroken.
Vul ook hun koffietafels met bladen en kranten; dreun in op hun verstand met nieuws, 24 uur per dag.
Overstroom hun brievenbus met rommel en valse hoop.
Zorg ervoor dat mensen, zelfs bij hun recreatiemomenten, nog druk zijn.
Laat ze terugkeren van hun vakanties met uitputting, onrust en laat hen onvoorbereid de komende week ingaan.
Laat ze vooral niet uitgaan in de natuur; waarin zij tot rust, tot zichzelf en tot God zouden kunnen komen.
Stuur ze liever naar drukke amusementsparken, naar sportieve evenementen, concerten en films.
En als de christenen elkaar ontmoeten voor geestelijke vriendschap, laat ze dan prietpraat houden en roddelen, zodat ze uit elkaar gaan met onrustige gedachten en met hun emoties uit balans."

             
Eigen kracht
"Laat ze maar bezig zijn met zielen winnen, maar stop hun leven zo vol met goede zaken, dat ze geen tijd meer hebben om de kracht van Christus te zoeken.
Weldra zullen ze dan werken in eigen kracht en hun gezondheid opofferen en hun familieband, en dat alles voor de goede zaak."

Het liep uit op een gedenkwaardige bijeenkomst en de boze engelen gingen maar al te graag hun opdrachten uitvoeren om iedereen druk, druk, druk te maken en van hier naar daar te doen toe rennen.


©Mij onbekend.

Ik zal je krachtig bijstaan!

Heer,
Uw  woord klinkt:
Ik zal je krachtig bijstaan!

Ik zie jou, Mijn kind,
waar je ook bent,
wat er ook gebeurt,
wat je doet,
niets is immers voor Mij verborgen.

Ik help je als je het moeilijk hebt;
ja, Mijn kracht zal jouw sterkte zijn.

Vertrouw Mij,
vertrouw op Mij.
Blijf op Mij je vertrouwen stellen!
Laat je hart steeds volkomen
naar Mij uitgaan
en Ik zal je krachtig bij staan!

Dat is Mijn belofte aan jou!
Geloof en vertrouw Mij
op Mijn woord.
Ik doe wat Ik beloof!
Mijn woord is ‘ja en amen’!

Geloof en vertrouw, Mijn kind!
Geloof en vertrouw Mij,
en je zult Mijn kracht ervaren.

Naar: 2 Kronieken 16:9