Want wij hebben Jezus!

‘Van alle kanten worden we belaagd, toch zitten we niet in het nauw;
we twijfelen, maar vertwijfelen niet;
we worden vervolgd, maar niet aan ons lot overgelaten;
we worden neergeslagen, maar komen niet om.’
GNB

… in alles verdrukt maar niet in het nauw gebracht, 
om raad verlegen maar niet radeloos,
vervolgd maar niet verlaten, 
neergeworpen maar niet verloren, …
NB

2 Korinthiërs 4:8,9


Als er één ding is dat momenteel op mijn hart ligt dan is het wel dat ik mensen die het moeilijk hebben, om welke reden dan ook, wil bemoedigen voor de komende decembermaand.
Als vanzelf lichten er Bijbelteksten of gedeelten op als ik in mijn Bijbel aan het lezen ben en diep in mijn hart is er zelfs een verlangen om iedere dag in de maand december een kleine bemoediging, een klein woord van hoop, door te geven.
Haalbaar of niet, voor nu klim ik in ieder geval in de ‘pen’ omdat de bovenaanstaande Bijbelverzen vanmorgen onder het lezen oplichtten.


Nu moet ik je heel eerlijk zeggen, dat ikzelf meer dan eens het gevoel heb gehad, dat ik in het nauw zat, dat ik radeloos was, me aan mijn lot overgelaten voelde en heel verloren.
Alles was even donker en duister, en nergens leek er ook maar een glimpje van licht, van hoop, te zijn.
En toch, toch …

Wat ik voel, wat wij voelen, is vaak (meestal) niet de werkelijkheid, tenminste niet voor ons kinderen van de Allerhoogste.
Wij hebben altijd Hoop, want … wij hebben Jezus!
Wij hebben altijd uitzicht, want … wij hebben Jezus!
We kunnen aan het eind van onze krachten zijn, maar zijn nooit aan het eind van onze hoop, want … ja, precies, want wij hebben Jezus!

Juist als ons leven moeilijk is, kunnen we Hem laten zien aan de wereld om ons heen, hebben we een boodschap van Hoop voor de mensen om ons heen die Hem niet kennen.
Dit doet niets af aan ons verdriet, aan onze pijn, aan onze eenzaamheid, maar het geeft ons juist de mogelijkheid om er op een andere manier mee om te gaan dan mensen zonder deze hoop.
Mogen we dan niet verdrietig zijn en huilen?
Nou, ik zal de laatste zijn die dat zegt, gezien de hoeveelheid tranen die ik al in mijn leven heb vergoten, maar er is wel een verschil of we in ons verdriet en in onze tranen blijven steken of dat we uithuilen bij onze hemelse Vader, ons door Hem laten troosten en in Zijn kracht, de opstandingskracht van Jezus in ons, voorwaarts gaan.


De decembermaand is de donkerste maand van het jaar, maar het is ook in deze maand dat wij herdenken dat het Licht der Wereld werd geboren en dit Licht schijnt (wil schijnen) in onze harten.
Hoe moeilijk en donker ons leven nu misschien ook is, we hebben een eeuwige Hoop, een uitzicht op een eeuwig leven met Hem.
Laten we ons verzetten tegen gevoelens van moedeloosheid en radeloosheid door ons te richten op het Licht van de Wereld, op Jezus.
Breng al je pijn en verdriet, je eenzaamheid, je noden en zorgen, in Zijn licht, zodat Zijn Licht (opnieuw) zal schijnen in jouw hart en jij op jouw beurt weer Zijn licht kan verspreiden.


Schijn met Uw licht in mijn hart, Heer,
schijn met Uw licht over alles wat zo donker is,
zo moedeloos, zo radeloos, zo eenzaam;
over alles dat verzwolgen dreigt te worden
door gevoelens van leegte en gemis.

Schijn met Uw licht in mijn hart, Heer,
schijn met Uw licht en verlicht mijn hart.
Richt mij op, opdat ik Uw getuige zal zijn,
en Uw licht verspreid in een wereld 
die wanhopig is en verward.

Wat verwachten we?

De maand december staat weer voor de deur.
Een maand die bol staat van allerlei feestelijkheden, gezelligheid, samenzijn, eten en drinken.
Voor sommigen een maand waar zij het hele jaar naar uitzien, voor anderen een maand die ze het liefst over zouden willen slaan.
De reclamefolders staan vol prachtige plaatjes van gezellige gezinstaferelen; iedereen is even mooi aangekleed en de tafel is prachtig versierd en gedekt, en overvloed, in elke zin van het woord, voert de boventoon.
Wat kan dat erin hakken als je eenzaam en alleen bent, nauwelijks weet rond te komen, net gescheiden bent, of een dierbare hebt verloren.
En toch …

Toch is wat de reclamefolders laten zien vaak niet een reëel beeld van de werkelijkheid.
O ja, als je langs de ramen loopt en naar binnen kijkt, dan kun je soms dezelfde taferelen aantreffen, maar hoe echt is het?
Is wat we zien ook echt?


Velen van ons kennen ongetwijfeld het spreekwoord dat zegt: ‘Ieder huisje heeft zijn kruisje’, maar het komt vaak niet in onze gedachten op als we het zelf om welke reden dan ook moeilijk hebben en we kunnen ons dan soms blindstaren op wat een ander wel heeft.
In dagen als die er nu aankomen, komt eenzaamheid dieper op je af, zijn gevoelens van gemis groter en intenser, leegte voelbaarder en tastbaarder, en niet kunnen doen wat anderen wel schijnen te kunnen, schrijnender.
Maar toch …

Hoeveel verborgen leed zal er niet zijn achter de prachtig versierde huizen en tafels, achter het gezellig samenzijn?
Hoeveel tranen zullen er schuilgaan achter die lachende gezichten?
Hoeveel gebroken harten achter al die overvloed.
Hoeveel pijn en verdriet achter al die met lampjes versierde huizen?
En hoeveel eenzaamheid te midden van alle samenkomende gezinnen en families?

Ik wil niets bagatelliseren; geenszins!
Wat dan ook voor jou toepasbaar is wat betreft de komende decembermaand waardoor je hem graag zou willen overslaan, het mag er zijn, het is reëel, en misschien wel heel diep en intens.
Ik wil je alleen deze keer vragen om ook eens proberen te kijken voorbij alle pracht en praal, voorbij alle uiterlijke dingen en je te realiseren dat het weleens helemaal niet zo mooi is als het eruit ziet.
Ik wil je vragen niet zo zeer te zien op baby Jezus die geboren werd in een stal in Bethlehem, maar op de reden waarom Hij kwam.

Jezus zegt in Lucas 4 vers 18 en 21:
‘De Geest van de Heer rust op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft om het goede nieuws te brengen aan armen. Hij heeft mij gezonden om gevangenen de vrijheid aan te zeggen en blinden het licht te geven. om onderdrukten vrij te maken, om het jaar van Gods goedheid af te kondigen.
Op deze dag zijn de woorden die u zojuist gehoord hebt, in vervulling gegaan.’


Vandaag is het de 1e Advent en we gaan daarmee de tijd naar Kerst, naar het herdenken van de geboorte van Christus en naar het uitzien naar Zijn terugkomst in.
Advent is een tijd van Verwachten.
Was het eerst het Verwachten van de komst van Hem als Heiland en Redder, als Messias, nu is het een tijd van Verwachten dat Hij terugkomt en wij voorgoed met hem samen zullen zijn.
En daarmee voorgoed een einde aan alle ellende, alle pijn en verdriet, alle oorlogen enz.; een einde aan deze zondige en verdorven wereld, en een nieuw leven voor eeuwig samen met Hem.

Maar …
Verwachten we ook Zijn hulp, Zijn nabijheid, Zijn vrede, Zijn kracht, Zijn liefde, om deze moeilijke maand die voor ons ligt door te komen?
Of zien we alleen maar reikhalzend uit naar Zijn terugkomst omdat daarmee een einde komt aan ons lijden?

Psalm 146 vers 5 t/m 8a, 9a zegt:
‘Gelukkig wie steun zoekt bij de God van Jacob, alles verwacht van de Heer, zijn God, van Hem, die hemel en aarde gemaakt heeft, de zee en alles wat erin leeft, van Hem die trouw blijft, altijd.
Want de Heer is het die recht verschaft aan wie onderdrukt worden, die te eten geeft aan wie honger lijden, die de gevangenen bevrijdt, de blinden ziende maakt, opricht wie gebogen gaan.
De Heer is het die vreemdelingen beschermt, wezen en weduwen tot steun is.’

Het is mijn gebed, dat wat onze omstandigheden ook zijn, we niet tegen de komende maand met al haar feestelijkheden op zullen zien; dat we ons niet blind zullen staren op alles rondom ons wat zo prachtig, voorspoedig en overvloedig lijkt te zijn, maar dat we zullen opzien naar Degene om Wie het gaat en op het waarom Hij kwam.

Vlak voor Zijn lijden en sterven zei Jezus:
‘Vrede laat Ik bij jullie achter; Mijn vrede geef Ik jullie, een andere vrede dan de wereld geeft.’
En die vrede bid ik je toe voor de komende maand, zodat Zijn Naam wordt verheerlijkt en wij tot zegen kunnen zijn voor een ander.

Een klein Psje.
Dit ontslaat ons niet van onze verantwoordelijkheid om naar elkaar om te zien en er voor elkaar te zijn.
Zijn woord zegt immers ook: ‘Als één lid lijdt, lijden alle leden.’ (1 Kor. 12:26)
Maar het is mijn gebed dat onze focus zal liggen op Hem, op wie Hij is, op het waarom Hij kwam en wat Hij heeft gedaan, en op wat Hij ons heeft gegeven, zodat ook deze maand ons aller hart gevuld zal zijn met vreugde en dankbaarheid door Zijn vrede in ons.

Ik ben bij je!

Het leven is niet altijd even vriendelijk voor iedereen.
Voor velen is het gewoon ronduit zwaar.
Wat kan het dan soms moeilijk zijn om je ogen op Hem gericht te houden, vooral als je Hem niet voelt of ervaart.
Toch is Hij er, elke dag, elk moment; geen dag laat Hij je alleen.
Dat mijn onderstaande gedichtje een bemoediging voor je mag zijn.


Mijn lieve kind,
Mijn hand is op jouw leven,
en met al Mijn liefde en zorg,
houd Ik jou omgeven.
Ik weet dat jouw dagen
soms moeilijk zijn en zwaar,
maar je weet het, hè,
ook dan ben Ik daar!

Ga ervoor, Mijn lieve kind,
ga, en loop de wedloop van dit leven.
Houd je oog daarbij omhoog gericht
opdat je niet op zal geven.
Ja, er zullen dagen zijn dat je denkt                
dit kan ik niet, dit is te zwaar.                            
Maar je weet het, hè,                                            
juist dan sta Ik meer dan ooit voor je klaar.

Geen dag zul je alleen hoeven te gaan,
geen enkel moment zul je er alleen voor staan.
Ga gerust de weg die voor je ligt en weet 
dat Mijn oog onafgebroken op jou is gericht!

Toevlucht en Vertrouwen

Er is weer een nieuwe 'Bemoediging voor de Nacht'.
>> 'Toevlucht en Vertrouwen' n.a.v. Psalm 118:8

Welterusten en slaap lekker!

Een liefdevolle groet,
Rita

Jouw leven is gewenst en zinvol!

BemoedigingsMomentje

Verborgen in God

‘… en uw leven is met Christus verborgen in God.’

Kolossenzen 3:3b


Als ik vanmorgen deze woorden lees, gebeurd er iets binnen in mijn hart.
O ja, ik heb  ze al heel wat vaker gelezen, maar vandaag is het alsof God mij wil doordringen van de diepte van deze woorden.
Het is deze ochtend niet ‘en uw leven is …’, alsof het tegen mij gezegd wordt, maar ‘mijn leven is met Christus verborgen in God’.
De Heilige Geest veranderd deze ochtend de woorden direct als ik ze lees en maakt ze zo persoonlijk, dat ze meer binnenkomen als ooit te voren.

‘Mijn leven is met Christus verborgen in God.’

Een snik welt op mijn keel; mijn hart beroert zich: ‘ik, mijn persoon, mijn leven, is met Christus verborgen in God!

Verborgen …
Het woordje raakt me heel diep deze ochtend.
Verborgen, dus veilig!
Verborgen, verstopt, niemand kan daar bij.
Verborgen in God;  in de Almachtige, de Schepper van hemel en aarde, Degene, die alles in handen heeft.
Verborgen in God! nooit eerder ervaarde ik zulke gevoelens van veiligheid en geborgenheid met het lezen van deze woorden als vanmorgen.
Veilig, geborgen, geliefd.

De stormen van het leven mogen komen en woedden, de golven beuken en slaan; de boze mag mij belagen, en dikwijls naar het leven staan, maar niets van dit alles zal mij kunnen deren als ik maar blijf vasthouden aan dit feit: ‘mijn leven is met Christus verborgen is in God’.

Veilig,
dicht aan Uw hart;
geborgen,
in vreugde en smart;
zo is mijn leven,
daar het met Christus
verborgen is in God.

- Amen –

Nog twee  kleine opmerkingen.

Allereerst dit:
Voor de woorden ‘en uw leven is met Christus verborgen in God’, staat wel ‘want u bent gestorven’.
Om met Christus verborgen te zijn in God, is het wel nodig dat we Hem hebben aangenomen als onze Heer en Heiland; dat we ons (oude) leven zonder Hem hebben afgelegd (begraven) en een nieuw leven met Hem zijn begonnen.

Daarnaast:
Zoals meestal, sloeg ik verschillende vertalingen na om te kijken hoe deze tekst uit Kolossenzen daar stond.
Wat mij trof en eigenlijk ook heel verdrietig maakt, is hoe de BGT (Bijbel Gewone Taal) dit heeft weergegeven.
Daar staat namelijk: ‘Als christenen horen jullie nu al bij de hemelse wereld van God.’
Ik wil iedereen echt aanmoedigen om, als je een eenvoudige Bijbelvertaling lees, toch ook andere vertalingen erop na te slaan, daar je anders regelmatig de diepte en rijkdom mist van wat God in Zijn woord zegt.
Zoals in dit geval:
‘Als christenen horen jullie nu al bij de hemelse wereld van God.’ 
of
‘…, en uw leven is met Christus verborgen in God.’


Gods rijke zegen en Shalom!

Kracht in kwetsbaarheid ...

Het is al een hele tijd geleden dat ik dit zinnetje ergens las 'Kracht in kwetsbaarheid', maar het raakte me enorm en ik schreef de eerste woorden die in me opkwamen op.
Toch kon ik wat ik geschreven had op de één of andere manier niet op mijn Blog zetten, dus bewaarde ik het.
Inmiddels heb ik het heel wat keren herlezen, en in de loop van de tijd (dacht ik) 'afgemaakt' , maar toch, toch kon ik het steeds niet plaatsen.
Vanmorgen echter, vele maanden later, open ik opnieuw het bestand, en lees, en herlees, en de laatste woorden komen, deels vanzelf, deels worstelend.

Prediker zegt dat er voor alles een tijd is, dus misschien is dan nu voor deze woorden wel nu de juiste tijd.


Open zijn, eerlijk en oprecht, 
hoogten en diepten benoemen, 
je onzekerheid niet verbergen;
rusten in de wetenschap 
dat er Eén is bij wie je altijd 
kunt schuilen, 
bij wie je veilig bent,
wat een ander ook zegt.

Je houvast zoeken in een lied
dat je naar boven leidt,
je uitdoet stijgen boven alles wat
je angstig en onzeker maakt;
dat je dicht bij Hem brengt.

Open zijn, eerlijk en oprecht;
ook boosheid en frustraties
bij Hem neer durven leggen,
en dan openstaan voor 
Zijn terechtwijzing, die altijd 
in Liefde komt en als doel heeft 
je weer op de juiste weg te brengen.

Kwetsbaar voor Hem staan,
de Enige bij wie je echt 
jezelf kunt en mag zijn, 
en Die je vervolgens 
tegemoet komt
met Zijn liefde en kracht,
zodat er kracht, Zijn kracht,
komt in jouw kwetsbaarheid.

Van alles en nog wat ...

Wat is het lang geleden dat ik hier iets geschreven heb.

Er zijn heel wat dingen gebeurd en veranderd, waardoor ik niet alleen weinig tot geen inspiratie had, maar ook geen behoefte om te schrijven.
Dat laatste was ook wel een vreemde gewaarwording, geen behoefte om te schrijven, maar ja, soms kun je gewoon druk zijn met andere dingen.
Wel plaatste ik trouw elke dag mijn fotootje op mijn DankbaarheidsBlog 'Ogen die zien', al merkte ik wel dat, doordat ik daar iedere dag wat plaatste, er ook minder ruimte was voor dit Blog.
Het was heel bijzonder om te doen, om hier mee bezig te zijn, en ik heb er niet alleen van geleerd, maar ben er ook door gezegend.
Ik hoop echt iets van dit afgelopen jaar te kunnen vasthouden, iets van dit vertragen en het zien van de zegeningen die God iedere dag geeft.

Of er nu weer meer van schrijven kom, weet ik niet.
Aan de ene kant verlang ik er wel weer naar, maar er ligt hier in huis ook veel werk op me te wachten.
Onze jongste zoon is deze zomer op zichzelf gaan wonen waardoor de zolder nu helemaal leeg is van kinderen maar nog niet van spullen.
Er valt heel wat uit te zoeken en op te ruimen.
Ik was hier al mee begonnen afgelopen zomer, maar door een vervelende valpartij in onze vakantie ben ik al een paar maanden uit de roulatie.
Inmiddels krabbel ik wel weer op, maar mijn lijf heeft zo'n douw gehad, dat het nog wel even duur voor ik weer zo herstelt ben als toen.
Maar goed, we zullen zien.
Het huis heeft in ieder geval wel prioriteit, daar we misschien zelfs willen verhuizen met de tijd, dus ...
Voor nu is het in ieder geval nog rustig aan doen en opbouwen, en er voor waken dat mijn frustraties niet de overhand krijgen.
Vorige week was dat namelijk zo, en ik had daardoor gewoon een slechte week.
Het is ook frustrerend als je weer van voor af aan moet beginnen met opbouwen om ook maar de gewone huishoudelijke dingen te kunnen doen.
Ik was het echt even zat, was boos en had eigenlijk ook een aardig portie zelfmedelijden.

Zaterdags was weer de maandelijkse VrouwenOchtend in Vaassen waar ik regelmatig naar toe ga met een paar andere vrouwen en daar werd ik terechtgewezen en bemoedigd door iets dat ikzelf eens had geschreven, en wat nu door iemand werd gebruikt als korte overdenking voor deze ochtend naast de getuigenissen die zouden worden gegeven.
(>> 'Je kunt het!')
Ik werd tot diep in mijn hart geraakt.
Het was een liefdevolle terechtwijzing en aansporing van mijn hemelse Vader om mijn hoofd op te richten; om niet meer op mezelf en de omstandigheden te zien, maar op Hem.

Ja, als pijn je metgezel is bij alles wat je doet, dan is het niet altijd even makkelijk om de moed niet te verliezen.
Pijn kan je zo leegzuigen, zo verschrikkelijk moe maken, dat je alleen nog maar een potje wil janken.
Doordat het zo goed ging, was ik vergeten hoe het was en liet ik mij meeslepen in wat ik voelde en in wat ik niet meer kon.
Wat is het dan toch fantastisch om zo'n liefdevolle Vader te hebben die je daar op wijst, genadiglijk vergeeft en je vervolgens bij de hand neemt om verder te gaan op de juiste weg.

'Wees waakzaam', zegt Petrus in 1 Petrus 5:8, 'Wees nuchter en waakzaam! Uw tegenstander, de duivel, loopt rond als een brullende leeuw, op zoek naar iemand die hij kan verslinden.’

Een wijs en waar woord voor ons allemaal.

Dank U, lieve Vader, 

dank U, dat U er altijd bent,
en dat als ik iets niet goed doe,
U mij niet de rug toekeert,
maar mij liefdevol vergeeft.

Dank U, lieve Vader,

dank U, voor Uw liefdevolle zorg,

voor terechtwijzing waar nodig,

maar ook voor Uw ondersteuning

zodat ik verder kan.

Dank U, lieve Vader,
dank U, voor de bemoediging,
voor het hernieuwde perspectief,
en dat U me opnieuw liet weten:
'Mijn kind, Ik weet overal van.'

Dank U, lieve Vader,
dank U, voor zoveel liefde,
dank U, voor zoveel trouw!
Dank U, voor de diepe vrede
die in mijn hart is herleeft.

Water ...

In Johannes 4:1-42 vinden we het verhaal van Jezus en de  Samaritaanse vrouw.
Het is een heel bekend verhaal; er is al heel wat over gesproken en geschreven,  afbeeldingen van gemaakt en nog wel veel meer.
Maar afgelopen week kwam ik het voor het eerst tegen als een prachtig muziekstuk  op You Tube.
Wat raakte het mijn hart!
De tekst, de uitvoering, de passie waarmee het gezongen wordt, het neemt mij als het ware even mee naar die plek bij de bron, waar Jezus een gesprek aanging met de vrouw uit Samaria.

>> David Phelps/Maggie Beth Phelps - Water 


Ik voel de brandende zon als ze water put op het heetst van de dag.
Ik zie en voel haar ontsteltenis als de vreemdeling haar om water vraagt
Als er gezongen wordt ‘Hij wil vast meer dan dit’, dan wordt mijn hart diep geraakt; ik proef de pijn van een beschadigde vrouw.

Ik word in dit nummer meegenomen naar beide kanten.
Naar de kant van de vrouw, maar ook naar het hart van Jezus, als tussen de woorden van de vrouw Zijn gedachten klinken: ‘Ze is bang, ze is gebroken; dit is haar kans, ze is er klaar voor.’


Jezus, die verder ziet dan wat wij mensen vaak zien.
Jezus, die het hart ziet achter elk masker, achter elke façade, achter elk gesproken woord, achter elke lach, achter elke traan, achter …
Jezus, die onze gebrokenheid ziet, onze pijn, ons verdriet.
Hoe dik de muur ook is die we hebben opgetrokken, Jezus ziet er dwars doorheen.
Ook door die van jou.


Ik proef haar verlangen naar het water waar Jezus over spreekt, en voel tegelijk haar schaamte en gevoelens van onwaardigheid als ze denkt aan het leven dat ze geleefd heeft.
‘O, als Hij het toch eens wist…’
De gezongen woorden die daarop volgen komen zo diep binnen: ‘Ik weet welk leven je hebt geleefd.’

Ik weet het; Ik weet het …


Schaamte, onwaardig, als iemand toch een echt wist …
Maar Hij weet ervan, Hij kent ons leven, dat van jou en dat mij.
De schone schijn, dat wat verborgen is; de schaamte, de gevoelens van onwaardigheid, en minderwaardigheid.
Ik weet ervan, zegt Jezus, Ik heb weet van alles, en toch houd Ik van jou, ben je kostbaar voor Mij!
Toch wil Ik je te drinken geven van het levende Water, zodat je een nieuw leven kunt beginnen.
Je zult vrij zijn, vergeven, schoongewassen.


Er is een stroom van levend water, waar als je daarvan drinkt, nimmermeer dorst zult hebben.
Mijn geschenk aan jou; je zult vrij zijn, vergeven, het zal je veranderen.

Een gebonden leven, geketend.
Gevangene van de wereld.
Levend water, dat haar bevrijdt
en tegelijk uitzend.


Vrij!
Laat Zijn Leven gevende water je vrij zetten.
Vrij!
Zijn vergoten bloed heeft alle ketenen verbroken.
Vrij!
Een nieuw leven vangt dan aan.
Vrij!
Van onwaardig en minderwaardig naar dochter (zoon) van de Allerhoogste.
Vrij!
Niet meer ik, maar Hij leeft in mij.
Vrij!

>> Lyrics 'Water'

Dankbaar!

Vandaag hebben we Avondmaal gevierd en mijn gedachten gingen door de woordverkondiging terug naar vroeger.
...

Het opgeheven vingertje dat ik in gedachten altijd zag als de dominee de woorden 'wie verkeerd eet en drinkt die eet en drinkt zichzelf een oordeel' sprak.
Angst, die daardoor altijd knaagde in mijn binnenste.
Angst, die steeds meer plaats in wilde nemen met elke keer dat ik aan het Avondmaal deelnam.
Angst, die ik niet wilde, want ik wist immers dat het niet nodig was.
Angst, die altijd het gevecht aanging met het zeker weten dat het Avondmaal juist voor mij was.
De priemende ogen (voor mijn gevoel) van de dominee als opnieuw deze woorden aan de tafel worden gesproken.
De ogen, de woorden, ze zijn de laatste druppel: nu is het genoeg, ik wil dit niet meer!

Nu, bijna 27 jaar verder, staat deze herinnering me nog steeds levendig voor de geest, maar de angst is verdwenen, en heeft plaatsgemaakt voor diepe, diepe dankbaarheid.
Dankbaarheid, omdat Hij zoveel van mij hield.
Dankbaarheid, omdat Hij dit voor mij heeft gedaan.
Dankbaarheid, om die doorboorde hand, die brood en wijn naar mij uitreikt.
Dankbaarheid, om zoveel genade.

Zijn lichaam verbroken,
Zijn bloed vergoten,
omdat Hij zoveel
van mij hield.

Een doorboorde hand
reikt mij brood en wijn.
Ik neem en eet,
ik neem en drink.

Een nieuw verbond;
God's belofte vervuld.
Zijn dood
doet mij leven.

Brood, verbroken lichaam;
wijn, vergoten bloed,
Ik hou van U,
want U hield eerst
van mij!

Tot Uw gedachtenis, o Heer!

Uw liefde houdt mij staande!

Er is weer een nieuwe 'Bemoediging voor de Nacht'.
>> 'Uw liefde houdt mij staande!' n.a.v. Psalm 94:18

Welterusten en slaap lekker!

Een liefdevolle groet,
Rita

Zeg het met Liefde!

... laat geen enkel rot woord uit uw mond voortkomen,- 
alleen maar iets goeds, tot opbouw, waar gebrek aan is; 
dan geeft dat genade aan allen die het horen;
en weest jegens elkaar goedertieren, 
barmhartig en elkander begenadigend, 
zoals ook God in Christus u begenadigd heeft! 

Efeziërs 4:29,32
NB


Heer, laat toch mijn woorden
altijd vol liefde zijn.
Voor ogen houdend dat het hart
van de ander breekbaar is
als het fijnste porselein.

Heer, laat toch mijn woorden
altijd vol liefde zijn;
tot opbouw en bemoediging
voor een ieder die ze hoort
en verstoken van elk venijn.

Heer, laat toch mijn woorden
altijd vol liefde zijn.
Dat ze komen uit een hart
dat zacht is, en vergevingsgezind
en niet uit mijn moeiten en pijn.

Heer, laat toch mijn woorden
altijd vol liefde zijn.
Opdat de leiding van Uw Geest
in elk woord dat ik spreek
hoorbaar en zichtbaar zal zijn.

Nav.  het stukje ‘Say it with love’ uit >> ‘Love is …’ – Promise Journal

Ergernissen!

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

'Is dat niet de timmerman, de Zoon van Maria 
en de broeder van Jakobus en Jozef en Judas en Simon? 
En wonen zijn zusters niet hier bij ons? 
En zij namen aanstoot aan Hem.'

Matt.13: 55-57


Ergernis, ergens aanstoot aan nemen.
Hebben jullie hier ook wel eens last van?
Ik wel hoor!
Zo kan ik mij ergeren aan de harde muziek die bijna in elke winkel duidelijk aanwezig is en ik ren er het liefst zo snel mogelijk weer uit.
Men kan wel beweren dat (harde) muziek het koopgedrag stimuleert maar voor mij werkt dit absoluut in mijn nadeel.
En waar ik mij ook zo ontzettend aan kan ergeren is de vernielzucht waar geen mens bij gebaat is, en ( nog steeds) aan de treinen die mij ‘s nachts uit mijn slaap houden.
Natuurlijk wil ik mij er liever niet aan ergeren maar het zijn emoties die op dat moment ongevraagd naar boven komen waar ik geen invloed op heb.
Ach, ik kan nog wel even doorgaan met dingen benoemen maar dan gaan jullie je misschien wel aan mij ergeren en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Toch wil ik nog één ergernis met jullie delen en dat is wanneer ik luister naar de leugens van de welvaartspredikers die verkondigen dat God persoonlijk geluk, financiële rijkdom en een goede, lichamelijke gezondheid belooft aan hen die veel geloof hebben.
Bijbelteksten waarin wordt vermeld dat het christenleven gepaard gaat met vervolging, lijden en zelfverloochening blijven achterwege.
Ik geloof dat deze ergernis, wat een heilige boosheid bij mij veroorzaakt, absoluut terecht is.
Ik vind het verschrikkelijk dat deze welvaartspredikers het Evangelie, en dit alles in Zijn Heilige Naam, misbruiken om zichzelf te verrijken.
Ik wil hier mee zeggen dat ergeren in bepaalde gevallen niet altijd verkeerd hoeft te zijn want het houd je ook scherp.
In Handelingen 17:10,11 lezen we dat zij het woord aannamen en dagelijks de Schriften nagingen of deze dingen zo waren.
Ook zij namen niet zomaar alles klakkeloos aan en dat moeten wij ook niet doen.

Jezus zegt: 'En zalig is hij, die aan Mij niet zal geërgerd worden.' (Matt. 11:6)
Toch weten we dat Hij een ergernis, een struikelblok onder Zijn eigen volgelingen was.
We lezen o.a. in Johannes 6:60 dat velen Zijn onderwijs te hard vonden en daar aanstoot aan namen en Hem daarom niet meer volgden!
(Gelukkig zijn er vandaag nog velen die Zijn onderwijs wel waarderen en Hem trouw blijven!) Hetzelfde gold voor de vele schriftgeleerden.
Toen Jezus hen leerde in de Synagoge ergerden zij zich mateloos aan Hem.
Zij vonden Hem, vanwege Zijn gebrek aan een academische opleiding en Zijn geringe achtergrond, niet bekwaam om hun Leraar te zijn.
Zij erkenden wel Zijn wijsheid maar vroegen zich wel af waar Hij al die wijsheid vandaan haalde.
En dit lieten zij ook heel duidelijk weten op de manier hoe zij minachtend over Hem spraken zeggende: 'Is dat niet de timmerman, de zoon van Jozef?' 
Maar Jezus reageerde met de woorden: 'Een profeet is niet ongeëerd dan in zijn vaderland, en in zijn huis.' 
En met deze woorden sloeg de, in hun ogen ongeschoolde eenvoudige, Timmermanszoon, door middel van Zijn onderwijs, de spijker op zijn kop.
Hij wist met dit harde hout om te gaan, Hij had genoeg ervaring met schuren en schaven en
vastgeroeste spijkers.
Maar ondanks dat de splinters ervan af spatten lieten zij zich niet door Hem schuren en schaven maar liepen geërgerd, met al hun splinters, onbehandeld weg!

Maar hoe zit het eigenlijk met ons?
Willen wij geleerd worden door 'De Timmerman?'
Willen wij ons laten schuren, ons laten schaven door middel van Zijn onderwijs?
Of vinden wij, dat het onderwijs wat de Bijbel ons o.a. niet leert, zoals het plegen van abortus, huwelijk tussen gelijke seksen, seks voor het huwelijk enz. meer ruimte moet geven door ons aan te sluiten bij onze hedendaagse cultuur?
Inmiddels zijn er vele christenen maar ook vele kerken die compromissen sluiten omdat zij liever geen aanstoot willen geven naar hun kerkgangers, familie, vrienden, of hun collega’s.

Lieve vriend, vriendin, als het je soms te moeilijk wordt wat Jezus zegt erger je dan niet aan Zijn woorden, aan Zijn waarheid, loop er niet van weg maar kom deze ergernis te boven en je zult gered worden.


Hartelijke groet,
Tjitske

Geborgen ...

Zie: >> 'Geborgen in Zijn liefde'

Ik aanbid U ...

Hem aanbidden,
Hem liefhebben
met alles wat in je is,
dat is het hoogste goed.
Er is geen hogere grond 
dan wanneer je neerknielt,
je overgeeft aan Hem
en Hem aanbidt. 

Met al je liefde,
je genegenheid;
met heel je verstand
vol hartstocht, 
in alles wat je doet,
Hem aanbidden. 

Neerknielen,
overgave: 
Heer, ik aanbid U!
Ik aanbid U!
Ik aanbid U!

With all my affection - Brian Doerksen


With all my affection Met al mijn liefde
All my understanding heel mijn verstand
Lord, I worship You Heer, ik aanbid U
With my ev'ry action Met alles wat ik doe
All my spirit's passion  alle passie, alle hartstocht, die in mij is
Lord, I worship You Heer, ik aanbid U
Lord, I worship You Heer, ik aanbid U

There's no higher call Er is geen hogere oproep
Than loving You with my life  dan U liefhebben met heel mijn leven
There's no higher ground Er is geen hogere grond
Than kneeling down before You  dan neerknielen voor U
Lord I surrender                            Heer, ik geef me over
I worship                                       Ik aanbid


There’s no higher call …
Er is geen hogere oproep …

Welke oproep er ook klinkt, of door wie dan ook, niets is belangrijker, niets is van meer waarde, dan de oproep om Hem lief te hebben boven alles.
Hoe de wereld ook roept en trekt; wat zij ook aanbiedt, of showt, waarmee ze je ook probeert te verleiden en te verlokken, de oproep om Hem lief te hebben boven alles, klinkt boven alles uit.
Hem liefhebben met heel je leven, met alle liefde die je hebt,  met heel je verstand, in alles wat je doet en met alle passie en hartstocht die in je is.
Liefhebben wat Hij liefheeft.
Haten wat Hij haat.
Wat Hem vreugde schenkt voor en boven alles.
Laten wat Hem pijn en verdriet doet.


There’s no higher ground …
Er is geen hogere grond …

De plaats waar je neerkniel voor Hem is de hoogste plaats, het hoogste terrein, de hoogste grond.
Het is de beste plaats voor elke situatie en in elke omstandigheid.
Het is de beste plaats om vanuit te leven.
Het is de beste plaats om alles te kunnen (over)zien.
Het is de beste plaats om vanuit te strijden.
Het is de beste plaats om te overwinnen.
Het is de beste plaats voor ...  alles.


Leven vanuit deze oproep.
Leven vanaf deze hoge grond.
Neerknielen en jezelf overgeven aan Hem.
Iedere dag …

Opnieuw …
… en opnieuw, …
… … en opnieuw …

There's no higher call
Er is geen hogere oproep

Than loving You with my life
dan U liefhebben met heel mijn leven

There's no higher ground
Er is geen hogere grond

Than kneeling down before You
dan neerknielen voor U

Lord I surrender
Heer, ik geef me over

                                                                 I worship
                                                                 Ik aanbid

Laodicea, de tijd waarin we nu leven!

 Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

>> Openbaring 3:14-22 


'Zie Ik sta aan de deur en Ik klop. 
Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, 
Zal Ik bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij!'

Openbaring 3:20
WB 


Deze tekst uit Openbaring 3:20 is bij de meesten onder ons wel bekend.
Het is een tekst die, naar aanleiding van een prediking, vaak gebruikt wordt om mensen de gelegenheid te geven hun leven aan Jezus te geven.
Maar mijns inziens slaat deze tekst op een gemeente die door Jezus beschuldigd wordt van lauwheid, die wel zegt Hem te kennen, maar Hem niet meer centraal stelt.

Het is algemeen bekend dat we niet alleen slecht luisteren maar we zijn ook slordige lezers en lezen
dikwijls alleen een bepaalde tekst die er voor ons uitspringt, waar wij ons goed bij voelen en vaak te pas en te onpas gebruiken.
Want als je deze Bijbeltekst goed zou lezen, dan lees je dat Jezus buiten deze gemeente staat en dat Hij het is die aan de deur van de gemeente van Laodicea klopt!
De kerk van Laodicea bestaat niet meer, maar deze laatste brief die aan de Laodicenzen geschreven was, is een profetische boodschap en geeft “de tijd aan” waarin we nu leven..

Het is geen toeval dat de naam ‘Laodicéa’ ‘volksopinie’ betekent.
Laodicea is een democratische kerk waarin alles wordt bepaald door de opinie van het volk.
Een kerk die liever geleid wordt door menselijke verlangens en regels dan door het Woord van God. Het is eigenlijk heel triest dat deze brief geschreven moest worden aan een kerk die goed begonnen was.
Er was werkelijk niets in deze kerk dat Zijn lof verdiende.
Door hun zelfingenomenheid, hun eerzucht, hun rijkdom en bewerende dat ze in niets te kort
kwamen, dreven ze steeds verder weg van de Waarheid en werd het een kerk die lauw werd, waar
weinig orde, tucht en discipline meer aanwezig was.
Waar de standaards van de wereld steeds meer werden gebruikt om het aangenaam en plezierig te maken ten behoeve van de leden.
Het is een beeld van een kerk die we vandaag de dag steeds meer zullen gaan zien, een kerk met compromissen.
Een compromitterende kerk verandert het Woord van God omwille van tegenstand.

Een lauwe kerk is een mengeling van koud en heet.
Het heeft wel interesse voor de dingen van God maar ook een grote interesse voor de dingen van de wereld.
Zo’n ‘lauwe’ kerk voelt gerieflijk en aangenaam, en dat is de temperatuur die past bij de menselijke natuur.
Het is een kerk die zowel de wereld als Jezus wil behagen.
Is het niet vreselijk om deze woorden, die Jezus zegt tegen deze gemeente: “Ik zal u uit Mijn mond spuwen”, te horen? ( Openb. 3:15)
Misschien is het ook goed om onszelf eens die vraag te stellen: “Wie zijn wij als kerk in de mond van Jezus?”

Jezus beschrijft Zichzelf in deze laatste brief aan Laodica als “De Amen”.
Het woord Amen betekent “Waarheid”, Hij Die Zichzelf beschrijft als: “Hij die de Waarheid is!” (Johannes 14:6)
En, O lieve mensen, wat hebben wij Zijn waarheid vandaag de dag hard nodig.

Deze brief die persoonlijk door “De Amen” aan Loadicea werd geschreven is geen oude brief om in de prullenbak gegooid te worden.
Nog steeds lichten Zijn woorden op: “Wie een oor heeft, die hoort wat de Geest tot de Gemeenten zegt…..”. 
God spreekt tot ons door Zijn Woord, en ik zeg dit liefdevol maar vrijmoedig, je kunt maar beter luisteren naar wat Hij zegt!


Hartelijke groet,
Tjitske

Al honderdéénentachtig dagen ...

Inmiddels ben ik al bijna op de helft van mijn 'Driehonderdvijfenzestig maal dank - Blog 'Ogen die zien' en het is goed om eens even de balans op te maken van dit 'project'.

Over het algemeen gesproken kan ik zeggen dat het heel bijzonder is om te doen.

Ik, die nooit fotografeerde en nu ineens iedere dag één foto maak en dan ook nog op een Blog zet.

Gewoon, simpele foto's met mijn mobiel.

Iedere dag word ik 'gedwongen' om na te denken waar ik dankbaar voor ben; welke zegen ik heb ontvangen.

Iedere dag zoekend en speurend naar dat wat een glimlach op mijn lippen brengt en mijn hart blij maakt, en waarvan ik besef, dat Hij het is die mij dit geeft.

De afgelopen tijd ben ik behoorlijk druk geweest.

Allerlei nieuwe dingen zijn op mijn pad gekomen, mooie dingen, goede dingen, bijzondere dingen, maar ook dingen die veel tijd kosten en de nodige aandacht vragen.

Voor schrijven had/heb ik daarom niet zo heel veel tijd, maar voor dit Blog maak ik iedere dag even tijd vrij.

Weet je waarom?

Omdat ik gemerkt heb dat dit zoeken en speuren mij wat gas terug doet nemen, mij 'vertraagt' zoals Ann Voskamp het in haar boek 'Duizendmaal dank' zo mooi zegt.

Iedere dag word ik zo 'gedwongen' even mijn aandacht te verleggen van alles wat 'moet', van wat er speelt, gaande is, enz. naar iets waar ik God dankbaar voor ben.

Mijn rondjes met onze Jaylinn zijn niet meer hetzelfde.

Al loop ik iedere dag hetzelfde stukje, toch is er steeds opnieuw iets moois en iets nieuws te ontdekken. 

Ik merk dat ik dit stukje wereld met heel andere ogen bekijk, en niet alleen dit stukje wereld, maar ook elke andere plek waar ik kom.

Helaas kan ik sommige dingen niet met mijn mobiel vastleggen, zeker niet als mijn hondje erbij is, maar toch, ik zie en ben verwonderd, blij, vol vreugde ...

Het eekhoorntje dat ik ineens de boom in zie rennen.

De ooievaar bij het kasteel.

Die ene boom met bladeren tussen nog allemaal 'dode' bomen.

Het veulentje in de wei; het konijntje dat door de wei hipt ...

De kringen die regendruppels maken in een plas.

Het geluid van de regen en de hagel tegen de ruit.

Het geluid van kabbelend water.

Twee koerende Turkse tortelduifjes.

De wind in mijn gezicht.

Alleen al het benoemen van deze dingen brengt op de één of andere manier mijn hart en geest tot rust, en dat is precies wat ook het nemen van die foto en het op mijn Blog plaatsen doet.

Het brengt rust, het ontspant, het geeft vrede en vreugde en dankbaarheid in mijn hart.

Dankbaarheid.

Bewust worden van.

Ogen die zien ...

Ogen die zien wat God geeft, iedere dag weer.

Ook de regendruppel aan een punt van mijn paraplu ...

Verlaten?

Er is weer een nieuwe 'Bemoediging voor de nacht'.
>> 'Verlaten?' n.a.v. Psalm 22:2,3

Welterusten en slaap lekker!

Een liefdevolle groet,
Rita

Ik hoef niet bang te zijn!

BemoedigingsMomentje

Onze sterkte en onze hulp!

‘Want Ik ben de Ene, je God, die jouw rechterhand sterk maakt, - die zegt tot je zegt: vrees niet, Ik zal je helpen.’

Jesaja 41:13
(NB)


Wat een geweldige bemoediging vandaag van Dagelijks Woord!
Een bemoediging voor ons allemaal, maar in het bijzonder denk ik voor hen die het heel moeilijk hebben.

God belooft ons hier, dat Hij onze rechterhand sterk maakt.
Andere vertalingen gebruiken de woorden nemen, vastgrijpen of vasthouden, maar als we er even goed over na denken, en tot ons door laten dringen wat er gebeurt als iemand ons bij de hand neemt, ons vasthoudt of vastgrijpt op momenten dat we het nodig hebben, dan realiseren we ons dat er iets van de kracht, de troost en de sterkte van die persoon overgaat op ons; we kunnen weer even verder.
En zo is het nog meer met God.
Als Hij ons vastgrijpt, ons vasthoudt, gaat er kracht, troost en sterkte van Hem over in ons.
Een kracht en sterkte die vele malen groter en sterker is dan van mensen en een troost die dieper gaat dan enige menselijke troost.

Hij grijpt onze rechterhand, Hij houdt hem vast en maakt ons sterk!
En met dat Hij onze rechterhand vasthoudt en ons met Zijn kracht doorstroomt, zegt Hij tegen ons: ‘Wees maar niet bang, Mijn kind, wees maar niet bang, want Ik zal je helpen!
Je bent niet alleen!
Hoe donker het nu ook is, hoe moeilijk je het nu ook hebt, hoe groot je verdriet nu ook is, wees maar niet bang, Ik ben bij je en zal je er doorheen helpen.'

Als jij het vandaag moeilijk heb, Zijn kracht en troost hard nodig heb, zoek dan even een rustig en stil plekje voor een ontmoeting met Hem en overdenk deze woorden die God tot je spreekt.
Dan zal Hij je met Zijn  kracht en sterkte doorstromen, en je zult getroost worden door Zijn onvoorwaardelijke liefde.