Stel de juiste vragen!

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

'Waarom vertelt U altijd van dit soort gelijkenissen?'

Mattheüs 13:10
(Het Boek) 


Onlangs hoorde ik van een goede vriend dat hij was uitgenodigd om te komen spreken ergens in Nederland.
Het thema waarover hij zou spreken was: 'Heb geloof als een mosterdzaadje.'
Hij vertelde aan zijn toehoorders dat hij dit een van de meest deprimerende teksten vond in de Bijbel. - hem kennende weet ik dat dit niet voor hem geldt –
Maar de reden waarom hij dit zei was: 'Ik wilde mijn toehoorders hiermee prikkelen, aansporen, tot nadenken stemmen.'
Of ze hem begrepen weet ik niet, of hij tot zijn doel gekomen is?
Laten we het hopen.

Jezus sprak in veel gelijkenissen om de aandacht van de mensen te prikkelen.
Maar lang niet iedereen begreep Zijn gelijkenissen.
Ik denk zelfs de meesten niet.
Ik denk dat de mensen het wel mooi vonden wat Hij hen allemaal vertelde, maar niet begrepen wat Hij werkelijk zei.
En dat zij zonder er verder over na te denken, zoals velen van ons doen na een goede preek, weer gewoon naar huis gingen.
Zelf ben ik iemand die heel veel vragen stelt.
Aan mijzelf, aan mijn vrienden en mensen die op mijn pad komen, maar ook aan God.
Waarom stelden zij Hem geen vragen?
De Wijsheid Zelf was in hun midden!
Het stellen van vragen had hen juist kunnen helpen om beter te begrijpen wat Jezus bedoelde.
Ook Zijn discipelen begrepen lang niet alle gelijkenissen maar op een gegeven moment kwam dan toch de vraag: 'Waarom vertelt U altijd van dit soort gelijkenissen?'
Zij hadden wel begrepen dat, wanneer zij Hem dit niet zouden vragen, zij ook geen steek verder zouden komen dan alleen maar gissen wat Hij nu eigenlijk bedoelde.
Wanneer de discipelen een vraag aan Hem stelden, geloof ik dat de werkelijke reden hiervan was, dat zij ergens naar op zoek waren.
Zij begrepen dat hun vraag een hulpmiddel was om iets te weten te komen wat zij niet wisten of begrepen.

We lezen dat velen die het onderwijs van Jezus aanhoorden weer naar huis gingen.
Sommigen misschien wel schouderophalend, anderen misschien met een gefronst voorhoofd of
teleurgesteld.
Waarom?
Omdat het niet had gebracht wat zij ervan verwacht hadden.
Jammer dat zij Hem geen vragen hadden gesteld.
Denk je niet dat Jezus er op wachtte dat zij met vragen zouden komen?
Reken maar.
Maar de meesten gingen naar huis en pakten de dagelijkse dingen van alledag weer op.
Er was slechts een enkeling die Hem iets vroeg en sommigen van hen stelden een vraag uit eigenbelang.
Zoals b.v. de rijke jongeling.

Ja, degenen die veel vragen stelden waren de farizeeën maar zij stelden vragen om Hem te
verzoeken zodat zij Hem op Zijn woorden konden vangen.
En dan zijn er, zo ook onder Gods kinderen, die wel vragen stellen maar meer om verdeeldheid te zaaien.
Om die ander aan het twijfelen te brengen.
Wees niet bang om vragen te stellen maar stel wel de juiste vragen en ga naar de Juiste Persoon!
Ga naar Jezus die zelf ook vragen stelde.
Daar is niks mis mee!

Hartelijke groet,
Tjitske

Open ogen ...

Voor ik vanmorgen naar de VrouwenBijbelstudiegroep ga, laat ik mijn gedachten nog weer een gaan over wat ik allemaal heb gelezen, over de vragen die ik heb beantwoord, en de conferentie waar ik net van terug ben.

Het thema van de conferentie was 'Waardevol leven' en eigenlijk vind ik het heel mooi aansluiten, zo niet verweven, met het thema dankbaarheid van onze Bijbelstudie van dit jaar.

Want, wordt ons leven niet waardevoller door daar mee bezig te zijn?

Wordt ons leven niet waardevoller door gas terug te nemen, stil te staan om zo te kunnen ontdekken welke geschenken God ons gedurende de dag geeft?

Dankbaarheid ...

Vreugde ...

Waardevol leven ...

Mijn een na laatste blogje gaat over mijn verlangen naar ogen die zien.

Ogen die anders gaan kijken, dieper, verder, wijder ...

De DVD  'Duizendmaal dank, liet een fragment zien van een afgebladderde, blauwe leuning van een schommelstoel en dit moment, deze foto, staat in mijn geheugen gegrift.

Een snapshot van iets zo gewoons, en wat veranderde in iets buitengewoons.

Met dat fragment werd ik stilgezet, werd er iets in mij losgemaakt en een verlangen om dit soort momenten (ook) vast te gaan leggen, werd in mijn hart geboren.
Nee, ik ben geen fotografe, ik heb niets eens een fatsoenlijke (digitale) camera;  de  camera op mijn eenvoudige telefoon is zelfs nog beter dan het kleine digitale cameraatje die ik heb.

Maar daar gaat het niet om, ik hoef geen waanzinnig mooie foto's te maken; foto's waarin alles klopt aan belichting, positie, compositie, kleur of ...

Het gaat om het vastleggen van een moment, of iets, een ding.

Niet om de foto, niet om de kwaliteit van de foto, maar om het moment van ontdekken, het moment van zien, het moment van dankbaarheid, dankbaarheid aan de Gever achter het geschenk.

Om vervolgens de vreugde die Hij geeft in mijn hart te ontvangen en zo Zijn vreugde mijn kracht te laten zijn.

Ogen die zien ...

Een uitdaging, zal het me lukken om 365 dagen lang een snapshot te maken van alles wat ik mooi vind, wat me raakt, wat me blij maakt; oude dingen en nieuwe dingen?
De afgelopen maanden van rust in het schrijven door bepaalde omstandigheden is eigenlijk tevens ook een periode geweest van bezinning en dit is op mijn weg gekomen: dankbaarheid, waardevol leven.

Het is alsof ik mijn  ogen sluit, mijn hand in die van Hem leg en met de eerste foto van op mijn nieuwe Blog een stap zet in iets nieuws, waarvan ik niet kan overzien wat het verder teweeg gaat brengen, wat de gevolgen zullen zijn.

Maar de vreugde, die de laatste paar weken in mijn hart is, en het wonder van genezing van mijn ziel, die een nog diepere en intensere vreugde heeft gebracht, drijven mij. 

En het is alsof ik klim, hoger, en hoger, en hoger ...

Dichter, en dichter , en dichter bij  Hem, 

Ogen die zien ...

Open ogen ....

Open ogen

voor bijzonderheden

in gewone dingen.

Open ogen

voor speciale momenten,

die mij doen zingen.

Open ogen

voor wat Hij

geschapen heeft.

Open ogen

voor al het mooie

dat Hij geeft.

Open ogen

voor als Hij

wenkt.

Open ogen

voor de Gever

achter elk geschenk.

>> Ogen die zien ...

>> Foto: Michael Klapwijk

Ineenvouwen ...

Er is weer een nieuwe 'Bemoediging voor de nacht', >> 'Ineenvouwen ...'
N.a.v. Psalm 150:1,2

Dat het ineenvouwen zulk een rust mag brengen, dat de slaap komt voor je 'Amen' hebt kunnen zeggen.

Een goede nacht toe gebeden en een liefdevolle groet,
Rita

Geef mij ogen die zien ...

Een nieuwe dag en ook nu bent U erbij; eigenlijk was U geen moment bij mij vandaan.
Toen ik gisteravond ging slapen was U bij mij, dekte U mij toe met Uw vleugels en als ik vanmorgen mijn ogen opendoe bent U er nog en bent U getuige van mijn eerste schreden die ik zet op deze nieuwe dag.

Hoe bijzonder dat U zo elk moment bij mij bent, weer met mij mee gaat deze nieuwe dag in, naast mij gaat, voor mij uit gaat ...
Hoe bijzonder dat U mij de weg wilt wijzen, richting aangeeft, terwijl Uw hand zachtjes tegen mijn rug rust.
Als ik goed oplet voel ik de warmte van de afdruk, het bewegen van Uw vingers, een lichte druk van aansporing om te gaan waar ik misschien eigenlijk niet wil, of niet durf, of ...

Een nieuwe dag, met nieuwe kansen; voorbij is gister, nieuw is vandaag.
Een nieuwe dag, met nieuwe geschenken, genadegeschenken van U.
Ja, zelfs door moeilijkheden, zorgen, pijn en verdriet heen ...

O, open mijn ogen, Vader, voor alles wat U aan mij wilt geven vandaag. 
Laten mijn hart en handen open zijn om te ontvangen.
Laat alles vandaag mij brengen bij U, de Gever.
Open mijn ogen, Vader, doe mij zien, maak mij  bewust van de omvang van Uw Genade; van wat U gegeven heeft, maar ook vandaag wilt geven.
En doe mij U ook zien, Heer, als het tegenzit vandaag; doe mij ook dan kiezen om te ontvangen wat U daar doorheen wilt geven, mij wilt leren ...
Laat zo mijn leven, mijn handel en wandel, vol worden/zijn van dankbaarheid aan U,  tot eer van U. En laat het ook tot een zegen voor een ieder die ik ontmoet.
Ja, zegen mij om tot zegen te zijn!

Hier ben ik, Heer ... 
met open handen, met een geopend hart ... 
klaar om te ontvangen ... 
en door te geven ...

Wees waakzaam en standvastig, moedig en sterk!

Heer,
Uw woord klinkt:
'Wees waakzaam en
wees standvastig in het geloof,
wees moedig en wees sterk.'

Mijn kind, let goed op;
laat niemand je
op een dwaalspoor brengen!
Velen zullen dit namelijk
proberen te doen
en ze zullen daarbij
Mijn Naam gebruiken.

Je zult berichten en geruchten
van en over oorlogen horen,
maar blijf kalm
en raak niet in paniek;
Mijn kind, het moet gebeuren.

Volkeren zullen tegen elkaar
in opstand komen,
er zullen hongersnoden zijn
en aardbevingen;
ze zullen je vervolgen
en onderdrukken,
ja, ter dood brengen.
Verraad en haat zal er zijn
en dit alles vanwege Mijn naam.

Wees kalm en bedachtzaam, Mijn kind,
want de boze gaat rond als een briesende leeuw
op zoek naar een ieder die hij kan verslinden.
Verdedig je tegen hem, Mijn kind,
door sterk te staan in het geloof!

Wees moedig en vastberaden.
Laat je niet uit het veld slaan
en laat je geen schrik aanjagen,
want Ik ben bij je elke dag weer;
Ik laat je niet in de steek!

Houdt moed, Mijn kind, en vergeet niet
dat Ik de wereld heb overwonnen!
Houdt moed en leef
vanuit Mijn opstandingskracht;
de kracht, die Mij deed opstaan
uit de dood, is in jou!

Nogmaals zeg Ik je, Mijn kind,
wees waakzaam en standvastig,
moedig en sterk,
en je zult de Kroon des Levens ontvangen!

Naar: 1 Korinthe 16:13; 1 Petrus 5:8;
          Mattheüs 24:4-10; Mattheüs 28:20

Maar bij Mij wilt u niet komen ...

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

'U bestudeert de Schriften en u denkt 
daardoor eeuwig leven te hebben. 
Welnu, de Schriften getuigen over Mij, 
maar bij Mij wilt u niet komen 
om leven te ontvangen.'

Johannes 5:39-40


Met studeren denken we vaak aan het volgen van een opleiding en verwerven van kennis.
Maar het is veel meer dan dat.
Studeren is je ergens in willen verdiepen om te zorgen dat je meer over je lesstof aan de weet komt. Het is als het ware in je lesstof gaan wonen.

Een bron waaruit steeds meer geput wordt is internet waar men informatie vandaan haalt.
De boekenkast thuis en/of de bibliotheek worden steeds minder populair.
En deze vorm van studeren passen velen van ons, bewust of onbewust, ook toe.
Ik geloof dat dit een goed streven is, maar via deze zoekmachines moeten we wel voor ogen houden dat niet alle informatie Bijbelgetrouw is.

De schriftgeleerden waar Jezus mee sprak waren mannen die grondige studie maakten van de
Schrift, in het bijzonder de vijf boeken van Mozes.
Zij onderwezen het volk en gaven antwoord op levenspraktische vragen.
Maar door hun verkeerde uitleg van de schriften versperden zij de toegang tot het Koninkrijk der Hemelen, niet alleen voor de mensen maar ook voor henzelf. (Matt. 23:14)
Jezus liet hen weten dat zij de sleutel tot de kennis hadden weggenomen – 'Ik Ben die sleutel en die willen jullie niet.' (Lucas 11:52)
Jullie menen door enkel de schriften te lezen en te bestuderen het eeuwige leven te hebben.
De Schriften spreken over Mij, zegt Jezus, en toch werd dit zorgeloos en ongelukkig door hen over het hoofd gezien in de toepassing ervan.

In hoeveel kerken zien we ook vandaag de dag waar de toegang tot het Koninkrijk der Hemelen
wordt versperd?
Velen zitten iedere zondag onder het Woord maar het Woord woont niet in hen.
Zij nemen hun rugzak met al hun twijfels en onbeantwoorde vragen, hoe ze van hun zonden gered
kunnen worden, week in week uit, weer mee naar huis.
De Sleutel die toegang geeft om het Koninkrijk der Hemelen te openen is vervangen door menselijke wetjes en ellendige tradities.
Jezus zegt dat we zelf de Schriften moeten onderzoeken en niet zomaar alles klakkeloos aan
moeten nemen wat de dominee, prediker of voorganger zegt!
Ga ontdekken wat Jezus, die het vleesgeworden Woord is, zegt.
Christus bood hen het leven aan maar het werd niet aanvaard.
Blijf niet, net zoals de schriftgeleerden, halsstarrig weigeren wanneer Jezus je eeuwig leven wil
aanbieden.
Grijp het met beide handen aan.
Zorg dat het Woord van God in u woont, in uw hart, en niet alleen onder u.
Laat het niet alleen klinken in uw oren, maar laat het Woord regeren in uw hart, en geloof!


Hartelijke groet,
Tjitske

Duizendmaal dank ...

Afgelopen maandagmorgen zijn we met onze VrouwenBijbelstudiegroep het seizoen gestart met het thema ‘Dankbaarheid’.
We maken daarbij gebruik van het boek, de gesprekgids/werkboek en de DVD ‘Duizendmaal dank’ van Ann Voskamp.
De DVD en het werkboek bevatten 5 sessies (hoofdstukken), maar daar het best aardig grote hoofdstukken lijken, gaan we er voor nu vanuit dat we twee keer doen over een hoofdstuk, zodat we niets hoeven te overhaasten of af te rafelen.
We zullen wel zien hoe dit in de praktijk werkt.

De afgelopen twee weken was ik er al aardig ingedoken.
Ik heb het beginstukje van de DVD meerdere keren bekeken en heb daar het één en ander uitgehaald waarvan ik dacht dat het waard was om nog even over na te denken en samen over te praten.
Terwijl ik er zo mee bezig was, leidde God mij naar Jezus, naar Zijn volbrachte werk aan het kruis voor ons; naar Zijn lijden en sterven, Zijn opstanding en terugkeer naar Zijn Vader.
En ik besefte dat daar alleen al ons grootste dankbaarheidspunt lag.
Ik miste dit in het boekje, dat namelijk eigenlijk gewoon begint met dat het belangrijk en waardevol is om oog te krijgen voor de kleine dingen in het leven; de ‘microscopische, vluchtige momenten’ (zoals ze dat zo mooi zegt) waaraan we door de drukte en de hectiek van ons dagelijks leven en bestaan zo snel en makkelijk aan voorbij gaan.
Ik besefte weer opnieuw dat hoe moeilijk ons leven ook kan zijn, hoe zwaar onze omstandigheden, en hoelang dingen soms ook duren, als kind van Hem hebben we altijd en iedere dag een reden om Hem te danken.
Hier ben ik me (helaas) vaak helemaal niet zo van bewust, zeker niet de afgelopen jaren, waarin ik soms alleen maar bezig was met overleven, en zelfs dat was soms al moeilijk genoeg.
Het kijken naar hoe groot en indrukwekkend God is, heeft mij daar echt doorheen geholpen.
En nog steeds is dat iets waar mijn oog op valt als ik in mijn Bijbel lees, en gaat het dan van binnen als het ware gloeien van ‘wauw, dat is mijn God en Vader!’
Natuurlijk waren er zeker ook momenten van dankbaarheid, maar alle moeilijkheden, de pijn, het verdriet, de vermoeidheid … ontna(e)men me vaak het zicht op die kleine momenten, die ‘gewone’ dingen, die als je er oog voor krijgt niet alleen bijzonder blijken te zijn, maar ook je gezichtsveld verlegd van jezelf naar God, naar Jezus.
Het is zo mijn verlangen om meer oog te krijgen voor die ‘gewone’ momenten, voor die kleine dingen, zodat het niet alleen lijkt alsof ik alleen maar oog heb voor hoe groot en indrukwekkend Hij is, maar dat mijn hart zich tegelijk zal gaan vullen (tot overlopen toe) met dankbaarheid bij het zien, het ontdekken en het bewust worden van deze dingen.

Een tekst die mij (opnieuw) ook bewust maakte van het feit dat God ons nog veel meer redenen tot dankbaarheid heeft gegeven, is Efeze 1:4, waar staat:
‘Gezegend zij  de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus,  …'
Deze tekst is ook de basis van het lied ‘Count Your Blessings’ van Johson Oatman jr., wat door Johannes de Heer is vertaald in ‘Tel je zegeningen, tel ze één voor één’.
O, wat valt er nog ontzettend veel te ontdekken, wat is er nog ontzettend veel waar ik me bewust van moet/mag worden van de geschenken die God mij(ons) heeft gegeven en geeft, iedere dag opnieuw, en wat verlang ik ernaar om die te ontdekken.


Daarnaast werd ik er ook bij bepaald dat dankbaarheid een opdracht is van God.

Kolossenzen 3:15
‘En laat de vrede van God heersen in uw harten, waartoe u ook in één lichaam geroepen bent; en wees dankbaar.’

1 Thessalonicenzen 5:18
‘Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u.’
(Niet voor alle dingen, maar in alle dingen.)

Dankbaar zijn, dankbaarheid tonen, is dus ook gehoorzaam zijn aan Hem, en niet een kwestie van alleen maar voelen of ervaren.
Terwijl als we gaan danken we automatisch uitkomen bij (nou ja, als we geloven), bij Hem.
Hoe bijzonder is het dan ook, dat als ik zo bezig ben met deze dingen, mijn moeder mij ‘toevallig’ de volgende quote van Bonhoeffer  toestuurt:

‘Dankbaarheid zoekt achter de gave de Gever.’

Het ontdekken en bewust worden van ‘alles’ wat God ons heeft gegeven, leidt tot dankbaarheid en dat brengt ons zo weer terug bij Hem, omdat Hij Degene is van wie we alles hebben ontvangen.


Als ik zo terugkijk op het laatste half jaar van mijn leven, naar alle veranderingen, mooie en goede, moeilijke en verdrietige, dan wil ik me richten op de mooie en goede dingen die zijn gebeurd en voorkomen uit alles.
En daarin past dit thema zo mooi.
Ik ben zo benieuwd waar God mij (ons) gaat brengen, ons naar toe gaat leiden, in en op elk gebied van ons leven.
Eén ding weet ik wel, dat Zijn woord waar ik dit jaar mee begonnen ben en het gebed van Toewijding  (zie zijkant van mijn Blog) mijn leven drastisch veranderd heeft en er daardoor ruimte is ontstaan voor nieuwe dingen, waaronder voor dit.
En hoe moeilijk, pijnlijk en verdrietig alles soms ook was, het is goed en vult mij met diepe dankbaarheid naar mijn hemelse Vader.

Het is niet mijn doel om 'Duizendmaal dank' te evenaren, of om ook maar in de voetsporen daarvan te treden, maar wel dat dit mij zal helpen om mij nog dichter bij mijn Vader te komen, meer nog van Hem te zien  en te ontdekken, vooral in de kleine dingen van het leven van alledag.
Dat mijn ogen open zullen gaan voor Zijn geestelijke zegeningen waar Hij mij in Christus mee gezegend heeft en waar mijn ogen nu nog voor gesloten zijn.
Opdat mijn leven meer en meer zal zijn en worden tot Zijn glorie en eer.


Dankbaarheid vult mijn hart,
ja, dwars door- en ondanks
alle moeiten en smart.
Ik zie Zijn trouwe hand,
en weet: daardoor
hield (en houd) ik stand.

Zo kan (en wil) ik verder gaan,
mijn hart en oog gericht op
wat Hij voor mij heeft gedaan.
En ik verlang nog meer te zien
van die geweldige God en Vader
die ik dien.

Ik dank, U, Vader, ik prijs Uw Naam!
Ik dank U, Jezus, ik prijs U, Heer!
Voor al Uw zegeningen en genade
breng ik U mijn dank, lof en eer!

- Amen -

Love is ... het grootst!

Het derde hoofdstukje van het Promise Journal 'Love is ...' brengt mij bij 1 Korinthe 13:1-8: 'De liefde is ... '
Als we dit zinnetje af willen maken, dan is dit hoofdstuk in de Bijbel de plaats waar je de woorden daarvoor vindt.
Maar hoe moeilijk is het niet om deze woorden ook in praktijk te brengen.

Eerder heb ik een gedicht bij dit Bijbelgedeelte geschreven en ik denk dat het heel toepasselijk is bij dit hoofdstukje en alles zegt.

De liefde is ...     het grootst!

De Liefde is geduldig en vriendelijk.
Maar Heer, hoe vaak
verlies ik tóch mijn geduld
en maak ik
met mijn woorden
of door mijn gedrag,
van alles stuk.

De Liefde is niet jaloers,
vervalt niet in eigendunk of grootspraak.
Maar Heer, hoe vaak
gebeurt het me niet, dat ik,
zonder het vaak te beseffen,
me toch aan deze dingen
schuldig maak.

De Liefde kwetst niemands gevoel
en zoekt zich zelf niet.
Maar Heer, hoe vaak
ontbreekt niet de Liefde
in mijn woorden of gedrag;
denk ik toch alleen maar aan mijzelf
en zie ik daardoor noch de pijn,
noch de ander zijn verdriet.

De Liefde wordt niet verbitterd,
rekent het kwaad niet aan.
Maar Heer, hoe vaak bespeur ik
(als ik heel eerlijk ben) niet een spoor(tje)
van bitterheid en boosheid
om wat mij is aangedaan
en is het liefhebben van hen
één van de moeilijkste dingen
van mijn bestaan.

De Liefde verheugt zich niet over onrecht,
zij is blij met de waarheid.
Maar Heer, hoe vaak
gaan de gevolgen van onrecht
niet langs mij heen,
omdat het niet gericht is tegen mij.
En doet de waarheid mij soms zo'n pijn
dat ik in 't geheel niet blij kan zijn,
want ik ervaar alleen slechts strijd.

U zegt: 
De Liefde kan alles verdragen,
de Liefde blijft geloven,
de Liefde blijft hopen,
de Liefde geeft nooit op ...

Dan kniel in huilend neer
aan de voet van het kruis.
En smeek mijn geliefde Heer,
geef mij van Uw liefde,
geef mij, meer en meer.

Want van mijzelf
bezit ik zulk een Liefde niet;
schiet ik schromelijk te kort
en doe ik U en anderen daarmee
onnodig veel verdriet.

Vergeef mij, Here Jezus,
en doordrenk mij met Uw Geest.
Opdat eens in mijn leven,
de Liefde zij het meest.

- Amen -

~ ~ * ~ ~

Aanvulling:
Gebed
(30-3-2026)

Heer, wat schieten wij

in de liefde zoals U bedoelt

schromelijk tekort.

Toch bent U het Die ons

iedere dag met Uw Liefde

trouw omgordt.

Laat toch Uw Liefde

ons aanraken en vervullen;

in beweging brengen.

Opdat Uw Liefde, Heer,

oprechte liefde in ons

voort zal brengen.

De Liefde is het grootst!

Dat is wat Uw Woord

ons zegt.

Geef, Heer, dat U 

ons dit niet tevergeefs

hebt gezegd.

N.a.v.  het stukje ‘Love is' uit >> ‘Love is …’ – Promise Journal

Oog en venster

… kijk met het oog van het geloof door het venster van gebed.*


Het is alweer enkele dagen geleden dat deze woorden uit het stukje sprongen dat ik las voor ik ging slapen.
Ze raakten mij, en ze raken me nog steeds.
Het stukje uit het boekje zegt me niet zoveel, kan ik (nu) niet zoveel mee, maar deze woorden dringen diep mijn hart binnen en het brengt mij in beweging.
Ik wil deze woorden zo uitpluizen, dat ik de betekenis, die ik in mijn ziel ervaar, omzet in woorden, waardoor de reikwijdte ervan in alle volheid binnen kan stromen en mij dichter  bij Hem brengt en mijn geloof doet groeien.

‘… kijk met het oog van geloof door het venster van gebed …’


Het oog van geloof

Ons oog is het orgaan waarmee we kunnen zien.
Geloof is de overtuiging dat iets waar is; is vertrouwen in de waarheid van iets; kort samengevat: geloof is vertrouwen en zekerheid.

Hebreeën 11:1(HSV) geeft de volgende beschrijving van geloof:
‘Het geloof nu is een vaste grond van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet.’
De Naardense Bijbel (NB) zegt het zo: ‘Geloof viert de werkelijkheid van wat wordt gehoopt, 
is het bewijs van gebeurtenissen die niet waarneembaar zijn.’
Ik had dit vers nog niet eerder in deze vertaling gelezen, maar wat vind ik hem mooi en betekenisvol!

Geloof viert de werkelijkheid van wat wordt gehoopt, …
Iets vieren (feestelijk gedenken) doe je alleen als daar een echte reden voor is, een verjaardag, een slagen, een nieuwe baan, huis …
Als hier dan staat dat geloof de werkelijkheid viert van wat wordt gehoopt, dan viert men nu in dit leven iets, waarvan we weten dat het nu nog wel niet zo is, maar dat het wel gaat gebeuren.
Wat mij ineens doet beseffen dat, als ik zeg dat ik geloof, ik eigenlijk dus iedere dag van mijn leven iets te vieren heb vanwege het vooruitzicht dat ik heb en daarmee zou dus eigenlijk iedere dag een blijde en vreugdevolle dag horen te zijn …
Hmmm …
Als dat geen vaste grond is …

… is het bewijs van gebeurtenissen die niet waarneembaar zijn.
Geloof  is het bewijs dat wat voor het oog niet zichtbaar is, toch bestaat, toch gebeurt.
Denk aan Noach, aan Abraham en Sara, Mozes, …

Als er dan gesproken wordt over ‘het oog van geloof’, dan betekent dit dat we niet zien met onze natuurlijke ogen, maar met onze geestelijke ogen.
We zien niet wat er nu allemaal speelt en gebeurt, maar we zien voorbij deze dingen.
We zien niet op de omstandigheden, maar op Hem die alles in de hand heeft.
We zien niet de chaos in ons leven, of in deze wereld, maar we zien Degene die in control is.
Het oog van geloof is zien wat Hij zegt vanuit de zekerheid dat dit de waarheid is.


Het venster van gebed

Een prachtige definitie van een venster is wat ik vond op encyclo.nl: ‘Door een venster ziet men wat aan `de andere zijde` is.’
Met andere woorden, een venster is een opening waardoor je kunt zien wat aan de andere kant is.
Gebed is een gesprek met God; het is een manier waarop de gelovige contact zoekt/heeft met God.
Tijd in Zijn dichte nabijheid; stil zijn, luisteren, horen, delen, genieten, tot rust komen, opgebouwd worden, bemoedigd worden …
Met het venster van gebed is gebed de opening waardoor God ons kan laten zien wat er aan de andere kant is.


En zo kom ik weer uit bij waar ik begon: ‘
‘… en kijk met het oog van het geloof door het venster van gebed.'
Met het oog van geloof zien we Wie er in control is in alle omstandigheden en gebeurtenissen en het venster van gebed is het middel waardoor dit mogelijk is.

Hoe anders zouden onze dagen eruit zien als we deze zouden leven vanuit dit principe.
Welk een blijdschap en vreugde zal dan dagelijks ons deel zijn; zichtbaar Zijn kracht in ons, onwankelbaar ons vertrouwen en verdwenen onze angsten.
Hoe fier en rechtop zouden we niet gaan, als echte koningskinderen betaamd.
Er zal vreugde en vrede in ons hart zijn te midden van alle tranen van pijn en verdriet.
Onze stap zal vast zijn, omdat we weten waar onze weg heen leidt.
We zullen kunnen loslaten, omdat we weten dat Hij alles vast in handen heeft.
We zullen kunnen overgeven, omdat we weten dat Hij zal doen wat het juiste is, wat past in Zijn plan.
Te midden van elk verdriet, van alle tranen die we huilen, van alle moeilijkheden, strijd, vervolging, ...  wat dan ook, zullen we staande blijven, omdat Hij het is die we zien.
De Ene, de Alpha en Omega, het begin en het einde, die was, is en komen zal.
Jezus Christus, de Koning der koningen.


Leer mij, Vader, om te kijken met het oog van geloof, en help mij om de juiste prioriteiten te stellen om dat te kunnen bereiken; U, en tijd met U boven alles te stellen, boven alles wat er van mij wordt verwacht, boven wat ik ‘moet’ of wil doen.
In Jezus ‘Naam.

- Amen - 

Kijken met het oog van geloof door het venster van gebed zet mij stil;
kijken met het oog van geloof door het venster van gebed
brengt mij bij Hem alvorens ik wat doe of zeg.

Kijken met het oog van geloof door het venster van gebed doet mij andere dingen zien,
kijken met het oog van geloof door het venster van gebed  zorgt ervoor
dat ik steeds opnieuw alles in Zijn handen leg.

Kijken met het oog van geloof door het venster van gebed brengt vrede in mijn hart,
kijken met het oog van geloof door het venster van gebed
houdt mijn blik gericht op de eeuwige weg.

Kijken met het oog van geloof door het venster van gebed …
het is Hem zien boven en in alles en doen wat Hij zegt.


* (Uit: Nieuw elke morgen - Van: Charles Spurgeon) 

Onder de schaduw van Zijn vleugels ...

Er is weer een nieuwe 'Bemoediging voor de nacht'  >> 'Onder de schaduw van Zijn vleugels'
N.a.v. Psalm 63:7,8

Slaap lekker en weet je veilig onder bescherming van Zijn vleugels.

Liefdevolle groet,
Rita

Waar zoekt u naar?

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

'Want er komt een tijd, dat de mensen niet meer naar de waarheid willen luisteren, 
maar leraars zoeken die hun vertellen, wat zij graag willen horen.' 

2 Timotheüs 4:3


Deze boodschap die Paulus hier aan Timoteüs geeft, is vandaag de dag nog net zo relevant als toen
het werd geschreven.
Ook deze boodschap, die ik schrijf, is niet nieuw en er is al verscheidene keren over dit onderwerp geschreven, maar ik vind het belangrijk genoeg om het weer in het daglicht te brengen.
Niet om te oordelen, maar om je uit te dagen het woord dat wordt gebracht te toetsen.

Zoals er vele valse profeten en leraars waren in het Oude {en Nieuwe) Testament, zo ook vandaag de dag zien we vele valse profeten en leraars onder ons.
Al eeuwen lang waarschuwt God ons hiervoor om niet te luisteren naar wat de (valse) profeten u verkondigen.
Ze bedriegen u; hun visioenen zijn hun eigen verzinsels en geen boodschap van de Heer.
Tegen hen die het woord van de Heer minachten, zeggen zij: 'Het zal goed met u gaan.'
En tegen iedereen die volhardt in de slechtheid, zeggen zij: 'U zal geen kwaad overkomen.'
(Jeremia 23 - WB)

Het gaat me aan het hart om te zien hoeveel christenen het welvaartsevangelie - ook wel succesevangelie genoemd - aanhangen.
Dit welvaartsevangelie duidt een christelijke leer aan die een grote mate van materiële rijkdom en gezondheid in dit leven belooft aan wie gelooft!
Volgens populaire welvaartspredikers hoeft een christen niet ziek of arm te zijn maar wordt er steeds weer gezegd dat God wil dat je rijk bent en dat je ernaar moet streven.
Je bent een koningskind en een koningskind leeft niet in armoede en draagt geen vodden!
Dit is in tegenspraak met wat de Bijbel ons leert.

Deze 'on-Bijbelse peptalk' gaat over de hele wereld en heeft een sterke aantrekkingskracht op veel
christenen in onze rijke, materialistische samenleving.
Dit komt omdat zij datgene brengen wat de mensen willen horen.
Het zijn veelal verhalen aangevuld met uit de lucht gegrepen Bijbelteksten, maar er wordt
nauwelijks nog uit de Bijbel onderwezen. De verkoop van hun boeken waarin o.a. wordt beschreven hoe je een goed en rijk leven NU kunt hebben, gaan 'als warme broodjes over de toonbank'.
Op blind vertrouwen nemen zij aan wat zij zeggen.
De meesten van deze televisiepredikers hebben hun miljoenen vergaard door hun welvaartsprediking en verkoop van boeken wat leidt tot een extravagante levensstijl!

De Bijbel is nog steeds het meest verkochte boek.
Maar dat wil niet zeggen dat dit ook het meest gelezen boek is.
Het blijft vaak gesloten!
Maar zolang je Gods Woord niet opent en niet geloven wil wat Hij hierin zeggen wil, dan blijf je blind voor de Waarheid.
Wanneer je in leugens blijft geloven dan kan de Waarheid je recht in het gezicht aanstaren, maar je zult het niet zien.

Geliefde vriend / vriendin; 'Bewaar de u toevertrouwde schat met de hulp van de Heilige Geest die in u woont.' (2 Tim. 1:14)
Laat het Woord van God uw Leidraad zijn.
Zijn woorden zijn iedere dag weer nieuw en toch blijft Hij dezelfde!
Hij geeft u geen valse hoop, geen valse beloften.
God is een beloner voor wie Hem ernstig zoeken, maar de vraag is: 'Waar zoekt u naar?'


Hartelijke groet,
Tjitske

Liefdevolle zorg ...

BemoedigingsMomentje

Een derde kleinkind op komst

Opnieuw wordt er door Gods hand een prachtig mensenkind geweven en gevormd in de moederschoot.
We moeten nog even geduld hebben, maar dan, zo de Heere wil, zullen we opnieuw opa en oma worden.
Een derde kleinkind is op komst; nu van onze oudste zoon en schoondochter.
Wat zijn we dankbaar en blij met dit mooie en blijde nieuws.
Ook speciaal voor jou, mijn lieve kleinzoon/-dochter een gedichtje van je oma.

Lief, klein wonder van Gods hand,
je wordt nu door Hem
gevormd en geweven.
Je groeit in het verborgene
waar Zijn hand jou 
volledig houdt omgeven.
En nog voor jij één dag
hebt geleefd, heeft Hij
reeds al jouw levensdagen
in Zijn boek opgeschreven.

Ik bid, mijn lieve kleinkind,
dat Hij in jouw hartje
grote liefde weeft voor Hem,
zodat je al jong Hem
zal kennen en liefhebben,
en zal luisteren naar Zijn stem.

Liefs,
je oma

Oprechte liefde ...

Hebben sommige mensen last van de donkere wintermaanden en de kou, voor mij is een warme zomer heel moeilijk om door te komen.
Zodra de zon maar mijn huis binnen dreigt te komen, gaan de gordijnen dicht en buiten kom ik alleen voor boodschappen doen, hondje uitlaten, een bezoekje naar iemand, en natuurlijk 's avonds als de zon is onder gegaan en de temperatuur wat aangenamer is.
In de auto staat de airco (bijna) altijd aan, wat mij vervolgens weer een aardige verkoudheid oplevert; maar goed, die neem ik dan wel voor lief.
Op mijn kamertje is het vaak zo warm, dat ik daar maar heel weinig te vinden ben.
Ik geniet dan ook nu even van dit moment dat het er zo weliswaar even wat koeler is.
Even, want de zon komt al bijna de hoek om en dan is het gedaan met de aangename temperatuur.
Toch heb ik de afgelopen tijd enkele gedichtjes geschreven n.a.v. het 'Promise Journal'.
Vandaag gedichtje nummer 2: 'Oprechte liefde'


N.a.v. het stukje ‘Sincere Love’ uit ‘Love is …’ – Promise Journal

Oprechte liefde schept
de waardevolste
herinneringen.
Groeit en bloeit;
doet ons hart
van vreugde zingen.

Oprechte liefde
is liefde die geeft
en niet alleen maar vraagt;
is liefde die standhoudt
en in Jezus’ kracht
alles verdraagt.

Oprechte liefde
maakt het werk
van onze handen licht;
we dienen met vreugde
voor Gods heilig
aangezicht.

Oprechte liefde doet ons
de ander accepteren
zoals hij is;
en in woord en daad
weerspiegelen wij
Zijn beeld en gelijkenis.

Heb lief zonder te doen alsof.

Haat het kwade en houd vast aan het goede.

Houd veel van elkaar als broeders en zusters.

Toon respect voor elkaar en wees de ander daar in voor.

Romeinen 12:9,10

Liefde is ...

Al een tijdje staat er een prachtig boek-/schriftje in mijn boekenkast op een speciaal plaatsje.
Prachtig qua uiterlijk, prachtig qua inhoud en het kan alleen maar mooier worden als ik er mijn gedachten en/of gevoelens erin opschrijf.
Ik ben niet zo'n dagboekenschrijfster, maar wat ik lees inspireert mij vaak wel tot het schrijven van voortvloeiende gedachten en/of gedichten en ik wil je hier graag meenemen op mijn tocht door dit 'Liefdesboekje'.
Het heet: Love is ...  promise journal

Nav. de introductie/voorwoord uit de Promise Journal: You are a beautiful woman of God ...

Liefde is ...

Liefde is …
Zijn liefde aannemen
om Hem en mijn naaste
te kunnen liefhebben.

Liefde is …
Hem mijn gehele
leven geven.

Liefde is …
Hem gehoorzaam zijn,
Zijn wil doen.

Liefde is …
Mij laten kneden  en vormen
door Zijn Liefdevolle hand.

Liefde is …
Aannemen
en doorgeven.


Ik ben een mooie vrouw van God,
in alle opzichten kostbaar voor Hem.
Ik verlang Hem te zoeken,
Zijn stem te horen,
te ontdekken Zijn plan voor mijn leven.

O, Hij kent mij zoals niemand anders;
Hij weet de verlangens van mijn hart.
Was Hij het immers Zelf niet
die mij in het verborgene maakte;
mij in de moederschoot heeft geweven?

Ik verlang sterk te worden, te zijn, in Hem;
dat Zijn vrede mijn hart zal leiden.
In Zijn liefde verlang ik te gaan,
en uit te delen van wat Hij
heeft gegeven, en nog zal geven.

De mogelijkheden van Geloof

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

De apostelen zeiden tegen de Heer: 
'Versterk ons vertrouwen.'
De Heer zei: 
'Al heb je maar een vertrouwen als een mosterdzaadje ...'

Lucas 17: 5,6
WB 


Ieder mens gelooft wel ergens in alleen niet iedereen gelooft in de God van de Bijbel!
Voor velen is 'geloven' hetzelfde als 'Ik weet het niet zeker, het zal wel'.
De Bijbel spreekt heel duidelijk over wat geloof is: 'Het geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het bewijs der dingen, die men niet ziet, maar zonder geloof is het onmogelijk Hem welgevallig te zijn. Want wie tot God komt, moet geloven, dat Hij bestaat en een beloner is voor wie Hem oprecht zoeken.' (Hebr. 10:37-11:3)
Geloven is vertrouwen in God en het betekent dat je overtuigd bent van hetgeen Hij zegt in Zijn Woord.
Geloof is een kwaliteit die God in ons heeft gelegd.
God heeft ons een mate van geloof gegeven die wij nodig hebben.
Je kent vast die kreet wel: 'Eerst zien en dan geloven'.
Een uitspraak die we vast allemaal wel eens hebben gebruikt.
Maar wanneer je dingen eerst wilt zien alvorens ze te geloven dan is het geen geloof meer.

Onze relatie met God is gebouwd op basis van vertrouwen en geloven in Hem.
God heeft Zichzelf bewezen dat Hij trouw is en dat Hij een beloner is voor hen die Hem ernstig zoeken.
Maar toch blijkt dat er velen zijn die moeite hebben om God te vertrouwen.

Een uitspraak die je regelmatig hoort is dan ook: 'O, had ik maar meer geloof, dan kon ik zo en zo doen!'
Alsof alles wat je alleen hoeft te doen is een pond geloof kopen en deze aan je winkel toe voegen en dat je dan grote dingen voor God kunt doen.
Nee, geloof is niet te koop.
De hoeveelheid van geloof is van zeer weinig betekenis.
Jezus zegt: 'Heb geloof als een mosterdzaadje.'
Het kleine mosterdzaadje zet misschien velen op het verkeerde been en omdat het zo klein is verwacht je er ook niet veel van.
Maar Jezus vraagt niet een groot geloof.
Het enige wat Hij van je vraagt is: Geloof!
Het is niet in wat jij in je handen hebt, in wat jij ziet, maar in Wie je gelooft die jou het geloof gegeven heeft.
Het geloof ontvang je door het horen.
Door het luisteren naar het Woord van God. (Rom. 10:17)

Geloven is een werkwoord en vraagt om actie.
Wanneer je niets met het mosterdzaadje doet maar het gewoon laat liggen gebeurt er niets, maar wanneer je er iets mee doet dan heeft het grote gevolgen.
Velen onder ons willen zekerheid maar het is juist het geloof die ons zekerheid geeft en daar mogen wij op hopen, op vertrouwen.
Als je niet voor 100% zeker bent dan kun je de waarheid niet omhelzen als de volle waarheid.
Geloof bevrijdt ons niet altijd van moeilijkheden en omstandigheden, dat weten we als we zien
wat er wereldwijd met Christenen gebeurt.
Maar de zekerheid die wij wel hebben is dat wanneer we door het dal van de schaduw des dood gaan Hij met ons mee zal gaan.
Ik geloof dat we een grote fout maken wanneer we denken dat, als we genoeg geloof hebben, we dan geen problemen hebben.
Ook een grote fout die gemaakt wordt onder 'The pro$perity Preachers' die beweren dat geloof een manier is om persoonlijke rijkdom en macht te verwerven.
Daarover de volgende keer meer!

Ik raad je aan: 'Volg de weg van Christus Jezus, nu u Hem als uw Heer aanvaard hebt. Blijf in Hem
geworteld en gegrondvest, houd vast aan het geloof dat u geleerd is en wees vervuld van dankbaarheid.
Kol. 2:6,7
(uit de JongerenBijbel)


In Hem verbonden,
Tjitske

Dat ik U toch zo mag noemen!

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (104)

‘Zou U, o God, werkelijk op aarde kunnen wonen?
Het heelal kan U niet eens omvatten, 
laat staan de tempel die ik voor U heb gebouwd.’

2 Kronieken 6:18
(1 Koningen 8:27,28)
GNB

‘… en door die Geest roepen wij tot God: Abba, Vader!’
GNB
‘… door Wie wij roepen: Abba, Vader!’
HSV

Romeinen 8:15


Vanmorgen las ik een paar hoofdstukken uit 2 Kronieken.
De bovenaanstaande Bijbeltekst is een vers uit het gebed van koning Salomo dat hij uitsprak nadat God in al Zijn majesteit bezit had genomen van de tempel. (2 Kron. 5:14)
Andere vertalingen spreken van de ‘heerlijkheid des Heeren’ of de ‘glorie van de Ene’.
Dit moment, het moment dat God de tempel innam als ‘Zijn woning’, was zo ontzagwekkend groots, dat de dienstdoende priesters er niet bij konden blijven staan om hun dienst te verrichten.
Het is na dit moment dat Salomo zijn gebed (Hoofdstuk 6) begint uit te spreken.
En in vers 18 komen  dan de woorden:
‘Zou U, o God, werkelijk op aarde kunnen wonen?
Het heelal kan U niet eens omvatten, 
laat staan de tempel die ik voor U heb gebouwd.’

Dit vers zet mij even stil, en doet mij opnieuw beseffen hoe groot onze eigenlijk God is.
‘Het heelal kan U niet eens bevatten, laat staan …!’
Met dat ik hier bij stilsta en over nadenk, komt de volgende gedachte bij mij binnen: ‘En deze God mag ik Abba, Vader, noemen!’

Is dat niet indrukwekkend?
Geen teken van Zijn grootheid?

Ik word (en werd) hier stil van …


Abba, Vader, …
Dat ik U toch zo mag noemen!
U, die zo groot bent,
zo hoogverheven,
zo vol heerlijkheid en luister.

Abba, Vader, …
Dat ik U toch zo mag noemen!
Het heelal kan U niet eens bevatten,
en toch wilde U wonen in een tempel;
ja, zelfs in ons mensen, in ons hart.

Abba, Vader, …
Dat ik U toch zo mag noemen!
Heer Jezus, vol diep ontzag
buig ik mij voor U neer, want U
maakte dit mogelijk voor mij.

Ik stel je niet teleur!

Heer,
Uw woord klinkt:
‘Als je op Mij je vertrouwen stelt
zul je niet worden teleurgesteld.’

Ik ben Degene die je beschermt;
Ik ben Degene die over je waakt.
Ik ben Degene die voor je zorgt;
Ik ben Degene die naar je omziet.
Ik ben Degene die hoort als je roept;
Ik ben Degene die je helpt in elke nood.
Ik ben Degene bij wie je tot rust komt;
Ik ben Degene die je nieuwe kracht geeft.

Op Mij kun je rekenen,
ja, op mij kan je aan;
want Ik laat je nooit in de steek.

Ik ben niet blind voor alles wat er in de wereld gebeurt,
noch is mijn arm te kort om te helpen.
Ik reik jou de hand;
alleen Ik ben er altijd om jou te helpen.
Bij Mij, en Mij alleen ben je echt veilig.

Want Ik bescherm je met Mijn vleugels;
Ik neem je onder Mijn hoede.
Mijn trouw is als een schild,
ja, als een pantser ter bescherming om je heen.
Ik ben je schuilplaats,
in Mijn nabijheid mag jij verblijven.
Ik stuur je mijn engelen,
en zij zullen over je waken waar je ook heen gaat.
Ik ben een rots in de branding,
de rots waarop je kunt bouwen.

Ik hoor je als je huilt,
Ik luister als je smeekt,
Ik wijs je niet af.

Ik ken jou,
zoals niemand anders je kent,
en Ik houd van jou!

Ik ben die Ik ben.
Ik doe wat Ik zeg.
Ja, je kunt Mij en Mijn woord vertrouwen!
Niemand, die zijn vertrouwen op Mij stelt,
zal worden teleurgesteld!


Naar: Psalm 25:3 (en andere verzen uit de Psalmen)

Blijf je zitten waar je nu zit?

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

'Alle plaats, waarop uw voetzool treden zal, 
geef Ik ulieden, zoals Ik tot Mozes gesproken heb.'

Numeri 13 - Jozua 1:3


Wanneer van de twaalf mannen, die het land hadden verspied, er tien negatief blijken te zijn
verspreidden al heel snel hun negatieve berichten, als gif, onder het volk van God.
Waren ze de beloften van God dan vergeten?
Hij had toch gezegd dat Hij hun het land zou geven?
Maar zij hadden hun stelling al ingenomen.
Het zal ons niet gelukken dus: 'Blijf zitten waar je zit en verroer je niet.'
Je weet wat je nu hebt maar niet wat je krijgt!

Tien van de twaalf mannen die het land moesten onderzoeken waren geen twijfelaars maar ongelovigen!
De weigering om het beloofde land binnen te gaan was gebaseerd op angst!
Zuiver op het uiterlijk van wat zij zagen en mede door hun negatief reageren op Gods belofte ontstond er een scheiding tussen geloof en aanschouwen.
Maar 'geloof is de zekerheid van de dingen, die men hoopt en de overtuiging van de dingen die men niet ziet.' (Hebr. 11:1)
Geloof redeneert niet maar zegt gewoon: 'Ik weet, in Wie ik geloofd heb en het geloof stelt niet uit!'

Het is eigenlijk heel triest.
Jozua en Kaleb waren de enige twee van al die mensen die als eersten aan die reis waren begonnen en die uiteindelijk hun bestemming bereikten.
De rest liep vast in een doelloos bestaan, waar ze ‘de tijd doodden’ totdat Gods oordeel tenslotte voltrokken was zoals God had gezegd: 'Naar het getal der dagen in welke zij het land verspied hadden, elke dag voor elk jaar zult gij uw ongerechtigheden dragen.'
Ongeloof, Gods stem niet willen gehoorzamen, had enorme gevolgen voor de Israëlieten en dit kostte hun veertig jaar van omzwervingen in de woestijn.
God had gezegd dat land aan hen te zullen geven maar door de zonde van ongeloof en
ongehoorzaamheid aan Zijn Woord zijn ze nooit het beloofde land binnen gegaan.
En uiteindelijk stierf een hele generatie, uitgezonderd Jozua en Kaleb, in de woestijn.
Bijzonder is ook, dat niet altijd de meerderheid gelijk heeft.

Al deze dingen die opgeschreven staan in Gods Woord staan er niet voor niets.
Paulus zegt: 'Dit is hun overkomen tot een voorbeeld en het is opgetekend ter waarschuwing voor ons, die in het einde van de tijd leven.' (1 Kor.10:11)
Israëls ervaringen in de wildernis zijn dus een waarschuwing, een les, voor ons als gelovigen.
Door hun ongeloof waren ze gevallen en dat kan ons ook overkomen.

De woestijn is een beeld van totale afhankelijkheid van God, waar wij worden beproefd in ons geloofsleven.
Het is een plek waar je gevormd wordt en leert om op God te vertrouwen en Hem te gaan geloven op Zijn Woord.
Het is een ontwikkelingsfase van groei naar volwassenheid die wordt gekenmerkt door overwinningen.
De Israëlieten wilden niet verder trekken maar verlangden weer naar de vleespotten van Egypte. Egypte staat voor de wereld die van God niet wil weten, een wereld die vernietigt, verdrukt, verleidt.
Maar het laat ook zien wat er werkelijk in ons hart is.
Daarmee komt Egypte ineens heel dichtbij.
En de vraag is: Hoe overleef ik Egypte?
Met andere woorden: hoe blijf ik nu staande in deze zondige goddeloze wereld?
Mijn advies is: Lees Jozua 1 en Psalm 1 en Johannes 15 eens door en pas het toe in je leven.
'Blijf niet langer zitten waar je nu zit, maak een keuze en sta op en verlaat deze wildernis en ga staan op Zijn beloften en trek het beloofde land in!'


Hartelijke groet,
Tjitske

No Longer Slaves

Afgelopen week liet mijn oudste zoon mij dit nummer horen/zien en wat raakt het mijn hart!
Wat een proclamatie, wat een statement: I am no longer a slave of fear; I am a child of God!
Welk een liefde, welk een bewogenheid, welk een betrokkenheid van God, onze Vader, met ons leven!

Yes, I am a child of God!

I am no longer a slave of fear!

- Amen -

Hij beurt op en maakt sterk!

BemoedigingsMomentje

Het vuur van vervolging

Het is alweer even geleden dat er op Facebook een berichtje stond met een foto(filmpje) van een kooi die in brand stond.
De christen (ik weet niet meer of het een man of een vrouw was) die erin zat werd levend verbrand om zijn/haar geloof.
Ik hoef de filmpjes over deze dingen niet te zien, een enkel beeld is voor mij al voldoende, alleen een enkel beeld heeft al een zeer grote impact op/in mij.
Ik weet nog dat ook dit berichtje me aanvloog, en dat angst een weg zocht in mijn binnenste en zich probeerde vast te zetten.

‘Wat zou ik zeggen, wat zou ik doen?
Heer, …?
Zou ik sterk genoeg zijn, standvastig genoeg?
Zou ik genoeg geloof hebben?
Heer, …?’

Ik weet, God geeft wat we nodig hebben op het moment dat we het nodig hebben, niet van te voren, en ook niet erna.
Maar toch …
Het berichtje, de foto van de brandende kooi, het kwam regelmatig in mijn gedachten die dag, en mijn gevoelens en gedachten knaagden …

‘Hoe kunt U dit toch aanzien, Vader?
Dit, en al die andere dingen die gebeuren?’

Begrijpen doe ik er niets van, maar als het mij al zo enorm raakt en mijn hart tot tranen brengt, hoeveel te meer zal het Hem niet doen?
Want ik weet dat Hij meer van een ieder van ons houdt, dan ik ooit zal kunnen.

’s Avonds stap ik in mijn bed en pak gewoontetrouw mijn kleine dagboekje ‘Nieuw elke morgen’ van Charles Spurgeon.
Ik lees, en ineens zijn daar de volgende woorden:

‘Het vuur van vervolging kan de koorden die u aan Hem binden, niet verbranden.
U bent veilig.
…
Spoedig zult u bij de verheerlijkten zijn.’

Het vuur van de vervolging …
Veilig …
Spoedig zult u …
Het beeld van de brandende kooi waarin een kind van God levend verbrandt, doemt in mij op.
De afschuwelijke pijn die deze persoon moet hebben doorstaan vliegt me aan en o, wat hoop ik dat hij/zij niet lang bij kennis zal zijn geweest, of net als Stefanus dwars door het vuur heen, Jezus heeft mogen zien zitten aan de rechterhand van Zijn Vader.
‘Spoedig zult u bij de verheerlijkten zijn.’
…
En toch ervaar ik hoe God op dat moment mij met deze woorden moed in wil spreken, te midden van de verschrikkingen van dit vuur van vervolging.

‘Mijn kind, de koorden die jou aan Mij binden kunnen door niets, dus ook niet door dit letterlijke vuur van vervolging, worden verbrand.
Wat er ooit gebeuren zal, Ik zal voor je zorgen en je de kracht en de moed geven die je nodig hebt.’

De laatste twee weken bleven mijn gedachten regelmatig naar dit zinnetje gaan en ik ervaar dat ik geen rust zal hebben voor ik de woorden heb opgeschreven, en dat als ik het niet doe het een gemiste kans zal zijn.
God wil dat we weten, en dat we vasthouden aan deze wetenschap, dat niets ons zal kunnen scheiden van Zijn liefde.
Hij wil dat we niet zien op dit vuur van vervolging, maar op Hem en wat ons wacht bij Hem.

‘Het vuur van vervolging kan de koorden die ons aan Hem binden, niet verbranden!
We zijn veilig.
Spoedig zullen we bij de verheerlijkten zijn.’

‘Ontferm U, Heer Jezus,
ontferm U, Vader,
over een ieder die wordt vervolgd
en die zich bevindt
in het vuur van vervolging.
Overlaadt hen met Uw liefde
en Uw kracht.
Dat zij U mogen zien, Heer Jezus,
en zullen weten dat zij veilig zijn.

Laat ons aller oog op U,
en U alleen, zijn gericht
 in elke omstandigheid.

- Amen -

Waar ons hart vol van is …

Met de veranderde vormgeving van mijn Blog, heeft ook het Woord v.d. Maand van 'His word stands 4 ever' een andere plaats gekregen.
Voortaan zal het gewoon tussen de berichten staan en verder te vinden zijn onder het Label 'Woord v.d. Maand'.


'En wordt niet dronken van wijn waarin losbandigheid is, 
maar wordt vervuld met de Heilige Geest.' 

Efeze 5:18

Iedereen kent wel een aantal spreekwoorden, maar wat velen misschien niet weten is dat er heel
veel spreekwoorden rechtstreeks uit de Bijbel komen.
Om er enkele te noemen:
'Hij wast zijn handen in onschuld.'
Deze uitdrukking komt uit het Bijbelboek Mattheüs.
In deze passage wast Pontius Pilatus, de Romeinse heerser van Judea die de opdracht gaf tot de kruisiging van Jezus Christus, zijn handen in onschuld ten overstaan van een opstandige menigte.
Hij deed dit omdat hij de menigte ervan wilde overtuigen dat hem bij Christus’ kruisiging geen enkele blaam trof.
'Een teken aan de wand' is terug te vinden in Daniël 5.
'Op twee gedachten hinken' zie: 1 Koningen 18 en 'Op handen dragen komt uit Psalm 91. '
Al deze spreekwoorden en spreuken vanuit de Bijbel bevatten geweldige levenslessen die we zeker ter harte mogen nemen.
Ons hart zou er vol van moeten zijn.

'En wordt niet dronken van wijn waarin losbandigheid is, maar wordt vervuld met de Heilige Geest.' 

Blijkbaar was het nodig dat Paulus dit tegen de Christenen in Efeze moest zeggen, want mede
dankzij de Christenen deden de kroegen in deze havenstad goede zaken.
Laat je niet vol lopen met alcohol, leid hierdoor geen losbandig leven, geef jezelf niet over aan onreinheid, aan liederlijke taal, ontucht, ongebondenheid, zedeloosheid met allerlei andere dingen, maar wordt vervuld met de Heilige Geest.
In de grondtekst staat: 'Wees voortdurend vervuld met de Heilige Geest.'

Als je vervuld bent met wijn, ( of - figuurlijk - met duistere praktijken) dan neemt de wijn de controle over je persoon en je gedrag over.
Je bent dan 'onder invloed' van de wijn.
Als de Geest van God je vervult, dan neemt de Geest van God de controle over en ben je 'onder invloed' van de Geest.
Het verschil is dat de wijn de eigen persoonlijkheid uitschakelt en de Heilige Geest doet dat niet.

Paulus zegt: 'Wordt vervuld met de Heilige Geest' ; dit staat in de gebiedende wijs.
Het is een opdracht.
Je bent er zelf verantwoordelijk voor.
Toen we tot geloof kwamen nam Gods Heilige Geest intrek in ons leven maar het 'wordt vervuld zijn van Zijn Geest', is iets waar we dagelijks aan moeten werken.
Wij zijn er zelf verantwoordelijk voor om ons hart te beschermen tegen de invloeden van deze wereld die via allerlei kanalen ons hart binnenstromen.
'Wordt vervuld' is simpelweg: 'Laat het Woord van Christus overvloedig in uw hart wonen en leef het uit.'
Wordt vervuld van Hem en uw mond zal overlopen met psalmen en lofliederen.
Zijn woorden zullen uw leven verrijken en u wijsheid geven.

Zwingli gebruikte het aardige beeld van paard en wagen.
De Geest is als een paard, die de wagen van het Woord ons hart binnentrekt.
Dit paard loopt aan de teugel van het Woord.
Met andere woorden: de Geest is altijd verbonden met het Woord en de gehoorzaamheid daaraan.

Gods zegen,
Tjitske

Wacht op de Heer!

'Goed is de Heere voor wie Hem verwacht,

voor de ziel die Hem zoekt.

Goed is het te hopen en stil te wachten

op het heil van de Heere.'

Klaagliederen 3:25,26

Ben ik bereid om op Hem te wachten?

Ook als het lang(er) duurt?

Ben ik bereid Hem gehoorzaam te zijn als het antwoord anders is dan ik graag wil?

David wachtte lang op de Heer (Psalm 40:2-4) en door zijn wachten ontdekte hij dat de Heer zijn hulpgeroep had gehoord en Zich over hem ontfermde.

Hij gaf hem zelfs een nieuw lied, een lied om Hem te danken.

'Zeker, mijn ziel, zwijg voor God,

want van Hem is mijn verwachting.'

Psalm 62:6

 Thank You - Jesus Army Songs

Resting Place ...

Tot rust komen

 Come, be with Me - Keith Duke


Ik sluit mijn ogen
en laat me meevoeren
op de klanken van de muziek
en de gezongen woorden.

De woorden en de klanken
brengen mij dicht bij Hem
waar ik gewoon mag zijn
en niets meer moet.

En in het niets meer moeten;
ver weg van een ieder die iets
van mij vraagt of verlangt,
kom ik langzaam tot rust ...


'Come, be with Me and I will give you rest.'

Psalm 139

Eén van de opdrachten bij Hoofdstuk 8 van het Bijbelstudieboekje van onze VrouwenBijbelstudiegroep, was om Psalm 139 eens in eigen woorden op te schrijven en om ook je eigen naam daarbij in te vullen.
Was bijzonder om te doen.


Heer, U kent mij, Rita Klapwijk - v.d. Wal, zoals niemand anders mij kent; zelfs ik mijzelf niet eens.
Want U, Heer, weet wat er in mij leeft, maar ook wat mij beweegt.
Ja, alles wat ik doe en waarom ik het doe, is bij U bekend.
Zelfs nog voor ik een woord heb gesproken, weet U al wat ik wil gaan zeggen.
U omringt mij, ja U omsluit mij; Uw hand ligt op mijn leven.
Begrijpen kan ik het niet, noch bevatten, zo onvoorstelbaar is dit alles.

Ik kan mij voor U ook niet verstoppen.
Wat ik ook zou proberen, waarheen ik ook zou vluchten, nergens, helemaal nergens is er een plek op deze wereld, noch erboven of eronder, waar U niet zou zijn of kunnen komen.
Zelfs in de diepste duisternis kan ik mij voor U niet verbergen, want het is voor U alsof de zon alles verlicht met haar glanzende stralen.

U bent het, Heer, die mij gemaakt heeft in de schoot van mijn moeder, die elk deel van mijn lichaam vorm gaf.
Ik prijs Uw Naam, want wat hebt U mij prachtig, ja, onvoorstelbaar mooi en wonderbaarlijk gemaakt!
Ik besef dat heel, heel erg goed!
Het ontstaan van mijn leven was voor iedereen verborgen, behalve voor U.
U zag mij al vanaf het aller-, allereerste begin, van toen ik zelfs totaal nog geen enkele vorm had.
En in Uw boek was alles reeds opgeschreven over mijn leven, nog voor ik zelfs maar één dag had geleefd.
O, Heer, mijn God, hoe buitengewoon zijn Uw gedachten, hoe oneindig en niet te tellen.
Ze zijn als alle korrels zand bij elkaar; ontelbaar …
Al zou ik onder het tellen in slaap vallen, dan nog, als ik wakker wordt bent U bij mij, want U laat mij nimmer in de steek.

Niet iedereen, Heer, is blij met U, met Uw kennis en Uw aanwezigheid; er zijn vele mensen die meedogenloos bloed vergieten en die zich bewust tegen U en U genadeplan opstellen.
Als zij zich niet bekeren, zullen zij zeker sterven.
Met hen wil ik mij niet op één lijn stellen.
Want, zou ik niet haten wie U haten; me afkeren van hen die opstandig zijn tegen U?
Ik haat hun zondige levensstijl met een diepe en oprechte haat; het voelt alsof ze mijn eigen vijanden zijn.

Heer, mijn God, ik, Rita Klapwijk, geef U mijn hart, doorzoekt het maar tot in het uiterste en diepste hoekje.
Onderzoekt U het maar, Heer, en weet wat er ten diepste in mij omgaat.
En als blijkt, Heer, dat ik mij op wegen bevind die niet goed zijn, brengt U me dan alstublieft terug op de goede weg, op de weg die naar U toe leidt.

Ontzagwekkend wonderbaarlijk

In de hemel heeft God een foto van ons in Zijn hand en toont dat aan iedereen: ‘Kijk!’, zegt Hij, ‘dit is Mijn dochter. Is ze niet prachtig?

‘Hij raakt de foto zachtjes aan als Hij verder gaat: ‘Ik kan bijna niet wachten tot Ik haar van aangezicht tot aangezicht zal zien!’

‘Ik dank U, dat ik ontzagwekkend wonderbaarlijk ben geschapen, Uw daden zijn wonderen!- mijn ziel erkent dat ten zeerste!’

Psalm 139:14

Erkent mijn ziel echt ten zeerste dat ik ontzagwekkend wonderbaarlijk ben geschapen?

Al zo vaak heb ik het gelezen, zo vaak ook erkent, en toch, als ik de woorden opnieuw lees in het licht van het bovenstaande verhaaltje dat ik lees in hoofdstuk 8 van het Bijbelstudieboekje van ‘Jouw identiteit – Gods zelfportret’ van onze VrouwenBijbelstudiegroep, dan lijkt het alsof ik niet eerder zo de diepte van deze woorden heb gezien.

Ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt …

Ik ben ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt door God.

Geen afgerafeld stukje werk, even snel tussen neus en lippen door gemaakt, maar weloverwogen en met zeer grote zorg,

Ontzagwekkend wonderbaarlijk!

Ja, ik ben te dik, mijn lichaam kan niet alles wat een gezond iemand kan, ik ben een beetje beperkt in wat ik kan, en toch …

Ja, ik doe dingen verkeerd, keer op keer op keer op keer …, en toch …

Ik maak fouten, schiet tekort op vele fronten –zowel naar God toe als naar mensen, en toch …

Ik …

En toch …

Ik ben ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt door God!

Door mijn eigen ogen zie ik al deze dingen, maar als ik mijzelf ga zien door wat Hij zegt in Zijn woord, ga ik ontdekken dat het heel anders is dan ik vaak denk, of zie.

In gedachten zie ik U, Vader, gebogen 

over één van Uw in de maak zijnde meesterwerken.

Uw handen gaan zorgvuldig, liefdevol en teder te werk;

niets, helemaal niets zal er zijn op aan te merken.

Als het af is, zie ik de vreugde op Uw gezicht,

en hoor ik U zeggen: ‘Whauw, wat is zij mooi en goed!’

U geeft haar een plaats ergens op de wereld, en zie uit naar de dag

dat U haar weer van aangezicht tot aangezicht ontmoet.

Tot die tijd echter, mag zij op die plaats de gaven en talenten,

die zo zorgvuldig door U in haar leven zijn ingeweven,

ontdekken en ontplooien, om zo tot eer en glorie 

van U, haar Schepper, te leven.

Allerlei dingen zullen op haar afkomen,

U weet daarvan, niets is voor U verborgen.

Maar U houdt haar vast, en zult alle dagen, 

onafgebroken, voor haar zorgen.

Haar naam is in Uw hand gegrift,

haar beeld heeft U elk moment van de dag voor ogen.

Ze is U zo kostbaar, zo dierbaar, zo speciaal, 

niemand anders dan U is zo over haar bewogen.

Ontzagwekkend, wonderlijk gemaakt …

Ik proef Zijn liefde; voel de gewenstheid van mijn bestaan.

Ja, Uw daden zijn wonderen; mijn ziel weet dat zeer wel!

Hemelvaart - Feest van Uitzien en Verwachten

Terug naar de Vader,

terug naar de plaats

vanwaar Hij kwam.

Nog even staren ze naar boven,

nog een laatste blik op Hem,

die hen zo lief en dierbaar was.

Nog een laatste woord van de engelen,

nog een laatste woord ter bemoediging,

nog een laatste woord en zij gingen heen.

Biddend en verwachtend,

uitziende naar Hem die komen zou.

Biddend en wachtend

op de Trooster, die Hij had beloofd.

'Mannen van Galilea, 

wat staan jullie naar de hemel te kijken?

Jezus is van jullie weggenomen en naar de hemel gegaan,

maar zoals jullie Hem hebben zien opstijgen,

zo zal Hij ook terugkomen.

Toen daalden ze de berg af 

en gingen naar Jeruzalem.

...

Zij allen bleven voortdurend met elkaar bidden,

samen met enkele vrouwen, onder wie Maria,

de moeder van Jezus en Zijn broers.'

Handelingen 1:11,12a,14

Hemelvaart,

feest 

van 

Uitzien en Verwachten

Brief van Jezus

Velen kennen deze 'brief' vast al wel, maar als ik hem vanavond weer tegenkom, raakt het me opnieuw.
Soms is het gewoon goed om bepaalde dingen nog eens te lezen ...


Beste vriend.

Toen je vanmorgen opstond, keek Ik naar je en Ik hoopte dat je iets tegen Me zou zeggen, al waren het maar een paar woorden.
Even vragen naar Mijn mening, een bedankje voor iets goeds dat je gister overkwam,
maar Ik zag dat je het te druk had met het uitzoeken van de kleren die je vandaag aan moest hebben, dus Ik wachtte.

Toen je door het huis holde, bezig om alles klaar te krijgen, wist Ik dat er een paar minuutjes vrij zouden zijn om even te stoppen en Me te groeten, maar je was te druk.
Op een gegeven moment moest je vijftien minuten wachten en had je niets anders te doen dan een beetje op een stoel te zitten.
Toen zag Ik je opspringen en dacht dat je wat tegen Me zou gaan zeggen, maar nee,
je rende naar de telefoon en belde een vriend voor de laatste roddeltjes.

Ik zag je vertrekken naar je dagelijkse werkzaamheden en wachtte de hele dag geduldig af.
Met al je bezigheden had je het, denk Ik, te druk om ook maar iets tegen Me te zeggen.

Ik zag dat je voor de lunch om je heen keek.
Misschien voelde je je voor gek zitten als je met Me praatte, daarom boog je je hoofd natuurlijk niet.
Je keek drie of vier tafels verder en zag een paar van je vrienden kort met Mij praten
voor ze gingen eten, maar jij deed het niet.
Dat geeft niet, er is nog steeds tijd over en Ik heb nog steeds hoop dat je nog met Me zult praten.

Je ging naar huis en het leek erop dat je nog veel dingen te doen had.
Na een paar daarvan stopte je en zette de televisie aan.
Ik weet niet of je de tv leuk vind of niet, maar er komt van alles op en je zit er heel wat uurtjes voor.
Meestal denk je nergens aan en laat je de beelden op je af komen.
Ik wachtte geduldig af terwijl je tv keek en je eten op at, maar je praatte alweer niet met Me.

Toen je met de rest van je huishoudelijke klusjes bezig was, wachtte Ik opnieuw, terwijl jij deed wat je moest doen.

Tegen bedtijd was je denk Ik te moe.
Nadat je je huisgenoten welterusten had gewenst, dook je in bed en viel bijna meteen in slaap.
Dat geeft niet, want je beseft misschien niet dat Ik er de hele tijd voor je ben.

Ik heb meer geduld dan jij ooit zult beseffen.
Ik wil je zelfs leren hoe je geduldig met anderen kunt zijn.
Omdat Ik zoveel van je houd, verliet Ik lang geleden een prachtige plaats, genaamd - hemel en kwam naar de aarde.
Ik gaf dat mooie op om bespot en uitgelachen te worden.
Ik stierf zelfs, zodat jij nooit Mijn lijden hoeft te lijden.

Ik houd zoveel van je, dat Ik iedere dag wacht op een gebaar, een gebed, een gedachte of een dankbaar stukje van je hart.

Het is moeilijk om een eenzijdig gesprek te hebben.

En nu sta je weer op en opnieuw zal Ik wachten met niets dan liefde voor jou, hopend dat je vandaag wat tijd voor Me zult hebben.

Nog een goede dag toegewenst!!!


Je vriend,
Jezus.


©Onbekend.

Om over na te denken ...

'Als je morgen wakker zou worden 

met alleen de dingen 

waarvoor je God vandaag dankt, 

wat zou je dan hebben?'

Uit een filmpje op >> Facebook van Open Doors.

Ook te zien op de site van >> Open Doors.

'... maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet zal bezwijken.'

Jezus

Lucas 22:32b

Mijn mond is verstomd,

ik heb geen woorden meer.

Ik kan slecht stamelend bidden:

'Ontferm U, Heer!'

Elk ander woord is teveel;

wat zou ik nog kunnen zeggen?

Ik buig mijn hoofd om allen 

in Uw handen te leggen.