Een derde kleinkind op komst

Opnieuw wordt er door Gods hand een prachtig mensenkind geweven en gevormd in de moederschoot.
We moeten nog even geduld hebben, maar dan, zo de Heere wil, zullen we opnieuw opa en oma worden.
Een derde kleinkind is op komst; nu van onze oudste zoon en schoondochter.
Wat zijn we dankbaar en blij met dit mooie en blijde nieuws.
Ook speciaal voor jou, mijn lieve kleinzoon/-dochter een gedichtje van je oma.

Lief, klein wonder van Gods hand,
je wordt nu door Hem
gevormd en geweven.
Je groeit in het verborgene
waar Zijn hand jou 
volledig houdt omgeven.
En nog voor jij één dag
hebt geleefd, heeft Hij
reeds al jouw levensdagen
in Zijn boek opgeschreven.

Ik bid, mijn lieve kleinkind,
dat Hij in jouw hartje
grote liefde weeft voor Hem,
zodat je al jong Hem
zal kennen en liefhebben,
en zal luisteren naar Zijn stem.

Liefs,
je oma

Oprechte liefde ...

Hebben sommige mensen last van de donkere wintermaanden en de kou, voor mij is een warme zomer heel moeilijk om door te komen.
Zodra de zon maar mijn huis binnen dreigt te komen, gaan de gordijnen dicht en buiten kom ik alleen voor boodschappen doen, hondje uitlaten, een bezoekje naar iemand, en natuurlijk 's avonds als de zon is onder gegaan en de temperatuur wat aangenamer is.
In de auto staat de airco (bijna) altijd aan, wat mij vervolgens weer een aardige verkoudheid oplevert; maar goed, die neem ik dan wel voor lief.
Op mijn kamertje is het vaak zo warm, dat ik daar maar heel weinig te vinden ben.
Ik geniet dan ook nu even van dit moment dat het er zo weliswaar even wat koeler is.
Even, want de zon komt al bijna de hoek om en dan is het gedaan met de aangename temperatuur.
Toch heb ik de afgelopen tijd enkele gedichtjes geschreven n.a.v. het 'Promise Journal'.
Vandaag gedichtje nummer 2: 'Oprechte liefde'


N.a.v. het stukje ‘Sincere Love’ uit ‘Love is …’ – Promise Journal

Oprechte liefde schept
de waardevolste
herinneringen.
Groeit en bloeit;
doet ons hart
van vreugde zingen.

Oprechte liefde
is liefde die geeft
en niet alleen maar vraagt;
is liefde die standhoudt
en in Jezus’ kracht
alles verdraagt.

Oprechte liefde
maakt het werk
van onze handen licht;
we dienen met vreugde
voor Gods heilig
aangezicht.

Oprechte liefde doet ons
de ander accepteren
zoals hij is;
en in woord en daad
weerspiegelen wij
Zijn beeld en gelijkenis.

Heb lief zonder te doen alsof.

Haat het kwade en houd vast aan het goede.

Houd veel van elkaar als broeders en zusters.

Toon respect voor elkaar en wees de ander daar in voor.

Romeinen 12:9,10

Liefde is ...

Al een tijdje staat er een prachtig boek-/schriftje in mijn boekenkast op een speciaal plaatsje.
Prachtig qua uiterlijk, prachtig qua inhoud en het kan alleen maar mooier worden als ik er mijn gedachten en/of gevoelens erin opschrijf.
Ik ben niet zo'n dagboekenschrijfster, maar wat ik lees inspireert mij vaak wel tot het schrijven van voortvloeiende gedachten en/of gedichten en ik wil je hier graag meenemen op mijn tocht door dit 'Liefdesboekje'.
Het heet: Love is ...  promise journal

Nav. de introductie/voorwoord uit de Promise Journal: You are a beautiful woman of God ...

Liefde is ...

Liefde is …
Zijn liefde aannemen
om Hem en mijn naaste
te kunnen liefhebben.

Liefde is …
Hem mijn gehele
leven geven.

Liefde is …
Hem gehoorzaam zijn,
Zijn wil doen.

Liefde is …
Mij laten kneden  en vormen
door Zijn Liefdevolle hand.

Liefde is …
Aannemen
en doorgeven.


Ik ben een mooie vrouw van God,
in alle opzichten kostbaar voor Hem.
Ik verlang Hem te zoeken,
Zijn stem te horen,
te ontdekken Zijn plan voor mijn leven.

O, Hij kent mij zoals niemand anders;
Hij weet de verlangens van mijn hart.
Was Hij het immers Zelf niet
die mij in het verborgene maakte;
mij in de moederschoot heeft geweven?

Ik verlang sterk te worden, te zijn, in Hem;
dat Zijn vrede mijn hart zal leiden.
In Zijn liefde verlang ik te gaan,
en uit te delen van wat Hij
heeft gegeven, en nog zal geven.

De mogelijkheden van Geloof

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

De apostelen zeiden tegen de Heer: 
'Versterk ons vertrouwen.'
De Heer zei: 
'Al heb je maar een vertrouwen als een mosterdzaadje ...'

Lucas 17: 5,6
WB 


Ieder mens gelooft wel ergens in alleen niet iedereen gelooft in de God van de Bijbel!
Voor velen is 'geloven' hetzelfde als 'Ik weet het niet zeker, het zal wel'.
De Bijbel spreekt heel duidelijk over wat geloof is: 'Het geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het bewijs der dingen, die men niet ziet, maar zonder geloof is het onmogelijk Hem welgevallig te zijn. Want wie tot God komt, moet geloven, dat Hij bestaat en een beloner is voor wie Hem oprecht zoeken.' (Hebr. 10:37-11:3)
Geloven is vertrouwen in God en het betekent dat je overtuigd bent van hetgeen Hij zegt in Zijn Woord.
Geloof is een kwaliteit die God in ons heeft gelegd.
God heeft ons een mate van geloof gegeven die wij nodig hebben.
Je kent vast die kreet wel: 'Eerst zien en dan geloven'.
Een uitspraak die we vast allemaal wel eens hebben gebruikt.
Maar wanneer je dingen eerst wilt zien alvorens ze te geloven dan is het geen geloof meer.

Onze relatie met God is gebouwd op basis van vertrouwen en geloven in Hem.
God heeft Zichzelf bewezen dat Hij trouw is en dat Hij een beloner is voor hen die Hem ernstig zoeken.
Maar toch blijkt dat er velen zijn die moeite hebben om God te vertrouwen.

Een uitspraak die je regelmatig hoort is dan ook: 'O, had ik maar meer geloof, dan kon ik zo en zo doen!'
Alsof alles wat je alleen hoeft te doen is een pond geloof kopen en deze aan je winkel toe voegen en dat je dan grote dingen voor God kunt doen.
Nee, geloof is niet te koop.
De hoeveelheid van geloof is van zeer weinig betekenis.
Jezus zegt: 'Heb geloof als een mosterdzaadje.'
Het kleine mosterdzaadje zet misschien velen op het verkeerde been en omdat het zo klein is verwacht je er ook niet veel van.
Maar Jezus vraagt niet een groot geloof.
Het enige wat Hij van je vraagt is: Geloof!
Het is niet in wat jij in je handen hebt, in wat jij ziet, maar in Wie je gelooft die jou het geloof gegeven heeft.
Het geloof ontvang je door het horen.
Door het luisteren naar het Woord van God. (Rom. 10:17)

Geloven is een werkwoord en vraagt om actie.
Wanneer je niets met het mosterdzaadje doet maar het gewoon laat liggen gebeurt er niets, maar wanneer je er iets mee doet dan heeft het grote gevolgen.
Velen onder ons willen zekerheid maar het is juist het geloof die ons zekerheid geeft en daar mogen wij op hopen, op vertrouwen.
Als je niet voor 100% zeker bent dan kun je de waarheid niet omhelzen als de volle waarheid.
Geloof bevrijdt ons niet altijd van moeilijkheden en omstandigheden, dat weten we als we zien
wat er wereldwijd met Christenen gebeurt.
Maar de zekerheid die wij wel hebben is dat wanneer we door het dal van de schaduw des dood gaan Hij met ons mee zal gaan.
Ik geloof dat we een grote fout maken wanneer we denken dat, als we genoeg geloof hebben, we dan geen problemen hebben.
Ook een grote fout die gemaakt wordt onder 'The pro$perity Preachers' die beweren dat geloof een manier is om persoonlijke rijkdom en macht te verwerven.
Daarover de volgende keer meer!

Ik raad je aan: 'Volg de weg van Christus Jezus, nu u Hem als uw Heer aanvaard hebt. Blijf in Hem
geworteld en gegrondvest, houd vast aan het geloof dat u geleerd is en wees vervuld van dankbaarheid.
Kol. 2:6,7
(uit de JongerenBijbel)


In Hem verbonden,
Tjitske

Dat ik U toch zo mag noemen!

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (104)

‘Zou U, o God, werkelijk op aarde kunnen wonen?
Het heelal kan U niet eens omvatten, 
laat staan de tempel die ik voor U heb gebouwd.’

2 Kronieken 6:18
(1 Koningen 8:27,28)
GNB

‘… en door die Geest roepen wij tot God: Abba, Vader!’
GNB
‘… door Wie wij roepen: Abba, Vader!’
HSV

Romeinen 8:15


Vanmorgen las ik een paar hoofdstukken uit 2 Kronieken.
De bovenaanstaande Bijbeltekst is een vers uit het gebed van koning Salomo dat hij uitsprak nadat God in al Zijn majesteit bezit had genomen van de tempel. (2 Kron. 5:14)
Andere vertalingen spreken van de ‘heerlijkheid des Heeren’ of de ‘glorie van de Ene’.
Dit moment, het moment dat God de tempel innam als ‘Zijn woning’, was zo ontzagwekkend groots, dat de dienstdoende priesters er niet bij konden blijven staan om hun dienst te verrichten.
Het is na dit moment dat Salomo zijn gebed (Hoofdstuk 6) begint uit te spreken.
En in vers 18 komen  dan de woorden:
‘Zou U, o God, werkelijk op aarde kunnen wonen?
Het heelal kan U niet eens omvatten, 
laat staan de tempel die ik voor U heb gebouwd.’

Dit vers zet mij even stil, en doet mij opnieuw beseffen hoe groot onze eigenlijk God is.
‘Het heelal kan U niet eens bevatten, laat staan …!’
Met dat ik hier bij stilsta en over nadenk, komt de volgende gedachte bij mij binnen: ‘En deze God mag ik Abba, Vader, noemen!’

Is dat niet indrukwekkend?
Geen teken van Zijn grootheid?

Ik word (en werd) hier stil van …


Abba, Vader, …
Dat ik U toch zo mag noemen!
U, die zo groot bent,
zo hoogverheven,
zo vol heerlijkheid en luister.

Abba, Vader, …
Dat ik U toch zo mag noemen!
Het heelal kan U niet eens bevatten,
en toch wilde U wonen in een tempel;
ja, zelfs in ons mensen, in ons hart.

Abba, Vader, …
Dat ik U toch zo mag noemen!
Heer Jezus, vol diep ontzag
buig ik mij voor U neer, want U
maakte dit mogelijk voor mij.

Ik stel je niet teleur!

Heer,
Uw woord klinkt:
‘Als je op Mij je vertrouwen stelt
zul je niet worden teleurgesteld.’

Ik ben Degene die je beschermt;
Ik ben Degene die over je waakt.
Ik ben Degene die voor je zorgt;
Ik ben Degene die naar je omziet.
Ik ben Degene die hoort als je roept;
Ik ben Degene die je helpt in elke nood.
Ik ben Degene bij wie je tot rust komt;
Ik ben Degene die je nieuwe kracht geeft.

Op Mij kun je rekenen,
ja, op mij kan je aan;
want Ik laat je nooit in de steek.

Ik ben niet blind voor alles wat er in de wereld gebeurt,
noch is mijn arm te kort om te helpen.
Ik reik jou de hand;
alleen Ik ben er altijd om jou te helpen.
Bij Mij, en Mij alleen ben je echt veilig.

Want Ik bescherm je met Mijn vleugels;
Ik neem je onder Mijn hoede.
Mijn trouw is als een schild,
ja, als een pantser ter bescherming om je heen.
Ik ben je schuilplaats,
in Mijn nabijheid mag jij verblijven.
Ik stuur je mijn engelen,
en zij zullen over je waken waar je ook heen gaat.
Ik ben een rots in de branding,
de rots waarop je kunt bouwen.

Ik hoor je als je huilt,
Ik luister als je smeekt,
Ik wijs je niet af.

Ik ken jou,
zoals niemand anders je kent,
en Ik houd van jou!

Ik ben die Ik ben.
Ik doe wat Ik zeg.
Ja, je kunt Mij en Mijn woord vertrouwen!
Niemand, die zijn vertrouwen op Mij stelt,
zal worden teleurgesteld!


Naar: Psalm 25:3 (en andere verzen uit de Psalmen)

Blijf je zitten waar je nu zit?

Woord van de Maand

Door: Tjitske Meijer

'Alle plaats, waarop uw voetzool treden zal, 
geef Ik ulieden, zoals Ik tot Mozes gesproken heb.'

Numeri 13 - Jozua 1:3


Wanneer van de twaalf mannen, die het land hadden verspied, er tien negatief blijken te zijn
verspreidden al heel snel hun negatieve berichten, als gif, onder het volk van God.
Waren ze de beloften van God dan vergeten?
Hij had toch gezegd dat Hij hun het land zou geven?
Maar zij hadden hun stelling al ingenomen.
Het zal ons niet gelukken dus: 'Blijf zitten waar je zit en verroer je niet.'
Je weet wat je nu hebt maar niet wat je krijgt!

Tien van de twaalf mannen die het land moesten onderzoeken waren geen twijfelaars maar ongelovigen!
De weigering om het beloofde land binnen te gaan was gebaseerd op angst!
Zuiver op het uiterlijk van wat zij zagen en mede door hun negatief reageren op Gods belofte ontstond er een scheiding tussen geloof en aanschouwen.
Maar 'geloof is de zekerheid van de dingen, die men hoopt en de overtuiging van de dingen die men niet ziet.' (Hebr. 11:1)
Geloof redeneert niet maar zegt gewoon: 'Ik weet, in Wie ik geloofd heb en het geloof stelt niet uit!'

Het is eigenlijk heel triest.
Jozua en Kaleb waren de enige twee van al die mensen die als eersten aan die reis waren begonnen en die uiteindelijk hun bestemming bereikten.
De rest liep vast in een doelloos bestaan, waar ze ‘de tijd doodden’ totdat Gods oordeel tenslotte voltrokken was zoals God had gezegd: 'Naar het getal der dagen in welke zij het land verspied hadden, elke dag voor elk jaar zult gij uw ongerechtigheden dragen.'
Ongeloof, Gods stem niet willen gehoorzamen, had enorme gevolgen voor de Israëlieten en dit kostte hun veertig jaar van omzwervingen in de woestijn.
God had gezegd dat land aan hen te zullen geven maar door de zonde van ongeloof en
ongehoorzaamheid aan Zijn Woord zijn ze nooit het beloofde land binnen gegaan.
En uiteindelijk stierf een hele generatie, uitgezonderd Jozua en Kaleb, in de woestijn.
Bijzonder is ook, dat niet altijd de meerderheid gelijk heeft.

Al deze dingen die opgeschreven staan in Gods Woord staan er niet voor niets.
Paulus zegt: 'Dit is hun overkomen tot een voorbeeld en het is opgetekend ter waarschuwing voor ons, die in het einde van de tijd leven.' (1 Kor.10:11)
Israëls ervaringen in de wildernis zijn dus een waarschuwing, een les, voor ons als gelovigen.
Door hun ongeloof waren ze gevallen en dat kan ons ook overkomen.

De woestijn is een beeld van totale afhankelijkheid van God, waar wij worden beproefd in ons geloofsleven.
Het is een plek waar je gevormd wordt en leert om op God te vertrouwen en Hem te gaan geloven op Zijn Woord.
Het is een ontwikkelingsfase van groei naar volwassenheid die wordt gekenmerkt door overwinningen.
De Israëlieten wilden niet verder trekken maar verlangden weer naar de vleespotten van Egypte. Egypte staat voor de wereld die van God niet wil weten, een wereld die vernietigt, verdrukt, verleidt.
Maar het laat ook zien wat er werkelijk in ons hart is.
Daarmee komt Egypte ineens heel dichtbij.
En de vraag is: Hoe overleef ik Egypte?
Met andere woorden: hoe blijf ik nu staande in deze zondige goddeloze wereld?
Mijn advies is: Lees Jozua 1 en Psalm 1 en Johannes 15 eens door en pas het toe in je leven.
'Blijf niet langer zitten waar je nu zit, maak een keuze en sta op en verlaat deze wildernis en ga staan op Zijn beloften en trek het beloofde land in!'


Hartelijke groet,
Tjitske

No Longer Slaves

Afgelopen week liet mijn oudste zoon mij dit nummer horen/zien en wat raakt het mijn hart!
Wat een proclamatie, wat een statement: I am no longer a slave of fear; I am a child of God!
Welk een liefde, welk een bewogenheid, welk een betrokkenheid van God, onze Vader, met ons leven!

Yes, I am a child of God!

I am no longer a slave of fear!

- Amen -

Hij beurt op en maakt sterk!

BemoedigingsMomentje

Het vuur van vervolging

Het is alweer even geleden dat er op Facebook een berichtje stond met een foto(filmpje) van een kooi die in brand stond.
De christen (ik weet niet meer of het een man of een vrouw was) die erin zat werd levend verbrand om zijn/haar geloof.
Ik hoef de filmpjes over deze dingen niet te zien, een enkel beeld is voor mij al voldoende, alleen een enkel beeld heeft al een zeer grote impact op/in mij.
Ik weet nog dat ook dit berichtje me aanvloog, en dat angst een weg zocht in mijn binnenste en zich probeerde vast te zetten.

‘Wat zou ik zeggen, wat zou ik doen?
Heer, …?
Zou ik sterk genoeg zijn, standvastig genoeg?
Zou ik genoeg geloof hebben?
Heer, …?’

Ik weet, God geeft wat we nodig hebben op het moment dat we het nodig hebben, niet van te voren, en ook niet erna.
Maar toch …
Het berichtje, de foto van de brandende kooi, het kwam regelmatig in mijn gedachten die dag, en mijn gevoelens en gedachten knaagden …

‘Hoe kunt U dit toch aanzien, Vader?
Dit, en al die andere dingen die gebeuren?’

Begrijpen doe ik er niets van, maar als het mij al zo enorm raakt en mijn hart tot tranen brengt, hoeveel te meer zal het Hem niet doen?
Want ik weet dat Hij meer van een ieder van ons houdt, dan ik ooit zal kunnen.

’s Avonds stap ik in mijn bed en pak gewoontetrouw mijn kleine dagboekje ‘Nieuw elke morgen’ van Charles Spurgeon.
Ik lees, en ineens zijn daar de volgende woorden:

‘Het vuur van vervolging kan de koorden die u aan Hem binden, niet verbranden.
U bent veilig.
…
Spoedig zult u bij de verheerlijkten zijn.’

Het vuur van de vervolging …
Veilig …
Spoedig zult u …
Het beeld van de brandende kooi waarin een kind van God levend verbrandt, doemt in mij op.
De afschuwelijke pijn die deze persoon moet hebben doorstaan vliegt me aan en o, wat hoop ik dat hij/zij niet lang bij kennis zal zijn geweest, of net als Stefanus dwars door het vuur heen, Jezus heeft mogen zien zitten aan de rechterhand van Zijn Vader.
‘Spoedig zult u bij de verheerlijkten zijn.’
…
En toch ervaar ik hoe God op dat moment mij met deze woorden moed in wil spreken, te midden van de verschrikkingen van dit vuur van vervolging.

‘Mijn kind, de koorden die jou aan Mij binden kunnen door niets, dus ook niet door dit letterlijke vuur van vervolging, worden verbrand.
Wat er ooit gebeuren zal, Ik zal voor je zorgen en je de kracht en de moed geven die je nodig hebt.’

De laatste twee weken bleven mijn gedachten regelmatig naar dit zinnetje gaan en ik ervaar dat ik geen rust zal hebben voor ik de woorden heb opgeschreven, en dat als ik het niet doe het een gemiste kans zal zijn.
God wil dat we weten, en dat we vasthouden aan deze wetenschap, dat niets ons zal kunnen scheiden van Zijn liefde.
Hij wil dat we niet zien op dit vuur van vervolging, maar op Hem en wat ons wacht bij Hem.

‘Het vuur van vervolging kan de koorden die ons aan Hem binden, niet verbranden!
We zijn veilig.
Spoedig zullen we bij de verheerlijkten zijn.’

‘Ontferm U, Heer Jezus,
ontferm U, Vader,
over een ieder die wordt vervolgd
en die zich bevindt
in het vuur van vervolging.
Overlaadt hen met Uw liefde
en Uw kracht.
Dat zij U mogen zien, Heer Jezus,
en zullen weten dat zij veilig zijn.

Laat ons aller oog op U,
en U alleen, zijn gericht
 in elke omstandigheid.

- Amen -

Waar ons hart vol van is …

Met de veranderde vormgeving van mijn Blog, heeft ook het Woord v.d. Maand van 'His word stands 4 ever' een andere plaats gekregen.
Voortaan zal het gewoon tussen de berichten staan en verder te vinden zijn onder het Label 'Woord v.d. Maand'.


'En wordt niet dronken van wijn waarin losbandigheid is, 
maar wordt vervuld met de Heilige Geest.' 

Efeze 5:18

Iedereen kent wel een aantal spreekwoorden, maar wat velen misschien niet weten is dat er heel
veel spreekwoorden rechtstreeks uit de Bijbel komen.
Om er enkele te noemen:
'Hij wast zijn handen in onschuld.'
Deze uitdrukking komt uit het Bijbelboek Mattheüs.
In deze passage wast Pontius Pilatus, de Romeinse heerser van Judea die de opdracht gaf tot de kruisiging van Jezus Christus, zijn handen in onschuld ten overstaan van een opstandige menigte.
Hij deed dit omdat hij de menigte ervan wilde overtuigen dat hem bij Christus’ kruisiging geen enkele blaam trof.
'Een teken aan de wand' is terug te vinden in Daniël 5.
'Op twee gedachten hinken' zie: 1 Koningen 18 en 'Op handen dragen komt uit Psalm 91. '
Al deze spreekwoorden en spreuken vanuit de Bijbel bevatten geweldige levenslessen die we zeker ter harte mogen nemen.
Ons hart zou er vol van moeten zijn.

'En wordt niet dronken van wijn waarin losbandigheid is, maar wordt vervuld met de Heilige Geest.' 

Blijkbaar was het nodig dat Paulus dit tegen de Christenen in Efeze moest zeggen, want mede
dankzij de Christenen deden de kroegen in deze havenstad goede zaken.
Laat je niet vol lopen met alcohol, leid hierdoor geen losbandig leven, geef jezelf niet over aan onreinheid, aan liederlijke taal, ontucht, ongebondenheid, zedeloosheid met allerlei andere dingen, maar wordt vervuld met de Heilige Geest.
In de grondtekst staat: 'Wees voortdurend vervuld met de Heilige Geest.'

Als je vervuld bent met wijn, ( of - figuurlijk - met duistere praktijken) dan neemt de wijn de controle over je persoon en je gedrag over.
Je bent dan 'onder invloed' van de wijn.
Als de Geest van God je vervult, dan neemt de Geest van God de controle over en ben je 'onder invloed' van de Geest.
Het verschil is dat de wijn de eigen persoonlijkheid uitschakelt en de Heilige Geest doet dat niet.

Paulus zegt: 'Wordt vervuld met de Heilige Geest' ; dit staat in de gebiedende wijs.
Het is een opdracht.
Je bent er zelf verantwoordelijk voor.
Toen we tot geloof kwamen nam Gods Heilige Geest intrek in ons leven maar het 'wordt vervuld zijn van Zijn Geest', is iets waar we dagelijks aan moeten werken.
Wij zijn er zelf verantwoordelijk voor om ons hart te beschermen tegen de invloeden van deze wereld die via allerlei kanalen ons hart binnenstromen.
'Wordt vervuld' is simpelweg: 'Laat het Woord van Christus overvloedig in uw hart wonen en leef het uit.'
Wordt vervuld van Hem en uw mond zal overlopen met psalmen en lofliederen.
Zijn woorden zullen uw leven verrijken en u wijsheid geven.

Zwingli gebruikte het aardige beeld van paard en wagen.
De Geest is als een paard, die de wagen van het Woord ons hart binnentrekt.
Dit paard loopt aan de teugel van het Woord.
Met andere woorden: de Geest is altijd verbonden met het Woord en de gehoorzaamheid daaraan.

Gods zegen,
Tjitske

Wacht op de Heer!

'Goed is de Heere voor wie Hem verwacht,

voor de ziel die Hem zoekt.

Goed is het te hopen en stil te wachten

op het heil van de Heere.'

Klaagliederen 3:25,26

Ben ik bereid om op Hem te wachten?

Ook als het lang(er) duurt?

Ben ik bereid Hem gehoorzaam te zijn als het antwoord anders is dan ik graag wil?

David wachtte lang op de Heer (Psalm 40:2-4) en door zijn wachten ontdekte hij dat de Heer zijn hulpgeroep had gehoord en Zich over hem ontfermde.

Hij gaf hem zelfs een nieuw lied, een lied om Hem te danken.

'Zeker, mijn ziel, zwijg voor God,

want van Hem is mijn verwachting.'

Psalm 62:6

 Thank You - Jesus Army Songs

Resting Place ...

Tot rust komen

 Come, be with Me - Keith Duke


Ik sluit mijn ogen
en laat me meevoeren
op de klanken van de muziek
en de gezongen woorden.

De woorden en de klanken
brengen mij dicht bij Hem
waar ik gewoon mag zijn
en niets meer moet.

En in het niets meer moeten;
ver weg van een ieder die iets
van mij vraagt of verlangt,
kom ik langzaam tot rust ...


'Come, be with Me and I will give you rest.'

Psalm 139

Eén van de opdrachten bij Hoofdstuk 8 van het Bijbelstudieboekje van onze VrouwenBijbelstudiegroep, was om Psalm 139 eens in eigen woorden op te schrijven en om ook je eigen naam daarbij in te vullen.
Was bijzonder om te doen.


Heer, U kent mij, Rita Klapwijk - v.d. Wal, zoals niemand anders mij kent; zelfs ik mijzelf niet eens.
Want U, Heer, weet wat er in mij leeft, maar ook wat mij beweegt.
Ja, alles wat ik doe en waarom ik het doe, is bij U bekend.
Zelfs nog voor ik een woord heb gesproken, weet U al wat ik wil gaan zeggen.
U omringt mij, ja U omsluit mij; Uw hand ligt op mijn leven.
Begrijpen kan ik het niet, noch bevatten, zo onvoorstelbaar is dit alles.

Ik kan mij voor U ook niet verstoppen.
Wat ik ook zou proberen, waarheen ik ook zou vluchten, nergens, helemaal nergens is er een plek op deze wereld, noch erboven of eronder, waar U niet zou zijn of kunnen komen.
Zelfs in de diepste duisternis kan ik mij voor U niet verbergen, want het is voor U alsof de zon alles verlicht met haar glanzende stralen.

U bent het, Heer, die mij gemaakt heeft in de schoot van mijn moeder, die elk deel van mijn lichaam vorm gaf.
Ik prijs Uw Naam, want wat hebt U mij prachtig, ja, onvoorstelbaar mooi en wonderbaarlijk gemaakt!
Ik besef dat heel, heel erg goed!
Het ontstaan van mijn leven was voor iedereen verborgen, behalve voor U.
U zag mij al vanaf het aller-, allereerste begin, van toen ik zelfs totaal nog geen enkele vorm had.
En in Uw boek was alles reeds opgeschreven over mijn leven, nog voor ik zelfs maar één dag had geleefd.
O, Heer, mijn God, hoe buitengewoon zijn Uw gedachten, hoe oneindig en niet te tellen.
Ze zijn als alle korrels zand bij elkaar; ontelbaar …
Al zou ik onder het tellen in slaap vallen, dan nog, als ik wakker wordt bent U bij mij, want U laat mij nimmer in de steek.

Niet iedereen, Heer, is blij met U, met Uw kennis en Uw aanwezigheid; er zijn vele mensen die meedogenloos bloed vergieten en die zich bewust tegen U en U genadeplan opstellen.
Als zij zich niet bekeren, zullen zij zeker sterven.
Met hen wil ik mij niet op één lijn stellen.
Want, zou ik niet haten wie U haten; me afkeren van hen die opstandig zijn tegen U?
Ik haat hun zondige levensstijl met een diepe en oprechte haat; het voelt alsof ze mijn eigen vijanden zijn.

Heer, mijn God, ik, Rita Klapwijk, geef U mijn hart, doorzoekt het maar tot in het uiterste en diepste hoekje.
Onderzoekt U het maar, Heer, en weet wat er ten diepste in mij omgaat.
En als blijkt, Heer, dat ik mij op wegen bevind die niet goed zijn, brengt U me dan alstublieft terug op de goede weg, op de weg die naar U toe leidt.

Ontzagwekkend wonderbaarlijk

In de hemel heeft God een foto van ons in Zijn hand en toont dat aan iedereen: ‘Kijk!’, zegt Hij, ‘dit is Mijn dochter. Is ze niet prachtig?

‘Hij raakt de foto zachtjes aan als Hij verder gaat: ‘Ik kan bijna niet wachten tot Ik haar van aangezicht tot aangezicht zal zien!’

‘Ik dank U, dat ik ontzagwekkend wonderbaarlijk ben geschapen, Uw daden zijn wonderen!- mijn ziel erkent dat ten zeerste!’

Psalm 139:14

Erkent mijn ziel echt ten zeerste dat ik ontzagwekkend wonderbaarlijk ben geschapen?

Al zo vaak heb ik het gelezen, zo vaak ook erkent, en toch, als ik de woorden opnieuw lees in het licht van het bovenstaande verhaaltje dat ik lees in hoofdstuk 8 van het Bijbelstudieboekje van ‘Jouw identiteit – Gods zelfportret’ van onze VrouwenBijbelstudiegroep, dan lijkt het alsof ik niet eerder zo de diepte van deze woorden heb gezien.

Ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt …

Ik ben ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt door God.

Geen afgerafeld stukje werk, even snel tussen neus en lippen door gemaakt, maar weloverwogen en met zeer grote zorg,

Ontzagwekkend wonderbaarlijk!

Ja, ik ben te dik, mijn lichaam kan niet alles wat een gezond iemand kan, ik ben een beetje beperkt in wat ik kan, en toch …

Ja, ik doe dingen verkeerd, keer op keer op keer op keer …, en toch …

Ik maak fouten, schiet tekort op vele fronten –zowel naar God toe als naar mensen, en toch …

Ik …

En toch …

Ik ben ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt door God!

Door mijn eigen ogen zie ik al deze dingen, maar als ik mijzelf ga zien door wat Hij zegt in Zijn woord, ga ik ontdekken dat het heel anders is dan ik vaak denk, of zie.

In gedachten zie ik U, Vader, gebogen 

over één van Uw in de maak zijnde meesterwerken.

Uw handen gaan zorgvuldig, liefdevol en teder te werk;

niets, helemaal niets zal er zijn op aan te merken.

Als het af is, zie ik de vreugde op Uw gezicht,

en hoor ik U zeggen: ‘Whauw, wat is zij mooi en goed!’

U geeft haar een plaats ergens op de wereld, en zie uit naar de dag

dat U haar weer van aangezicht tot aangezicht ontmoet.

Tot die tijd echter, mag zij op die plaats de gaven en talenten,

die zo zorgvuldig door U in haar leven zijn ingeweven,

ontdekken en ontplooien, om zo tot eer en glorie 

van U, haar Schepper, te leven.

Allerlei dingen zullen op haar afkomen,

U weet daarvan, niets is voor U verborgen.

Maar U houdt haar vast, en zult alle dagen, 

onafgebroken, voor haar zorgen.

Haar naam is in Uw hand gegrift,

haar beeld heeft U elk moment van de dag voor ogen.

Ze is U zo kostbaar, zo dierbaar, zo speciaal, 

niemand anders dan U is zo over haar bewogen.

Ontzagwekkend, wonderlijk gemaakt …

Ik proef Zijn liefde; voel de gewenstheid van mijn bestaan.

Ja, Uw daden zijn wonderen; mijn ziel weet dat zeer wel!

Hemelvaart - Feest van Uitzien en Verwachten

Terug naar de Vader,

terug naar de plaats

vanwaar Hij kwam.

Nog even staren ze naar boven,

nog een laatste blik op Hem,

die hen zo lief en dierbaar was.

Nog een laatste woord van de engelen,

nog een laatste woord ter bemoediging,

nog een laatste woord en zij gingen heen.

Biddend en verwachtend,

uitziende naar Hem die komen zou.

Biddend en wachtend

op de Trooster, die Hij had beloofd.

'Mannen van Galilea, 

wat staan jullie naar de hemel te kijken?

Jezus is van jullie weggenomen en naar de hemel gegaan,

maar zoals jullie Hem hebben zien opstijgen,

zo zal Hij ook terugkomen.

Toen daalden ze de berg af 

en gingen naar Jeruzalem.

...

Zij allen bleven voortdurend met elkaar bidden,

samen met enkele vrouwen, onder wie Maria,

de moeder van Jezus en Zijn broers.'

Handelingen 1:11,12a,14

Hemelvaart,

feest 

van 

Uitzien en Verwachten

Brief van Jezus

Velen kennen deze 'brief' vast al wel, maar als ik hem vanavond weer tegenkom, raakt het me opnieuw.
Soms is het gewoon goed om bepaalde dingen nog eens te lezen ...


Beste vriend.

Toen je vanmorgen opstond, keek Ik naar je en Ik hoopte dat je iets tegen Me zou zeggen, al waren het maar een paar woorden.
Even vragen naar Mijn mening, een bedankje voor iets goeds dat je gister overkwam,
maar Ik zag dat je het te druk had met het uitzoeken van de kleren die je vandaag aan moest hebben, dus Ik wachtte.

Toen je door het huis holde, bezig om alles klaar te krijgen, wist Ik dat er een paar minuutjes vrij zouden zijn om even te stoppen en Me te groeten, maar je was te druk.
Op een gegeven moment moest je vijftien minuten wachten en had je niets anders te doen dan een beetje op een stoel te zitten.
Toen zag Ik je opspringen en dacht dat je wat tegen Me zou gaan zeggen, maar nee,
je rende naar de telefoon en belde een vriend voor de laatste roddeltjes.

Ik zag je vertrekken naar je dagelijkse werkzaamheden en wachtte de hele dag geduldig af.
Met al je bezigheden had je het, denk Ik, te druk om ook maar iets tegen Me te zeggen.

Ik zag dat je voor de lunch om je heen keek.
Misschien voelde je je voor gek zitten als je met Me praatte, daarom boog je je hoofd natuurlijk niet.
Je keek drie of vier tafels verder en zag een paar van je vrienden kort met Mij praten
voor ze gingen eten, maar jij deed het niet.
Dat geeft niet, er is nog steeds tijd over en Ik heb nog steeds hoop dat je nog met Me zult praten.

Je ging naar huis en het leek erop dat je nog veel dingen te doen had.
Na een paar daarvan stopte je en zette de televisie aan.
Ik weet niet of je de tv leuk vind of niet, maar er komt van alles op en je zit er heel wat uurtjes voor.
Meestal denk je nergens aan en laat je de beelden op je af komen.
Ik wachtte geduldig af terwijl je tv keek en je eten op at, maar je praatte alweer niet met Me.

Toen je met de rest van je huishoudelijke klusjes bezig was, wachtte Ik opnieuw, terwijl jij deed wat je moest doen.

Tegen bedtijd was je denk Ik te moe.
Nadat je je huisgenoten welterusten had gewenst, dook je in bed en viel bijna meteen in slaap.
Dat geeft niet, want je beseft misschien niet dat Ik er de hele tijd voor je ben.

Ik heb meer geduld dan jij ooit zult beseffen.
Ik wil je zelfs leren hoe je geduldig met anderen kunt zijn.
Omdat Ik zoveel van je houd, verliet Ik lang geleden een prachtige plaats, genaamd - hemel en kwam naar de aarde.
Ik gaf dat mooie op om bespot en uitgelachen te worden.
Ik stierf zelfs, zodat jij nooit Mijn lijden hoeft te lijden.

Ik houd zoveel van je, dat Ik iedere dag wacht op een gebaar, een gebed, een gedachte of een dankbaar stukje van je hart.

Het is moeilijk om een eenzijdig gesprek te hebben.

En nu sta je weer op en opnieuw zal Ik wachten met niets dan liefde voor jou, hopend dat je vandaag wat tijd voor Me zult hebben.

Nog een goede dag toegewenst!!!


Je vriend,
Jezus.


©Onbekend.

Om over na te denken ...

'Als je morgen wakker zou worden 

met alleen de dingen 

waarvoor je God vandaag dankt, 

wat zou je dan hebben?'

Uit een filmpje op >> Facebook van Open Doors.

Ook te zien op de site van >> Open Doors.

'... maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet zal bezwijken.'

Jezus

Lucas 22:32b

Mijn mond is verstomd,

ik heb geen woorden meer.

Ik kan slecht stamelend bidden:

'Ontferm U, Heer!'

Elk ander woord is teveel;

wat zou ik nog kunnen zeggen?

Ik buig mijn hoofd om allen 

in Uw handen te leggen.

Om over na te denken ...

Onlangs las ik op herschepping.nl iets dat ik heel mooi en bijzonder vond.
Het was een uitspraak van Joni Eareckson Tada die werd aangehaald in een stukje over Gods zegeningen.
Echt iets om eens goed over na te denken.

'Als je verlamd bent, 

kun je nog steeds wandelen met de Heer.

Als je blind bent, 

kun je op Jezus blijven zien.

Als je doof bent, 

kun je de stem van de Goede Herder horen.'

Bij Hem vind ik mijn kracht!

BemoedigingsMomentje