maandag 22 februari 2016

Facebookpagina 'Bloem in Gods tuin' viert feest

Toen ik met mijn Facebookpagina 'Bloem in Gods tuin' begon, had ik nooit verwacht over de 1000 like's te komen, en toch is dit gebeurd.
Hoe bijzonder!
Maar meer dan het aantal telt de zegen die God eraan verleent, waardoor mensen bemoedigd worden, geraakt worden, getroost worden.
Sommige reacties maken mij echt stil en diep onder de indruk van hoe God werkt.
Ik wil dit dan ook graag vieren met het weggeven van de onderstaande cadeau's.

Wil je mee doen, ga dan naar mijn Facebookpagina (zie Badge onderaan), like en/of deel het berichtje en laat een reactie achter (dit omdat ik anders door persoonlijke instellingen je niet kan achterhalen)


De cadeau's zijn:
1 - De kunstdichtbundel 'Wandelend in Zijn Licht'
2 - De weekkalender 'Het Licht op jouw pad'
3 - Set van twee cadeauboekjes 'Zijn Licht voor jou' en 'Het Licht tegemoet
4 - Set kaarten 1 - Arend, God alleen, Handen, Kwetsbaar, Waardevol en Het licht tegemoet
5 - Set kaarten 2 - Bloem in Gods tuin, Vertrouwen, Levend water, Koesteren, Bescherming en Vertrouwen
6 - Set kaarten 3 - Kostbaar en geliefd, In Zijn Licht, God staat mij ter zijde, Zegen, Genade en Koesteren

In week 10 zal ik bekendmaken wie er wat gewonnen heeft.

Boven alles echter gaat mijn dank uit naar Hem, die dit alles heeft bedacht, vormgegeven en uitgewerkt. 

U zij alle lof, dank en eer.

U wil ik prijzen telkens weer.

vrijdag 19 februari 2016

Een luisterrijke kroon ...

Gedachten bij de tekst van Hoofdstuk 1 van het boekje ‘Pluspunt’ van Tineke Tuinder -Krause.












De luister van jongelingen is hun kracht,- 
de pracht van ouderen is grijs haar. 

Spreuken 20:29
NB
(Daar ik niet echt gewend ben aan de NBV, kies ik voor een andere vertaling voor de Bijbelteksten waar naar verwezen wordt)


Grappig is om te ontdekken dat verschillende dingen waar Tineke het over heeft in het eerste hoofdstuk, al menigmaal in mijn gedachten is geweest.
Maar laat ik bij het begin beginnen, namelijk de Bijbeltekst die aan de andere kant is afgedrukt op een foto.
‘De pracht van ouderen is grijs haar.’

Ik zou eigenlijk best eens willen weten wat er in jou omgaat als je deze Bijbeltekst leest.
Zelf vind ik het een prachtige tekst, al moet ik eerlijk bekennen dat ik dan bij het woord ouderen, wel mensen in gedachten heb die toch wel zestig  jaar en ouder zijn.
Terwijl ik ook wel besef, dat ook ik aan het ouder worden ben, nog wel geen zestig maar  toch …

Grijs haar vind ik echter vaak wel heel erg mooi.
Al hoor ik in gedachten dan wel mijn moeder, die het jaar en dag moest doen met een 'peper-en-zout' grijs, en dat helemaal niet zo leuk vond.
Grijs haar had ze helemaal geen problemen mee, maar dat 'peper-en-zoutkleurtje' …
En ja, daar kan ik wel inkomen.
Mijn beide schoonouders daarentegen zijn zilvergrijs tot wit, en mijn man heeft net als zij prachtig zilvergrijs haar.
En eigenlijk is dat het grijze haar dat ik dan in gedachten heb als we het hebben over grijs haar.

Net als bij ons op de VrouwenBijbelstudiegroep, daar  is een vrouw van net 50+ en zij heeft er voor gekozen om haar haar niet meer te verven, maar om het grijs te laten zijn, en weet je, ze heeft echt prachtig haar!
Een heel vlot en modern kapsel, en die kleur, donker en licht grijs … zo mooi!
En dan op de Women to Womendag, daar sprak iemand die ik nog kende van jaren geleden, ook zij verft haar haar niet meer en het is schitterend zilvergrijs, bijna wit en zo mooi!

Mijn eigen haar is nog lang niet grijs, al zijn er al wel bepaalde plekken die al aardig grijs/wit beginnen uit te slaan, en er loopt menig zilverdraad door mijn middenblonde haar.
Tot nu toe vind ik het helemaal niet erg, eigenlijk nog best wel leuk, en ik hoop dat deze instelling zo blijft.
Zeker als ik de woorden in de Bijbel lees over grijs haar.
Want weet je wat er nog meer staat?

Spreuken 16:31
‘Een luisterrijke kroon is grijsheid, …’
NB

Een luisterrijke kroon!
En toch, ondanks dat de Bijbel zulke bijzondere betekenis geeft aan het hebben van grijs haar, verft menig vrouw (en misschien ook wel man, wie zal het zeggen) haar grijze haar en bedekt zo deze ‘luisterrijke’ kroon.
Zelf ben ik er nog niet helemaal over uit al neig ik naar niet verven :)


Mijn dochter heeft de kappersopleiding gedaan, en in die tijd moest moeders natuurlijk regelmatig op komen draven om model te zijn en zo is mijn haar ook een enkele keer in de verf gezet.
Nauwelijks zichtbaar, één tintje donkerder met wat high- en lowlights, maar toch, mijn grijze haren die te voorschijn beginnen te komen waren voor een tijdje verdwenen.
Inmiddels is mijn eigen haarkleur weer helemaal terug en daarmee ook mijn grijze haren.
Zeg maar, een natuurlijke ‘coupe de soleil’, met een enkele uitschieter aan de voorkant.
Ik moet zeggen dat ik dit nog steeds wel erg leuk vind, die lichte plukken, en in het hoekje bij de scheiding, waar het bijna grijs/wit is, vind ik ook niet verkeerd.
Maar wat als het doorzet en ik steeds grijzer word, of wat ik eigenlijk veel erger vind en meer voor de hand ligt met mijn haarkleur, peper-en-zout grijs …
En toch …

De pracht van ouderen is grijs haar …
Een luisterrijke kroon is grijsheid …
Dit zijn wel Gods woorden tegen ons, tegen mij!
Hmm, op mijn leeftijd (dit jaar word ik 55)  nog niet zo erg, maar wat als je net dertig bent …

maandag 15 februari 2016

Workshop

Vrij onverwachts (de vraag kwam vorige week maandag op de beurs pas naar mij toe) vanmorgen een Workshop gedaan bij Caroline van de Vate.

Het is inmiddels alweer zeven jaar geleden dat ik het eerste gedicht schreef bij één van haar schilderijen en ruim zesenhalf jaar dat we samenwerken, maar, een workshop had ik nog niet eerder bij haar gedaan.
Nu moet ik ook zeggen dat schilderen haar ding is en schrijven de mijne, echter met de workshops die zij geeft, kan iedereen meedoen.
Een kratje beschilderen of een bord, eventueel met behulp van sjablonen, en voor je het weet heb je iets leuks.
Kon ik ook, was haar overtuiging.
Zelf zag ik dit altijd wat minder zitten, maar goed, vandaag was het dan toch zo ver.
En wat ben ik blij dat ik ben gegaan; wat was het leuk, en vooral, wat ben ik trots op het resultaat!

Het had nog wel voor mezelf even wat voeten in de aarde, want ik moest mijn perfectionisme wat ik dan heb (of moet ik zeggen mijn faalangst), aan de kant zetten en gewoon doen.
Want, wat maakt het uit als het niet helemaal in het midden zit, of een beetje scheef, of ...
Het duurde dan ook even voor ik de eerste letter erop tamponneerde, maar daarna ...

Na het plaatsen van nog een paar hartjes ter decoratie en en kruis(je), vond ik mijn werkstuk klaar.
En hier is het:


De tekst op het bord verwijst naar het laatste couplet van het gedicht 'Gebroken Volmaakt' dat ik eens heb geschreven.
Van de woorden van het laatste couplet ben ik overtuigt dat de Heilige Geest ze mij heeft ingegeven, daar ze een onuitwisbare indruk in mijn hart hebben achtergelaten.
Het beroerd mijn hart dan ook zeer, dat ik deze woorden nu heb vast mogen leggen op dit bord.
Achter deze laptop zit een heel dankbaar en blij mens :)
En jij die dit leest, jou wil ik graag (nog een keer?) bemoedigen met het hele gedicht:

'Gebroken Volmaakt'

Gebroken,
door de wereld
aan de kant gezet.
Gebroken,
niemand die je ziet,
niemand die op je let.

Gebroken
door tegenslag
op tegenslag.
Gebroken,
elke stap is
een uitputtingsslag.

Gebroken
door verlies
van wat of wie
je dierbaar is.
Gebroken
door de pijn
en het verdriet
van het gemis.

Gebroken
door wat je
is aangedaan.
Gebroken,
en de moed ontbreekt
om een nieuwe weg
in te slaan.

Volmaakte hemelse heerlijkheid,
ruilde Hij in
om mens te worden
van vlees en bloed.
Volmaakte hemelse heerlijkheid
ruilde Hij in
voor een leven in haat
en tegenspoed.

Verraden en verloochend.
Bespuugd, geschopt en geslagen.
Met doornen gekroond,
gedwongen Zijn kruis te dragen.

Vastgespijkerd aan het kruis,
door Zijn vader verlaten.
Een marteldood gestorven,
in een graf achtergelaten.

Op de derde dag
opgestaan uit de dood;
een einde makend
aan alle schuld en nood.

Doorboorde handen
reiken vol liefde
oneindige genade aan;
bevrijding en genezing
op de nieuwe weg
die je met Hem mag gaan.

Gebroken en volmaakt.
Volmaakt werd gebroken,
gebroken volmaakt.

zondag 14 februari 2016

Opnieuw opa en oma

Het is vandaag precies een week geleden dat we opnieuw opa en oma mochten worden van een prachtige kleindochter.
Ons hart is vol dankbaarheid en vreugde om dit nieuwe leven, en omdat de Heer moeder en kind spaarde, en bewaarde.
Wat een rijkdom!
Dank U, Heer, dank U wel!
Geprezen zij Uw Naam!


Isa Zoë
Gewijd aan God  -  Leven


Want U bent mijn hoop, Heere HEERE,
mijn vertrouwen vanaf mijn jeugd.
Op U heb ik gesteund van de moederschoot af,
van de baarmoeder af  bent U mijn Helper;
voortdurend zal mijn lof van U zijn.
Ik ben voor velen als een teken geweest,
maar U bent mijn sterke toevlucht.
Laat mijn mond vervuld worden met Uw lof
en met Uw luister, de hele dag.
HSV

Psalm 71:5-8



Lieve Isa Zoë,
je bent mijn derde kleindochter,
maar hoe ontroerend was het niet
om ook jou te mogen begroeten
en het wonder van jouw leven
te aanschouwen.

Een heel leven ligt nog voor je,
slechts enkele dagen zijn er pas voorbij.
En toch is er Eén die jou
vanaf het allereerste begin kent
en Die er naar verlangt je eens 
Zijn levensplan te ontvouwen.

Gewijd aan God en Leven
zijn de betekenissen van de namen
die je van je ouders hebt ontvangen.
Hoezeer spreekt daaruit niet 
hun verlangen dat jouw leven 
aan Hem zal zijn gewijd.

Mijn lieve schat, 
dat is ook mijn gebed.
Blijf daarom ook 
elke dag van je leven
dicht bij Jezus,
en laat Hem het zijn die jou
op al je wegen leidt.

Hoop op Hem,
vertrouw op Hem,
steun op Hem;
Hij is de Bron van leven,
van liefde, vreugde en kracht
in elke omstandigheid.

Lieve
Isa Zoë,
zo zegen ik jou:
met vastberadenheid
om Zijn wegen te gaan.
Met standvastigheid
om tot Zijn eer te leven.
Met moed en kracht
om van Hem te getuigen.
Maar bovenal 
met een hart als dat van Jezus,
vol van liefde 
en bewogenheid.


Ik hou van je
en zal er voor je zijn zolang ik leef.

Liefs oma 

woensdag 3 februari 2016

Maak Hem wakker!

Woord van de maand
Door: Tjitske Meijer

'Terwijl zij op het meer waren, stak er plotseling een hevige storm op.  
Jezus lag rustig te slapen en werd er niet wakker van!' 
Marcus. 4:37,38 / Matt.8:25
(Vrije vert.)


De discipelen,  die  gewend waren om dagelijks het water op te gaan, kenden het leven in en op zee 'als hun broekzak'.
Maar toch raakten zij in paniek toen, terwijl zij naar de overkant wilden gaan, er plotseling een hevige storm losbarstte.
Door hun angst waren ze blijkbaar vergeten dat Jezus ook aan boord was.
En  Hij merkte er ‘schijnbaar’ niets van want Hij bleef gewoon doorslapen.
Uiteindelijk, toen het schip dreigde te zinken, riepen zij in hun nood naar Jezus en  maakten  Hem wakker met de woorden: “Meester, Meester, red ons wij vergaan!”
En Jezus stond op en sprak tot de storm “Zwijg,  wees stil” en het werd volkomen stil.
De discipelen  waren verbaasd en zeiden: “Wat voor iemand is dat toch, dat zelfs de winden en de zee Hem gehoorzamen?”

Het is de God van Abraham, Isaäc en Jacob, die ongeëvenaard is in Zijn Almacht.
Het is de Eeuwige die de schuimende golven van de Rode Zee  overeind hield en zo een weg baande ten behoeve van Zijn volk om hen te bevrijden van de Egyptenaren.  
Zijn woorden: 'Zwijg  stil' brengen niet alleen de bulderende zeestorm tot bedaren maar zullen, op Zijn tijd, ook het bulderen van alle volkeren  tot zwijgen brengen.
Volken zijn even onstuimig en moeilijk te regeren als de zee zelf.
Zij zijn veranderlijk, verraderlijk, rusteloos en onstuimig.
Zij kunnen geen toom verdragen en willen door geen wetten in bedwang worden gehouden.
Hij laat toe dat de woede van Zijn vijanden zich tegen Hem verheffen en Zijn Koninkrijk, maar ook die woede beheerst Hij naar Zijn welbehagen.
Er gebeurt niets buiten Hem om!
Hij heeft het laatste woord!

Net zoals de discipelen vraag jij je misschien ook af, sinds je een volgeling van Jezus bent,  waarom je al die beproevingen moet meemaken waarbij je geloof zelfs schipbreuk dreigt te lijden.
Maar Jezus wil dat wij van deze storm een les zullen leren.
Velen van ons verkiezen de begaanbare weg maar als wij Hem willen volgen dan betekent dit de weg volgen die Hij gaat.
Hij verkoos om met Zijn discipelen over het water te gaan en Hij had daar een goede reden voor. Deze storm namelijk was om hunnentwil opdat de Zoon erdoor verheerlijkt zou worden.
Jezus wilde hen tonen dat zij, die met Hem over de oceaan van deze wereld gaan, ervaren dat  de zee er niet altijd gladjes bij zal liggen en de zon niet altijd hoog aan de hemel zal schijnen.
Nee, we moeten er zelfs rekening mee houden dat er moeilijke tijden voor de deur staan.
En niet, zoals vele welvaartspredikers ons vertellen,  dat alles gladjes zal verlopen nu je een volgeling van Jezus bent geworden.
Hun boodschap kan op het eerste gezicht goed klinken maar wanneer je het Woord van God zelf onderzoekt zul je ontdekken dat hun woorden ten diepste haaks staan op het Evangelie van onze Heiland.
Sommige leren, onder andere, dat alle gelovigen recht hebben op voorspoed, welvaart en gezondheid! Maar dit is niet wat de Bijbel ons leert.
We weten dat, ook wanneer je een kind van God bent, het niet altijd voorspoedig gaat.
Velen hebben het financieel zwaar en kunnen net het hoofd boven water houden.
Anderen kampen weer met hun gezondheid.
Wordt wakker lieve mensen!
Er raast een storm over deze wereld van veel dwalingen, lauwheid, geloofsafval en hebzucht.
Jezus heeft ons hiervoor gewaarschuwd; 'Ziet toe dat niemand u verleidde.'

Wanneer donkere wolken je leven overschaduwen en een stormdepressie over je leven trekt,  is het zo begrijpelijk dat je Jezus op dat moment vergeet, simpelweg omdat je angst en je paniek op dat moment groter is dan je geloof.
Doe dan net als de discipelen, schreeuw het uit naar Hem!
Maak Hem wakker!
Meester, Meester, red mij!
Hij alleen kan rust brengen in je ziel.
De ware discipelen kwamen niet om en ook als jij in de boot stapt met Jezus kom je niet om. Volkomen vertrouwen op God is dat, ondanks dat de storm rondom je tekeer gaat, je toch rustig je hoofd kunt neerleggen op het kussen van een zuiver geweten en in vrede kunt slapen met die zekerheid dat Hij alles in Zijn hand heeft.
Laten we wel wezen: Wij hadden allang schipbreuk geleden indien Zijn hand ons niet had bewaard.
Christus kan wel slapen maar Hij zal Zich nooit verslapen!
Hij zal zorgen dat je veilig aan de overkant komt.

Hartelijke groet,
Tjitske


dinsdag 2 februari 2016

Dank onder alles!

In een boek kwam ik onderstaand citaat van Matthew Henri tegen, wat hij schreef nadat hij was beroofd:

Laat mij dankbaar zijn -
ten eerste, omdat ik nooit eerder beroofd was
ten tweede, omdat hoewel zij mijn portemonnee namen, ze mij niet het leven benamen
ten derde, omdat hoewel zij alles van mij namen, het niet veel was
en ten vierde, omdat ik degene was die beroofd was, niet degene die beroofd had.


Dit citaat deelde ik gister ook op onze VrouwenBijbelstudiegroep, waar we bezig zijn met het thema 'Dankbaarheid'.
Welk een les ligt er in deze woorden van Matthew Henri.

  • Hoe gaan we om met de dingen die gebeuren?
  • Wat is onze reactie erop?
  • Welk effect heeft onze reactie op de mensen in onze omgeving?
  • Welk effect zal het hebben op mijn eigen leven?


Dat Matthew Henri dit schreef naar aanleiding van beroofd te zijn, brengt mijn gedachten heel wat jaren terug in de tijd; sommige dingen schijn je niet te vergeten ...
Het was vrijdagavond zo rond half negen/negen uur.
Ik was elf jaar, en liep met een jongen die iets jonger was dan ik, aan het einde van de straat waar ik woonde.
We hielpen een bloemenman met venten.
Eerst was het zo dat ik samen met hem liep en dan mocht ik aanbellen.
Als er bloemen werden gekocht, mocht ik de bloemen aan de klanten geven.
Als beloning kreeg ik dan een gulden (of een rijksdaalder als we een goede avond hadden gehad) en vaak een bosje bloemen mee naar huis.
Het was altijd bij ons in de straat en in de straten rondom ons huis.
Maar met de komst van het andere jongetje erbij, draaide het er op uit, dat wij, met z'n tweetjes bloemen liepen te venten.
Als ik er nu zo over nadenk kan ik het nauwelijks begrijpen, twee kinderen van 10 en 11 jaar, die bloemen lopen te venten langs de deuren.
Mijn ouders zullen vast niet hebben geweten dat ik daar met dit jongetje liep en niet meer met een volwassene.

Die bewuste avond waren we klaar met onze straat en we liepen richting de bus met bloemen die net om de hoek stond.
Ik liep net iets voor het jongetje (ik ben zijn naam vergeten) uit en stak ter hoogte van de steeg de straat over.
Toen ik over mijn schouder keek, stond daar ineens een man met een wit mondkapje voor en met dat ik hem aankeek, pakte hij mij vast bij mijn schouder.
Op hetzelfde moment klonk er een enorm gegil van het jongetje.
Ik rukte mij los en rende de hoek van de straat om naar de bloemenman.
Eer hij bij het jongetje was, was de geldtas al verdwenen, maar het jongetje gelukkig ongedeerd.
Hij had geloof wel een klap op zijn hoofd gehad, maar ...
Hoewel er vele mensen thuis waren, had niemand het geschreeuw van de jongen gehoord, maar toen de politie arriveerde gingen ineens vele deuren open ...

Vervolgens moesten we naar het politiebureau, waar we ons verhaal moesten vertellen.
In mijn hoofd kan ik de agent nog horen zeggen 'Nee, dat niet, dat betreft die ander, je moet vertellen wat er met jou gebeurd is' of iets in die richting.
Nog herinner ik mij mijn frustraties en tranen, dat ik mijn verhaal niet mocht vertellen op mijn manier.
Het was rond half twaalf dat ik eindelijk thuis was, dat is wat ik mij tenminste herinner.
En met de beroving kwam er een einde aan het bloemenventen.
Mijn laatste herinnering aan deze gebeurtenis is dat mijn vader mij voor heel lange tijd overal moest komen ophalen en/of wegbrengen, want ik durfde nergens meer alleen heen.

Ik weet, ik was nog maar een kind, dus reageren zoals Matthew Henri reageerde, zat er niet in.
Maar nu, zo velen jaren later, komt deze herinnering wel boven en als ik hem nu in het licht zet van zijn woorden ...
Diepgewortelde angst is met deze, en nog enkele nare gebeurtenissen, mijn leven binnengekomen,
en soms loop ik nog steeds tegen dingen aan als gevolg hiervan.
En het voelt alsof als ik ga doen wat hij deed, ik boven deze gebeurtenis(sen) uit zal stijgen, waardoor deze gebeurtenis(sen) anders in mijn herinnering zal gaan voortleven.

Verandering van denken, anders naar dingen gaan kijken,  ...
Dankbaar zijn, zelfs na zoveel jaar ...

En daarom wil ik zelfs na zoveel jaren, met Matthew Henri zeggen:

Laat mij dankbaar zijn -
ten eerste, omdat ik nooit eerder beroofd ben, en ook nooit meer daarna
ten tweede, omdat zowel ik, als het andere jongetje, lichamelijk ongedeerd wegkwamen
ten derde, omdat er daarmee een einde kwam aan iets onverantwoordelijks

ten vierde, omdat ik een vader had, die mijn angst erkende en mij wegbracht en haalde voor lange tijd
ten vijfde, omdat ik degene was die beroofd werd, en niet degene die beroofde (nooit bij stilgestaan)

ten zesde, omdat God dingen -boeken met citaten (en allerlei andere dingen)- op mijn pad brengt tot genezing, tot groei, tot ... 

Wat zal er gebeuren, wat zal het gevolg zijn, als ik dit zou doen met alle dingen die nog bij tijd en wijle in mijn hoofd rondspoken?


zaterdag 30 januari 2016

Yes! ik word een dagje ouder ...

Met vreugde ouder worden.


Al even heb ik het boekje ‘Pluspunt’ van Tineke Tuinder –Krause in mijn bezit, maar het was er nog steeds niet van gekomen om erin te beginnen.
Het is ook niet zomaar een leesboek, maar een lees-schrijfboek met gedachten over ouder worden; aantrekkelijk ouder worden, staat er zelfs op de voorkant.
Een boekje, dat je uitdaagt om niet alleen te lezen, te bekijken, te overdenken en van te genieten, maar ook om op te schrijven wat je bezighoudt.
Om je gedachten, vragen en antwoorden toe te vertrouwen aan het papier.

Aan de ene kant vraag ik me af of ik niet te jong ben voor dit boekje (ik ben 54 en wordt dit jaar 55), aan de andere kant … hoe je het ook wendt of keert, ik ben wel in de herfst van mijn leven gekomen.
Tenminste zo zie ik dat.
Zeg maar van 0 tot 25 jaar is de lente van je leven, van 26-50 de zomer, van 51-75 jaar de herfst en van 76 tot …  de winter.
Misschien slaat het nergens op, maar toch, zo ervaar ik het, en dat in ogenschouw genomen, schaar ik mijzelf toch maar bij de categorie ouder worden.
Want zeg nu zelf, ouder worden zegt immers niet gelijk dat je echt oud wordt, of oud bent.

Wat mij vooral aansprak aan dit boekje, was wat er óók op de voorkant staat, namelijk ‘aantrekkelijk ouder worden’.
Echter ook wat op de de achterkant staat, namelijk over de nieuwe fase van je leven die ook voordelen biedt, sprak mij aan, want ja, ik ben inmiddels, als oma van twee prachtige kleindochters en een derde, die iedere dag geboren kan worden, in een nieuwe fase van mijn leven gekomen,
Twee kinderen getrouwd, en nog wel twee ‘thuis’, al is dat ‘thuis-zijn’ meer op papier en vanwege een bed, dan wat anders, maar goed ..., ook dat is goed.


In ‘Blogger-land’ zijn veel Blogs over gezinnen, soms met alleen kleine/jonge kinderen, soms jong en wat ouder, maar er zijn maar weinig Blogs (misschien meer dan ik weet van heb, in dat geval: laat hier onder maar wat links achter – heel graag zelfs) over of rond het ouder worden.
Hmmm, misschien dat ik naar aanleiding van dit boekje wel enkele blogs ga schrijven.
Gewoon mijn gedachten delen (en hopelijk ook reacties daarop terug ontvangen) over de dingen die in het boekje naar voren komen.
En vooral, omdat er, zelfs op deze leeftijd, nieuwe dingen op mijn pad zijn komen die ik mag gaan doen.
Dingen, waarvan ik niet meer had gedacht dat dat nog zou gebeuren.
En mede daardoor ervaar ik dat ik met vreugde ouder word.
Daarnaast zou ik ook echt voor geen goud meer twintig willen zijn.
Eigenlijk kan en durf ik inderdaad wel te zeggen: Yes! ik word een dagje ouder!
En weet je, ik ben daarin zooo … benieuwd naar wat God nog allemaal gaat doen in- en met mijn leven.
Want, ik mag dan misschien een dagje ouder worden, maar ik ben nog vol verlangen, misschien nog wel meer dan toen ik jong was, om God te dienen en te eren in wat ik kan en mag doen.

Ben zo eigenlijk ook wel heel benieuwd wat en waar het boekje mij gaat brengen …


donderdag 28 januari 2016

A,B,C,D, ...

Een arme, eenvoudige herdersjongen zat op zondagmorgen op de heuvel en waakte over de schaapjes.
Het was een prachtige dag.
Alles blonk in het vroege morgenlicht en het kereltje voelde zich rijk en verbonden met God.
Als hij God toch eens beter mocht kennen?
Wat zou dat fijn zijn.

In de verte hoorde hij de kerkklok luiden.
De dorpelingen gingen naar de dienst om te bidden...
‘O, wat zou het fijn zijn om net als die mensen te kunnen bidden,’ dacht de herdersjongen.
Maar hij had niet geleerd om te bidden.
Hij kende geen gebeden.
Toen kreeg hij een idee ...

Hij knielde neer onder een boom en begon het alfabet op te zeggen.
“A, B, C,D…”
Op dat moment kwam er een boer langs.
“Wat ben jij nou aan het doen?” vroeg de verbaasde boer.
“Ik ben aan het bidden mijnheer,” antwoordde de herdersjongen.
“Maar waarom zeg je dan het alfabet op?”vroeg de boer weer.
“Ik weet niet hoe ik moet bidden,” zei de jongen aarzelend, “maar ik dacht dat als ik wil dat God voor mij en mijn schaapjes zorgt, ik Hem alles kan geven wat ik weet.
Dan kan Hij van al die letters een goed gebed maken en me zo helpen.
U denkt toch wel dat God het begrijpt ?”
“Dat doet hij zeker, beste jongen,” zei de boer ontroerd.

“Als het hart de juiste dingen denkt, kunnen de woorden uit de mond nooit verkeerd zijn.”












Copyright 2010 Actiefonline 
Met toestemming

vrijdag 22 januari 2016

U ziet het wel!

Naar: Psalm 10:14

U ziet het wel, want U aanschouwt de moeite en het verdriet,
opdat men het in Uw hand geeft.


De hemel kan gesloten lijken,
en God daardoor onbewogen.
Maar niets van dit alles  is waar,
want Hij is een God die alles ziet
en vol is van mededogen.

Hij aanschouwt onze moeite en  ons verdriet,
Hij weet wat er in ons omgaat, in ons leeft;
en Zijn handen zijn naar ons uitgestoken
opdat een ieder loslaat en het in Zijn hand geeft.

Geen gewone handen, maar doorboorde handen;
handen, die kennen elke moeite, pijn en verdriet.
Handen van een God, die Zich voor ons liet doden.
Kunnen we nog twijfelen, ons afvragen,
of God ons wel ziet?










Net voor de Kerst kreeg ik het dagboekje 'Het geheim van de Hoogste' cadeau, en soms inspireert een stukje mij tot het schrijven van een gedicht, zoals hier.

Wil je meer lezen?
Houdt dan mijn blog 'Ogen die zien' in de gaten.

donderdag 14 januari 2016

Waardevol leven

Wat is een waardevol leven?
Is dat rijkdom,
is dat macht,
is dat een goede baan
met allerlei mogelijkheden?

Wat is een waardevol leven?
Is dat populair zijn,
is dat bekend en beroemd zijn,
je bevinden op de hoogste mogelijke
maatschappelijk trede?

Wat is een waardevol leven?
Is dat schoonheid,
is dat een goed figuur,
is dat een uiterlijk
zonder onvolkomenheden?

Wat, wat is een waardevol leven?

Is een waardevol leven
een leven zonder
pijn en verdriet,
zonder moeite en zorg,
zonder strijd?

Is een waardevol leven
een leven zonder ziekte,
zonder misvormingen;
waar alles goed en mooi is,
waar niemand lijdt?

Wat, wat is een waardevol leven?


Waardevol leven.
Waardevol leven.
Is het leven waardevol?
Is mijn leven waardevol?
Wat vind ik waardevol?
Wat betekent waardevol voor mij?
Wat is voor mij een waardevol leven?
Ben ik waardevol?
Waar ben ik vol van?



Waardevol leven was het thema van de VrouwenConferentie waar ik vorig jaar was en bovenstaande woorden staan dus al een tijdje op ‘papier’.
Meerdere keren las ik het terug, en steeds kon ik er niet toe komen om het als een blogje te plaatsen, tot vandaag.
Als ik het vandaag opnieuw teruglees en er over nadenk, komt de gedachte binnen dat het niet aan mij is om antwoord te geven op de gestelde vraag(en), noch om er uitgebreid op in te gaan, maar dat ik het gewoon mag neerleggen, zodat een ieder die het leest de woorden mee kan nemen om er zelf over na te denken.

Het is alleen aan mij om met deze vragen te wijzen op onze hemelse Vader, op Zijn woord, waarin  je alles vindt wat van werkelijke waarde is.
En boven alles op Zijn Zoon, onze Here Jezus Christus, Die Zijn leven heeft gegeven om ons -jou en mij- te redden en het eeuwige leven te geven.
In Hem heb je alles; in Hem ben je alles.


Enkele Bijbelgedeelten die je kunt lezen:

Genesis 1 (m.n. vers 16-23)
Psalm 139 (m.n. vers 13,14)
Jesaja 3:16-23
Jesaja 43:18,19
Jeremia 29:11 (Lees eventueel ook vers 12,13)




zondag 10 januari 2016

Live God's way ...

De vraag, die vanuit het boekje 'Love is ...' naar mij toekomt is: 'Wat gebeurt er als we op Gods manier leven?'
Daaraan gekoppeld zijn de woorden uit Galaten 5:19-23, waar heel duidelijk de verschillen staan tussen een levenswandel door de Geest en een zelfzuchtige levenswandel; de vrucht van de Geest tegenover de wat voortkomt uit ons zelfzuchtige ik.

Aan de vrucht kent men de boom ...


God's manier

Als we op God's manier 
ons leven leven,
zal het als bomen in een boomgaard
op tijd zijn vrucht geven.

Liefde, blijdschap, vrede,
geduld, vriendelijkheid, goedheid,
geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.

Als we op God's manier
ons leven leven,
zal het Hem alle lof en eer,
die Hij waard is, geven.


N.a.v.  het stukje ‘Live God's way’ uit >> ‘Love is …’ – Promise Journal


dinsdag 5 januari 2016

zondag 3 januari 2016

De tijd tikt door….!

 Woord van de Maand
Door: Tjitske Meijer


'Er is voor alle dingen een moment  
en voor alle dingen onder de hemel is er een tijd.'

Prediker 3:1-2


In onze huidige taal zou je het zo kunnen verwoorden: “Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan”, wat betekent: ‘Aan alles komt een eind!’
Het kan op een beschouwende, filosofische manier gebruikt worden, zoals bij het afscheid van iemand die lange tijd een bepaalde functie heeft bekleed.
Maar het wordt net zo goed gebezigd in heel prozaïsche situaties, bijvoorbeeld om te zeggen dat je na een bezoek weer opstapt - of om het bezoek een hint te geven dat het tijd wordt om te vertrekken.

Dit spreekwoord wordt vaak verbonden met het Bijbelboek Prediker.
Alleen het verschil hierin is, dat de woorden die Prediker ons leert zijn: dat alle dingen in de wereld zijn tijd en beloop hebben, zoals God het heeft bepaald.
De tijd van God tikt door maar de mens geeft er geen aandacht aan omdat hij/zij zo in beslag genomen wordt door de eigen dagelijkse beslommeringen.
Opgeslurpt door Social Media, wat niet echt sociaal maakt, en mede daardoor Zijn Tijd niet opmerkt! En voor je het weet is er weer een dag voorbij!
Je zou jezelf kunnen afvragen wat je met je tijd gedaan hebt en of hetgeen waaraan je je tijd gaf een toegevoegde waarde had.
Of was het misschien, voor de zoveelste keer, weer een verloren tijd, een tijd die nooit meer terug komt?

Wij denken dat wij de tijd kunnen bepalen door onze eigen klokken in te stellen.
Soms zouden we wel de tijd even stil willen zetten, de tijd naar ons hand willen zetten.
Maar God, die de tijd heeft ingesteld, gehoorzaamt niet aan de mens maar aan Zijn eigen tijd, een tijd die Hij heeft ingesteld en niet de mens.
Mijn geboortetijd was in Gods hand, mijn levenstijd is in Gods hand, zo ook mijn stervenstijd is in Zijn hand.
David zegt: “Mijn tijden zijn in Uw hand” (Psalm31:16).
Het is God die het leven in Zijn hand houdt en erover beschikt en niet de mens, ook al zou deze het graag willen.

De klok van God tikt op Zijn tijd door, dag in dag uit.
Hij is een God van Liefde, Hij is een God van genade en geeft de mens nog Zijn genadetijd.
En wanneer de tijd vol is, dan zal Hij je geen hint geven om te zeggen dat het tijd wordt om te vertrekken, maar wanneer je nog geen keuze hebt gemaakt voor Zijn Zoon, sluit Hij de deur net als
in de dagen van Noach.
Dan zal het stil zal zijn en het tikken van de klok zal ophouden.
Dan is de genadetijd vol!

Terwijl ik achter mijn laptop zit om dit ‘woord’ af te ronden denk ik aan de vele klokken hier bij mij in het gebouw die ook telkens weer, wanneer het gewicht de vloer raakt, omhoog getrokken moeten worden om het weer te laten lopen.
Zo is het ook met jouw levensklok.
Ook al geloof je misschien niet in God, Hij geeft je elke dag het leven!
Hij trekt als het ware elke morgen jouw gewicht weer op, en zo kun je weer een dag ‘lopen’, dag
in, dag uit, jaar in, jaar uit, totdat……, ja, totdat God, Die jou het leven heeft gegeven jou ‘gewicht’ niet meer optrekt, en het stil wordt!

Het is de liefde van Jezus die mij dringt om je waarschuwen en je te wijzen op de Boodschap van Zijn verlossende liefde.
Jezus werd geboren om die weg te gaan naar Golgotha om te sterven voor onze zonden om
jou en mij te verzoenen met God Zijn Vader.
Denk niet dat je nog wel even de tijd hebt, want je weet niet eens hoe je leven er morgen uitziet, en wat als er geen morgen meer zal zijn?
Ga niet tegen de klok van God in maar loop met de klok van God mee!
Als je Hem nog niet kent, neem Hem aan als je Verlosser en ren naar Hem toe nu Hij je nog die tijd geeft.

Hartelijke groet,
Tjitske



vrijdag 1 januari 2016

De regie van mijn leven

Voor het jaar 2016 heb ik de agenda van Puur! en vanaf dat ik hem in huis heb (en heb doorgekeken), word ik met regelmaat getrokken naar week 53 waar de agenda begint.
Bijna iedere dag open ik wel even de agenda en laat mijn hand soms even zachtjes over dit woord gaan en ik kan haast niet wachten om hem in gebruik te gaan nemen.
Het woord is natuurlijk echt niet alleen voor deze week 53, maar het was voor mijzelf wel een woord wat binnenkwam als: 'hier mag je het jaar mee afsluiten, maar ook mee beginnen.'
En zo lazen we (we sluiten het jaar altijd af met een stukje lezen uit de Bijbel en gebed) even voor 0.00 uur het laatste gedeelte uit Deuteronomium 33 en stonden even stil bij dit vers:









Wat een bijzondere woord om een jaar mee af te sluiten en tegelijk ook om mee te beginnen!
Het eerste is een feit: bij de eeuwige God ben ik veilig; zijn we veilig.
Het tweede gedeelte is een belofte: Zijn eeuwige armen dragen mij; dragen ons.
Hoe bijzonder, hoe waardevol, hoe kostbaar!


Zijn eeuwige armen ...

Zijn armen waren reeds onder mij toen ik nog in de moederschoot groeide, verborgen alles en iedereen.
Zijn armen waren er toen ik geboren werd en opgroeide ...
Zijn armen zijn er nu ik in de herfst van mijn leven ben gekomen.
En Zijn armen zullen onder mij zijn als ik oud word en grijs.
En ja, Zijn armen zullen ook onder mij zijn en mij dragen als mijn einde komt.
Zijn eeuwige armen ...
Van voor de schepping tot in een eindeloze eeuwigheid ...
Niet te bevatten voor ons menselijk verstand, maar ik geloof, o ja, ik geloof!

En als ik zo aan het begin van dit nieuwe jaar (opnieuw) uitspreek dat ik Hem alles wil geven (iedere dag een beetje meer ...); zo verlang te leven naar Zijn wil; toegewijd wil zijn aan Hem; Hem de regie over mijn leven geef, dan kan ik dat doen in het volste vertrouwen dat Hij mij op die weg zal dragen.
Geen dag hoef ik het alleen te doen, geen dag hoef ik deze weg alleen te gaan.
Bij Hem ben ik veilig, want Zijn eeuwige armen dragen mij.


Heer, al mijn plannen,
al mijn eigen verlangens en hoop,
geef ik over aan U,
want ik verlang ernaar om Uw wil
voor mijn leven aan te nemen.

Ik geef mijzelf aan U,
mijn tijd, mijn alles, want,
Uw wil verlang ik te doen;
de taken, die U voor mij hebt,
verlang ik op mij nemen.

Vul mij, ja, maak mij vol
van Uw Heilige Geest;
laat mij steeds Uw zachte stem
horen en verstaan,
zodat mijn toewijding aan U
alleen maar toe zal nemen.

Hier ben ik, Heer,
werk Uw gehele wil
maar uit in mijn leven;
in Uw kracht verlang ik te gaan
om zo mijn positie in Uw koninkrijk
in te kunnen nemen.

Heer, zo geef ik U
de regie van mijn leven
in het volste vertrouwen
dat U mij in alles
houdt omgeven.

- Amen -




donderdag 31 december 2015

Ook voor 2016: Vertrouwen

Het jaar 2015 is bijna voorbij, en als ik teruglees wat ik schreef op de eerste dag van dit jaar, ervaar ik dat ik deze tekst ‘Vertrouw op de HEERE met heel je hart, steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken’ uit Spreuken 3 (vers 5,6) ook mee ‘moet’ nemen naar het komende jaar, naar 2016.
Het voelt alsof God mij nog veel meer wilt leren over ‘vertrouwen’.
En hoewel ik best een ander woord zou willen hebben voor het nieuwe jaar, de gevoelens zijn zo sterk, dat ik ze niet kan, en wil, negeren.


Het was opnieuw een bewogen jaar.
Naast wat er in ons gezin speelt, was daar ook mijn strijd wat betreft onze gemeente.
Hoe verdrietig was het om afscheid te nemen van de gemeente waar we zo’n 19 jaar zaten, hoeveel strijd, pijn en moeite heeft het mij(ons) niet gekost om deze stap te zetten.
Hoeveel tranen heb ik niet vergoten om wat eens was, om vervolgens toch ook weer te ontdekken dat God alles gebruikt.
Nee, ik zal nooit zeggen dat dit alles Gods plan was, maar ik geloof wel met heel mijn hart dat God alles wat er gebeurt, kan gebruiken om er iets goeds en  moois uit voort te doen komen.
En dat heeft Hij in dit geval zeker gedaan.
Inmiddels hebben we een plekje gevonden in een andere gemeente, en heb ik ook daar al wel even enkele van mijn gaven en talenten in mogen zetten, maar ik heb me nog nergens aan verbonden.
Na alles is tijd en ruimte voor mezelf even heel erg belangrijk; tijd en ruimte om uit te rusten, en tijd en ruimte om te ontdekken wat Zijn wil is.
Want met het afscheid van de gemeente, is daar ook het afscheid van het Secret Sister Program.
Er was nog een prachtige laatste afsluitingsavond, en …  voorbij …

Met onze VrouwenBijbelstudiegroep sloten we de studie over Identiteit af, en zijn begonnen met een studie over Dankbaarheid, maar o, ook deze overgang had even wat voeten in de aarde, en ook dit had ik bijna opgegeven; verward en vermoeid als ik was door alles wat er gebeurde.
Maar wat ben ik blij en dankbaar dat God mij daarvan heeft weerhouden!
Want, wat hou ik van deze vrouwen, wat zijn ze me kostbaar; wat is deze tijd om samen met hen na te denken en te spreken over Gods woord me dierbaar!
Wat een kostbaar onderwerp en welk een zegen voor mijn eigen leven!

Ach, en zo waren er nog vele andere dingen, verdrietige, moeilijke, pijnlijke, maar ook mooie, verheugende, waardevolle en (zeer) kostbare, waaronder het wonder van genezing dat ik mocht ontvangen.


De woorden van Spreuken 3:5,6 zijn heel wat keren in mijn gedachten en gebeden geweest afgelopen jaar.
Te midden van alle onzekerheden die er weer waren, wilde ik op Hem vertrouwen.
Ik wilde niet mijn wegen gaan, maar die van Hem, maar wat was, en is, het soms moeilijk om te ontdekken wat Zijn wil is.
Soms was het heel duidelijk, maar soms ook in het geheel niet.
Soms was het uiteindelijk niet anders dan een optelsom maken van wat er speelt en op basis daarvan keuzes maken.
Tja, we hebben ook ons gezonde verstand niet voor niets gekregen …

En zo, als het einde van het jaar 2015 is gekomen en ik de balans opmaak, kan ik niet anders dan doen dan in 2016 voortgaan op de ingeslagen weg van het vorige jaar met deze woorden uit Spreuken 3.
Ik heb nog veel te leren; God is (nog lang) niet klaar met mij.
Maar ik verlang ernaar om Hem nog meer te leren kennen, Hem nog meer te leren vertrouwen, Hem te eren door steeds meer en meer aan Hem toegewijd te zijn.
Hem te dienen en groot te maken op de plaats waar Hij mij wilt hebben.
En ik vertrouw erop dat Hij mij zal laten zien waar en hoe.

Lieve Vader in de hemel, 
gekomen aan het einde van dit jaar, leg ik alles in Uw handen.
Al mijn gedachten en mijn gevoelens, mijn gebeden, mijn hoop en mijn verlangens; al mijn vragen en mijn zoeken, al mijn onzekerheden en mijn angsten, alles wat in mij is en in mij leeft, geef ik aan U.
U, die al mijn gedachten kent, ja, mijn diepste roerselen.
Dank U, Vader, dat U bij mij was op elke weg die ik ging, bij elke beslissing die ik nam, bij alles wat ik deed.
Dank U, dat U mij leidde, maar breng mij waar ik mijn eigen wegen ging, terug op de rechte weg, op Uw weg.
Dank U wel, voor Uw trouw, voor Uw liefde, Uw goedheid en Uw genade!
Dank U wel, voor wie U bent!
Heer Jezus, ik hou van U, meer dan ik met woorden zeggen kan.
Hier ben ik …

Met heel mijn hart
wil ik op U vertrouwen,
en niet op wat ikzelf denk
dat goed zal zijn.
Ik wil U betrekken in alles wat ik doe
en in elke beslissing die ik neem,
zodat mijn leven U zal behagen
en tot Uw eer en glorie van zal zijn.              

- Amen -










vrijdag 25 december 2015

Ik gaf wat Mij het dierbaarst is!



Heer,
Uw woord klinkt:
‘Want een Kind is ons geboren,
een Zoon is  ons gegeven,
en de heerschappij rust
op Zijn schouder.
En men noemt Zijn Naam
Wonderlijk,  Raadsman,
Sterke God,
Eeuwige Vader,
Vredevorst.’


Mijn kind,
vandaag herdenk en vier je
de geboortedag van Mijn Zoon,
die Ik naar de wereld gezonden heb
tot redding en verlossing,
ja, tot verzoening tussen jou en Mij.
Daartoe heb Ik Hem alle macht gegeven,
in de hemel en op de aarde.
Alles heb Ik aan Hem onderworpen
en Ik heb Hem boven alles verheven
en tot hoofd van de gemeente gesteld.

Alle namen die Hij heeft,
en die staan op getekend in Mijn woord,
zeggen iets over Hem,
over wie Hij is en waarvoor Hij kwam.
Laat alles diep doordringen in je hart;
overdenk het en bewaar het!

Zijn Naam is wonderlijk,
want Hij was mens en God.
Wonderlijk; zie eens naar Zijn werken
en daden!

Ook Raadsman is Zijn Naam,
want Mijn Geest rust op Hem,
de Geest van wijsheid en inzicht,
de Geest van raad en sterkte,
van Mijn kennis.

Hij is één met Mij en draagt zo ook
Mijn Naam: sterke God.
Uit Zichzelf kon Hij niets doen,
maar Hij deed wat Hij Mij heeft zien doen.

Hij is altijd Dezelfde,
gisteren, vandaag en tot in alle eeuwigheid.
Hij is het eeuwige leven
dat Ik aan jullie heb laten zien.
Eeuwige Vader is zo ook Zijn Naam,
en daarom mag jij je veilig
en geborgen weten
elke dag van je leven.

Hij is de ook de Vredevorst;
Hij is Degene die vrede is komen brengen.
Een vrede, die alle verstand te boven gaat.
Hij zegt het je Zelf:
‘Vrede laat Ik bij jullie achter;
Mijn vrede geef Ik jullie,
een andere vrede dan de wereld geeft.
Maak je niet ongerust
en wees niet bang.’

Mijn kind,
laat vandaag zo de betekenis
achter wat je vier deze dag
diep tot je doordringen
en met je meegaan.
Vandaag, en alle dagen
die Ik je schenk.
Put kracht uit Zijn namen
om vol te houden
en verheug je
in wat op je wacht.

En zo, Mijn kind,
herdenk en vier,
want niet de dag doet er toe,
noch de datum,
zolang je het maar doet
tot eer en glorie van Mij!

Naar: Jesaja 9:5; Lucas 2:10,11; Mattheüs 28:18; Jesaja 11:12; Johannes 10:30; Johannes 5:19,20; Hebreeën 13:8; 1 Johannes 1:2; Filippenzen 4:7; Johannes 14:27; Romeinen 14:5,6

maandag 21 december 2015

Kerst- en Nieuwjaarsgroet


Met deze Kerst- en Nieuwjaarsgroet,
bid ik een ieder hele gezegende dagen toe.
Dat dankbaarheid naar Hem, 
om Zijn komst naar deze aarde om ons te redden
en om het vooruitzicht straks voor altijd met Hem samen te mogen zijn,
de boventoon mag voeren,

Ook opnieuw bedankt voor het meelezen dit jaar,
en voor de reacties, ook die via Facebook binnenkwamen.
Ik hoop dat we ook volgend jaar weer met elkaar mogen optrekken.

Een liefdevolle groet,
Rita

zondag 20 december 2015

4e Advent - Voor altijd samen met Hem!



‘… en zó zullen wij altijd samen met de Heer zijn.’

1 Tessalonicenzen 4:17
(NB)


Vandaag is het de vierde Advent.
Nog enkele dagen en dan herdenken en vieren we de geboorte van de Here Jezus.
Maar als ik terugkijk naar de afgelopen weken van voorbereiding, dan omvat Kerst zoveel meer dan alleen de geboorte van Jezus.
Hoe zou ik ooit alleen Zijn geboorte kunnen vieren zonder te  beseffen wat Hij heeft opgegeven voor mij (voor ons!), zonder het kruis achter de kribbe te zien, zonder uit te zien naar wat nog komen gaat?
Als ik dit zo schrijf, bedenk ik mij, dat het eigenlijk voor een ieder die in Hem gelooft iedere dag Advent is en niet slechts deze vier zondagen voor de Kerst.
Advent – Adventus (Latijn) – Komst.
Als ik op Internet wat rondkijk en lees wat er over Advent wordt gezegd, dan is het ook altijd onlosmakend verbonden met de terugkomst van de Here Jezus en als ik hier nog eens goed over nadenk, is het eigenlijk best wel vreemd dat Advent alleen naar voren komt in de weken voor Kerst.
Leven we eigenlijk niet iedere dag (of horen te leven) in de tijd van Verwachten; van Uitzien naar?
Hoort ons leven (als we Hem toebehoren) niet iedere dag zo te zijn, dat we ons voorbereiden op wat komen gaat?

In deze donkere decembermaand schitteren vele lampjes en lichtjes ons tegemoet; de één is daar nog uitbundiger in dan de ander.
In vele tuinen zitten lampjes in bomen en struiken; soms zijn zelfs de huizen met lampjes of lichtsnoeren versierd.
Ook in de winkelstraten wordt in deze maand speciale verlichting opgehangen en als het nieuwe jaar zijn intrede heeft gedaan, verdwijnen alle deze lampjes en lichtjes en januari (en misschien februari ook nog wel) lijkt daardoor donkerder en grauwer dan welke maand van het jaar dan ook.
Even schijnt het licht volop om vervolgens weer voor een jaar in dozen te verdwijnen en met dat deze gedachten zo binnenkomen, vraag ik mij af hoeveel van ‘ons licht’, het Licht dat in ons leeft, mee verdwijnt in de dozen …


Als ik met deze 4e Advent naar Zijn terugkomst word geleid, dan waren er verschillende gedachten die bovenkwamen.
Mijn gedachten gingen naar Openbaring 21, waar ons wordt gezegd dat God Zelf bij ons zal zijn en elke traan van onze ogen zal wissen; er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen verdriet, geen pijn, …
Er komt een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; een nieuw Jeruzalem, als een bruid getooid …
Mijn gedachten gingen ook naar de eerste hoofdstukken van Openbaring, waar ons vertelt wordt over alles wat we zullen ontvangen …
Mijn gedachten gingen ook naar alles wat er aan vooraf gaat, maar daar wilde ik me niet op richten, ik wilde kijken naar wat ons wacht, want dat alleen zal ons helpen om vol te houden.
Als we ons alleen maar richten op de verschrikkingen waar de Bijbel over spreekt, dan zou de moed ons in de schoenen zakken.
Nee, Paulus zegt het ons ook, we moeten ons oog gericht houden op de prijs die op ons wacht.
En als dan het moment daar is dat ik bijna achter mijn laptop kruip om te schrijven, word ik boven alles bepaald bij het feit dat er nog iets wordt gezegd, namelijk, dat we voor altijd samen met Hem zullen zijn.
‘Voor altijd samen met Hem’…’
Omvat dit niet alles?
Alles wat Hem en ons volmaakt gelukkig maakt?

Voor altijd samen met Hem betekent:
- eeuwig in Zijn aanwezigheid zijn
-  …  in Zijn nabijheid zijn
-  …  Hem zien
-  …  met Hem leven
-  …  ons in Hem verblijden


Welk LICHT zou daarmee niet iedere dag in ons leven moeten schijnen?
Welk LICHT zouden we niet iedere dag horen te verspreiden in ons vooruitzien naar deze tijd die komende is?
Eigenlijk zouden we (bij wijze van spreke) de lampjes en lichtjes, in en rond onze huizen, gewoon kunnen laten zitten en iedere avond laten branden als teken dat we meer verwachten dan het Kind in de kribbe, namelijk ook de grote Koning, die terugkomt om ons te halen, opdat we voor altijd samen met Hem zullen zijn.


Licht, dat schijnt in de donkere dagen.
Licht, dat ons herinnert aan de prijs,
die we na dienen te jagen.

Licht, dat door niets en niemand is te doven.
Licht, dat voor ons uitgaat, rondom ons is,
en dat ons Hem doet loven.

Licht van Liefde, Licht van Hoop
Licht van de wonderschone toekomst die ons wacht.
Licht, dat ons bij de hand neemt en ons leidt
naar de plaats waar op ons wordt gewacht.



zaterdag 19 december 2015