De Vrucht van de Geest ...

Gedachten bij Galaten 5:22 

‘De Vrucht van de Geest is echter: Liefde, Blijdschap (Vreugde), Vrede, Geduld (Lankmoedigheid), Vriendelijkheid, Goedheid, Geloof, Zachtmoedigheid en Zelfbeheersing.’

Als ik deze dagen met het Dagboek van Murray stilgezet word bij de Vrucht van de Geest; hij mij kort meeneemt in elk aspect van de vrucht, rijzen er in mij enkele vragen en gedachten.
Murray spreekt namelijk over de ‘vruchten’ van de Geest, terwijl de Bijbel spreekt over de ‘Vrucht’ van de Geest.
Ik weet nog heel goed dat als ik het had over de vruchten van de Geest, er altijd wel iemand was die mij erop wees dat er staat de Vrucht en niet Vruchten.
Hoewel ik dit Dagboek al meerdere keren heb gelezen, word ik voor het eerst echt stilgezet bij dit kleine verschil en het dringt mij om eens over na te denken.
En zoals gewoonlijk komt van het een het ander.

Vrucht of Vruchten van de Geest …
Niet alleen Murray, maar je hoort het vaker dat als men het over Galaten 5:22 heeft, men al heel snel praat over de ‘Vruchten’ van de Geest.
Het is ook best wel een beetje lastig denk ik, omdat het gevoelsmatig niet helemaal klopt.
Een vrucht is één ding, vruchten meerdere.
En toch spreekt Paulus over ‘De Vrucht van de Geest' en niet over ‘De Vruchten van de Geest’, en dat terwijl er negen dingen genoemd worden die vallen onder de Vrucht van de Geest.
En het botste een beetje in mij, wat er staat in de Bijbel, wat Murray schrijft en wat in mijn achterhoofd weerklinkt aan wat mij verteld is.

Maar met het (biddend) nadenken over één aspect uit de rij, kwam er een gedachte in mij op, een gedachte die mij eigenlijk heel blij maakt en waarvan ik denk dat het best eens zo kan zijn, en waardoor de woorden ‘de Vrucht van de Geest’ ineens helemaal kloppen en je ook niet meer hoeft te spreken over de Vruchten van de Geest.
Of het ook echt zo is, weet ik natuurlijk niet; ik ben een simpele huisvrouw, moeder en oma, maar wel eentje met een hart vol liefde voor de Heer, met het verlangen Hem en Zijn Woord beter te begrijpen.
Dus schroom vooral niet om mee te denken en jouw gedachten onder dit blogje te delen.

De Vrucht van de Geest …
Ik was aan het nadenken over ‘Geduld’.
Oudere vertalingen, als ook Murray, spreken nog over Lankmoedigheid, en met Murray ’s ‘vertaling’ van dat woord, hij noemt het ook ‘Goddelijk Geduld’, werd ik bepaald bij de Liefde van God die daarin opgesloten ligt.
God is Liefde, dus als God een Lankmoedig-Geduldig God is, dan ligt daar automatisch Zijn Liefde in opgesloten.

De betekenis van Lankmoedig gaat ook veel verder dan alleen het simpele woordje geduld, het omvat ook barmhartigheid, goedheid; ook wordt er over gezegd dat het betekent ‘veel kunnen verdragen en vergeven’.
Synoniemen zijn ook o.a. goedertieren, vriendelijk, zachtmoedig.
Valt je al iets op?
Je komt woorden tegen die ook een aspect van de Vrucht van de Geest zijn, of daarin opgesloten liggen.
Het toonde mij dat al de aspecten van de Vrucht van de Geest onlosmakend met elkaar verbonden zijn, en dit is ook de reden dat ik niet spreek over de ‘Vruchten van de Geest’, maar het heb over elk ‘aspect’, elk onderdeel van de Vrucht van de Geest.
En met deze dingen kwam de braam in mijn gedachten.

Een braam is een vrucht die uit allemaal kleine bolletjes bestaat, maar toch één enkele vrucht is, en de gedachte kwam binnen dat we misschien zo ook de Vrucht van de Geest kunnen zien, één Vrucht, maar bestaande uit allemaal ‘onderdelen’.
En ik zag de bramenstruiken voor mij waar ik al jaren langs loop met het uitlaten van ons hondje, en ik zag in gedachten de vruchten aan de struik voor mij, de een nog helemaal groen, sommige helemaal rood of donker blauw/paars, maar ook nog beginnend groen/rood, of rood/blauw.
Het is een proces van ontwikkeling, van groene braam tot hij diep blauw/paars is.
Het duurt even voordat elk bolletje van de braam exact de kleur heeft die hij moet hebben, al gebeurt het ook dat sommigen nooit hun volledige kleur bereiken.
Sommigen verdorren als ze nog groen zijn, anderen zijn aangevreten of overwoekerd door onkruid waardoor ze niet meer het licht en de warmte ontvangen die ze nodig hebben om volledig tot rijping te komen.
Maar al kleuren de bolletjes van één braam niet allemaal gelijktijdig naar dezelfde kleur, het blijft wel één braam, één vrucht.

Kunnen we het zo ook niet zien met ‘de Vrucht van de Geest’; aparte onderdeeltjes maar die samen één vrucht vormen, omdat als je ze uit elkaar haalt geen hele vrucht meer hebt maar slechts een gedeelte?
Dat alles bij elkaar nodig is, om compleet, volledig, volkomen te zijn?
En dat het ene soms wat harder tot rijpheid komt dan het andere?

‘De Vrucht van de Geest is echter:
Liefde,
Blijdschap (Vreugde),
Vrede,
Geduld (Lankmoedigheid),
Vriendelijkheid,
Goedheid,
Geloof,
Zachtmoedigheid
en
Zelfbeheersing.’

Ps. Ik weet dat elk menselijk voorbeeld wel ergens mank gaat, maar toch kan het ons helpen om soms ergens een beter of duidelijker beeld van te krijgen.

Sta ik voor het heetste vuur ...

Ik ben een beetje van slag, aangedaan door het lezen van het verhaal van Samaa Habib in het boek 'Oog in oog met Jezus'.
Allerlei emoties, gedachten en vragen buitelen om de beurt door mij heen.


Het lied 'Jezus, ik hou van U, meer dan de sterren van de hemel' komt in mijn gedachten als ook de woorden van de spreker op Hemelvaart daarover, de moeite die hij had met de 'overdrijvende' woorden van dit lied.
Ik weet nog dat ik dacht van 'Ja maar soms overweldigen gevoelens van liefde voor Jezus zo, dat er eigenlijk geen woorden voor zijn, en dan ervaar je het als het ware toch zo.
Jezus, ik hou van U,
meer dan de sterren van de hemel,
meer dan het water van de zee,
meer dan ik U zeggen kan ...' 
Maar nu, ...

Afgelopen maandag op onze maandelijkse VrouwenBijbelstudieOchtend kwam de regel 'maar nooit zoveel als nu' uit het lied 'Mijn Jezus, ik hou van U' even ter sprake, en bleek dat we daar verschillend tegenaan keken.
Sommige hadden er moeite mee, zongen het anders, terwijl ikzelf ervaren heb dat hoe meer ik Hem leer kennen door alle moeiten en pijn heen, ik inderdaad meer van Hem ga houden.
Oké, het klinkt makkelijker dan het in werkelijkheid is, maar toch ervaar ik dat mijn liefde voor Hem groeit met het besef van wie Hij is, wat Hij heeft gedaan, en wat Hij doet.
'Ik zal van U houden
in leven en dood.
En ik wil U prijzen,
zelfs dan in mijn nood.
Als ik kom te sterven,
dan roep ik tot U:
'k Heb van U gehouden,
maar nooit zoveel als nu.'
Maar nu, ...

Vanmorgen kwam ik op Facebook een nieuw lied van Opwekking tegen; het eerste nieuwe nummer, 808 - 'Ik leef in U'.
Ik was benieuwd en luisterde even.
Maar dan klinken de volgende woorden:
'U bent God, U bent die U bent.
U blaast mij Uw adem in.
Sta ik voor het heetste vuur, ik leef in U.
U bent sterk, zelfs al ben ik zwak;
U geeft kracht voor elke stap.
Sta ik voor het heetste vuur, ik weet:
Heer, ik leef in U.'

'Sta ik voor het heetste vuur ...'
In een oogwenk ben ik bij Samaa uit het boek op het moment dat de derde bom ontplofte en zij dermate werd geraakt (ze stond er het dichtste bij) dat zij over haar hele lichaam verbrandde, en haar schedel openbarstte.
Ze sterft, ziet en spreekt met Jezus in de hemel, en keert terug naar deze wereld om verder voor Jezus te leven, om de redding van haar familie, en 'Gods hele menselijke familie'.
Als haar geest terugkeert in haar lichaam, zij terugkeert naar deze wereld, snijdt de pijn haar de adem af.
De indringende geur van verbrand haar en huid herinnert zij zich tot op de dag van vandaag.
Maar zij ervaart de diepe vrede van Jezus en zij voelde de aanwezigheid van 'Jezus Immanuël (God met ons), en zachtjes begint ze  een aanbiddingslied te zingen.

'Sta ik voor het heetste vuur ...'
Het verhaal van Samaa gaat nog veel verder, nog dieper, is zo aangrijpend.
Het heetste vuur was niet alleen het vuur van de bom die haar verbrandde, maar ook de houding van artsen en verpleegkundigen tijdens de behandelingen,  en dan heb ik het nog niet eens over de vervolging en de mishandelingen waar ze mee te maken had gehad voor die tijd, omdat ze christen was geworden.
'Vervloekte verrader'; dit is een straf van Allah'; 'je verdient het'.
'Ondanks het lijden dat ze me bezorgden, had ik diepe bewogenheid voor hen en voor de anderen die me folterden. Ik hunkerde ernaar om hen over de liefde van Jezus te vertellen.'
Bij de woorden van Romeinen 5:3-5 vond zij steun:
'En dit niet alleen,  maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop.
En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.'
Als er iemand die dit lied kan zingen vanuit het diepst van haar hart, het Samaa wel is.
Maar ik ...?


Zoals ik al zei, ik ben een beetje van slag zo aangedaan ben ik door dit boek.
Ik onder de indruk van haar geloof en vertrouwen, maar nog meer van haar vreugde en vergevingsgezindheid te midden van alle omstandigheden en alles wat er gebeurt en haar wordt aangedaan.
Maar ook van de wonderen die God doet in haar leven en in het leven van vele anderen bekeerde moslims.
Ik weet, ik kan onze levens niet met elkaar vergelijken, maar toch is het wel alsof God onze levens spiegelt, en ik heb heel veel om over na te denken.


'Jezus, ik hou van U,
meer dan de sterren van de hemel,
meer dan het water van de zee,
meer dan ik U zeggen kan ... ?'

'Ik zal van U houden
in leven en dood.
En ik wil U prijzen,
zelfs dan in mijn nood.
Als ik kom te sterven,
dan roep ik tot U:
'k Heb van U gehouden,
maar nooit zoveel als nu ... ?'

'U bent God, U bent die U bent.
U blaast mij Uw adem in.
Sta ik voor het heetste vuur, ik leef in U.
U bent sterk, zelfs al ben ik zwak;
U geeft kracht voor elke stap.
Sta ik voor het heetste vuur, ik weet:
Heer, ik leef in U ... ?'

Wil ik werkelijk lijden om Christus' wil?
Ben ik werkelijk bereid mijn leven te geven voor Hem?
Wat mag het mij kosten?

Wat als zegen en overvloed bestaat uit vrede in je hart te midden van barre en moeilijke omstandigheden?
Wat als zegen en overvloed bestaat uit 'Mijn genade is jou genoeg' als je aan het einde van je latijn bent?
Wat als zegen en overvloed betekent 'Een mens zal niet leven van brood alleen', terwijl je maag knort van de honger?
Wat als zegen en overvloed betekent dat het lijden van deze tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die ons wacht?
Wat als als zegen en overvloed nu eens betekent dat Zijn liefde je hart verwarmt, in plaats van een bed met warme dekens?
Wat als ...

Wat kunnen dingen me soms aanvliegen en me onzeker maken en bang.
Bang voor mezelf, onzeker over wat ik zou kiezen, zou doen, zou ...
Wat als ...
En morgen is het Pinksteren.


'...: Ik doop u wel met water, maar Hij komt Die sterker is dan ik, bij Wie ik niet waard ben de riem van Zijn sandalen los te maken. Hij zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur.'
Lucas 3:16

'... maar u zult de kracht van de ​Heilige​ Geest​ ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.'

Hand. 1:8

'En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.'

Handelingen 2:38

Meer van U, 

meer van Uw Geest;

wordt dit niet zichtbaar

als ik doe wat ik lees?

Meer van Uw Geest,

krachtig en sterk;

wordt dit niet zichtbaar
als ik bid en werk?

Uitstappen en gaan

in geloof en vertrouwen;
niet alleen voelen of ervaren,

maar werken en bouwen.

Meer van U,

meer van Uw Geest;

zichtbaar wordt U, Jezus,

zo het meest.

Vertrouw Mij, Mijn kind, en ken Mij in alles!

‘Vertrouw op de HEERE met heel je hart,
steun op je eigen inzicht niet.
Ken Hem in al je wegen,
dan zal Hij je paden rechtmaken.’

Spreuken 3:5,6


In alle stilte begint de eerste dag van het nieuwe jaar; op ons hofje heerst diepe rust.
Werd er voorgaande jaren nog weer gelijk vuurwerk afgestoken, deze ochtend is het stil en blijft het stil.
Slechts een enkele volwassene en een paar jongelui zijn buiten om de rommel van het vuurwerk op te ruimen, en korte tijd later is er niet veel meer wat ons herinnert aan de jaarwisseling.
Slechts nog een eenzame vuurkorf getuigt van de overgang van het ene jaar naar het andere.
Als mijn man en ik genieten van de stilte onder het genot van een kom koffie worden mijn gedachten op deze nieuwjaarsmorgen getrokken naar een Bijbeltekst uit Spreuken; de tekst speelt al wat langer door mijn hoofd.
Het is een tekst die komt uit het eerste hoofdstuk van het boek ‘Een vrouw naar Gods hart’, een boek dat ik aan het lezen(bestuderen) ben.
Nu, op deze nieuwjaarsmorgen komt dit woord opnieuw in mijn gedachten en als ik de woorden nogmaals lees en overdenk, besef ik dat ik deze woorden mee moet nemen die nieuwe jaar in en ze moet leren leven.
Als toewijding mijn verlangen is, dan begint het bij deze woorden, en ik kan niet anders dan me even terugtrekken op mijn kamertje om te bidden en er dieper over na te denken.
En terwijl mijn man geniet van zijn favoriete serie, zoek ik de stilte om de woorden te overdenken en een plek te geven.
Boven, in de stilte, word ik er bij bepaald om het vers ervoor er ook bij te nemen.
Deze tekst komt niet terug in het eerste hoofdstuk van het boek, maar ik besef dat dit woord onlosmakend is verbonden met de andere.
En God spreekt op deze stille ochtend ...

‘Vertrouw Mij met heel je hart’
Mijn kind, je kunt Mij vertrouwen!
Mijn richtlijnen zijn volmaakt en ze geven je levenskracht.
Mijn getuigenis is betrouwbaar, en schenk je wijsheid.
Mijn bevelen zijn juist en zijn een bron van vreugde.
Mijn woord is zuiver en geldt voor altijd!

‘Steun niet op je eigen inzichten’
Weet je, Mijn kind, de mens is zo broos; ja, als stof is hij.
Het leven is maar kort; eigenlijk ben je als een bloem in het gras.
Eén windvlaag en het is met je gedaan.
In jouw ogen zijn je wegen altijd de juiste, maar Ik toets je tot op de bodem van je ziel.

‘Ken Mij toch in al je wegen’
Laat je toch door Mijn Geest leiden, Mijn kind.
Zie (>> Jozua 9) wat er kan gebeuren als je vergeet om Mij om raad te vragen, en zie (>> 1 Samuël 23) hoe alles loopt als je Mij kent in de dingen die je wilt gaan doen.
Heb ontzag voor Mij, Mijn kind, en Ik wijs je de juiste weg!

‘Dan zal Ik je paden recht maken’
Mijn kind, Ik zal je leren en onderwijzen over de wegen die je moet gaan.
Je oren zullen achter zich het woord horen: Dit is de weg – wandel daarop!
Je zult onbelemmerd voort kunnen gaan en niet struikelen, hoe snel je ook gaat.
Ikzelf zal voor je uitgaan en je weg gladmaken.


Vertrouw Mij, Mijn kind en ken Mij in alles!


Naar: Psalm 19:8-10; Psalm 103:14-16; Spreuken 16:2; Galaten 5:16; Psalm 25:12; Spreuken 4:11; 
Jesaja 30:21; Jesaja 45:2; Psalm 32:8

Begenadigd in de Geliefde!

Afgelopen week ben ik bezig geweest met de voorbereiding van de studie voor onze Vrouwenbijbelstudieochtend aanstaande maandag.
(Zie: Boekinfo – Jouw identiteit – Gods zelfportret van Diane Fink)
Het hoofdstuk wat we aankomende maandag samen door gaan nemen heet: Verwarde draden.
Het gaat over hoe de ervaringen die we opdoen in ons leven hetzelfde effect op ons kunnen hebben als lachspiegels op ons spiegelbeeld; ze vervormen en verdraaien de manier waarop we onszelf zien.
Aan de hand van het eerste gedeelte van Jesaja 62:4 en Jesaja 54:6 wordt er dieper ingegaan over wat deze ‘Verwarde draden’ inhouden en doen in en met ons leven.

Jesaja 62:4a
 ‘Ze spreken u niet langer aan met: Verlaten vrouw. Tegen uw land zegt men niet meer: Verwoest gebied.’

Jesaja 54:6
‘Want als een verlaten en diepbedroefde vrouw heeft u de Here geroepen, als een vrouw uit de jeugdtijd, nadat zij versmaad werd – zegt uw God.’

Verwarde draden, leugens van de vijand.
Zoals God een plan heeft met ons leven, zo heeft de satan dit ook en het is zijn doel om Gods beeld in ons te verdraaien, te verminderen, of te vernietigen.
En als hij daarin slaagt, dan is er weer een persoon minder op deze wereld die het licht van Christus uitstraalt.

De termen ‘Verlaten’ en ‘Woestenij’ staan centraal in dit hoofdstuk en geheel onverwacht en uit het niets kwamen er vele emoties in mij boven.
Emoties om herinneringen die boven kwamen; gevoelens van pijn, verdriet en van diepe eenzaamheid.
Tranen om alles wat er is gebeurd in mijn leven, en die meer en diepere sporen hebben achtergelaten dan ik heb beseft.
De vele ‘Verwarde draden’ die hierdoor in mijn leven zijn geweven en waarvan ik weet dat God die aan het ontwarren is, maar die met het bestuderen van dit hoofdstuk, met het erover nadenken en bidden, me opnieuw doen beseffen welk een schade het heeft achtergelaten.
En een diepe pijn en een diep verdriet komt boven, zelfs als ik deze dingen schrijf en in de openheid breng.
Ik weet wie ik ben in Christus, ik weet het, maar het opruimen van de toegebrachte schade om ook volledig van hieruit te kunnen wandelen met Hem kost tijd en vraagt het één en ander, kost het één en ander.
Hoe geheel onverwacht komen al deze dingen boven en los …, maar ...
Maar ik geloof in Gods timing.
Als wij ernaar verlangen om Zijn wil te doen, als wij ernaar verlangen om door Hem te worden geleid, als wij ons leven in Zijn dienst stellen als een levende offergave, ons aan Hem toewijden, en ons daar dan ook naar uitstrekken en op toe leggen, krijgt God de ruimte om door Zijn Geest in ons leven dat te doen wat nodig is, zodat Hij tot Zijn doel komt met ons leven en Zijn Naam verheerlijkt wordt.

De laatste twee maanden van dit jaar zijn bewogen maanden.
Er zijn een aantal ingrijpende dingen gebeurd die mijn leven hebben beïnvloed en waarmee ik moet leren omgaan en/of een plek moet geven.
Verdrietige dingen en moeilijke dingen, maar ook bijzondere dingen, die mij vreugde schenken, maar die naar nu blijkt echter wel het één en ander van mij vragen en gaan 'kosten'.
Als we bepaalde keuzes maken in ons leven, voor mij houdt dit in ‘Toewijding’ en het verlangen en bezig gaan met een ‘Vrouw naar Gods hart’, naast de studie over ‘Identiteit’, dan kan het niet anders dan dat God daar iets mee doet.
Ik geloof dat Hij bepaalde dingen in ons hart legt als we ons uitstrekken naar Hem om Hem met heel onze hart en ziel lief te hebben, Hem te volgen en ons toewijden aan Hem en zo zie ik ook het verloop van de dingen die gebeuren in mijn leven.
Het ‘Gebed van Toewijding’, het boek ‘Vrouw naar Gods hart’ dat daardoor weer in de picture komt, en de studie van de Vrouwengroep, die met de één van de ‘opdrachten’ alles zo in beroering bracht:
‘Geef de Heilige Geest de toelating om je te tonen waar je verward bent geraakt in de leugen. Maak dan de keuze  -een besluit in gebed- om niet langer in de leugen te leven, maar om te leven in de kracht van de waarheid.’
…

De tweede ‘opdracht’ was om Efeziërs hoofdstuk 1 te overdenken en de Heilige Geest te vragen om je hart te openen voor de verzen die Hij in de stof van je wezen wil weven.
O, wat staan er een hoop dingen in dit hoofdstuk waarvan ik niets liever wil dan dat Hij ze in mij leven weeft, zodat alle verwarde draden worden ontward, en de plaats van de leugen ingenomen wordt door Zijn waarheid en er genezing komt op alle beschadigde plekken in mijn leven en er iets nieuws en moois uit zal voortkomen.
Er zijn al vele draden ontward, en op veel plaatsen is de plaats van de leugen al ingenomen door Gods waarheid, maar sommige dingen zijn heel hardnekkig, of houd ikzelf (onbewust) in stand, en ook daar komt nu Zijn licht, Zijn genezing, de aanraking van Zijn hand.

Echter: Hoe bijzonder zijn Gods wegen!
Hoe onvoorstelbaar Zijn bemoeienis met ons leven!
Hoe onschatbaar de waarde van Zijn timing!
En van welk een grootheid getuigt het niet!

Terwijl ik gister zo bezig was met deze opdrachten, met nog de rauwe pijn van eenzaamheid, pijn en verdriet in mijn hart, werd de post door mijn deur gedaan.
Pas als ik de tweede opdracht heb gemaakt; het voelde goed om Zijn waarheid (Efeziërs 1) over mijn pijn en verdriet te leggen, ga ik naar beneden en raap de post op.
Nog een kaart met een Nieuwjaarsgroet, wat folders en een grote envelop met mijn naam erop.
Als ik hem open blijkt de inhoud afkomstig van Belinda, de parttimer uit onze zaak.


Lieve Rita

Na het lezen van jouw site op facebook en jouw gedachten voor het nieuwe jaar, werd ik bepaald bij een dag uit ons dagboek wat mijn leven heel erg veranderd heeft en wat ik zo graag aan al mijn zussen (en broers) in Christus zou willen doorgeven.
Het zeker weten dat je geliefd bent door je hemelse Papa.
Dat is het belangrijkste om te weten in deze wereld van onrust en onzekerheden.
Maar ook het feit dat Hij altijd bij je is, omdat Hij in ons woont door de wedergeboorte en het werk dat Hij begonnen is door Zijn Geest (Efeze 1) zal voleindigen, tot op de dag dat Hij komt (Fil. 2)
Bij mij is duidelijk geworden dat ‘stromen van levend water zullen uit ons binnenste vloeien als wij geloven gelijk de schrift zegt …’
En dat is nu juist het geheim. Zoals de schrift zegt!
Het Nieuwe Testament staat vol beloften, waar ze in het Oude Testament nog naar moesten raden. Maar doordat het volbracht is door onze Heer, en we niet als wezen achtergelaten zijn, maar geleid worden door de Heilige Geest, mogen en kunnen we als kinderen Gods wandelen, geliefd. Wauw!
Als je dan bijvoorbeeld Efeze 1 leest en ziet wat een rijkdom we hebben ontvangen, daar word je zo blij van. zoveel dingen worden dan duidelijk.
De reden dat ik je schrijf is dat er een diep verlangen is dat vrouwen dit gaan zien, ervaren en uit leven. Daarom schrijf ik je, omdat jij heel wat vrouwen bereikt en heerlijk kan bemoedigen.

Lieve groet,
Belinda


Is er nog iemand die twijfelt aan Gods leiding, of Hij wel bemoeienis heeft/wil hebben met ons leven?
Hoe ontzettend kostbaar is mij dit schrijven, want het is Gods hand die Zich door haar heen uitstrekt naar mij en naar een ieder die dit leest!
Efeze 1!!!
Was ik daar niet juist mee bezig geweest, en werden deze woorden nu niet extra bevestigd door haar schrijven!
Was het God Zelf niet, Die door haar heen wilde benadrukken hoe belangrijk de woorden in dit hoofdstuk van Efeziërs zijn!

Bij de brief waren een drietal gekopieerde artikelen gevoegd, waaronder het bewuste hoofdstuk uit haar dagboek, en van dit laatste wil ik ook graag iets delen.
Helaas kan ik niet het hele stukje overnemen, maar het draait maar om één ding en dat is dat wij Gods geliefden zijn.

‘God is blij met jou, Zijn geliefde’ staat er boven, gebaseerd op Efeze 1:6 waar staat: ‘…, waarmede Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde.’

Het stukje in het dagboek geeft aan dat onderzoek uitgewezen heeft dat elk kinderhart hunkert naar goedkeuring van zijn vader; dat er iets gebeurt als een vader tegen zijn kind zegt ‘papa is trots op jou’, of ‘je zult altijd papa’s lieveling zijn.
Een soortgelijk moment zien we in de Bijbel als God, in Mattheüs 3:17, tegen Zijn Zoon zegt: ‘Dit is Mijn Geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde.’
(* Andere vertalingen zeggen: … in wie Ik Mijn welbehagen heb’ of ‘de man naar Mijn hart’)
Jezus begon Zijn bediening, nog voor Hij zelfs ook maar één wonder had gedaan, met de goedkeuring van Zijn vader.
Jezus kwam zowel voor ons, als ons (als mens) naar deze wereld; Hij stierf voor ons en als ons (als mens).
Het is misschien vanzelfsprekend dat God dit zegt over Zijn Zoon, maar niet over ons.
En toch …
Toch zegt God dit met de woorden ‘begenadigd zijn in de Geliefde’!

God wil dat wij weten 

dat wij Zijn geliefden zijn 

en dat Hij vreugde vindt in ons.

Omdat Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde, ziet Hij ook ons als Zijn geliefden!
Wij mogen elke morgen wakker worden met de gedachte dat we Zijn geliefde zijn; dat we onvoorwaardelijk geliefd zijn en volledig goedgekeurd.

Wat een geweldige boodschap om te ontvangen, juist op dát moment voor mij persoonlijk, maar ook om door te geven, wat het verlangen was van degene van wie ik het heb ontvangen.
Wat een geweldige boodschap om het oude jaar mee af te sluiten en om het nieuwe jaar mee in te gaan!


Lieve zus, lieve broer, in Christus, Gods geliefde Zoon, in wie Hij Zijn welbehagen heeft, zijn wij ook Zijn geliefde!
Dat de Heilige Geest deze boodschap in je hart mag verankeren, en je leven zal veranderen, opdat de wereld zal zien hoe goed en vol liefde onze hemelse Vader is.

Hem zij de eer en de glorie tot in alle eeuwigheid!
Halleluja!

- Amen -


* Toevoeging van mij

Blaas op mij, adem van God ...

Blaas op mij, adem van God.

Vul mij opnieuw met Leven.

Zodat ik zal liefhebben wat U lief heeft

en zal doen, wat U zou doen.

Blaas op mij. adem van God,

totdat mijn hart zuiver is,

tot onze wil één is,

in het doen en standhouden.

Blaas op mij, adem van God.

Vermeng mijn gehele ziel met Uzelf,

tot dit aardse deel van mij

gloeit met Uw Goddelijk Vuur.

Blaas op mij, adem van God.

Zo zal ik nimmer sterven,

maar met U het volmaakte leven leven

In Uw eeuwigheid.

Naar :

Breathe on me , breath of God.

By Edwin Hatch (1873)

Hoeveel te meer; als wij vragen ...

Is er een vader onder jullie die zijn kind een slang zal geven als het om vis vraagt?
Of een schorpioen, als het om een ei vraagt?
Ondanks jullie slechtheid weten jullie je kinderen dus goede dingen te geven.
Hoeveel meer zal dan de Vader in de hemel de heilige Geest geven aan wie hem erom vragen!

Lucas 11: 13
GNB

Gistermorgen waren dit de woorden voor mijn Stille Tijd met een overdenking uit het dagboek van Andrew Murray ‘Gods beste geheimen’.
Nu, zo net na de conferentie, raken deze woorden me diep.
Als tijdens de conferentie het verlangen in mij groeide om uit te mogen delen (zie vorige stukje), en ik dan deze woorden lees, dan vind ik dit zo bijzonder.
Naadloos sluit het bij elkaar aan, want hoe zou ik ook maar iets kunnen doen zonder de Heilige Geest?

De overdenking van Andrew Murray zet me er nog eens extra bij stil.
Het is niet alleen vragen en dat we dan zullen ontvangen, maar God wil eigenlijk niets liever dan  Zijn Heilige Geest geven.
Want hoe belangrijk is Zijn Geest wel niet!
Hoeveel te meer zal de Vader geven …!!!
Hoeveel te meer, oftewel des te meer, zal Hij de Heilige Geest geven als wij erom vragen.
Hoeveel te meer, dan de goede dingen die wij mensen doen terwijl wij van nature slecht zijn.
Hoeveel te meer ...
Zoveel meer ..., zoveel meer wil Hij geven.
Zoveel meer, ... als wij vragen.

Terwijl ik dit las en tot me door liet dringen gingen mijn gedachten naar wat we soms wel bidden: bedauw mij met Uw Geest, of bedauw hem/haar met Uw Geest.
Bedauwen met Uw Geest …
Het woordje bedauw heeft, hoewel het een goedgekeurd bestaan woord is, geen duidelijke betekenis, maar als we denken aan het woordje dauw, dan is wat we bedoelen wel duidelijk.
En ik vond het eigenlijk ook altijd heel erg mooi om te bidden: bedauw mij, bedek mij.
Maar dauw is eigenlijk slechts een laagje van kleine waterdruppeltjes.
Terwijl ik daar zo over zat na te denken, had ik ineens zoiets van, Heer, ik wil eigenlijk meer dan alleen een laagje, ik wil doordrenkt worden met Uw Geest.
En even had ik zoiets van, dat moet ik anders gaan doen in mijn gebed; niet meer bedauw mij.
Maar met het schrijven van deze woorden gaan mijn gedachten ineens naar Gideon en zijn ‘schapenvachtjes’. (Richteren 6:33-40)
Zegt de Bijbel ook niet dat zijn vacht doordrenkt was van de dauw, ja, zelfs zo nat dat er na het uitwringen een schaal vol water was?
Ja, op zo’n manier wil ik wel bedauwt worden met Zijn Geest.
Dit is bedauwt tot doordrenkt toe.

Hoeveel te meer zal dan zal de Vader in de hemel de Heilige Geest geven aan wie Hem erom vragen!

 



Ik bid U, Vader,

om Uw Heilige Geest.
Bedauw niet slechts
mijn hart,
maar doordrenk het
tot overstromens toe,
opdat mijn leven U,
in woord en daad,
zal behagen.

Ik bid U, Vader,
om Uw Heilige Geest.
Stort met Uw Geest
Uw liefde uit in mijn hart,
opdat mijn leven,
door Uw liefde,
mensenharten raakt;
hen zal bemoedigen
en schragen.

- Amen -