Om over na te denken ...

 

De Boeien van Ongeloof ...

Gedichten (en enkele gedachten, samenvattende woorden en/of citaten) bij het boekje >> 'Liefde tot het einde' van Susannah Spurgeon.

Hoofdstuk 21     

Mattheüs 17:19b,20a‘
'Waarom hebben wij hem niet kunnen uitwerpen?
En Jezus zeide tot hen: Om uws ongeloof wil …’

Zoals de discipelen in het Bijbelgedeelte waaruit de tekst komt tekortschoten in geloof, zo staat Susannah ook stil bij haar tekortschieten, haar falen, haar ongeloof.
Ze vertelt hoe ze heeft geprobeerd om voor de Heer te leven en te werken, maar dat, hoewel het haar oprechte voornemen was om tot zegen te zijn voor anderen, falen daar vaak aanwezig was.
In haar ontmoeting met de Heer morgen, vuurt ze als het ware een flink aantal vragen op de Heer af, tenminste zo ervaar ik het met het lezen van haar vragen.
‘Heer, waarom …’
Waarom niet de zonde overwinnen?
- … het scherpe woord inhouden?
- … boosheid bedwingen?
- … dicht bij U wandelen zodat mijn leven beheerst wordt door U; elke daad, elke gedachte, elk woord …?
- … de kracht om anderen te beïnvloeden, naar U te leiden voor hulp?
Het Bijbelvers geeft haar, net als de discipelen, het antwoord: Ongeloof.

Waar Susannah me in meeneemt is heel herkenbaar, zowel haar vragen, als ook dat we -in mijn eigen woorden gezegd, het ene moment op de top van de berg zijn, en het volgende in een dal belanden.
Nee, het ligt niet aan de Heer, Zijn kracht blijft altijd en tot in eeuwigheid hetzelfde, het is ons ongeloof dat dat ons naar beneden stort.

‘Heere, het is maar al te waar dat mijn geloof
vaak door de boeien van ongeloof wordt gebonden
en zijn vleugels worden gebroken,
zodat het slechts met pijn
kan proberen hemelwaarts te vliegen.’

Susannah Spurgeon

Ik denk dat ze met de woorden die ze gebruikt in het citaat, ‘de boeien van ongeloof’, het juist beschrijft.
Ongeloof bindt, ontneemt, verhindert, blokkeert, neemt gevangen.
Susannah beperkt zich tot wat ongeloof doet, en bidt om verlossing van dit kwaad en om openbaring van ‘de uitnemende grootheid van Zijn kracht aan ons die geloven’.
Dat de Heer toch alle twijfel en wantrouwen uit haar hart bant, geloof zal overwinnen en alle eer aan Hem zal zijn.

In mijn schrift staan echter nog wat dingen die ik toen had opgezocht over ongeloof, en enkele wil ik daarvan hier ook in opnemen;
Helaas kan ik op Internet niet meer terugvinden waar ik het vandaan heb, maar ze zijn belangrijk genoeg om over na te denken.

‘Ongeloof zien de meeste gelovigen niet als zonde maar als zwakheid, en daarom leren ze het niet om ongeloof te haten als anderen zonden.’

‘Ongeloof is een belediging naar God toe, omdat het impliceert dat God Zijn kinderen niet verzorgd of voorziet.’

Hebreeën 3: 12 zegt: ‘Zie erop toe, broeders, dat er nooit in iemand van u een verdorven hart zal zijn, vol ongeloof, om daardoor afvallig te worden van de levende God; …’

Een verdorven hart vol ongeloof …
Verdorven, boos, kwaadwillig hart.

In de bijbel kunnen we op meerdere plaatsen lezen dat de Here Jezus beperkt werd in Zijn handelen door het ongeloof, dus het laat zien welk een kwaad en schade ongeloof aanricht.
Het laatste coupletje van mijn gedichtje is dan ook echt mijn gebed.

Ongeloof is als boeien die mij binden.
Het ontneemt mijn zicht
op wie God werkelijk is en
op wie Hij voor mij wil zijn.
Het beperkt mij in mijn kunnen,
het berooft mij van mijn kracht
en geeft onnodig verdriet en pijn.

Ongeloof is als boeien die mij binden.
Het is een zonde, een kwaad, dat mij
doet vergeten dat God in mij
Zijn Geest van kracht heeft gegeven.
Menig gebed wordt niet verhoord,
en maar al te vaak faal ik in
mijn streven naar een heiliger leven.

Ongeloof …, Heer, wat doe ik U vaak 
veel verdriet en pijn met mijn ongeloof.
Ban uit mijn hart, Heer, al mijn twijfel,
mijn sceptisch zijn, mijn wantrouwen.
Schenk mij geloof, Heer; leer mij leven
vanuit Uw kracht die in mij is, en
leer mij om in alles op U te bouwen.

‘En Jezus zei tegen hem: Als u kunt geloven,  alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft. En meteen riep de vader van het kind onder tranen: Ik geloof, Heere! Kom mijn ongeloof te hulp.’
Marcus 9:23,24

Verborgen boodschap ...

Gistermorgen keek ik vanaf onze eettafel naar buiten.
Alles, de tuintafel met twee stoelen, de schilderijtjes aan de schutting, het eikeltje met pinda’s, het huisje met een pot pindakaas erin, planten, straatje …, alles is bedekt onder een dikke laag sneeuw.
En zo dus ook de arend achterin onze tuin.
Het is de arend die ineens mijn aandacht trekt boven al het andere uit.
Zoals die daar nu staat, in deze houding en onder de sneeuw, vorm hij een hart.
Ik heb dit nog niet eerder gezien, maar ja, zo vaak sneeuwt het ook niet en ook niet zodanig dat het blijft liggen.
Het raakte me, en ik bedacht me welk een mooie boodschap er zo verborgen ligt in het beeld van de arend.

'Zoals een arend zijn nest opwekt, boven zijn jongen zweeft,
zijn vleugels uitspreidt, ze pakt en ze draagt op zijn vlerken, 

zo heeft alleen de HEERE hem geleid, …’

Deuteronomium 32:11,12 

‘maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen,
zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden,
zij zullen snel lopen en niet afgemat worden,
zij zullen lopen en niet moe worden.’

Jesaja 40:31

Is het niet de Liefde van God die ten grondslag ligt aan deze woorden van God?
Straks smelt de sneeuw, en daarmee verdwijnt het hart dat nu zichtbaar is, maar in mijn gedachten zal de herinnering blijven en de foto zal het zichtbare bewijs zijn van dat er was.

Is het eigenlijk zo ook niet met de Liefde van God?
Soms zien we die zo duidelijk, maar niet altijd, soms duurt het even eer we Zijn Liefde weer zien en ervaren.
Maar dit wil niet zeggen dat die Liefde er niet is, dat Hij niet van ons houdt.

Soms geeft de Heer ons kostbare, bijzondere momenten waarop Zijn Liefde zichtbaar is, tastbaar, voelbaar; momenten die we koesteren en bewaren voor tijden dat het 'weg' is; we bewaren die momenten in ons hart.
En zoals de foto het zichtbare bewijs is van dit 'verborgen' hart, ik het als een herinnering met mij mee mag dragen, zo is Zijn woord is het zichtbare bewijs van Zijn oneindige Liefde voor ons.
Het is aan ons om dit steeds opnieuw te openen en tot ons te nemen.

Arend, je bent een beeld van God;
van gedragen worden door Hem,
van vernieuwde krachten.
Het hart daarin is echter Zijn liefde,
soms zichtbaar, soms verborgen,
maar altijd aanwezig
voor allen die verwachten.

Morgen is morgen ...

Ook het afgelopen jaar heb ik weer een aantal citaten uit boeken overgenomen, gewoon omdat ze me raken, iets met me doen, iets in mij losmaken.
Soms schrijf ik erover, soms niet, en soms blijven ze liggen voor een later tijdstip, zoals nu.
Als ik de citaten doorlees die ik afgelopen jaar zo heb opgeschreven, blijf ik steken bij eentje uit het boekje ‘Cappuccino’ van Max Lucado.

‘God zal jou nooit de hele weg laten zien.

Dus stop maar met zoeken.

Hij beloofde een lamp voor je voet,

geen kristallen bol voor de toekomst.

We hoeven niet te weten

wat er morgen gaat gebeuren.’

Vandaag is de laatste dag van 2025, en een heel nieuw jaar ligt voor ons.
Met alle ontwikkelingen die gaande zijn in de wereld, en zeker niet minder ook in ons eigen land, kan bezorgdheid ons hart behoorlijk binnenkomen.
We zien de wereld afglijden, we zien ons eigen land afglijden; steeds verder glijden we de diepe duisternis van de afgrond in.
Met de dag raken we verder verwijderd van God en Zijn Woord, en daarmee ook van de zo belangrijke normen en waarden, van leefregels die tot Zijn eer en ons welzijn zijn gegeven.
Zijn Woord mag ons niet meer leiden, en steeds minder wordt geaccepteerd als we willen vasthouden aan Zijn Woord, aan wat Hij ons zegt en leert.
Hoe moet het gaan?
Wat zal 2026 ons brengen?
Ja, in Zijn woord heeft de Heer aangegeven waar we op moeten letten, op de tekenen des tijds,
en ik geloof ook dat dit heel belangrijk is, maar tegelijk mogen we rusten in het vertrouwen dat Hij voor ons zorgt, en zal zorgen.
En dat is -wat ik geloof, dat het citaat ten diepste wil zeggen.

Psalm 119:105 zegt: ‘Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.’
Een lamp verlicht slechts een klein gedeelte; er is geen enkele lamp die een heel land kan verlichten, dus als Gods Woord ons laat weten dat het een lamp voor onze voet is, dan moeten we aanvaarden dat de Heer vindt dat dit genoeg is voor ons om te weten, en dat we de rest aan Hem mogen overlaten.
Het kleine stukje weg dat Hij ons toont, is genoeg voor dit moment; morgen is morgen; welk een liefde betoont Hij ons hiermee!
Is het makkelijk?
Nee, dat is het negen van de tien keer niet.
Maar dit is wel de weg van vertrouwen die Hij ons wil leren.

2026 is voor mijn man en mij ook een spannend en onzeker jaar.
De lichamelijke conditie van mijn man is dermate, dat werken een zeer grote uitdaging is geworden en de beslissing is afgelopen maanden gevallen, hij gaat eind augustus stoppen.
Maar hij is pas 65, dus …
Hoe zal het de komende maanden gaan?
Hoe zal de afronding zijn?
Hoe … ?
En dan … ?
Zoveel onzekerheden.
Toch zegt de Heer: ‘Mijn Woord is een lamp voor je voet en een licht op je pad!’

‘En zie, Ik ben met je, alle dagen, tot aan de voleinding van de wereld!
Amen.’ 

‘Ik zal u niet beslist niet loslaten en u beslist niet verlaten.’ 

‘Heb Ik u niet geboden? Wees sterk en moedig, schrik niet en wees niet ontsteld, want de Heere, uw God, is met u, overal waar u gaat.’

‘Want met U ren ik door een legerbende, met mijn God spring ik over een muur.’

‘Gods weg is volmaakt, het Woord van de Heere is gelouterd, Hij is een schild voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.’

‘Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige. Ik zeg tegen de HEERE: Mijn toevlucht en mijn burcht, mijn God, op Wie ik vertrouw!’

Matth. 28:20, Hebr. 13:5, Joz. 1:9, Psalm 18:30,31, Psalm 91:1,2

Nee, God zal ons nooit de hele weg laten zien, maar Hij geeft ons wel een lamp, Zijn Woord, om het pad dat we hebben te gaan, te verlichten.
Woorden van Hoop.
Woorden van Bemoediging.
Woorden vol Aansporing om vol te houden en standvastig te zijn.
Woorden om te troosten.
Woorden van Wijsheid.
Woorden om te Bidden.
Woorden om ons tot Stilte te manen.
Woorden van, tot, vol van …
Er is niets dat in ons leven gebeurt, waar Zijn Woord ons niet in kan bijstaan.

Nee, we hebben geen kristallenbol nodig om in de Toekomst te kunnen kijken, maar een hart vol Geloof en Vertrouwen, dat Hij Die ons gemaakt heeft, zorgt voor wat Hem toebehoort!

Morgen is morgen.
Elke dag heeft genoeg
aan zijn eigen kwaad.
Morgen is morgen.
Elke dag geeft God ons
door Zijn Woord raad.

Morgen is morgen.
Vandaag wil Hij ons
ontmoeten en geven.
Morgen is morgen.
In de stilte geeft Hij
ons woorden van Leven.

Morgen is morgen.
Vandaag is Zijn Woord
het licht op ons pad.
Zijn verlangen is dat het
in Geloof en Vertrouwen
door ons wordt omvat.

Gods rijke zegen van Licht, Liefde, en Leven, van Geborgenheid en kracht voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt.
Dank je wel, voor het meelezen, voor de reacties, voor bemoediging die ik daar doorheen mocht ontvangen.

Een Liefdevolle groet,
Rita

Kerstgroet ...

Gezegende Dagen! 

- Hoop ontwaakte in Bethlehem -

Dit gedichtje is verbonden met het blogje 'De God van Vrede' op 'Quality Time'.

Gods rijke zegen van Licht, Liefde en Vrede toe gebeden!
Een liefdevolle Groet,

Rita