Dag 30 – Druk, druk, druk …

De vrouw die altijd bezig was.

Maar Marta werd helemaal in beslag genomen door de zorg voor haar gasten.

Lucas 10:40

Druk, druk, druk.

Martha, de bezige bij, loopt bijna haar eigen benen voorbij.

Dit moet nog, en dat, en o, dat mag ze ook niet vergeten.

Nee, als het aan haar ligt komt niemand ook maar iets te kort vandaag.

Niemand?

En jij dan, Martha?

Maar Hij, Jezus, antwoordde en zei: Er staat geschreven: De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt.

Mattheüs 4:4

En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden.

Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.

Mattheüs 14:24

We lezen meerdere keren in de Bijbel dat Jezus Zich terugtrok om te bidden.

Zijn werk was belangrijk, maar ook Zijn tijd in de stilte met Zijn Vader.

Immers, Hij kon niets doen zonder Zijn vader!
In alles wat Hij deed had Hij Zijn vader nodig.

Daar lag Zijn kracht en sterkte.

En zij kwamen op een plaats waarvan de naam Gethsémané was, en Hij zei tegen Zijn discipelen: Ga hier zitten totdat Ik gebeden zal hebben.

En Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met Zich mee en begon ontdaan en zeer angstig te worden; en Hij zei tegen hen:  Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak.

En toen Hij iets verder gegaan was, wierp Hij Zich ter aarde en bad dat, als het mogelijk was, dat uur aan Hem voorbij zou gaan.

En Hij zei: Abba, Vader, alle dingen zijn mogelijk voor U; neem deze drinkbeker van Mij weg,  maar niet wat Ik wil, maar wat U wilt.

…

…

En toen Hij weer weggegaan was, bad Hij en sprak dezelfde woorden.

En Hij kwam voor de derde keer en zei tegen hen: Slaap nu maar verder en rust; het is genoeg, het uur is gekomen; zie, de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen van de zondaars.

Sta op, laten wij gaan; zie, hij die Mij verraadt, is dichtbij.

Marcus 14:32-42

De drukte van het leven kan ons zo in beslag nemen, dat we het vaak maar moeilijk vinden om tijd vrij te maken om met Hem alleen te zijn, om  de Bijbel te lezen, te overdenken en te bidden.

En zo kan het gebeuren, dat als er stormen komen in ons leven we geen of weinig reserves meer hebben.

We proberen Hem wanhopig te zoeken, contact met Hem te krijgen, maar doordat we zo weinig tijd met Hem hebben door gebracht, weten we eigenlijk niet goed wat we moeten doen of waar we het moeten zoeken en we lijken op een schip dat heen en weer geslingerd wordt in een storm.

Martha is druk; druk, druk, en nog eens druk.

Ze wil goed voor iedereen zorgen, daar is toch niets mis mee?

Nee, op zich is daar niets mis mee, alleen de balans is in haar leven zoek.

Er is geen balans tussen werk en rusten bij Hem.
Ze heeft een keuze; ze lijkt zich daar alleen niet bewust van te zijn.

De dagen vliegen voorbij.
Onze bezigheden rijgen zich aaneen.
Jagend en jachtend gaan we vaak voort
en als we niet oppassen
gaan we over onze grenzen heen.

Langzaam neemt de stress toe;
we worden prikkelbaar en geïrriteerd.
Een vriendelijk woord is ver te zoeken
en menig mens
wordt zo door ons bezeerd.

Hoe laat moet het worden?
Hoe diep moeten we zinken?
Hoe ver laten we het komen,
voordat we doorhebben
dat we dreigen te verdrinken?

Wachten we tot we niet meer verder kunnen
of tot we stil worden gezet?
Was Jezus het Zelf niet
die op geregelde tijden
de rust en stilte zocht voor gebed?

Over de vrouw die altijd bezig was, kun  je lezen in:
Lucas 10:38-42

Gedachten bij het boekje 'Vrouwen rond het kruis'

Er is liefde in het oog van de storm

In de afgelopen 18 dagen dat ik bezig ben met het 30-dagen 'Be still  Be Amazed'-dagboek zijn er vele dagen bij geweest dat ik echt moest zoeken naar zaken die mij verwonderen.
De eerste keer dacht ik nog bij mijzelf dat dit toch eigenlijk niet klopte, er moesten toch genoeg dingen zijn gedurende de dag die mij zouden moeten verwonderen, maar ik kwam er al snel achter, dat om verwonderd te geraken de stilte ingaan vaak toch wel heel noodzakelijk is.
De drukte en beslommeringen van alle dag ontnemen me toch vaak het zicht daarop.
Toch is het heel bijzonder om hier tijd voor apart te zetten, stil te worden en  op zoek te gaan naar.
Deze momenten zijn heel speciaal geworden, want soms brachten ze mij terug in de tijd en mocht ik mij opnieuw verwonderen over dingen die God heeft gedaan in mijn(ons) leven.
En soms, als ik daarvan iets had kunnen omzetten in woorden, soms in de vorm van een gedicht, dan verwonderd het mij wat het opnieuw (of is het nog steeds?) met mij doet.
Zo geldt dit ook voor het onderstaande gedicht dat ik vanavond tegenkwam.

De titel 'Er is liefde in het oog van de storm' is een citaat uit het boekje 'Schuilen bij God' van Holley Gerth'.*
En het is nu pas, nu ik dit gedicht vanavond weer tegenkom, doorlas en het hier wilde plaatsen, dat ik moet denken aan het beeld dat iemand had bij mijn doop (29-10-2000).
Het was een beeld over een tornado en de rust in het centrum daarvan.
Ik heb het destijds ook uitgeschreven op papier; woord voor woord van het cassettebandje.

'Rita, de Heer geeft mij het beeld van een tornado. 
Zo'n geweldige wind die rondtolt en die een slurf heeft die over de aarde heen raast.
En het merkwaardige is, dat het centrum van die tornado, daar is rust, daar is geen wind.
Maar ik heb het gevoel dat de Heer wil zeggen dat als je in het centrum van Mijn wil bent, dan zul je met Mijn wind over deze aarde gaan en zal je in geweldige rust zijn zijn, maar toch veel presteren voor Hem.'

Ik stond met mijn doop aan het begin van een totaal nieuw leven en avontuur met de Heer, en had nog totaal geen weet (gelukkig) van alle stormen die in mijn/ons leven zouden gaan waaien, laat staan dat juist door deze stormen ik gekomen ben waar ik nu ben.
'Dan zul je met Mijn wind over deze aarde gaan en zal je in geweldige rust zijn zijn, maar toch veel presteren voor Hem.'
Whauw, 14 jaar geleden zag mijn leven er echt heel anders uit.
Het bestond uit mijn gezin en mijn huis, en heel, heel af en toe kwam er  nog een gedichtje (zoals mijn doopgedicht) uit, maar daar hield het ook op.
En nu?
Nu zijn er vele dingen die ik mag doen door en voor Hem.
'Dan zul je met Mijn wind over deze aarde gaan ...; onze Kunstdichtbundel 'Wandelend in Zijn Licht'
is ook de grens over gegaan en ook mijn Blogs vinden hun weg over de grens!

In het centrum van Zijn wil blijven ...
In het centrum -het oog-  van de storm ...


De storm woedt,
regen en wind razen
om mij heen.
Ze bestoken mij,
dreigen mij omver te gooien,
ik strijd,
ik vecht,
ben ik dan alleen?

God, waar bent U,
waar is Uw ondersteunende hand?
Bijna ga ik ten onder,
zonder U houd ik geen stand?!

De regen overspoelt mij,
de wind drijft mij dan weer voor
en dan weer achteruit.
Het gaat maar voort,
er lijkt geen einde aan te komen,
ik strijd,
ik vecht,
mijn schreeuw klinkt luid.

God, mijn Vader, 
waar, waar bent U dan? 
Ik kan niet meer, 
hoort dit alles bij Uw plan?

Dan ineens bevind ik mij in de stilte,
de storm raast onverminderd voort
buiten mij om.
Zoekend kijk ik rond,
verwachtend, hopend,
ik zwijg,
ik luister,
zachtjes klinkt een stem: ‘Kom.'

'Vader, Vader God,
bent U daar?'
Ik kijk omhoog en zie Uw hand;
mijn last lijkt minder zwaar.
Ik ga even rustig zitten
en koester mij in de liefde
van Zijn aanwezigheid.
Zijn Geest herstelt mijn kracht,
geef mij mijn weerbaarheid terug,
ik adem,
ik drink,
ik ben weer klaar voor de strijd.

Abba, mijn Vader,
de storm deed mijn ogen verblinden,
maar in het oog van de storm
deed U mij opnieuw Uw liefde vinden.

Dan is de stilte voorbij,
de wind en regen slaan opnieuw
ruw tegen mij aan.
Vooruit, achteruit,
opnieuw ben ik doorweekt,
ik strijd,
ik vecht,
maar vanuit mijn ooghoek
zie ik Hem naast mij gaan.


Be still  Be Amazed
'U bent met al mijn wegen vertrouwd.
U sluit mij in van achter en van voren, U legt Uw hand op mij!
Dit kennen - het is mij te wonderlijk,
te hoog, ik kan er niet bij.'
Psalm 139:3b, 5,6


Be still   Be Amazed
Dag 19

*Zie: >> Boekinfo

Reis naar de stilte

Stilte,
je bent zo kostbaar,
zo waardevol;
ik heb je zo lief!

Als het na drukte en rumoer stil wordt,
voel ik je als een druk op mijn oren.
Dankbaarheid vindt haar weg naar boven,
terwijl in mijn hart vreugde ontspringt.
Je bent voelbaar, je bent tastbaar;
ik kan je aanwezigheid horen.
Je bent een balsem voor mijn ziel,
die alle onrust en onvrede verdringt.

Stilte,
je bent mij zo kostbaar,
zo waardevol;
ik heb je zo lief …


Inmiddels is het alweer een week geleden dat ik thuiskwam van de Vrouwenconferentie.
En hoewel het hier aansluitend vakantie was en onze zoon en dochter daardoor thuis waren, heb ik genoten van een heerlijk rustige week die ik mezelf heb toegeëigend.
Ik deed niet meer dan het hoognodige en nam de tijd om mezelf als het ware weer terug te dwingen in de rust; de rust om te lezen, te schrijven, of gewoon te keutelen.
Mijn agenda was afgelopen week leeg en bleef leeg, op een afspraak met de tandarts na.
En nieuwe dingen die opgeworpen werden, heb ik niet aangenomen.
Welk een rust geeft dat alleen al niet!

Morgen gaan ze weer naar school en hoewel het deze week vrij rustig bleef, toch weet ik dat als morgenmiddag, en de andere momenten van de week,  iedereen weg is –school en werk– ik deze korte momenten van stilte zal omarmen.
Stilte; voelbare, tastbare stilte, die mij altijd dicht bij God brengt en waar ik zo van geniet en dankbaar voor ben.
Soms zeg ik weleens zachtjes tegen Hem: ‘Hoort U het, Heer, hoort U de stilte ook?!’, en dan gaat een stil dankgebed naar boven en is het soms net even of we samen glimlachen om dit intieme moment van samen genieten van de stilte.

Ik heb deze momenten van stilte te weinig gehad afgelopen jaar.
Ik heb ze hard nodig, dat weet ik van mijzelf, maar er waren teveel dingen op mijn pad gekomen waardoor deze momenten grotendeels verdwenen.
Ik wist het, maar het lukte maar niet om het te veranderen, tot nu, en wat voel ik mij daar goed bij, bij dit vooruitzicht van rust en stilte.

Ik kijk even achterom naar mijn boekenkast, waar mijn werkje van de workshop van de Vrouwenconferentie staat.
Dit werkje (de Bijbeltekst uit Jes. 30:15 - ‘In stilheid en vertrouwen ligt mijn kracht’ getuigt daarvan) maakt ook deel uit van mijn reis terug naar de stilte; naar ontmoetingen met God en met mezelf.
Een reis in de stilte zodat alles weer in evenwicht komt.


Stilte, 
je bent zo kostbaar,
zo waardevol; 
ik heb je zo lief.

Je bent een waardevolle zegen,
voor als ik onrustig ben en verward.
Er gaat kracht van je uit en ...
je brengt vrede terug in mijn hart.
Je brengt mij dicht bij mijn Vader,
waar ik mij veilig weet en bemind.
Je schept licht en ruimte,
waardoor ik mijzelf hervindt.

Stilte,
je bent me zo kostbaar,
zo waardevol;
Stilte, ik heb je zo lief!

Do not disturb - Niet storen!

Inmiddels heb ik aardig wat afbeeldingen verzameld.
Een groot aantal voor mijn weekgedichten, maar ook gewoon omdat ik ze mooi vind, of omdat ze iets in mijn hart raken.
Dit is er ook zo één.

'Do not disturb'
'Niet Storen'

Bron: Grace Bible Fellowship

Dit is wat ik nodig heb om dagelijks te leven en alles aan te kunnen.
Een moment van stilte en rust.
Een moment van alleen zijn met Hem.
Een moment van ongestoord zijn woord laten spreken tot mijn hart.
Een moment om te horen wat Hij tot mij te zeggen heeft, wat Hij mij wilt vertellen, wilt leren.
Een moment tot kracht en bemoediging.
Een moment tot aansporing.
Een moment tot troost.
Een moment van Liefde van Vader tot kind, van kind tot Vader.
Een moment van .....

Dit moment kan voor iedereen verschillend zijn; 's morgens vroeg, onder koffietijd, of in de loop van de middag of 's avonds.
Het tijdstip maakt ook niet uit, dat dit moment er is, dat is wat belangrijk is.
Als je het niet gewend ben, is het misschien in het begin even lastig om je dit eigen te maken, een vast moment, maar al gauw kun je niet meer zonder.
Geloof mij maar.

Heer,

ik kom tot U

en in de stilte

van de ontluikende,

nieuwe dag,

zoek ik

Uw aanwezigheid.

Ik sluit mijn ogen,

vouw mijn handen

en verlang ernaar

even met U

alleen te zijn.

U bent mijn Heer

en het is

mijn diepst verlangen

dat U mij

op al mijn wegen

leidt.

Ik heb geen woorden

om te spreken,

Heer;

‘k wil slechts alleen

even met U

samen zijn.

In de stilte

van deze nieuwe dag,

in Uw aanwezigheid,

kom ik tot rust

en ontvang

nieuwe kracht.

Uw Geest
doorstroom
mijn wezen
als ik U, hier,
in de stilte
ontmoet.

In mijn hart
ontspringt een lied
van lof en dank;
ik zing voor Hem,
heel zacht.

Niets mag
dit stille samen-zijn
verstoren;
hier
ligt mijn sterkte
als ik
de nieuwe dag
begroet.