Ik sterk en help je!

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...    (81)

Vrees niet, want Ik ben met u;
zie niet angstig rond, want Ik ben uw God.
Ik sterk u, ook help Ik u,
ook ondersteun Ik u met mijn heilrijke rechterhand.

Jesaja 41:10

Is het al geweldig om te mogen weten dat God bij ons is, Hij laat het daar niet bij.
Ook belooft Hij ons te sterken en te helpen.
Ja, te ondersteunen met Zijn heilrijke rechterhand.
Steeds opnieuw komen deze woorden, in of met dezelfde strekking, via de Bijbel tot ons.

Psalm 31:25:
Wees sterk en Hij zal uw hart sterk maken, u allen die op de HEERE hoopt!

Psalm 89:22:
Mijn hand zal hem doen standhouden, ja, Mijn arm zal hem sterk maken.

Jesaja 58:11:
En de HEERE zal u voortdurend leiden, Hij zal uw ziel in dorre streken verzadigen, uw beenderen kracht geven; u zult zijn als een bevloeide tuin, als een bron waarvan het water nooit ontbreekt.

Psalm 18:7:
In mijn nood riep ik de HEERE aan, ik riep tot mijn God; Hij hoorde mijn stem vanuit Zijn paleis, mijn hulpgeroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren.

Psalm 121:1,2:
Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal.
Mijn hulp is van de HEERE, Die hemel en aarde gemaakt heeft.

Psalm 121:5:
De HEERE is uw Bewaarder, de HEERE is uw schaduw aan uw rechterhand.

Psalm 118:15b,16:
De rechterhand van de HEERE doet krachtige daden, de rechterhand van de HEERE is hoogverheven, de rechterhand van de HEERE doet krachtige daden.

Het zijn geen loze woorden en beloften, God doet wat Hij zegt.
Hij is een betrouwbaar God.
En God verlangt ernaar dat we deze woorden aannemen, proclameren als het ware er op gaan staan; ook als het tegen alles wat we voelen ingaat.
Gods woorden zijn niet gebaseerd om gevoel, maar op waarheid.
God zegt het, dus het is zo.

Ik zeg niet dat dit makkelijk is om te doen, dat zou ik niet durven.
Ik weet immers uit ervaring welk een worsteling het vaak is.
Maar ik heb ook gemerkt, dat als ik hardop en gefocust Gods woord als een proclamatie uitspreek, mijn gevoelens veranderen.
En ik ervaar hoe rust en vrede, verwondering, kracht en sterkte, mijn hart binnenkomen.
En ik weet: Ja, het is werkelijk Zijn rechterhand die mij ondersteunt.

Ik ben bij je,
ja, heel dicht bij jou
alle dagen van je leven.
In voor- en in tegenspoed
ben Ik bij jou.
Als jij niet meer kunt,
zal Mijn rechterhand
jou ondersteunen
tot je krachten weer zijn
herstelt.
Wees toch niet bang!
Vertrouw Mij!
Mijn woord is ja en amen.
Ik ben betrouwbaar
en rechtvaardig.
Als Ik zeg
dat Ik je helpen zal,
dan doe Ik dat.
Als Ik zeg
dat Ik sterken zal,
dan doe Ik dat.
Als Ik zeg
dat Ik je ondersteunen zal,
dan doe Ik dat.
Alles wat Ik zeg,
doe Ik.
Wees dus niet bang,
maar vertrouw Mij.
Vertrouw Mij!

De God van de berg Sinaï

Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is ...   (29)

Heel het volk hoorde de donderslagen en de ramshoorn, ze zagen de bliksem en de rokende berg.
Ze bleven bevend van schrik op grote afstand staan.
Ze zeiden tegen Mozes: ‘Spreek jij met ons, dan zullen we luisteren. Maar laat God niet met ons spreken, want dan sterven we.’
‘Wees niet bang,’ antwoordde Mozes, ‘God is gekomen om jullie op de proef te stellen. Hij wil dat jullie ontzag voor hem hebben en niet meer zondigen.’
Het volk bleef op een afstand staan terwijl Mozes naar de donkere wolk ging waar God was.

Exodus 20:18-21

God komt op verschillende manieren naar de mens toe.
De ene keer door een brandende braamstruik heen, de andere keer in de stilte, een zachte bries, en in dit gedeelte komt God met groot machtsvertoon.
Donderslagen, een ramshoorn, bliksem en een rokende berg.
God komt op de manier dit het beste past bij het doel dat Hij voor ogen heeft.

Toen Hij Mozes’ aandacht wilde trekken in de woestijn, was dat door een brandende braamstruik, die brandde, maar niet verbrandde en Mozes kwam nieuwsgierig dichterbij,
verbaasd als hij ook was dat de struik niet verbrandde.

Tot Samuël sprak God in de stilte van de nacht.
Terwijl Samuël sliep kwam God en riep Hem.

Adam en Eva hoorden God bij het opsteken avondwind.

Nu echter komt God met groot vertoon van macht.
God wilde dat het volk Zijn macht en gezag zou zien.
Hij wilde dat zij ontzag voor Hem zouden hebben en niet meer zouden zondigen.

Het volk is helemaal van slag en onder de indruk van Gods verschijning.
‘Spreek jij met ons, dan zullen we luisteren. Maar laat God niet met ons spreken, want dan sterven we,’ zeggen ze tegen Mozes.
Op deze wijze komt ook de erkenning van hen naar Mozes en Aäron als leiders.
Ga jij maar, Mozes, ‘ga jij maar.’

In het hoofdstuk ervoor kwam God op dezelfde manier, en toen waren zij gewaarschuwd de scheiding niet te overschrijden want ze zouden zeker sterven.
Exodus 19:16-19:
Op de derde dag, bij het aanbreken van de morgen, donderde en bliksemde het.
Een donkere wolk hing om de berg en het zware geluid van een ramshoorn weerklonk.
De mensen in het kamp beefden van schrik.
Mozes leidde hen het kamp uit, naar God.
Zij stelden zich op aan de voet van de berg.
De Sinai was geheel in rook gehuld, want de Heer was in vuur neergedaald op de berg.
De rook steeg op als uit een oven en de hele berg trilde hevig.
Het geluid van de ramshoorn werd steeds sterker.
Mozes sprak en God antwoordde hem in de donder.

Als ik deze woorden lees, kan ik me zo voorstellen dat ze bang waren.
Als God zo komt, met zoveel machtsvertoon, want moet een mens zich dan klein en nietig voelen!
Dan kun je toch niet anders dan ontzag hebben en buigen voor deze almachtige God.