Open ogen ...

Voor ik vanmorgen naar de VrouwenBijbelstudiegroep ga, laat ik mijn gedachten nog weer een gaan over wat ik allemaal heb gelezen, over de vragen die ik heb beantwoord, en de conferentie waar ik net van terug ben.

Het thema van de conferentie was 'Waardevol leven' en eigenlijk vind ik het heel mooi aansluiten, zo niet verweven, met het thema dankbaarheid van onze Bijbelstudie van dit jaar.

Want, wordt ons leven niet waardevoller door daar mee bezig te zijn?

Wordt ons leven niet waardevoller door gas terug te nemen, stil te staan om zo te kunnen ontdekken welke geschenken God ons gedurende de dag geeft?

Dankbaarheid ...

Vreugde ...

Waardevol leven ...

Mijn een na laatste blogje gaat over mijn verlangen naar ogen die zien.

Ogen die anders gaan kijken, dieper, verder, wijder ...

De DVD  'Duizendmaal dank, liet een fragment zien van een afgebladderde, blauwe leuning van een schommelstoel en dit moment, deze foto, staat in mijn geheugen gegrift.

Een snapshot van iets zo gewoons, en wat veranderde in iets buitengewoons.

Met dat fragment werd ik stilgezet, werd er iets in mij losgemaakt en een verlangen om dit soort momenten (ook) vast te gaan leggen, werd in mijn hart geboren.
Nee, ik ben geen fotografe, ik heb niets eens een fatsoenlijke (digitale) camera;  de  camera op mijn eenvoudige telefoon is zelfs nog beter dan het kleine digitale cameraatje die ik heb.

Maar daar gaat het niet om, ik hoef geen waanzinnig mooie foto's te maken; foto's waarin alles klopt aan belichting, positie, compositie, kleur of ...

Het gaat om het vastleggen van een moment, of iets, een ding.

Niet om de foto, niet om de kwaliteit van de foto, maar om het moment van ontdekken, het moment van zien, het moment van dankbaarheid, dankbaarheid aan de Gever achter het geschenk.

Om vervolgens de vreugde die Hij geeft in mijn hart te ontvangen en zo Zijn vreugde mijn kracht te laten zijn.

Ogen die zien ...

Een uitdaging, zal het me lukken om 365 dagen lang een snapshot te maken van alles wat ik mooi vind, wat me raakt, wat me blij maakt; oude dingen en nieuwe dingen?
De afgelopen maanden van rust in het schrijven door bepaalde omstandigheden is eigenlijk tevens ook een periode geweest van bezinning en dit is op mijn weg gekomen: dankbaarheid, waardevol leven.

Het is alsof ik mijn  ogen sluit, mijn hand in die van Hem leg en met de eerste foto van op mijn nieuwe Blog een stap zet in iets nieuws, waarvan ik niet kan overzien wat het verder teweeg gaat brengen, wat de gevolgen zullen zijn.

Maar de vreugde, die de laatste paar weken in mijn hart is, en het wonder van genezing van mijn ziel, die een nog diepere en intensere vreugde heeft gebracht, drijven mij. 

En het is alsof ik klim, hoger, en hoger, en hoger ...

Dichter, en dichter , en dichter bij  Hem, 

Ogen die zien ...

Open ogen ....

Open ogen

voor bijzonderheden

in gewone dingen.

Open ogen

voor speciale momenten,

die mij doen zingen.

Open ogen

voor wat Hij

geschapen heeft.

Open ogen

voor al het mooie

dat Hij geeft.

Open ogen

voor als Hij

wenkt.

Open ogen

voor de Gever

achter elk geschenk.

>> Ogen die zien ...

>> Foto: Michael Klapwijk

Een nieuw jaar, een nieuwe Blog en een zegen

Inmiddels is het nieuwe jaar alweer 5 dagen oud.
De schoolvakantie is voorbij en hoewel onze zoon, die nog thuis woont, pas dinsdag weer naar school hoeft, begint het 'gewone' leven voor mij morgen weer.
Om zes uur zal de wekker weer aflopen en mijn ochtend zal gevuld zijn met de eerste vrouwenbijbelstudieochtend.
Geen slecht begin eigenlijk voor het 'gewone' leven.

De afgelopen week al druk bezig geweest met balansen; ook dat hoort erbij.
Tegelijk maar alles weer goed geordend, is ook weer makkelijk voor de beurs die er aan komt eind van de maand.
Alleen in Ermelo nog de cadeauboekjes tellen en dan is ook deze klus weer geklaard.

Mijn één na laatste blog van het jaar 2013 was getiteld 'Vraagteken(s) ...', dit omdat ik echt nog niet wist wat ik nu moest gaan doen.
Toch gewoon beginnen met 'Mijn momenten met God', en zien waar het mij brengt, of ...?
Het was niet lang daarna dat ik besloot om toch gewoon te beginnen, ongeacht mijn lege hoofd en blanco gevoelens.
Hetgeen er de eerste week op de kalender stond, bracht mij bij ontdekkingen over mijzelf, waardoor ik toch besloot om verder te gaan, alleen op een andere manier.
Meer hierover kun je lezen op de blog zelf, waarvoor iedereen natuurlijk weer van harte is uitgenodigd om te volgen.
Hier is de link naar deze nieuwe Blog:  >>  'Quality Time'
Op de pagina 'Quality Time' kun je lezen waarom ik dit Blog zo heb genoemd en er is ook een pagina met informatie over deze kalender.
De eerste stukjes en gedichtjes staan er al weer op.

Vanmorgen was ook de eerste dienst van het nieuwe jaar.
Ik weet dat er verschillende kerken/gemeenten zijn die op Nieuwjaarsdag hun eerst dienst hebben gehad, maar vanmorgen was dat bij ons.
Met het Welkomstwoord van één van onze oudsten, trof mij opnieuw zijn uitleg over het uitspreken van de zegen, van Gods zegen.
Ik had er al eens eerder over willen schrijven, maar het kwam er gewoon niet van.
Maar nu, zo aan het begin van een nieuw jaar is het eigenlijk ook wel heel erg mooi om dit nu te doen.

We wensen elkaar 'Gods zegen' toe, aan het einde van de dienst, spreekt de voorganger/dominee de zegenbede uit; de woorden zijn prachtig, maar er ligt een diepere diepte in dan ik ooit had vermoed.

Als ik naar de zegenbede in Numeri 6 ga, dan staat daar (vanaf vers 24):

'De HEERE zegene u en behoede u!
De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig!
De HEERE verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede!'

En totdat deze oudste er over vertelde, wist ik niet beter dan, dit is het; Amen.
Maar hij wees op het vers dat hierna komt, vers 27, en daar staat:

'Zo moeten zij (Aäron en zijn zonen - vers 23) Mijn Naam op de Israëlieten leggen; en Ík zal hen zegenen.'

Met andere woorden, met het uitspreken van de zegen wordt Gods Naam gelegd op degene die gezegend wordt.
Als onze voorganger of dominee dus de zegenbede uitspreekt, legt hij Gods Naam op een ieder die onder zijn gehoor is.
Als wij iemand Gods zegen toewensen, toe bidden, leggen wij Gods Naam op deze persoon.
Hoe indrukwekkend, maar tegelijk ook hoe belangrijk om na te denken voor we iets zeggen of schrijven!

Gods Naam, met alles wat deze inhoudt, op iemand leggen!
Hoe bijzonder om te mogen doen, hoe bijzonder om te mogen ontvangen.

Vanmorgen mocht ik de zegen ontvangen voor het naar huis gaan uit de dienst, en ik mag gaan, wetende dat Zijn Naam op mij is gelegd.

Wat een prachtig begin van dit nieuwe jaar!

Mag ik jou, die meeleest, ook Gods rijke zegen toe bidden; Zijn Naam op je leggen?

De HEERE zegene je en behoede je!

De HEERE doe Zijn aangezicht over je lichten en zij je genadig!De HEERE verheffe Zijn aangezicht over je en geve je Zijn vrede!Zo wil ik zegenen en Zijn Naam op je leggen voor dit komende jaar, en Hij, de God van Abraham, Isaäc en Jacob, zal je zegenen.

- Amen -

Een liefdevolle groet,
Rita