woensdag 19 juni 2013

22e Oma-dag

Gistermorgen was ons kleine meisje er al heel vroeg, voor zevenen.
Haar Pappa moest naar Goes, dus ze waren al heel vroeg op pad.
Dat betekende dat ze ook al weer redelijk vroeg die ochtend haar bedje weer inging, want ze was toch behoorlijk moe.
Alleen de warmte deed haar korter slapen dan anders.
Op zich kon je aan haar niet echt merken dat ze last van de warmte had, want ze rende er net zo op los als anders.
Al is dat wel eigenlijk heel grappig, dat rennen.
Gistermorgen kreeg onze Jaylinn het op haar heupjes en rende de hele kamer door, en nog een rondje en nog een rondje en nog één.
Naomi vond dit helemaal niets en bij de eerste spurt die ons hondje maakte, vloog ze via de poef naast mijn stoel op mijn schoot.
En zo keek ze vanaf een veilig plekje naar die gekke hond.
Pas toen die ophield met rennen, kroop ze weer van mijn schoot.
Later op die dag, moest Naomi schijnbaar nog wat energie kwijt, want toen was het de omgekeerde wereld.
Naomi rende de kamer door, op en neer, rondje rond de tafel, nog een keer ...
Op schoot sprong Jaylinn niet, maar ze zocht wel een veilig heenkomen onder de tafel.
Ze vinden elkaar helmaal geweldig, totdat ze het op een lopen zetten, dat kunnen ze van elkaar toch maar moeilijk een plekje geven, want wat moet je nu met zo iemand die zo loopt te rennen?
 

Even een rustmomentje
met tante Rachelle

Voor het eerst sinds jaar en dag weer een keertje boodschapjes gedaan met een klein meisje in mijn winkelkarretje.
Dat was lang geleden!
Maar o, wat was dat weer leuk om zo te lopen.
Ik moet wel zeggen, het is dat ik even wegmoest voor een boodschapje, maar anders was ik binnen gebleven, hoor, want zo lekker was het buiten niet.
En in de auto is het ook pas aangenaam als de airco even draait.

's Avonds bracht ik samen met mijn dochter onze kleine meid naar huis.
Normaal wordt ze opgehaald, maar mamma was laat klaar en pappa moest helemaal uit Goes komen, dus oma had voorgesteld om de kleine meid maaar een keertje thuis te brengen.
Nog even langer van elkaar genieten, toch.
En och, zover liggen Barneveld en Nijkerk niet uit elkaar en het is nog een mooi ritje ook, zo binnendoor.
Prachtig, die weg.

* Fotootjes gemaakt door tante Rachelle met haar mobiel

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen